چرا بنتلی تولید خودروهای احتراقی و هیبریدی خود را فراتر از ۲۰۳۵ تمدید کرد؟

صنعت خودروسازی اوایل دهه ۲۰۲۰ را با عجله به سمت آینده‌ای کاملاً برقی گذراند، و برندهای لوکس وعده دادند که تا سال ۲۰۳۰ موتورهای احتراق داخلی را به طور کامل کنار خواهند گذاشت. اما خریدارانی که واقعاً چک‌های خودروهای فوق لوکس را می‌نویسند، در حال مقاومت هستند. آنها غرش پرشور موتور V8، درگیری مکانیکی یک گرند تورر، و راحتی سوخت‌گیری سریع در سفرهای طولانی بین شهری را می‌خواهند.

خودروسازان و قانون‌گذاران گذار بی‌نقصی به خودروهای برقی باتری‌دار را تا پایان دهه تصور می‌کردند، اما بازار فوق لوکس ثابت می‌کند که چشم‌انداز کاملاً متفاوتی دارد. خریدارانی که بیش از ۲۵۰,۰۰۰ دلار برای یک خودروی سفارشی هزینه می‌کنند، به طور فزاینده‌ای جدول زمانی تحمیلی را رد می‌کنند و خواستار بازخورد لمسی و برد نامحدودی هستند که فناوری باتری هنوز نمی‌تواند برای خودروهای سنگین و با عملکرد بالا فراهم کند.[1][6]

بنتلی موتورز با اذعان به این واقعیت، استراتژی بلندمدت محصولات خود را به طور اساسی تغییر داده است. این خودروساز بریتانیایی اخیراً اعلام کرد که هدف بلندپروازانه خود برای تبدیل شدن به یک برند تمام برقی تا سال ۲۰۳۰ را کنار می‌گذارد.

تحت یک نقشه راه بازنگری شده به نام «فراتر از ۱۰۰ پلاس» (Beyond100+)، بنتلی تولید موتورهای احتراق داخلی و مدل‌های هیبریدی پلاگین خود را حداقل تا سال ۲۰۳۵ تمدید خواهد کرد و تضمین می‌کند که خریداران همچنان می‌توانند گرند تورینگ با سوخت بنزین را برای یک دهه دیگر انتخاب کنند. این اقدام نشان‌دهنده انحرافی قابل توجه از مسیر قبلی صنعت است و اصطکاک بین جاه‌طلبی‌های نظارتی و واقعیت‌های مصرف‌کننده را برجسته می‌کند.[2][3]

این تغییر یک امتیاز مستقیم به ترجیحات افراد با دارایی خالص بالا، به ویژه در آمریکای شمالی و خاورمیانه است، جایی که زیرساخت شارژ خودروهای برقی در فواصل وسیع همچنان پراکنده است. دکتر فرانک-استفن والیسر، مدیرعامل بنتلی، در مورد این چرخش صریح بوده و به کاهش مشخص تقاضا برای خودروهای برقی لوکس اشاره کرده است.

برای خریداری که در حال پیکربندی یک کانتیننتال جی‌تی (Continental GT) یا فلایینگ اسپر (Flying Spur) سفارشی است، پیشرانه به اندازه چرم دست‌دوز بخشی از تجربه لوکس است—و برای بسیاری، موتورهای برقی بی‌صدا فاقد درگیری عاطفی و درام صوتی مورد نیاز هستند.[1][6]

این بدان معنا نیست که بنتلی برق‌رسانی را کنار می‌گذارد؛ بلکه، این شرکت به شدت به هیبریدهای پلاگین با عملکرد بالا به عنوان فناوری پل نهایی تکیه می‌کند. بنتلی با جفت کردن یک موتور V8 دو توربو قدرتمند با یک موتور الکتریکی و یک بسته باتری قابل توجه، می‌تواند بهترین‌ها را از هر دو جهان ارائه دهد.

مالکان می‌توانند بی‌صدا در مناطق شهری با آلایندگی صفر با نیروی باتری رفت و آمد کنند، سپس برای رانندگی‌های پرشور آخر هفته یا سفرهای طولانی بدون نگرانی از برد، به موتور احتراقی تکیه کنند.[1][4]

مهندسی پشت این «هیبریدهای با عملکرد فوق‌العاده» جدید بسیار چشمگیر است. به عنوان مثال، آخرین نسخه از کانتیننتال جی‌تی اسپید (Continental GT Speed)، از یک سیستم هیبریدی استفاده می‌کند که خروجی ترکیبی بیش از ۷۷۰ اسب بخار تولید می‌کند.

این تنظیمات در واقع عملکردی بهتر از موتور افسانه‌ای W12 که بنتلی اوایل سال جاری بازنشسته کرد، ارائه می‌دهد و ثابت می‌کند که هیبریدی‌سازی می‌تواند عملکرد را افزایش دهد نه اینکه صرفاً به عنوان یک مصالحه نظارتی عمل کند. این برند این هیبریدها را نه به عنوان پله‌های موقت، بلکه به عنوان مدل‌های اوج عملکرد معرفی می‌کند.[1][4]

اکوسیستم گسترده‌تر گروه فولکس‌واگن نیز نقش مهمی در چرخش استراتژیک بنتلی ایفا کرد. بنتلی پلتفرم‌ها، معماری‌ها و توسعه نرم‌افزار را با برندهای خواهر پورشه و آئودی به اشتراک می‌گذارد. هنگامی که پورشه اخیراً استراتژی محصول خود را مجدداً تنظیم کرد و توسعه پلتفرم مورد انتظار SSP-61 برای خودروهای برقی را تا دهه ۲۰۳۰ به تأخیر انداخت، بنتلی مجبور شد برنامه تولید خود را دوباره محاسبه کند.

پایه تکنولوژیکی مشترک به این معنی بود که بنتلی نمی‌توانست به راحتی با یک خط تولید تمام برقی به تنهایی پیش برود، و نیاز به یک دوره زمانی طولانی‌تر برای معماری‌های موجود خود داشت.[1][4]

با وجود تأخیر در گذار تمام برقی، بنتلی همچنان در حال پیشبرد اولین خودروی برقی اختصاصی خود است. این مدل که قرار است در اواخر سال ۲۰۲۶ رونمایی جهانی شود و تحویل آن در سال ۲۰۲۷ آغاز گردد، توسط شرکت به عنوان اولین «شاسی‌بلند شهری لوکس» جهان توصیف شده است. این خودروی برقی جدید که کمی جمع‌وجورتر از بنتایگا (Bentayga) پرچمدار طراحی شده است، مستقیماً شهرنشینانی را هدف قرار می‌دهد که رانندگی با آلایندگی صفر و قابلیت مانور را بر تورینگ بین قاره‌ای ترجیح می‌دهند.[3][4]

شاسی‌بلند برقی آینده در مقر تاریخی بنتلی در کرو (Crewe) ساخته خواهد شد، که در حال حاضر تحت یک تحول عظیم به یک «کارخانه رؤیایی» با کربن خنثی قرار دارد. در حالی که مشخصات دقیق همچنان محرمانه است، شرکت وعده داده است که قابلیت‌های شارژ پیشرو در صنعت را ارائه دهد و ادعا می‌کند که این خودرو قادر خواهد بود ۱۰۰ مایل برد را در کمتر از هفت دقیقه اضافه کند.

علاوه بر این، بنتلی در حال سرمایه‌گذاری در فناوری‌های موتور پایدار است، از جمله یک پروژه تحقیقاتی با هدف توسعه یک «محور الکتریکی» (e-axle) که نیاز به آهنرباهای خاکی کمیاب را از بین می‌برد و هم نگرانی‌های زیست‌محیطی و هم زنجیره تأمین را برطرف می‌کند.[4][5][6]

برای خریدار خودروهای لوکس، استراتژی بازنگری شده بنتلی سطح اطمینان‌بخشی از انتخاب را ارائه می‌دهد. دستورالعمل تغییر کامل به نیروی باتری با یک رویکرد انعطاف‌پذیر جایگزین شده است که به نیازهای متنوع مشتریان جهانی احترام می‌گذارد. چه مشتری یک بنتایگای هیبریدی پلاگین برای بردن بچه‌ها به مدرسه بخواهد، چه یک کانتیننتال جی‌تی V8 غران برای جاده‌های باز، یا یک شاسی‌بلند برقی جمع‌وجور برای حرکت در لندن یا لس‌آنجلس، این برند قصد دارد همه گزینه‌ها را در آینده قابل پیش‌بینی روی میز نگه دارد.[1][2]

در نهایت، استراتژی «فراتر از ۱۰۰ پلاس» منعکس‌کننده یک بازار خودروی در حال بلوغ است که در آن سرخوشی اولیه پیرامون خودروهای برقی با واقعیت‌های عملی تعدیل می‌شود. خودروسازان لوکس در حال درک این هستند که لوکس بودن واقعی به معنای تحمیل نکردن انتخاب به مشتری نیست. بنتلی با تمدید عمر موتور احتراقی و پذیرش هیبریدی پلاگین به عنوان یک راه‌حل بلندمدت، شرط می‌بندد که گذار به آینده برقی یک تکامل تدریجی خواهد بود نه یک انقلاب ناگهانی.[1][6]