اجرای قانون جدید «بار عمومی» در آمریکا؛ سخت‌گیری بیشتر در بررسی پرونده متقاضیان گرین کارت از ۱۸ سپتامبر

از روز جمعه، ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، اداره خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده (USCIS) رسماً ارزیابی پرونده‌های اقامت دائم را بر اساس چارچوب جدید و سخت‌گیرانه‌تر «بار عمومی» (Public Charge) آغاز کرد. این قانون که جایگزین مقررات سال ۲۰۲۲ شده است، به افسران مهاجرت اختیارات بسیار گسترده‌تری می‌دهد تا در صورت استفاده متقاضیان از طیف وسیعی از کمک‌های دولتی، درخواست گرین کارت آن‌ها را رد کنند.[1][2][4]

در قانون پیشین، افسران اداره مهاجرت تنها دریافت کمک‌های نقدی مستمر یا بستری شدن طولانی‌مدت به هزینه دولت را به عنوان نمره منفی در نظر می‌گرفتند. اما اکنون، بر اساس دستورالعمل جدید، استفاده از هرگونه کمک دولتی مبتنی بر درآمد (Means-tested benefits) که از تاریخ ۱۸ سپتامبر به بعد دریافت شود، در پرونده لحاظ خواهد شد. این شامل مواردی حیاتی مانند بیمه درمانی رایگان (Medicaid)، کوپن مواد غذایی (SNAP) و کمک‌هزینه‌های مسکن می‌شود.[2][4][5]

یکی از مهم‌ترین و فوری‌ترین تغییرات عملی برای متقاضیان، تغییر اجباری فرم درخواست گرین کارت (Form I-485) است. اداره مهاجرت اعلام کرده است که از ۱۸ سپتامبر، تنها نسخه جدید این فرم (با تاریخ ویرایش 09/18/26) پذیرفته می‌شود و هیچ‌گونه دوره ارفاقی (Grace Period) برای استفاده از فرم‌های قدیمی وجود ندارد. اگر متقاضی فرم قدیمی را حتی یک روز دیرتر ارسال کند، پرونده او به طور کامل رد (Reject) خواهد شد.[1][6]

با این حال، این قانون شامل همه مهاجران نمی‌شود. پناهندگان، پناهجویان، قربانیان خشونت خانگی (مشمول قانون VAWA)، دارندگان ویزای U و T، و همچنین کسانی که صرفاً برای تمدید گرین کارت فعلی خود یا دریافت شهروندی (Naturalization) اقدام می‌کنند، از بررسی «بار عمومی» معاف هستند. قانون جدید تنها برای کسانی اعمال می‌شود که در حال تغییر وضعیت به اقامت دائم (Adjustment of Status) هستند یا از طریق سفارتخانه‌ها برای ویزای مهاجرتی اقدام می‌کنند.[3][4]

وکلای مهاجرت هشدار می‌دهند که متقاضیان پیش از درخواست برای هرگونه کمک دولتی جدید، باید شرایط خود را به دقت بسنجند. از آنجا که افسران مهاجرت اکنون وضعیت متقاضی را بر اساس «مجموع شرایط» (Totality of Circumstances) شامل سن، سلامت، وضعیت مالی، تحصیلات و مهارت‌ها ارزیابی می‌کنند، دریافت یک کمک دولتی به تنهایی لزوماً به معنای رد شدن پرونده نیست، اما ریسک آن را به شدت افزایش می‌دهد.[2][3]

همچنین، فرم تعهد مالی (Affidavit of Support - I-864) که توسط اسپانسر پر می‌شود، همچنان الزامی است، اما دیگر به تنهایی تضمین‌کننده عبور از سد «بار عمومی» نخواهد بود. افسران اداره مهاجرت اکنون فراتر از درآمد اسپانسر، به توانایی‌های فردی خود متقاضی برای تأمین هزینه‌های زندگی‌اش در آینده نگاه می‌کنند.[2][3]

برای خانواده‌های ایرانی که در مسیر دریافت گرین کارت از طریق پیوند خانواده یا اشتغال هستند، این تغییرات به معنای نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تر مالی است. کارشناسان حقوقی توصیه می‌کنند که متقاضیان سوابق استخدامی، مدارک تحصیلی، بیمه درمانی خصوصی و دارایی‌های خود را به طور کامل مستند کنند تا در صورت نیاز، بتوانند به افسر مهاجرت ثابت کنند که در آینده نیازی به کمک‌های دولتی نخواهند داشت.[3][5]

تصمیم‌گیری در این مرحله کاملاً بر عهده افسر پرونده است و این انعطاف‌پذیری جدید می‌تواند به معنای برخوردهای متفاوت در مصاحبه‌های گرین کارت باشد. متقاضیانی که پرونده‌های خود را پیش از ۱۸ سپتامبر ارسال کرده‌اند، همچنان بر اساس قوانین ملایم‌تر سال ۲۰۲۲ ارزیابی خواهند شد، اما کسانی که از این تاریخ به بعد اقدام می‌کنند، باید با استراتژی محکم‌تری وارد این مسیر شوند.[1][3]