انگلیس با پیروزی قاطع در کاردیف، سری مسابقات T20I مقابل سریلانکا را از آن خود کرد

انگلیس با یک عملکرد خیره‌کننده دیگر، سریلانکا را در دومین مسابقه بین‌المللی T20 در ورزشگاه سوفیا گاردنز کاردیف در هم کوبید تا با کسب دومین پیروزی پیاپی، قهرمانی خود را در این سری سه‌گانه مسجل کند. این پیروزی که با اختلاف ۶ ویکت و در حالی که هنوز ۴۷ توپ تا پایان بازی باقی مانده بود به دست آمد، چهاردهمین برد متوالی انگلیس در مسابقات T20 مقابل این رقیب آسیایی به شمار می‌رود.[1][3]

سریلانکا که پس از شکست سنگین ۱۱۹ رانی در بازی اول در ساوت‌همپتون به شدت تحت فشار بود، با تصمیم هری بروک، کاپیتان انگلیس، برای توپ‌زنی به میدان فرستاده شد. آن‌ها در ابتدا شروع امیدوارکننده‌ای داشتند و پاتوم نیسانکا با کسب ۳۷ ران از ۲۱ توپ، پایه‌گذار یک شراکت ۵۶ رانی بدون از دست دادن ویکت در شش اور اول (پاورپلی) شد.[1][4]

اما پس از این شروع سریع، خط حمله انگلیس با تغییر استراتژی و استفاده از اسپینرها، کنترل بازی را به طور کامل در دست گرفت. لیام داوسون، اسپینر چپ‌دست انگلیس، با یک طلسم درخشان و ثبت آمار ۳ ویکت با از دست دادن تنها ۳۲ ران، نقش کلیدی در فروپاشی خط حمله حریف ایفا کرد. او با خواندن دقیق جریان بازی و پرتاب‌های هوشمندانه، میانه میدان را به تسخیر خود درآورد و به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد.[1][2]

در کنار داوسون، جافرا آرچر، پرتاب‌کننده سریع انگلیس نیز با گرفتن دو ویکت در اور پایانی، فشار را بر تیم میهمان به حداکثر رساند. در نتیجه این عملکرد تیمی منسجم در بخش بولینگ، سریلانکا که در ابتدا به نظر می‌رسید می‌تواند به امتیازی نزدیک به ۲۰۰ دست یابد، در نهایت در امتیاز پایین ۱۴۵ برای ۹ ویکت در ۲۰ اور متوقف شد.[2][5]

در پاسخ به این هدف ۱۴۶ رانی، انگلیس با رویکردی کاملاً تهاجمی وارد میدان شد تا کار را در سریع‌ترین زمان ممکن تمام کند. اگرچه آن‌ها در ابتدا آنورین دونالد (۲۱ ران) و جاس باتلر (۳۰ ران) را در امتیاز ۵۵ از دست دادند، اما این اتفاق نتوانست مانع از پیشروی سریع میزبان شود.[4]

این مسابقه همچنین با یک رکورد تاریخی و بی‌نظیر برای کریکت انگلیس و جهان همراه بود. جاس باتلر با کسب ۳۰ ران در این دیدار، به اولین بازیکنی در تاریخ تبدیل شد که از مرز ۱۵,۰۰۰ ران در مجموع مسابقات T20 عبور می‌کند. این دستاورد بزرگ، شب درخشان میزبان را در کاردیف تکمیل کرد و جایگاه باتلر را به عنوان یکی از اسطوره‌های این فرمت تثبیت نمود.[4]

پس از خروج باتلر، هری بروک با ورود به میدان بار دیگر قدرت‌نمایی کرد. او که در بازی قبل یک قرن بی‌نظیر ثبت کرده بود، در این دیدار نیز با زدن سه ضربه شش امتیازی در یک اور از هاسارانگا، ۲۳ ران سریع از ۸ توپ به دست آورد. با این حال، ستاره اصلی خط حمله انگلیس در این تعقیب، تام بانتون بود که امیدهای سریلانکا را به طور کامل از بین برد.[1][4]

بانتون با یک نمایش بی‌نقص و طوفانی، ۵۲ ران بدون خروج از بازی را تنها با ۲۴ توپ و ثبت ۴ ضربه شش امتیازی به دست آورد. این سریع‌ترین نیم‌قرن دوران حرفه‌ای او در تیم ملی بود که باعث شد انگلیس در اور ۱۳ (۱۲.۱ اور) به امتیاز ۱۴۶ برای ۴ ویکت برسد. بروک پس از بازی با تمجید از عملکرد تیمش، این پیروزی را «بسیار ویژه و حساب‌شده» توصیف کرد و اکنون انگلیس با خیالی آسوده خود را برای بازی تشریفاتی پایانی در اولدترافورد آماده می‌کند.[2][5]