قانون مهم «تقویت اجرای ارگانیک» وزارت کشاورزی آمریکا برای مبارزه با تقلب در زنجیره تأمین اجرایی شد

برچسب مواد غذایی ارگانیک در فروشگاه‌ها به دلیل اعتماد مصرف‌کننده، قیمت بالایی را به خود اختصاص می‌دهد. با این حال، از آنجایی که این صنعت به یک بازار جهانی چند میلیارد دلاری تبدیل شده است، زنجیره‌های تأمین پیچیده و چندملیتی آن به طور فزاینده‌ای در برابر تقلب آسیب‌پذیر شده‌اند. برای مقابله با این مشکل، قانون «تقویت اجرای ارگانیک» (SOE) وزارت کشاورزی آمریکا (USDA) رسماً به طور کامل اجرایی شده است که نشان‌دهنده جامع‌ترین بازنگری قوانین مواد غذایی ارگانیک از زمان تصویب قانون اصلی تولید مواد غذایی ارگانیک در سال ۱۹۹۰ است.[1][2]

برای دهه‌ها، چارچوب نظارتی شامل یک آسیب‌پذیری ساختاری حیاتی بود: در حالی که کشاورزانی که مواد غذایی را تولید می‌کردند و برندهایی که آن را بسته‌بندی می‌کردند باید گواهینامه ارگانیک می‌داشتند، واسطه‌ها نیازی به این کار نداشتند. دست‌اندرکاران، دلالان، بازرگانان و واردکنندگان فاقد گواهینامه که در میانه زنجیره تأمین فعالیت می‌کردند، عمدتاً از نظارت مستقیم USDA معاف بودند و این امر یک نقطه کور ایجاد می‌کرد که افراد سودجو یاد گرفتند از آن سوءاستفاده کنند.[1][5]

این روزنه اجازه می‌داد محصولات کشاورزی معمولی – به ویژه کالاهای عمده مانند غلات، سویا و قهوه – در حین ترانزیت به طور متقلبانه به عنوان ارگانیک برچسب‌گذاری مجدد شوند. از آنجایی که واسطه‌هایی که محصول را در مرزها یا بین سیلوها جابجا می‌کردند، ملزم به حفظ گواهینامه ارگانیک یا انجام ممیزی‌های تراز جرمی (mass-balance) نبودند، محصولات معمولی می‌توانستند به راحتی با محصولات ارگانیک واقعی مخلوط یا جایگزین شوند.[4][6]

انگیزه مالی برای این فریب بسیار زیاد بود. در یک پرونده جنجالی در سال ۲۰۱۷، میلیون‌ها پوند سویا و ذرت معمولی از منطقه دریای سیاه به ایالات متحده ارسال شد و با قیمت‌های بالای ارگانیک فروخته شد، که میلیون‌ها دلار سود نامشروع برای عاملان آن به همراه داشت و در عین حال به طور مصنوعی قیمت‌ها را برای کشاورزان داخلی مشروعی که طبق قوانین عمل می‌کردند، کاهش داد.[4]

مکانیسم اصلی قانون SOE مستقیماً با حذف معافیت واسطه‌ها، این آسیب‌پذیری را برطرف می‌کند. اکنون، هر کسی که محصولات ارگانیک را می‌خرد، می‌فروشد یا مذاکره برای فروش آن را انجام می‌دهد، باید به طور کامل گواهینامه داشته باشد. این الزام هزاران دلال، بازرگان و واردکننده که قبلاً تحت نظارت نبودند را وارد چارچوب نظارتی می‌کند و آن‌ها را ملزم به حفظ سوابق دقیق و انجام بازرسی‌های منظم می‌سازد.[1][3]

در مرز، این قانون یک ایست بازرسی دیجیتالی سخت‌گیرانه را معرفی می‌کند: گواهینامه واردات NOP (برنامه ملی ارگانیک). اکنون هر محموله ارگانیک ورودی به ایالات متحده، صرف نظر از اندازه یا مبدأ آن، باید با این سند الکترونیکی همراه باشد. این گواهینامه ردیابی دیجیتالی سرتاسری را فراهم می‌کند و تضمین می‌کند که وضعیت ارگانیک محصول از مزرعه خارجی تا بندر ورودی ایالات متحده تأیید شده است.[1][5]

این زیرساخت دیجیتالی مستقیماً به سیستم‌های خودکار گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده متصل است. اگر محموله‌ای به بندری برسد که ادعای ارگانیک بودن دارد اما فاقد گواهینامه واردات NOP معتبر و قابل تأیید در پایگاه داده باشد، رد خواهد شد یا مجبور می‌شود به عنوان محصول معمولی فروخته شود و بلافاصله انگیزه مالی برای تقلب از بین می‌رود.[1]

کشاورزان ارگانیک داخلی سال‌هاست که از این تغییرات حمایت می‌کنند. واردات متقلبانه به طور مصنوعی عرضه کالاهای «ارگانیک» را افزایش می‌دهد، که قیمت‌هایی را که کشاورزان مشروع ایالات متحده می‌توانند برای محصولات خود مطالبه کنند، پایین می‌آورد. با یکسان‌سازی شرایط رقابت و دور نگه داشتن محصولات ارگانیک تقلبی از بازار، قانون SOE از معیشت کشاورزانی که سرمایه‌گذاری زیادی در کشاورزی پایدار و بدون آفت‌کش می‌کنند، محافظت می‌نماید.[3][4]

برای مصرف‌کنندگان، این قانون یک بازسازی حیاتی اعتماد است. خریداران برای مهر ارگانیک USDA مبلغ بیشتری می‌پردازند با این فرض که پول آن‌ها از شیوه‌های کشاورزی سازگار با محیط زیست حمایت می‌کند و محصولی عاری از آفت‌کش‌ها و کودهای مصنوعی را تضمین می‌کند. قانون SOE تضمین می‌کند که این مبلغ اضافی واقعاً به سیستم‌های کشاورزی مورد نظر اختصاص یابد، نه اینکه جیب واسطه‌های متقلب را پر کند.[2][6]

اجرای این الزامات سخت‌گیرانه ردیابی، اصطکاک قابل توجهی را در زنجیره تأمین ایجاد کرده است. واردکنندگان و واسطه‌ها مجبور شده‌اند سیستم‌های نرم‌افزاری خود را بازنگری کنند، افسران انطباق استخدام کنند و فرآیند بوروکراتیک اخذ گواهینامه را طی کنند. برخی از گروه‌های صنعتی هشدار داده‌اند که این هزینه‌های اضافی انطباق ممکن است به طور موقت زنجیره‌های تأمین را کُند کرده یا هزینه‌ها را برای مصرف‌کنندگان نهایی کمی افزایش دهد.[2][3]

برای اجرای الزامات جدید، USDA اختیارات ممیزی خود را به شدت گسترش داده است. اکنون، سازمان‌های صدور گواهینامه ملزم به انجام بازرسی‌های سرزده از عملیات ارگانیک و اجرای ممیزی‌های دقیق تراز جرمی هستند. این ممیزی‌ها به عنوان یک آزمون استرس ریاضی عمل می‌کنند و تأیید می‌کنند که حجم محصول ارگانیکی که یک شرکت می‌فروشد، از حجمی که به طور مشروع خریداری یا تولید کرده است، فراتر نرود.[1][5]

از آنجایی که ایالات متحده بزرگترین بازار جهانی برای کالاهای ارگانیک است، قانون SOE یک اثر موجی عمیق جهانی ایجاد می‌کند. تأمین‌کنندگان بین‌المللی، تعاونی‌ها و تجمیع‌کنندگان که خواهان دسترسی به مصرف‌کنندگان آمریکایی هستند، مجبور به ارتقاء استانداردهای ردیابی خود شده‌اند و عملاً سطح یکپارچگی ارگانیک را در سراسر جهان بالا می‌برند.[6]

با وجود حمایت گسترده، برخی ابهامات باقی مانده است. تعاونی‌های بین‌المللی کوچک‌تر، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، ممکن است با بار اداری و هزینه الزامات جدید گواهینامه دست و پنجه نرم کنند. نگرانی‌های مداومی وجود دارد که این بازیگران کوچک‌تر ممکن است ناخواسته از بازار ایالات متحده کنار گذاشته شوند و این امر منجر به ادغام در میان صادرکنندگان کشاورزی بزرگ‌تر و با منابع بهتر شود.[3][4]

همچنان که این قانون از مرحله اجرا به مرحله اجرای فعال و روزانه منتقل می‌شود، صنعت کشاورزی گسترده‌تر با دقت نظاره‌گر است. موفقیت قانون تقویت اجرای ارگانیک در نهایت تعیین خواهد کرد که آیا مهر ارگانیک USDA می‌تواند وضعیت خود را به عنوان استاندارد طلایی برچسب‌گذاری مواد غذایی در یک سیستم غذایی جهانی که به طور فزاینده‌ای پیچیده و مبهم است، حفظ کند یا خیر.[2][6]