لغو عرضه اولیه سهام OpenAI در سال ۲۰۲۶؛ سم آلتمن نگرانی‌های ایمنی را دلیل این تصمیم اعلام کرد

عرضه اولیه سهامی که پیش‌بینی می‌شد ارزش پیشگام توسعه هوش مصنوعی در جهان را به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار برساند، رسماً از تقویم مالی سال ۲۰۲۶ حذف شد. سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در آخر هفته تایید کرد که این شرکت تا پایان سال خصوصی باقی خواهد ماند. او عرضه اولیه سهام در کوتاه‌مدت را برای شرکتی که در حال حاضر با آستانه‌های پیچیده ایمنی دست‌وپنجه نرم می‌کند، اقدامی «نسنجیده» توصیف کرد.[1][5]

این تصمیم به ماه‌ها گمانه‌زنی وال‌استریت درباره رویداد نقدشوندگی این استارتاپ مستقر در سان‌فرانسیسکو پایان می‌دهد. آلتمن در گفتگو با خبرنگاران در ۱۲ سپتامبر، این تاخیر زمانی را صراحتاً به افزایش ریسک‌های فنی و اجتماعی مدل‌های نسل بعدی شرکت مرتبط دانست. او خاطرنشان کرد که الزامات شفافیت در بازارهای عمومی با استراتژی محتاطانه و مرحله‌به‌مرحله‌ای که برای استقرار سیستم‌های پیشرفته هوش مصنوعی نیاز است، در تضاد خواهد بود.[2][4]

برای شرکتی که در مقیاس OpenAI فعالیت می‌کند، نیازهای سرمایه‌ای بسیار عظیم است. در حال حاضر، آموزش مدل‌های پیشرفته معمولاً بیش از ۱ میلیارد دلار در هر اجرا هزینه دارد؛ رقمی که از نظر تاریخی، شرکت‌های فناوری را برای تامین مالی پایدار به سمت بازارهای سهام عمومی سوق می‌دهد. با این حال، OpenAI برای تامین هزینه‌های زیرساخت پردازشی خود، همچنان به سرمایه خصوصی و شراکت ساختاریافته ۱۳ میلیارد دلاری‌اش با مایکروسافت (Microsoft) متکی خواهد بود.[3][7]

انصراف از عرضه در سال ۲۰۲۶، بازتاب‌دهنده یک بازنگری گسترده‌تر در سطح صنعت پیرامون ایمنی هوش مصنوعی است. طی ۱۲ ماه گذشته، پژوهشگران و سیاست‌گذاران نظارت خود را بر نحوه هم‌راستایی، آزمایش و ایمن‌سازی مدل‌های پیشرفته در برابر سوءاستفاده‌ها تشدید کرده‌اند. OpenAI با خصوصی ماندن، انعطاف‌پذیری ساختاری خود را برای به تاخیر انداختن عرضه محصولات یا تغییر جهت‌گیری‌های پژوهشی حفظ می‌کند، بدون آنکه با فشار فوری و سه‌ماهه از سوی سهامداران عمومی مواجه شود.[1][6]

توصیف آلتمن از عرضه اولیه به عنوان یک اقدام «نسنجیده»، چالش‌های حاکمیتی منحصربه‌فرد و ذاتی در بخش هوش مصنوعی را برجسته می‌کند. شرکت‌های سهامی عام از نظر قانونی موظف به حداکثر کردن ارزش برای سهامداران هستند؛ ماموریتی که به گفته حامیان ایمنی، می‌تواند انگیزه‌ای برای عرضه شتاب‌زده سیستم‌های تاییدنشده به بازار جهت تحقق اهداف درآمدی ۹۰ روزه ایجاد کند.[3][5]

این تاخیر همچنین چشم‌انداز کوتاه‌مدت را برای سرمایه‌گذاران خطرپذیر و نهادی تغییر می‌دهد. بدون حضور سهام OpenAI به عنوان لنگرگاه بازار عرضه‌های اولیه در سال ۲۰۲۶، تخمین زده می‌شود که ۵۰ میلیارد دلار از وجوه نهادیِ تخصیص‌یافته برای این عرضه، احتمالاً به سمت ارائه‌دهندگان زیرساخت‌های مرتبط سرازیر شود. تولیدکنندگان نیمه‌هادی، اپراتورهای دیتاسنتر و خدمات تخصصی میزبانی ابری در موقعیتی قرار دارند که این سرمایه را - که در غیر این صورت توسعه‌دهنده هوش مصنوعی را هدف می‌گرفت - جذب کنند.[6][7]

با وجود گزارش‌هایی مبنی بر در اختیار داشتن سهام خصوصی توسط ۱۵۰۰ کارمند، ساختار شرکتی غیرمعمول OpenAI - یک شرکت با سود محدود که توسط یک هیئت‌مدیره غیرانتفاعی اداره می‌شود - هرگونه عرضه عمومی احتمالی را پیچیده‌تر می‌کند. اگرچه این شرکت گزینه‌های تجدید ساختار را برای جذاب‌تر شدن نزد سرمایه‌گذاران نهادی سنتی بررسی کرده است، اما حل‌وفصل این ناهنجاری‌های ساختاری همزمان با مدیریت پژوهش‌های پیشگامانه، برای یک بازه زمانی ۲۴ ماهه بسیار سنگین به نظر می‌رسید.[2][4]

این تصمیم یک رویه قطعی برای سایر توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی که به بازارهای عمومی نزدیک می‌شوند، ایجاد می‌کند. OpenAI با اولویت دادن به پروتکل‌های ایمنی و انعطاف‌پذیری پژوهشی بر نقدشوندگی فوری، این پیام را مخابره کرده است که زمان‌بندی تجاری‌سازی هوش جامع مصنوعی (AGI) توسط چرخه استاندارد سرمایه‌گذاری خطرپذیر در سیلیکون‌ولی (Silicon Valley) دیکته نخواهد شد.[1][3]