ممنوعیت استارت مجدد کنار پیست: تغییر قانون ۲۰۲۶ فیم و بازنگری در ایمنی موتورسواری

برای دهه‌ها، این یکی از دراماتیک‌ترین صحنه‌ها در مسابقات موتورسواری بوده است: موتورسواری که در میان شن‌ها غلت می‌زند، به سمت ماشین آسیب‌دیده‌اش می‌دود و دیوانه‌وار آن را در منطقه فرار روشن می‌کند، در حالی که رقبایش با سرعت ۱۵۰ مایل در ساعت از کنارش عبور می‌کنند.

این نمایش اوج آدرنالین و استیصال رقابتی است. اما از فصل ۲۰۲۶، این تلاش قهرمانانه کنار پیست رسماً در تمام مسابقات قهرمانی تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی موتورسواری (FIM) ممنوع خواهد شد.

دستورالعمل جدید حکم می‌کند که هر موتورسیکلتی که موتور آن پس از تصادف خاموش شود، دیگر نمی‌تواند در پیست یا مناطق فرار مجدداً روشن شود.

در عوض، موتورسوار و مارشال‌های کنار پیست باید فوراً ماشین خاموش شده را به پشت اولین خط محافظتی – که معمولاً موانع لاستیکی یا حصارهای بادی هستند – به جاده خدماتی تعیین شده هل دهند.[1]

تنها زمانی که موتور به طور ایمن پشت مانع قرار گرفت، موتورسوار می‌تواند تلاش کند تا آن را دوباره روشن کند.[1]

این تغییر نظارتی، که در کلاس‌های برتر مانند موتو جی‌پی (MotoGP) و مسابقات جهانی سوپربایک (WorldSBK)، و همچنین مسابقات جهانی استقامت اعمال می‌شود، نشان‌دهنده یک دگرگونی ساختاری عظیم در نحوه مدیریت حوادث میانه مسابقه در این ورزش است.

کاتالیزور اصلی این ممنوعیت، ایمنی مارشال‌های کنار پیست است. این کارگران داوطلب، شریان حیاتی ورزش‌های موتوری هستند که وظیفه تکان دادن پرچم‌های هشدار، پاکسازی آوار و کمک به موتورسواران زمین‌خورده را بر عهده دارند.[1]

طبق قوانین قدیمی، مارشال‌ها اغلب مجبور بودند برای مدت طولانی در مناطق شنی یا فرار آسفالت شده در معرض خطر بایستند، در حالی که موتورسوار برای روشن کردن موتور خاموش شده تلاش می‌کرد.[1]

فیم در ابلاغیه رسمی خود به مسئولان مسابقات و فدراسیون‌های ملی اعلام کرد که دلیل اصلی این تغییر، به حداقل رساندن قرار گرفتن مارشال‌های پیست در معرض خطر است.

این خطر صرفاً تئوری نیست. در فصول اخیر، مدیریت مسابقه به طور فزاینده‌ای از موتورسوارانی که دستورالعمل‌های مارشال‌ها را نادیده می‌گیرند یا در طول جلسات تعیین خط زنده در مناطق برخورد معطل می‌شوند، ناراضی بوده‌اند، که عملاً دورهای موتورسواران ورودی را که مجبور به کاهش سرعت به دلیل پرچم‌های زرد می‌شوند، خراب می‌کند.

پروتکل جدید یک توالی عملیاتی سختگیرانه را معرفی می‌کند. اگر موتوری خاموش شود، مارشال‌ها مجازند به موتورسوار کمک کنند تا ماشین را بلند کرده و به جاده خدماتی هل دهد.

با این حال، هنگامی که موتور پشت مانع قرار گرفت، موتورسوار باید کاملاً به تنهایی کار کند. قوانین صراحتاً بیان می‌کنند که در حین تعمیرات، تنظیم اهرم‌های خم شده، یا تلاش برای روشن کردن موتور در جاده خدماتی، هیچ کمک خارجی نباید ارائه شود.

اگر موتورسوار با موفقیت و بدون کمک مکانیکی خارجی موتور را دوباره روشن کند، مجاز است به جلسه یا مسابقه بازگردد.[1]

یک روزنه حیاتی وجود دارد که موتورسواران بدون شک سعی خواهند کرد از آن سوء استفاده کنند: اگر موتور در طول تصادف هرگز از کار نیفتد، موتورسوار می‌تواند به سادگی موتور را بلند کرده و بدون رفتن به پشت مانع، به مسیر ادامه دهد.

این واقعیت تاکتیکی به این معنی است که موتورسواران احتمالاً تا حد زیادی تلاش خواهند کرد تا کلاچ را هنگام سر خوردن روی آسفالت نگه دارند و به شدت سعی کنند از خاموش شدن موتور جلوگیری کنند.[2]

حتی اگر موتورسوار موفق شود موتور را زنده نگه دارد، مارشال‌ها اکنون حق وتوی نهایی را دارند. اگر یک کارگر پیست نشت مایعات، قطعه‌ای آویزان از بدنه یا هر گونه آسیبی را که می‌تواند ایمنی پیست را به خطر اندازد، مشاهده کند، مجاز است عملاً از ورود مجدد موتورسوار به پیست جلوگیری کند.

فیم اولین نهاد حاکمیتی نیست که خطرات ذاتی بازگشت موتورسیکلت‌های تصادف کرده به مسابقه را تشخیص می‌دهد. مسابقات قهرمانی سوپربایک بریتانیا (BSB) نسخه بسیار سخت‌گیرانه‌تری از این قانون را در سال ۲۰۱۲ اجرا کرد.

ممنوعیت BSB پس از یک حادثه فاجعه‌بار در برندز هچ (Brands Hatch) آغاز شد، جایی که یک موتورسوار با یک موتور آسیب‌دیده دوباره به مسیر بازگشت و ناخواسته ردی از مایع موتور را در سراسر پیست به جا گذاشت و سطح پیست را در طول طوفان بارانی خراب کرد.

در حالی که قانون BSB برای هر تصادف، حکم عدم پایان (Did Not Finish) خودکار را صادر می‌کند، مصالحه ۲۰۲۶ فیم به موتورسواران اجازه می‌دهد تا ادامه دهند، مشروط بر اینکه از پروتکل‌های ایمنی جدید پیروی کنند.

اجرای این قانون بین سری‌های مختلف کمی متفاوت خواهد بود. در تمرینات و جلسات سوپرپل (Superpole) WorldSBK، موتورسوارانی که تصادف می‌کنند و پشت مانع دوباره استارت می‌زنند، می‌توانند از پیست برای بازگشت به پیت استفاده کنند، اما نمی‌توانند دور پروازی جدیدی را شروع کنند.

در موتو جی‌پی، موتورسوارانی که با موفقیت استارت مجدد در جاده خدماتی را انجام می‌دهند، آزادند که جلسه یا مسابقه خود را به طور عادی ادامه دهند.

در حالی که ممکن است طرفداران برای از دست دادن استارت مجدد آشفته و پر از شن کنار پیست عزادار باشند، اجماع در میان پادوک روشن است: محافظت از داوطلبانی که مسابقه را ممکن می‌سازند، باید بر نمایش اولویت داشته باشد.[1][2]