میز پزشکی هندبال جهانی: چرخش پاری سن ژرمن پس از پارگی آشیل گربیل؛ پرز د وارگاس و راینکایند در آستانه بازگشت

فصل تابستان در هندبال جهانی، مسابقه‌ای با زمان است. در حالی که باشگاه‌ها برای کمپین‌های طاقت‌فرسای داخلی و اروپایی ۲۰۲۶/۲۷ آماده می‌شوند، کادر پزشکی سخت در تلاشند تا بازیکنان ستاره را از میز توانبخشی به زمین بازی بازگردانند. سرعت بی‌امان بازی مدرن نیازمند آمادگی جسمانی اوج است، و این امر میز پزشکی را به اندازه تخته تاکتیکی برای موفقیت یک تیم حیاتی می‌کند.

برای پاری سن ژرمن (PSG)، فصل خارج از مسابقات ضربه پزشکی قابل توجهی به همراه داشت. متیو گربیل، وینگر چپ ملی‌پوش فرانسوی، دچار پارگی تاندون آشیل شد، مصدومیتی که نیاز به یک روند طولانی و طاقت‌فرسای ریکاوری دارد. این شکست ویرانگر عملاً این بازیکن باتجربه را برای آینده قابل پیش‌بینی خانه‌نشین کرد و حفره بزرگی در ترکیب اصلی قهرمان فرانسه ایجاد نمود.[1][5]

این مصدومیت یک بحران فوری در جناح چپ ایجاد کرد، اما دفتر مرکزی PSG به سرعت واکنش نشان داد. در اوایل ژوئیه ۲۰۲۶، این باشگاه امضای قرارداد اضطراری با بیارکی مار الیسون، ملی‌پوش ۳۶ ساله ایسلندی، را برای پر کردن این خلاء برای فصل آینده اعلام کرد.[1]

الیسون که از تیم قدرتمند مجارستانی وزپرم (One Veszprém HC) می‌آید، تجربه زیادی در لیگ قهرمانان اروپا (EHF) به همراه دارد. تیری اومیه، مدیر کل PSG، تأکید کرد که آشنایی الیسون با بالاترین سطوح هندبال اروپا و پایان‌دهی دقیق او، در طول غیبت طولانی گربیل یک دارایی ارزشمند خواهد بود و تضمین می‌کند که جاه‌طلبی‌های تیم در مسیر خود باقی بمانند.[1]

در حالی که PSG در حال مدیریت جایگزینی یک مصدومیت حاد است، سایر غول‌های اروپایی در حال نظارت بر توانبخشی‌های طولانی‌مدت هستند. گونزالو پرز د وارگاس، دروازه‌بان تیم ملی اسپانیا و بارسا، به ریکاوری روشمند خود از پارگی شدید رباط صلیبی قدامی (ACL) در زانوی چپش ادامه می‌دهد.[2]

پرز د وارگاس به دلیل این مصدومیت مجبور شد مسابقات قهرمانی اروپا (EHF EURO 2026) را از دست بدهد و خلاء رهبری قابل توجهی برای اسپانیا ایجاد کرد. با این حال، بازگشت او به زمین با احتیاط شدید مدیریت می‌شود، که نشان‌دهنده اجماع رو به رشد در پزشکی ورزشی در مورد ریکاوری‌های ACL در ورزش‌های پربرخورد و دارای چرخش زیاد است.[2][5]

داده‌های اخیر علوم ورزشی بر اهمیت صبر در این موارد شدید تأکید می‌کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۶ در مجله ورزش و تمرین انسانی که بازیکنان نخبه هندبال را دنبال می‌کرد، نشان داد که بازگشت به بازی قبل از دستیابی به تقارن کامل عصبی-عضلانی (neuromuscular symmetry) به طور قابل توجهی خطر مصدومیت مجدد را افزایش می‌دهد.[6][8]

دستورالعمل‌های بالینی اکنون قویاً توصیه می‌کنند که بازگشت به ورزش‌های پرفشار بر زانو مانند هندبال تا حداقل نُه ماه پس از جراحی به تأخیر افتد. محققان اشاره کرده‌اند که ورزشکارانی که زودتر عجله می‌کنند، با افزایش تقریباً هفت برابری در مصدومیت‌های ثانویه ACL مواجه می‌شوند، که این امر جدول زمانی عمدی پرز د وارگاس را به نمونه‌ای درسی از بهترین شیوه‌های پزشکی مدرن تبدیل می‌کند.[7]

در جای دیگر در بوندسلیگا، تیم تی‌اچ‌دبلیو کیل (THW Kiel) بازگشت هارالد راینکایند، دفاع راست نروژی، را از نزدیک مدیریت می‌کند. مصدومیت شدید پا، راینکایند را از کمپین قهرمانی اروپا ۲۰۲۶ نروژ کنار گذاشت، اما توانبخشی او به طور پیوسته در حال پیشرفت است و هدف او آمادگی کامل برای مسابقات باشگاهی پاییز است.[2]

فوکسه برلین (Füchse Berlin) نیز به طور مشابه وضعیت جری تولبرینگ، وینگر چپ سوئدی، را پیگیری می‌کند که در حال بازگشت از مصدومیت ساق پا است که وظایف بین‌المللی او را در اوایل سال مختل کرد. در همین حال، میلوش کوس، دفاع چپ صربستانی، مراحل نهایی ریکاوری از یک مشکل مچ پا مداوم را طی می‌کند که او را از مسابقات قهرمانی اروپا دور نگه داشت، و باشگاهش ارلانگن (Erlangen) بار تمرینی او را از نزدیک زیر نظر دارد.[2]

حجم بالای مصدومیت‌های اندام تحتانی باعث اقدامات سیستماتیک در سراسر این ورزش شده است. فدراسیون هندبال اروپا (EHF) اخیراً اولین کتابچه راهنمای جامع پیشگیری از مصدومیت خود را منتشر کرده است که توسط کارشناسان بیومکانیک طراحی شده تا به باشگاه‌ها کمک کند تمرینات هدفمند قدرتی و تعادلی را در چرخه‌های کوچک روزانه خود ادغام کنند.[4]

فدراسیون‌های ملی نیز در حال تقویت زیرساخت‌های پزشکی خود هستند. در ژوئیه ۲۰۲۶، هندبال المپیک ایرلند (Olympic Handball Ireland) یافته‌های اولیه یک پروژه نظارت بر مصدومیت‌های مهم را منتشر می‌کند. این طرح که توسط اسپورت ایرلند تأمین مالی شده است، انواع و فراوانی مصدومیت‌ها را در لیگ بزرگسالان ردیابی می‌کند تا استانداردهای ملی جدید و مبتنی بر داده برای پیشگیری ایجاد شود.[3]

در نهایت، فصل ۲۰۲۶/۲۷ به همان اندازه که با نبوغ تاکتیکی تعریف می‌شود، با انعطاف‌پذیری پزشکی نیز تعریف خواهد شد. در حالی که بازیکنانی مانند گربیل راه طولانی ریکاوری خود را آغاز می‌کنند و ستارگانی مانند پرز د وارگاس و راینکایند به خط پایان نزدیک می‌شوند، رویکرد در حال تحول این ورزش به توانبخشی تضمین می‌کند که مصدومیت‌های شدید به طور فزاینده‌ای مانعی برای غلبه هستند تا حکمی برای پایان دادن به دوران حرفه‌ای.