رفتن به محتوای اصلی
· 8 دقیقه مطالعه· در آموزش

پایان اعتصاب مدرسان غیررسمی هاروارد؛ بازگشت به کار با افزایش ۷ درصدی دستمزد

مدرسان و پژوهشگران غیررسمی دانشگاه هاروارد پس از یک هفته اعتصاب و دریافت پیشنهاد افزایش دو برابری دستمزد، به کلاس‌های درس بازگشتند. با این حال، مذاکرات بر سر امنیت اتحادیه و فرآیندهای رسیدگی به شکایات همچنان ادامه دارد.

به قلم سپیده مهرابی

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

اعضای اتحادیه کارگران دانشگاهی هاروارد پس از یک هفته اعتصاب گسترده و فلج‌کننده، با رای قاطع خود تصمیم به بازگشت به کلاس‌های درس و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی گرفتند. این تصمیم مهم در روز سه‌شنبه، ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶، پس از آن اتخاذ شد که مدیریت دانشگاه در یک عقب‌نشینی آشکار، پیشنهاد افزایش دستمزدها را به میزان قابل‌توجهی ارتقا داد.[1][3]

این اتحادیه قدرتمند که نمایندگی حدود ۲۶۰۰ نفر از مدرسان غیررسمی، دستیاران آموزشی و پژوهشگران پسادکتری را بر عهده دارد، از روز ۱۰ نوامبر در اعتراض به شرایط کاری دست از کار کشیده بود. بازگشت به کار این نیروهای کلیدی، روند آموزش حضوری و همچنین برنامه‌های آموزش آنلاین دانشگاه را که دچار اختلال شده بود، به حالت عادی بازمی‌گرداند.[1][2]

با وجود پایان یافتن این اعتصاب یک‌هفته‌ای، دو طرف هنوز به یک قرارداد نهایی و جامع دست نیافته‌اند. مدرسان هاروارد به صراحت اعلام کرده‌اند که پیشنهاد جدید دانشگاه تنها به اندازه‌ای خوب بود که اعتصاب را متوقف کند، اما برای امضای نهایی قرارداد و حل و فصل تمامی اختلافات، هنوز به جلسات مذاکره و چانه‌زنی‌های بیشتری نیاز است.[1][3]

پیشنهاد جدید مالی و دستاوردهای موقت

در جلسه مذاکره‌ای که ساعاتی پیش از رای‌گیری اعضا برگزار شد، دانشگاه هاروارد پیشنهاد افزایش دستمزد سراسری را از ۳.۵ درصد به ۷ درصد در زمان تصویب قرارداد افزایش داد. علاوه بر این افزایش دو برابری، یک پاداش یک‌باره ۱.۵ درصدی نیز به اعضای اتحادیه پیشنهاد شده است که از نگاه کارگران، گامی رو به جلو و نتیجه مستقیم فشار اعتصاب محسوب می‌شود.[1][2]

جی. گرگوری گیون، مدرس برنامه‌های نوشتاری هاروارد و عضو ارشد کمیته چانه‌زنی اتحادیه، در مصاحبه‌ای با نشریه دانشجویی هاروارد کریمسون گفت: «پیشنهادی که مدیریت ارائه داد بسیار قابل‌توجه بود و نسبت به آنچه هفته گذشته روی میز گذاشته بودند، بهبود چشمگیری داشت. این بهبود برای لغو اعتصاب کافی بود، اما قطعا برای تسویه نهایی کافی نیست.»[1][2][3]

پیش از آغاز این اعتصاب تاریخی، مذاکره‌کنندگان در طول ۵۴ جلسه چانه‌زنی فشرده که بیش از دو سال به طول انجامید، بر سر ۲۷ ماده از قرارداد به توافقات اولیه دست یافته بودند. یکی از مهم‌ترین این توافقات، ایجاد یک ساختار جدید و شفاف برای ارتقای شغلی مدرسان است که محدودیت‌های زمانی موجود برای استخدام‌های غیررسمی را به طور کامل حذف می‌کند.[1][3]

اعتصاب یک‌هفته‌ای مدرسان هاروارد با پیشنهاد افزایش دستمزد متوقف شد.

با این حال، گیون تاکید کرد که بسته پیشنهادی جدید مدیریت تنها شامل تغییرات بسیار جزئی در مزایای خانواده و سلامت بوده و در سایر زمینه‌های مورد مناقشه هیچ حرکت مثبتی از سوی دانشگاه مشاهده نشده است. این رویکرد باعث شده تا اعضای اتحادیه همچنان با احتیاط و بدبینی به روند آینده مذاکرات و نیت واقعی مدیران دانشگاه نگاه کنند.[1]

گره‌های کور در مسیر توافق نهایی

یکی از اصلی‌ترین مسائل حل‌نشده در این مذاکرات، موضوع حیاتی «امنیت اتحادیه» است. اتحادیه کارگران دانشگاهی هاروارد با جدیت خواهان آن است که تمامی کارکنانی که تحت پوشش این قرارداد قرار می‌گیرند و از مزایای آن بهره‌مند می‌شوند، ملزم به پرداخت حق عضویت یا هزینه‌های معادل آن به اتحادیه باشند تا قدرت چانه‌زنی جمعی برای آینده حفظ شود.[1][3]

در نقطه مقابل، مدیریت دانشگاه هاروارد تاکنون به شدت با این خواسته مخالفت کرده و استدلال می‌کند که کارگران باید بتوانند به صورت کاملا فردی و آزادانه تصمیم بگیرند که آیا می‌خواهند به اتحادیه بپیوندند یا از آن حمایت مالی کنند. این اختلاف نظر بنیادین، به یکی از سخت‌ترین و پیچیده‌ترین موانع در مسیر دستیابی به توافق نهایی تبدیل شده است.[1][3]

مسئله بسیار مهم دیگر، نحوه رسیدگی به شکایات مربوط به آزار و اذیت و انواع تبعیض در محیط کار است. نمایندگان اتحادیه خواستار ایجاد یک فرآیند مستقل و خارج از ساختار مدیریت هستند که به کارکنان اجازه دهد شکایات خود را به داوری شخص ثالث ارجاع دهند تا از شفافیت، بی‌طرفی و اجرای عدالت در روند رسیدگی اطمینان کامل حاصل شود.[1][3]

دانشگاه هاروارد اما با پافشاری بر مواضع قبلی خود اصرار دارد که تمامی این موارد حساس باید صرفاً از طریق سیاست‌ها و رویه‌های داخلی خود دانشگاه پیگیری شوند. اتحادیه در پاسخ معتقد است که فرآیندهای داخلی دانشگاه در گذشته بارها نتوانسته‌اند حمایت کافی را از کارکنان آسیب‌دیده به عمل آورند و نیازمند اصلاحات ساختاری و نظارت نهادهای مستقل هستند.[1][3]

وضعیت شغلی پژوهشگران پسادکتری که از طریق کمک‌هزینه‌های تحصیلی تامین مالی می‌شوند نیز همچنان به شدت مورد مناقشه است. هاروارد ادعا می‌کند که این افراد کارمند رسمی دانشگاه محسوب نمی‌شوند و در نتیجه نباید در واحد چانه‌زنی قرار گیرند، در حالی که اتحادیه با رد این ادعا، خواهان شمول کامل آن‌ها در قرارداد و بهره‌مندی از تمامی مزایای شغلی است.[1][3]

روند افزایش پیشنهاد دستمزد دانشگاه هاروارد در طول مذاکرات.

تداوم اعتصاب دانشجویان تحصیلات تکمیلی

بازگشت به کار مدرسان غیررسمی در حالی صورت می‌گیرد که اعتصاب گسترده اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد همچنان با قدرت ادامه دارد. این اتحادیه که از ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ در اعتراض به شرایط نامناسب دست از کار کشیده است، اکنون تنها گروهی است که در محوطه دانشگاه در اعتصاب به سر می‌برد و فشارهای فزاینده‌ای را تحمل می‌کند.[1][2][3]

اعضای اتحادیه مدرسان غیررسمی با صدور بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند که با وجود بازگشت به کلاس‌های درس، به حمایت کامل و همه‌جانبه خود از دانشجویان تحصیلات تکمیلی ادامه خواهند داد. این حمایت عملی شامل شرکت فعال در خطوط اعتصاب در زمان‌های آزاد و خودداری قاطع از انجام وظایف آموزشی و پژوهشی دانشجویان اعتصاب‌کننده در دپارتمان‌های مختلف می‌شود.[1][3]

گیون در این خصوص با لحنی قاطع تصریح کرد: «ما همچنان در همبستگی کامل با اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی ایستاده‌ایم و آن‌ها را تنها نخواهیم گذاشت.» قرار است اعضای هر دو اتحادیه در تجمعات اعتراضی مشترکی که در محوطه اصلی دانشگاه و منطقه پزشکی لانگوود برگزار می‌شود، شرکت کنند تا فشار رسانه‌ای بر مدیریت را حفظ نمایند.[1]

تنش‌ها میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی و مدیریت ارشد دانشگاه در هفته‌های اخیر به شدت بالا گرفته است. پل کوران، مدیر روابط کار هاروارد، در نامه‌ای رسمی ادعا کرده است که این اتحادیه با ایجاد سر و صدا و اختلال در امتحانات میان‌ترم، سیاست‌های ضد قلدری دانشگاه را نقض کرده است؛ اتهامی سنگین که اتحادیه آن را کاملا بی‌اساس می‌داند.[1]

تاثیرات آموزشی و چشم‌انداز آینده

اعتصاب همزمان دو اتحادیه بزرگ در هاروارد، روند آموزش را در بسیاری از دپارتمان‌های کلیدی مختل کرده بود. کلاس‌های حضوری لغو شده، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی به حالت نیمه‌تعطیل درآمده و ارزیابی تکالیف در پلتفرم‌های آموزش آنلاین دانشگاه با تاخیرهای جدی مواجه شده بود که این امر نارضایتی گسترده دانشجویان کارشناسی را در پی داشت.[4]

بازگشت ۲۶۰۰ مدرس و پژوهشگر به کار، خبر بسیار خوبی برای دانشجویان کارشناسی است که نگران افت کیفیت آموزشی و تاخیر در دریافت نمرات پایان ترم خود بودند. با این حال، غیبت مداوم دستیاران آموزشی تحصیلات تکمیلی همچنان بار کاری مضاعفی را بر دوش اساتید رسمی و سیستم‌های پشتیبانی آموزشی دانشگاه تحمیل می‌کند و بحران را به طور کامل حل نکرده است.[1][2]

تصویرسازی: اعتصاب مدرسان باعث اختلال گسترده در کلاس‌های حضوری و پلتفرم‌های آموزش آنلاین شده بود.

از سوی دیگر، رشد خیره‌کننده ۱۱ میلیارد دلاری موقوفات دانشگاه هاروارد در سال مالی ۲۰۲۶ که مجموع ثروت آن را به رقم بی‌سابقه ۶۸ میلیارد دلار رسانده است، به عنوان اهرمی قدرتمند در دست اتحادیه‌ها قرار گرفته است. آن‌ها با استناد به این آمار استدلال می‌کنند که دانشگاه با این حجم عظیم از ثروت، قطعا توانایی پرداخت دستمزدهای عادلانه را دارد.[4]

تورم فزاینده در منطقه کلان‌شهری بوستون و افزایش سرسام‌آور هزینه‌های زندگی، از جمله مسکن، حمل و نقل و مراقبت از کودکان، فشار اقتصادی بی‌سابقه‌ای را بر کارکنان دانشگاهی وارد کرده است. بسیاری از این افراد از جولای ۲۰۲۴ هیچ‌گونه افزایش دستمزدی دریافت نکرده‌اند و ارزش واقعی حقوق آن‌ها در برابر تورم به شدت کاهش یافته است.[4]

کمیته چانه‌زنی اتحادیه مدرسان غیررسمی در حال حاضر با برگزاری جلسات داخلی، مشغول آماده‌سازی پیشنهادهای متقابل خود برای جلسه بعدی مذاکرات است که برای اول دسامبر برنامه‌ریزی شده است. آن‌ها امیدوارند که با استفاده از اهرم‌های فشار موجود و حمایت افکار عمومی، بتوانند امتیازات بیشتری به ویژه در زمینه امنیت اتحادیه و فرآیندهای داوری به دست آورند.[1][3]

پایان این اعتصاب موقت به روشنی نشان داد که همبستگی و اتحاد میان کارکنان دانشگاهی می‌تواند مدیریت سرسخت هاروارد را وادار به عقب‌نشینی و ارائه پیشنهادهای مالی بسیار بهتر کند. با این حال، تا زمانی که یک قرارداد جامع، عادلانه و الزام‌آور امضا نشود، سایه بی‌ثباتی و احتمال از سرگیری اعتراضات بر سر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی این دانشگاه باقی خواهد ماند.[1][2]

بازتاب‌های گسترده در آموزش عالی آمریکا

تحولات اخیر در دانشگاه هاروارد تنها به این موسسه خاص محدود نمی‌شود، بلکه بازتابی روشن از یک روند گسترده‌تر و بیداری کارگری در سراسر موسسات آموزش عالی ایالات متحده است. در سال‌های اخیر، موج فزاینده‌ای از تشکیل اتحادیه‌های مستقل و اعتصابات کارگری در میان کارکنان دانشگاهی، از ساحل شرقی تا غربی آمریکا شکل گرفته است.[2]

تحولات اخیر در دانشگاه هاروارد تنها به این موسسه خاص محدود نمی‌شود، بلکه بازتابی روشن از یک روند گسترده‌تر و بیداری کارگری در سراسر موسسات آموزش عالی ایالات متحده است.

مدرسان غیررسمی و پژوهشگران در دانشگاه‌های برجسته دیگری مانند موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه کلمبیا نیز تحرکات مشابهی را برای بهبود شرایط کاری و معیشتی خود آغاز کرده‌اند. این نیروهای متخصص که بخش عمده‌ای از بار آموزشی را بر دوش می‌کشند، خواهان امنیت شغلی پایدار و مزایای رفاهی برابر با اساتید رسمی و دارای سابقه هستند.[4]

موفقیت نسبی اتحادیه هاروارد در وادار کردن مدیریت به افزایش دو برابری پیشنهاد دستمزد، می‌تواند به عنوان یک الگوی الهام‌بخش برای سایر اتحادیه‌های دانشگاهی عمل کند. نتیجه مذاکرات اول دسامبر مشخص خواهد کرد که آیا هاروارد به یک توافق پایدار دست می‌یابد یا ترم آینده نیز با تهدید اعتصابات جدید و اختلال در برنامه‌های آموزشی آغاز خواهد شد.[1][3]

نکات کلیدی

  • مدرسان غیررسمی هاروارد پس از دریافت پیشنهاد افزایش ۷ درصدی دستمزد، به اعتصاب یک‌هفته‌ای خود پایان دادند.
  • با وجود بازگشت به کار، هنوز قرارداد نهایی امضا نشده و اختلافات بر سر امنیت اتحادیه پابرجاست.
  • دانشگاه هاروارد با ارجاع شکایات تبعیض به داوری مستقل و اجباری شدن حق عضویت اتحادیه مخالف است.
  • اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد همچنان در اعتصاب به سر می‌برد و مدرسان از آن‌ها حمایت می‌کنند.

آنچه نمی‌دانیم

  • آیا در جلسه مذاکره اول دسامبر، توافق نهایی بر سر امنیت اتحادیه حاصل خواهد شد؟
  • اعتصاب اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟
  • آیا هاروارد در نهایت با شمول پژوهشگران پسادکتری در قرارداد موافقت خواهد کرد؟

روند رویداد

  1. سپتامبر ۲۰۲۴

    آغاز مذاکرات اتحادیه مدرسان غیررسمی با مدیریت دانشگاه هاروارد برای تدوین اولین قرارداد کاری.

  2. جولای ۲۰۲۶

    رای قاطع ۹۳.۶ درصدی اعضای اتحادیه به صدور مجوز اعتصاب در صورت عدم توافق.

  3. ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶

    آغاز اعتصاب گسترده اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد.

  4. ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶

    آغاز اعتصاب مدرسان غیررسمی و پژوهشگران پسادکتری پس از شکست مذاکرات نهایی.

  5. ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶

    رای اعضای اتحادیه مدرسان به پایان اعتصاب پس از پیشنهاد افزایش ۷ درصدی دستمزد.

اتحادیه مدرسان غیررسمی 40%مدیریت دانشگاه هاروارد 40%دانشجویان تحصیلات تکمیلی 20%
اتحادیه مدرسان غیررسمی
خواهان دستمزد عادلانه متناسب با تورم، امنیت اتحادیه و فرآیند مستقل برای رسیدگی به شکایات تبعیض هستند.
مدیریت دانشگاه هاروارد
بر حفظ رویه‌های داخلی دانشگاه برای رسیدگی به شکایات و اختیاری بودن پرداخت حق عضویت اتحادیه تاکید دارد.
دانشجویان تحصیلات تکمیلی
در همبستگی با مدرسان غیررسمی، خواهان بهبود شرایط کاری و پایان دادن به رویکردهای سخت‌گیرانه مدیریت هستند.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • دانشجویان کارشناسی آسیب‌دیده از لغو کلاس‌ها
  • اساتید رسمی و دارای سابقه هاروارد

منابع

پوشش منابع

4 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

اتحادیه مدرسان غیررسمی 40%مدیریت دانشگاه هاروارد 40%دانشجویان تحصیلات تکمیلی 20%
  1. [1]The Harvard Crimsonاتحادیه مدرسان غیررسمی

    Harvard Academic Workers End Strike Without a Contract After University Doubles Raise Offer

    مطالعه در The Harvard Crimson →
  2. [2]Inside Higher Edمدیریت دانشگاه هاروارد

    Harvard Non-Tenure-Track Faculty End Strike

    مطالعه در Inside Higher Ed →
  3. [3]The EDU Ledgerدانشجویان تحصیلات تکمیلی

    Harvard Academic Workers End Strike After University Boosts Wage Increase Offer

    مطالعه در The EDU Ledger →
  4. [4]Harvard Academic Workersاتحادیه مدرسان غیررسمی

    HAW-UAW Strike Updates

    مطالعه در Harvard Academic Workers →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار آموزش با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.