پرواز موفقیت‌آمیز تاکسی هوایی الکتریکی آرچر بر فراز خلیج سان‌فرانسیسکو

شرکت «آرچر اوییشن» (Archer Aviation) با تکمیل موفقیت‌آمیز مجموعه پروازهای آزمایشی تاکسی هوایی تمام‌الکتریکی خود بر فراز خلیج سان‌فرانسیسکو، گام بلندی در آینده حمل‌ونقل شهری برداشت. این پروازهای سرنشین‌دار که بخشی از تور نمایشی «بدون جاده» (No Roads) بودند، توانایی این هواگرد را در عبور از یکی از شلوغ‌ترین کریدورهای هوایی جهان به اثبات رساندند.[1]

در طول این تور سه‌روزه، هواپیمای عمودپرواز الکتریکی «میدنایت» (Midnight) بیش از ۲۰۰ مایل (حدود ۳۲۰ کیلومتر) را بر فراز هفت شهر در کالیفرنیای شمالی طی کرد. این هواگرد با دستیابی به حداکثر سرعت ۱۳۱ مایل بر ساعت، نشان داد که می‌تواند مسافت‌های بین‌شهری را با سرعتی خیره‌کننده و بدون تولید آلاینده‌های کربنی بپیماید.[2]

چشمگیرترین بخش این آزمایش، پرواز مستقیم از فرودگاه بین‌المللی اوکلند به محله مارینا در مرکز سان‌فرانسیسکو بود. این مسیر که در ترافیک روزمره جاده‌ای بیش از یک ساعت زمان می‌برد، توسط تاکسی هوایی آرچر تنها در حدود ۱۰ دقیقه طی شد و پتانسیل واقعی این فناوری را برای صرفه‌جویی در زمان نشان داد.[1][2]

آدام گلدستاین، بنیان‌گذار و مدیرعامل آرچر، با اشاره به اتلاف وقت شهروندان در ترافیک گفت: «خلیج سان‌فرانسیسکو مرکز نوآوری جهان است، اما حتی در اینجا نیز مردم هفته‌ها از عمر خود را در ترافیک پل‌ها و بزرگراه‌ها از دست می‌دهند.» او این پروازها را نویدبخش آینده‌ای بدون ترافیک و آلایندگی دانست.[1]

یکپارچگی در حریم هوایی پیچیده

یکی از اهداف اصلی این تور نمایشی، اثبات توانایی پرواز ایمن تاکسی‌های هوایی در کنار هواپیماهای تجاری غول‌پیکر بود. حریم هوایی خلیج سان‌فرانسیسکو به دلیل حضور سه فرودگاه بین‌المللی بزرگ شامل سان‌فرانسیسکو، اوکلند و سن‌خوزه، یکی از پیچیده‌ترین و پرترافیک‌ترین مناطق هوایی در ایالات متحده به شمار می‌رود.[1]

پرواز موفق میدنایت در این منطقه نشان داد که وسایل نقلیه الکتریکی عمودپرواز (eVTOL) می‌توانند بدون ایجاد اختلال در ترافیک هوایی سنتی، به عنوان یک لایه جدید از حمل‌ونقل شهری عمل کنند. این دستاورد برای نهادهای نظارتی که نگران ایمنی و مدیریت ترافیک در آسمان شهرهای بزرگ هستند، اهمیت حیاتی دارد.[2]

علاوه بر مدیریت ترافیک، این پروازها فرصتی بود تا ساکنان محلی از نزدیک با مزایای تاکسی‌های هوایی آشنا شوند. سطح صدای بسیار پایین و آلایندگی صفر در حین عملیات، دو ویژگی کلیدی هستند که پذیرش عمومی این فناوری را در مناطق متراکم شهری تسهیل می‌کنند و نگرانی‌های زیست‌محیطی را کاهش می‌دهند.

آمادگی برای تجاری‌سازی

پس از موفقیت در کالیفرنیای شمالی، نمونه اولیه میدنایت اکنون برای مرحله بعدی آزمایش‌ها به لس‌آنجلس منتقل می‌شود. این جابه‌جایی بخشی از آماده‌سازی آرچر برای مشارکت در «برنامه آزمایشی یکپارچه‌سازی عمودپروازها» (eIPP) است که با حمایت کاخ سفید و اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) اجرا می‌شود.[1]

برنامه eIPP با هدف تسریع در تدوین قوانین و ایجاد چارچوب‌های عملیاتی برای استفاده تجاری از تاکسی‌های هوایی طراحی شده است. لس‌آنجلس به عنوان یکی از پرترافیک‌ترین شهرهای جهان، بستر ایده‌آلی برای ارزیابی نهایی این وسایل نقلیه پیش از ورود رسمی به بازار حمل‌ونقل عمومی محسوب می‌شود.[2]

شرکت آرچر که در سال ۲۰۱۸ در سیلیکون‌ولی تأسیس شد، میدنایت را برای حمل یک خلبان و چهار مسافر طراحی کرده است. این شرکت تاکنون شرکای قدرتمندی همچون یونایتد ایرلاینز را در کنار خود دارد و قصد دارد شبکه‌های تاکسی هوایی را در شهرهای بزرگ آمریکا و حتی ابوظبی راه‌اندازی کند.

آینده حمل‌ونقل شهری

ورود تاکسی‌های هوایی به ناوگان حمل‌ونقل شهری می‌تواند پارادایم جابه‌جایی مسافران را به طور کامل تغییر دهد. با جایگزینی سفرهای جاده‌ای ۶۰ تا ۹۰ دقیقه‌ای با پروازهای کوتاه ۱۰ تا ۲۰ دقیقه‌ای، بهره‌وری اقتصادی و کیفیت زندگی شهروندان در کلان‌شهرها به شکل چشمگیری افزایش خواهد یافت.[1]

با این حال، تجاری‌سازی گسترده این فناوری همچنان نیازمند توسعه زیرساخت‌های زمینی مانند «ورتی‌پورت‌ها» (Vertiports) و ایستگاه‌های شارژ سریع است. هماهنگی میان سازندگان هواگردها، دولت‌های محلی و سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای ایجاد این شبکه‌های زیرساختی در سال‌های آینده نقشی تعیین‌کننده خواهد داشت.[2]

در نهایت، موفقیت تور نمایشی آرچر در خلیج سان‌فرانسیسکو نشان می‌دهد که رویای پروازهای شهری پاک و سریع دیگر یک داستان علمی‌تخیلی نیست. با تداوم حمایت‌های قانونی و پیشرفت‌های فنی، آسمان شهرهای بزرگ به زودی میزبان ناوگان جدیدی از وسایل نقلیه خواهد بود که مفهوم مسافت را بازتعریف می‌کنند.[1]

رقابت در بازار تاکسی‌های هوایی به شدت در حال افزایش است و شرکت‌های متعددی برای دریافت گواهینامه‌های نهایی از اداره هوانوردی فدرال تلاش می‌کنند. پیشرفت‌های اخیر نشان می‌دهد که تا پایان دهه جاری میلادی، پروازهای تجاری کوتاه برد الکتریکی به بخشی عادی از زندگی روزمره در کلان‌شهرهای پیشرفته تبدیل خواهند شد.[2]