پایان رأی‌گیری انتخابات اسرائیل؛ رقابت نزدیک نتانیاهو و آیزنکوت برای تشکیل دولت

انتخابات پارلمانی اسرائیل شامگاه سه‌شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۵ آبان) با مشارکت کم‌سابقه رأی‌دهندگان پایان یافت. این رأی‌گیری، نخستین انتخابات سراسری در این کشور پس از حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و آغاز جنگ‌های چندجبهه‌ای در غزه و لبنان به شمار می‌رود. ناظران سیاسی این رویداد را به عنوان یک همه‌پرسی تاریخی درباره عملکرد بنیامین نتانیاهو ارزیابی می‌کنند.[1][2]

کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل اعلام کرد که تا ساعت ۸ شب به وقت محلی، میزان مشارکت شهروندان واجد شرایط به ۷۴٫۳ درصد رسیده است. این رقم نسبت به انتخابات پیشین در سال ۲۰۲۲ حدود ۸ درصد افزایش یافته و بالاترین میزان حضور در پای صندوق‌های رأی در دهه‌های اخیر محسوب می‌شود. حدود ۷٫۳ میلیون نفر در این کشور واجد شرایط رأی دادن بودند.[2][4]

نتایج اولیه و بن‌بست سیاسی

نظرسنجی‌های خروج از شعب رأی‌گیری که بلافاصله پس از پایان زمان قانونی توسط شبکه‌های اصلی تلویزیونی اسرائیل، از جمله کانال‌های ۱۱، ۱۲ و ۱۳ منتشر شدند، نشان می‌دهند که هیچ‌یک از دو اردوگاه اصلی به اکثریت لازم دست نیافته‌اند. بر اساس قوانین اسرائیل، برای تشکیل دولت در کنست، کسب حداقل ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی الزامی است.[3][5]

بر اساس این برآوردهای اولیه، ائتلاف احزاب مخالف به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل و رهبر حزب میانه‌روی «یاشار»، موفق شده است بین ۵۲ تا ۵۳ کرسی به دست آورد. در مقابل، اردوگاه راست‌گرایان و احزاب مذهبی به رهبری بنیامین نتانیاهو، تنها ۵۰ کرسی را به خود اختصاص داده است.[1][6]

با وجود پیشتازی نسبی ائتلاف مخالفان در مجموع کرسی‌ها، حزب «لیکود» به رهبری نتانیاهو با کسب حدود ۲۴ تا ۲۵ کرسی، همچنان جایگاه خود را به عنوان بزرگ‌ترین حزب منفرد در پارلمان حفظ کرده است. این پراکندگی آرا، اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهوری اسرائیل را در موقعیت دشواری برای انتخاب مأمور تشکیل کابینه قرار خواهد داد.[3][6]

واکنش رهبران دو اردوگاه

گادی آیزنکوت پس از انتشار این برآوردها، در جمع هوادارانش در ستاد انتخاباتی حزب یاشار در تل‌آویو، نتایج را نشان‌دهنده فقدان کامل اعتماد عمومی به نخست‌وزیر دانست. او با لحنی قاطع از نتانیاهو خواست شکست سیاسی خود را بپذیرد و افزود: «مردم اسرائیل درباره رهبری سال‌های آینده تصمیم گرفتند و امشب پاسخ را دریافت کردیم؛ مردم به تغییر رأی دادند.»[1][3]

در سوی دیگر میدان، بنیامین نتانیاهو که پیش از پایان رأی‌گیری تلاش کرده بود زمان انتخابات را تمدید کند، با رد درخواستش از سوی کمیته انتخابات مواجه شد. او پس از انداختن رأی خود به صندوق در اورشلیم، از مشارکت بالای اقلیت عرب اسرائیل ابراز نگرانی کرد و درباره تلاش‌هایی برای سرقت انتخابات هشدار داد؛ ادعایی که کمیته مرکزی انتخابات آن را بی‌اساس خواند.[3][5]

نقش تعیین‌کننده احزاب عرب

یکی از مهم‌ترین شگفتی‌های این دوره از انتخابات، افزایش چشمگیر آرای احزاب عرب اسرائیل است. پیش‌بینی می‌شود دو ائتلاف عمده عرب، یعنی حزب «رعام» و «فهرست مشترک»، در مجموع بین ۱۷ تا ۱۸ کرسی کسب کنند. این موفقیت بی‌سابقه می‌تواند آن‌ها را به بازیگران اصلی در روند تشکیل دولت آینده تبدیل کند.[4][5]

با این حال، مسیر تشکیل دولت برای هر دو اردوگاه بسیار دشوار و ناهموار است. در حالی که آیزنکوت پیش از برگزاری انتخابات، تشکیل ائتلاف با احزاب عرب را رد کرده بود، اکنون برای رسیدن به حد نصاب ۶۱ کرسی ممکن است مجبور به بازنگری در مواضع خود شود. نتایج نهایی و رسمی شمارش آرا طی روزهای آینده اعلام خواهد شد.[5][6]

پیامدهای منطقه‌ای و بین‌المللی

ناظران بین‌المللی معتقدند که نتیجه این انتخابات می‌تواند تأثیر عمیقی بر سیاست خارجی اسرائیل و رویکرد آن در قبال بحران‌های خاورمیانه داشته باشد. در حالی که دولت نتانیاهو به دلیل طولانی شدن جنگ با انتقادات فزاینده‌ای مواجه شده است، ائتلاف آیزنکوت وعده داده است که جایگاه بین‌المللی کشور را ترمیم کند.[4][5]

همچنین، مسئله خدمت سربازی یهودیان حریدی یکی از محورهای اصلی اختلاف میان دو اردوگاه بود. احزاب حامی آیزنکوت متعهد شده‌اند که قانون معافیت این گروه از خدمت نظامی را لغو کنند؛ موضوعی که در سایه نیاز شدید ارتش به نیروی انسانی، به یک مطالبه عمومی در میان رأی‌دهندگان تبدیل شده است.[2][5]

در نهایت، اگر هیچ‌یک از رهبران نتوانند در مهلت قانونی تعیین‌شده ائتلافی پایدار تشکیل دهند، اسرائیل ممکن است بار دیگر با انحلال کنست و برگزاری انتخابات مجدد روبه‌رو شود. این سناریو، کشور را در یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخی خود، در یک بن‌بست سیاسی طولانی‌مدت گرفتار خواهد کرد.[3][6]