پیش‌بینی EIA: تولید نفت خام آمریکا در سال ۲۰۲۶ به رکورد جهانی ۱۳.۸ میلیون بشکه در روز می‌رسد

برای مصرف‌کنندگان آمریکایی و همچنین بازارهای جهانی انرژی، سپر دفاعی در برابر شوک‌های ژئوپلیتیکی به طور فزاینده‌ای از میادین شیل داخلی پمپاژ می‌شود. در حالی که زنجیره‌های تأمین بین‌المللی با محدودیت‌های جدی مواجه هستند و مسیرهای کشتیرانی همچنان مورد مناقشه قرار دارند، ایالات متحده بی‌سروصدا در حال مهندسی یک جهش تولید است که از خروج تورم جهانی انرژی از کنترل جلوگیری می‌کند.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) رسماً پیش‌بینی کرده است که تولید نفت خام این کشور در سال ۲۰۲۶ به رکورد جهانی ۱۳.۸ میلیون بشکه در روز خواهد رسید. این پیش‌بینی که در «چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی» ماه آگوست این سازمان منتشر شد، نشان‌دهنده بازنگری صعودی نسبتاً کمی نسبت به برآوردهای قبلی است، اما موقعیت ایالات متحده را به عنوان لنگر بی‌چون و چرای عرضه جهانی نفت تثبیت می‌کند.[1][4]

انتظار نمی‌رود این شتاب متوقف شود. بر اساس گزارش EIA، تولید داخلی مسیر صعودی خود را ادامه خواهد داد و در سال ۲۰۲۷ به رقم تخمینی ۱۴.۱۵ میلیون بشکه در روز خواهد رسید. این رشد پایدار عمدتاً ناشی از افزایش قیمت‌های جهانی نفت است که محیط سرمایه‌ای بسیار مطلوبی را برای تولیدکنندگان آمریکایی جهت گسترش عملیات، به ویژه در حوضه پرمیان و از طریق پروژه‌های جدید فراساحلی در خلیج مکزیک، ایجاد کرده است.[2][5]

رونق تولید داخلی در یک لحظه حساس برای سیستم انرژی جهانی رخ می‌دهد. پیش‌بینی بازنگری شده EIA به شدت تحت تأثیر اختلالات مداوم در خاورمیانه، به ویژه محدودیت‌های شدید بر محموله‌های نفتی عبوری از تنگه هرمز، قرار دارد. ترافیک عبوری از این گلوگاه حیاتی دریایی از ۲۱.۶ میلیون بشکه در روز در اواخر سال ۲۰۲۵ به تنها ۴.۹ میلیون بشکه در روز در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است.[2][3][7]

این تنگناهای فیزیکی عرضه، EIA را مجبور کرده است تا انتظارات خود را برای قیمت کوتاه‌مدت به شدت افزایش دهد. این سازمان اکنون پیش‌بینی می‌کند که میانگین قیمت نفت برنت در سال ۲۰۲۶ به ۸۶.۸۱ دلار در هر بشکه برسد، که نسبت به پیش‌بینی قبلی ۸۱.۹۱ دلار افزایش یافته است؛ انتظار می‌رود قیمت‌ها در سه‌ماهه سوم حدود ۸۵ دلار در هر بشکه باشد. قیمت نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI)، معیار آمریکایی، نیز به طور مشابه برای میانگین سال به ۸۰.۸۸ دلار در هر بشکه بازنگری شده است.[2][3][6]

پیامد فوری اختلالات خاورمیانه، کاهش سریع ذخایر جهانی بوده است. EIA تخمین می‌زند که ذخایر جهانی نفت در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ به میزان ۴.۲ میلیون بشکه در روز کاهش یافته و انتظار می‌رود کاهش بیشتری به میزان ۳.۸ میلیون بشکه در روز در سه‌ماهه سوم رخ دهد.[2]

در ایالات متحده، پیش‌بینی می‌شود که ذخایر تجاری نفت خام تا پایان سال زیر میانگین تاریخی پنج ساله خود باقی بمانند. این کاهش داخلی ناشی از فعالیت بالای پالایشگاه‌ها و تقاضای قوی بین‌المللی برای صادرات آمریکاست که حتی با وجود رسیدن تولید به اوج تاریخی، مخازن داخلی را تخلیه می‌کند.[1][7]

بدون تولید بی‌سابقه از میادین نفتی آمریکا، کاهش فعلی ذخایر احتمالاً به شوک‌های شدید قیمتی در جایگاه‌های سوخت منجر می‌شد. در عوض، تولید آمریکا عملاً سقف ریسک ژئوپلیتیکی را محدود می‌کند. ایالات متحده با پمپاژ ۱۳.۸ میلیون بشکه در روز، به تنهایی بخش قابل توجهی از ۶۰۰ هزار بشکه در روز از تولید خاورمیانه را که EIA انتظار دارد تا سال ۲۰۲۷ متوقف بماند، جبران می‌کند.[1][7]

انتظار می‌رود با پیشرفت دهه، توازن بازار تغییر کند. EIA پیش‌بینی می‌کند که تولید جهانی نفت در نهایت از تقاضا پیشی خواهد گرفت و در سال ۲۰۲۷ به تقریباً ۱۰۹.۷۴ میلیون بشکه در روز خواهد رسید، در حالی که مصرف پیش‌بینی شده ۱۰۴.۹۶ میلیون بشکه در روز است.[2][5]

با بازگشت تدریجی تولید بین‌المللی متوقف شده و بازسازی ذخایر جهانی، این سازمان انتظار دارد که قیمت نفت برنت تعدیل شود و تا سال ۲۰۲۷ به سمت میانگین ۶۹ دلار در هر بشکه کاهش یابد. تا آن زمان، ثبات شبکه انرژی جهانی به شدت به تولید مداوم چاه‌های آمریکایی وابسته است.[3][6]