سرمایه‌گذاری ۱.۶۵ میلیارد دلاری سوکار در شرکت کامستاک ریسورسز برای توسعه میدان شیل هینزویل

در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، شرکت کامستاک ریسورسز از یک سرمایه‌گذاری مشترک ۱.۶۵ میلیارد دلاری با شرکت ملی نفت جمهوری آذربایجان (سوکار) خبر داد که بر اساس آن، بخشی از سهام عملیاتی این شرکت در اراضی شیل هینزویل واگذار می‌شود. این تراکنش، تزریق نقدینگی فوری را برای این تولیدکننده مستقل مستقر در فریسکو به همراه دارد و بخش عمده این درآمدها به سمت تسویه بدهی‌های شرکتی هدایت خواهد شد.[1][5]

این توافقنامه، سرمایه را به دو بخش مجزا تقسیم می‌کند. سوکار مبلغ ۱.۲ میلیارد دلار را به عنوان پیش‌پرداخت برای خرید سهام دارایی پرداخت خواهد کرد و همزمان متعهد به تامین ۴۵۰ میلیون دلار دیگر برای یک پروژه حفاری اختصاصی می‌شود. این صندوق ثانویه، هزینه‌های توسعه‌ای مشخصی را در سراسر تاسیسات کامستاک در شرق تگزاس و شمال لوئیزیانا پوشش می‌دهد و عملاً یارانه‌ای برای استخراج ذخایر گازی عمیق و پرفشار محسوب می‌شود.[2][3]

برای این شرکت دولتی انرژی آذربایجان، این خرید نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری در جغرافیای فعالیت‌های آن است. در حالی که سوکار مدت‌هاست به عنوان تامین‌کننده اصلی اتحادیه اروپا از طریق کریدور گازی جنوب فعالیت می‌کند، این سرمایه‌گذاری ۱.۶۵ میلیارد دلاری، نخستین موقعیت سهامداری مستقیم آن در بخش تولید بالادستی گاز طبیعی ایالات متحده به شمار می‌رود. این اقدام، جریان‌های درآمدی باکو را از میادین بالغ دریای خزر به سمت بازارهای جدید تنوع می‌بخشد.[4]

کامستاک که سهام عمده آن متعلق به جری جونز، مالک تیم دالاس کاوبویز است، طی سه سال گذشته به طور تهاجمی در حال اجاره اراضی در بخش غربی میدان هینزویل بوده است. با این حال، ماهیت سرمایه‌بر حفاری چاه‌هایی که عمق آن‌ها به طور معمول از ۱۵,۰۰۰ فوت فراتر می‌رود، در بحبوحه نوسانات قیمت‌های نقدی هنری هاب، ترازنامه مالی این شرکت را تحت فشار قرار داده است.[1][5]

کامستاک جزئیات این تراکنش را در فرم 8-K ارائه شده به کمیسیون بورس و اوراق بهادار تشریح کرد و استراتژی کاهش بدهی خود را در آن توضیح داد. افشای اولیه اطلاعات مالی و گزارش‌های مطبوعاتی که جزئیات این سرمایه‌گذاری مشترک را شرح می‌دادند، شامل بیانیه‌ها یا نقل‌قول‌های مستقیمی از مدیران کامستاک یا سوکار نبود. این تولیدکننده انتظار دارد با تخصیص مستقیم پیش‌پرداخت ۱.۲ میلیارد دلاری به دفاتر مالی خود، بخش قابل‌توجهی از سررسیدهای کوتاه‌مدت خود را حذف کرده و بار بهره سالانه خود را کاهش دهد.[1][5]

بودجه ۴۵۰ میلیون دلاری اختصاص‌یافته به حفاری، به طور خاص توسعه بخش غربی هینزویل را هدف قرار می‌دهد؛ منطقه‌ای که به دلیل دما و فشار شدید زیرسطحی، هزینه هر چاه می‌تواند از ۲۰ میلیون دلار فراتر رود. سرمایه سوکار سهم متناسبی از برنامه مخارج سرمایه‌ای کامستاک را تا سال ۲۰۲۷ تامین خواهد کرد و به این اپراتور اجازه می‌دهد تا بدون استفاده از تسهیلات اعتباری گردان خود، تعداد دکل‌های حفاری را حفظ کند.[2][3]

این تراکنش در دوره‌ای از ادغام‌ها در سراسر حوضه‌های شیل ایالات متحده رخ می‌دهد، زیرا اپراتورها به دنبال افزایش مقیاس و یافتن شرکای دارای سرمایه کافی برای مقابله با نوسانات قیمت کالاها هستند. میدان هینزویل که از نظر جغرافیایی در نزدیکی شبکه در حال گسترش پایانه‌های صادراتی گاز طبیعی مایع (LNG) در ساحل خلیج مکزیک قرار دارد، همچنان یک هدف ممتاز برای نهادهای خارجی است که به دنبال تضمین دسترسی بلندمدت به منابع تامین انرژی هستند.[2][4]

این سرمایه‌گذاری مشترک همچنان منوط به دریافت تاییدیه‌های نظارتی استاندارد است که با توجه به وضعیت سوکار به عنوان یک شرکت دولتی خارجی، شامل بررسی توسط کمیته سرمایه‌گذاری خارجی در ایالات متحده (CFIUS) نیز می‌شود. هر دو شرکت پیش‌بینی می‌کنند که این تراکنش تا پایان سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ نهایی شود و اجرای تعهدات مالی حفاری بلافاصله پس از نهایی شدن قرارداد آغاز گردد.[1][3][4]