رهبران کسب‌وکار جهانی اروپا را جذاب‌ترین منطقه برای سرمایه‌گذاری می‌دانند؛ بالاتر از آمریکای شمالی

در داخل اروپا، سیاست‌گذاران و گروه‌های صنعتی نسبت به یک ساختار چندپاره و پرهزینه که در حال از دست دادن مزیت رقابتی خود در برابر ایالات متحده و چین است، هشدار می‌دهند. با این حال، در خارج از این قاره، مدیران بین‌المللی با سرمایه‌های خود در مسیر مخالفی رای می‌دهند و اروپا را به عنوان جذاب‌ترین منطقه سرمایه‌گذاری در اقتصاد جهانی رتبه‌بندی می‌کنند.[1]

این واگرایی در احساسات، پایه و اساس «نظرسنجی احساسات جهانی دویچه بانک در مورد اروپای ۲۰۲۶» را تشکیل می‌دهد که از ۱۲۰۰ رهبر ارشد در ۱۳ بازار غیراروپایی نظرسنجی کرده است. ۳۵ درصد از پاسخ‌دهندگان، اروپا را به عنوان مقصد اصلی سرمایه‌گذاری خود معرفی کردند که آن را بالاتر از آسیا-اقیانوسیه (بدون احتساب چین) با ۲۴ درصد و آمریکای شمالی با ۱۹ درصد قرار می‌دهد.[1][4]

برای تخصیص‌دهندگان سرمایه جهانی، این محاسبه بر ترکیبی از مقیاس مصرف‌کننده و پیش‌بینی‌پذیری نهادی استوار است. در حالی که بحث‌های داخلی به شدت بر بارهای نظارتی متمرکز است، ۷۱ درصد از پاسخ‌دهندگان بین‌المللی، تاب‌آوری سیاسی و اقتصادی اروپا را به عنوان یک عامل جذب‌کننده اصلی در میان تنش‌های ژئوپلیتیک جهانی ذکر کردند.[1][5]

وزن استراتژیک این قاره به جای توقف، در حال شتاب گرفتن است. ۸۱ درصد از مدیران مورد بررسی گزارش دادند که اروپا در سه سال گذشته برای تصمیمات سرمایه‌گذاری آن‌ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است و ۶۱ درصد از شرکت‌هایی که در حال حاضر در آنجا فعالیت می‌کنند، قصد دارند دامنه فعالیت خود را در پنج سال آینده گسترش دهند.[4][5]

در داخل این بلوک، سرمایه به شدت مراکز صنعتی تثبیت‌شده را هدف قرار داده است. آلمان جایگاه نخست را به خود اختصاص داد و توسط ۵۶ درصد از پاسخ‌دهندگان به عنوان بازار هدف اولویت‌دار معرفی شد؛ پس از آن بریتانیا با ۴۷ درصد و فرانسه با ۳۵ درصد قرار گرفتند.[2][4]

اروپای جنوبی نیز توجه قابل‌توجهی را از سوی برنامه‌ریزان چندساله به خود جلب کرده است. ایتالیا در رتبه چهارم کلی قرار گرفت و ۳۳ درصد از ترجیحات سرمایه‌گذاری را به خود اختصاص داد و بالاتر از اسپانیا و سوئیس ایستاد که نشان‌دهنده تثبیت جذابیت این کشور برای سرمایه‌گذاران بزرگ جهانی است.[3]

این خوش‌بینی فراتر از تولید سنتی و به سمت فناوری‌های نوظهور گسترش می‌یابد. ۷۴ درصد از مدیران به فرصت‌های رشد اروپا اشاره کردند، در حالی که ۷۱ درصد به طور خاص بر ظرفیت آن برای نوآوری، به ویژه در صورت ادغام با توسعه هوش مصنوعی، تاکید کردند.[1][5]

با این حال، انتقادات داخلی اروپا توسط سرمایه‌گذاران خارجی کاملاً نادیده گرفته نمی‌شود. ۴۳ درصد از پاسخ‌دهندگان اذعان کردند که موانع موجود بر سر راه کسب‌وکارهای فرامرزی، جذابیت این منطقه را به میزان قابل‌توجهی تضعیف می‌کند و نگرانی‌ها در مورد عدم تحقق کامل بازار واحد را تایید می‌کند.[2]

الکساندر فون زور مولن، عضو هیئت مدیره دویچه بانک، خاطرنشان کرد: «اعداد به وضوح نشان می‌دهند: بازارهای غیراروپایی هنوز اروپا را به عنوان یک ساختار چندپاره می‌بینند.» وی افزود که بازار واحد همچنان بزرگترین دارایی بالقوه این قاره است، اما چندپارگی عملی آن، بزرگترین نقطه ضعف آن محسوب می‌شود.[2]

مدت زمان این چرخه سرمایه‌گذاری احتمالاً به این بستگی دارد که آیا نهادهای اروپایی می‌توانند این تنگناهای ساختاری را هموار کنند یا خیر. با توجه به اینکه ۳۳ درصد از شرکت‌های مورد بررسی فعالانه در حال ارزیابی اولین ورود خود به این بازار هستند، سرمایه در دسترس است، به شرطی که محیط نظارتی بتواند بستر لازم برای استقرار آن را فراهم کند.[3][4]