سازوکار «مسیر سریع» ۷۵۰ دلاری: چگونه آمریکا از انباشت درخواست‌های ویزا برای گردشگران و تجار درآمدزایی می‌کند

انباشت درخواست‌های ویزای آمریکا به مانعی دائمی برای مسافران بین‌المللی تبدیل شده است، به طوری که زمان‌های انتظار در کشورهایی مانند هند، مکزیک و برزیل اغلب از یک سال فراتر می‌رود. اکنون، وزارت امور خارجه در حال آزمایش یک راه‌حل ویژه (پریمیوم) است.[1]

از تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۶، یک قانون نهایی موقت جدید به متقاضیان ویزای تجاری B-1 و ویزای توریستی B-2 اجازه می‌دهد تا با پرداخت ۷۵۰ دلار، مصاحبه کنسولی خود را ظرف ۱۰ روز کاری تضمین کنند.[1][3][4]

این برنامه آزمایشی که تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ ادامه دارد، نشان‌دهنده یک تغییر عمده در نحوه مدیریت صف‌های کنسولی توسط آمریکا است و یک مدل «مسیر سریع» را معرفی می‌کند که قبلاً فقط برای ویزاهای مبتنی بر اشتغال در نظر گرفته شده بود.[3]

اما سازوکار این سیستم بسیار دقیق است. هزینه ۷۵۰ دلاری صرفاً یک «مزیت برای برنامه‌ریزی مصاحبه» است، نه یک مزیت برای قضاوت و تصمیم‌گیری نهایی در مورد پرونده.[2][3]

پرداخت این هزینه ویژه، نه شانس تأیید متقاضی را افزایش می‌دهد و نه بررسی‌های امنیتی استاندارد یا پردازش‌های اداری را دور می‌زند.[1][3]

فرآیند رزرو نیازمند دقت است. متقاضیان نمی‌توانند مستقیماً یک جایگاه مسیر سریع را از ابتدا خریداری کنند. آنها ابتدا باید فرم استاندارد درخواست DS-160 را تکمیل کرده و هزینه پایه ۱۸۵ دلاری ویزای قابل خواندن توسط ماشین (MRV) را بپردازند.[1]

تنها پس از تعیین وقت استاندارد و غیرفوری است که سیستم گزینه ارتقاء را ارائه می‌دهد. اگر جایگاه‌های فوری در ۱۰ روز آینده در دسترس باشند، متقاضی می‌تواند یکی از آنها را انتخاب کند.

در آن لحظه، سیستم جایگاه را برای پنج تا ده دقیقه نگه می‌دارد. متقاضی باید هزینه ۷۵۰ دلاری را در این بازه زمانی محدود پرداخت کند، در غیر این صورت وقت مصاحبه دوباره به صف عمومی بازگردانده می‌شود.[1]

تعهد مالی قابل توجه و کاملاً غیرقابل استرداد است. مجموع هزینه MRV و هزینه تسریع به ۹۳۵ دلار می‌رسد—حتی اگر ویزا در نهایت رد شود یا متقاضی مصاحبه را از دست بدهد.[1]

وزارت امور خارجه تعداد وقت‌های فوری را به درصدی از ظرفیت کلی کنسولگری محدود کرده است. این محدودیت برای اطمینان از این طراحی شده است که ردیف ویژه، جایگاه‌های مصاحبه استاندارد را از بین نبرد یا زمان انتظار را برای کسانی که توانایی پرداخت هزینه را ندارند، طولانی‌تر نکند.

پیش‌بینی می‌شود این برنامه آزمایشی حدود ۲۵,۰۰۰ درخواست فوری را مدیریت کند که تقریباً ۱۹ میلیون دلار درآمدزایی خواهد داشت. مقامات اظهار می‌دارند که این قیمت‌گذاری بر اساس مدل بازیابی هزینه برای تأمین مالی تعدیل کارکنان، پیشگیری از کلاهبرداری و ارتقاء عملیاتی است.

زمان‌بندی اجرای این طرح تصادفی نیست. آمریکا در آستانه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ (FIFA World Cup) و المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس، که رویدادهایی هستند که ظرفیت کنسولی را به شدت به چالش خواهند کشید، خود را برای هجوم گسترده بازدیدکنندگان بین‌المللی آماده می‌کند.[1]

در حال حاضر، این برنامه فقط در سفارت‌ها و کنسولگری‌های منتخب آمریکا با حجم بالای درخواست‌ها فعال است. وزارت امور خارجه فهرست اصلی مکان‌های شرکت‌کننده را منتشر نکرده است و متقاضیان باید در دسترس بودن وقت را مستقیماً در پورتال زمان‌بندی بررسی کنند.[3][4]

وقت‌های اضطراری رایگان برای دلایل فوری بشردوستانه یا سفرهای با منافع ملی همچنان در دسترس هستند و تحت تأثیر ردیف پولی جدید قرار نمی‌گیرند.

با پیشرفت این برنامه آزمایشی شش ماهه، متخصصان مهاجرت از نزدیک نظاره‌گر خواهند بود تا ببینند آیا تقاضا توجیه می‌کند که مسیر سریع ۷۵۰ دلاری به یک بخش دائمی از سیستم مهاجرتی آمریکا تبدیل شود یا خیر.[1]