شکست نهایی گوگل در دادگاه عالی اروپا بر سر جریمه ۴.۱ میلیارد یورویی نقض قوانین ضدانحصار اندروید

دیوان دادگستری اتحادیه اروپا رسماً درخواست تجدیدنظر نهایی گوگل علیه جریمه ضدانحصار ۴.۱ میلیارد یورویی را رد کرد. این تصمیم تاریخی که در لوکزامبورگ اعلام شد، به نبرد حقوقی هشت ساله بر سر سیستم عامل موبایل اندروید این شرکت پایان می‌دهد. با تأیید این جریمه، عالی‌ترین دادگاه این بلوک بزرگترین جریمه ضدانحصار را که تاکنون با موفقیت توسط اتحادیه اروپا علیه یک شرکت واحد اعمال شده، تثبیت کرد و فصل مهمی را در تلاش جهانی برای تنظیم انحصارهای دیجیتال بست.[1]

ریشه این پرونده به سال ۲۰۱۸ بازمی‌گردد، زمانی که کمیسیون اروپا تشخیص داد گوگل به طور غیرقانونی از موقعیت غالب خود در بازار سوءاستفاده کرده است. ناظران دریافتند که این غول فناوری از قراردادهای محدودکننده با تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند استفاده کرده تا اطمینان حاصل کند که خدمات خودش به عنوان پیش‌فرض‌های بلامنازع در دستگاه‌های اندرویدی باقی بمانند. به طور خاص، گوگل تولیدکنندگان را ملزم می‌کرد که موتور جستجوی گوگل و مرورگر کروم را به عنوان یک شرط اجباری برای دسترسی به فروشگاه گوگل پلی، که بازار ضروری اپلیکیشن برای اکوسیستم اندروید است، از پیش نصب کنند.[1][2]

فراتر از الزامات پیش‌نصب، تحقیقات اولیه کمیسیون دو روش ضدرقابتی دیگر را برجسته کرد که رقبای صنعتی را خفه می‌کرد. گوگل از توافق‌نامه‌های ضدتکه‌تکه‌سازی (anti-fragmentation) استفاده می‌کرد که به شدت تولیدکنندگان را از فروش دستگاه‌هایی که نسخه‌های جایگزین و تأیید نشده نرم‌افزار متن‌باز اندروید را اجرا می‌کردند، منع می‌کرد. علاوه بر این، این شرکت مشوق‌های سودآوری برای به اشتراک‌گذاری درآمد به تولیدکنندگان بزرگ و اپراتورهای شبکه موبایل ارائه می‌داد، مشروط بر اینکه آنها موافقت کنند که موتور جستجوی گوگل را به طور انحصاری روی سخت‌افزار خود از پیش نصب کنند.[3]

رقم اصلی جریمه در طول این کشمکش حقوقی طولانی کمی نوسان داشته است. کمیسیون در ابتدا در سال ۲۰۱۸ جریمه بی‌سابقه ۴.۳۴ میلیارد یورویی را صادر کرد. گوگل متعاقباً این حکم را در دادگاه پایین‌تر اتحادیه اروپا، یعنی دادگاه عمومی، به چالش کشید. در سپتامبر ۲۰۲۲، آن دادگاه اکثریت قریب به اتفاق یافته‌های کمیسیون را تأیید کرد، اما تصمیم مربوط به انحصاری بودن پرداخت‌های به اشتراک‌گذاری درآمد را تا حدی باطل کرد و جریمه نهایی را به ۴.۱۲۵ میلیارد یورو کاهش داد.[1][3]

گوگل و شرکت مادرش آلفابت، که تمایلی به تسلیم نداشتند، موضوع را به دیوان دادگستری ارتقا دادند و استدلال کردند که دادگاه پایین‌تر قانون رقابت را به اشتباه اعمال کرده و در ارزیابی صحیح زمینه اقتصادی بازار موبایل شکست خورده است. این غول فناوری ادعا کرد که کمیسیون قدرت بازار اندروید را بیش از حد ارزیابی کرده و مزایای قابل توجه مصرف‌کننده ناشی از یک سیستم عامل رایگان و پرکاربرد را که فعالانه با iOS اپل رقابت می‌کند، نادیده گرفته است.

در حکم نهایی خود، عالی‌ترین دادگاه به طور سیستماتیک استدلال‌های گوگل را رد کرد. قضات حکم دادند که دادگاه عمومی در ارزیابی خود از اثرات ضدرقابتی شرایط پیش‌نصب کاملاً محق بوده است. دادگاه صراحتاً اشاره کرد که اپلیکیشن‌های از پیش نصب شده از یک سوگیری قدرتمند وضعیت موجود (status quo bias) بهره می‌برند و ادعای گوگل مبنی بر اینکه ترجیح کاربر یا کیفیت خدمات برتر به تنهایی سهم بازار فوق‌العاده موتور جستجوی گوگل و کروم در دستگاه‌های موبایل را توجیه می‌کند، رد کرد.[2][4]

پس از رد درخواست، گوگل از این نتیجه ابراز ناامیدی کرد و همچنان معتقد است که این حکم نتوانسته سرمایه‌گذاری‌های مالی قابل توجه این شرکت در اکوسیستم اندروید را به رسمیت بشناسد. یک سخنگو دفاع دیرینه شرکت را تکرار کرد که اندروید به طور مداوم انتخاب‌های بیشتری را برای مصرف‌کنندگان فراهم کرده، از هزاران کسب‌وکار مستقل حمایت کرده و با ارائه یک پلتفرم رایگان و قابل تعامل به تولیدکنندگان، هزینه گوشی‌های هوشمند را کاهش داده است.

با وجود مقاومت حقوقی، مکانیسم‌های عملی اکوسیستم اندروید در اروپا قبلاً تغییر کرده است. گوگل اشاره کرد که قراردادهای مجوز خود با تولیدکنندگان دستگاه را در سال ۲۰۱۸ برای انطباق با دستورالعمل اولیه کمیسیون اروپا تطبیق داده است. این تغییرات شامل تفکیک فروشگاه گوگل پلی از موتور جستجوی گوگل و کروم، و معرفی صفحه‌ای برای انتخاب بود که کاربران اروپایی اندروید را ترغیب می‌کند تا موتور جستجو و مرورگر وب پیش‌فرض مورد نظر خود را هنگام راه‌اندازی دستگاه انتخاب کنند.[3]

نتیجه‌گیری پرونده اندروید در یک مقطع حساس برای مقررات فناوری اروپا رخ می‌دهد. در حالی که این پرونده خاص بر اجرای سنتی قوانین ضدانحصار متکی بود – فرآیندی که به کندی شهرت دارد – اتحادیه اروپا از آن زمان رویکرد خود را نسبت به بازارهای دیجیتال اصلاح کرده است. قانون جدید بازارهای دیجیتال (Digital Markets Act) اکنون شرکت‌هایی مانند آلفابت را به عنوان «دربان» (gatekeepers) تعیین می‌کند و قوانین سخت‌گیرانه و پیشگیرانه‌ای را برای جلوگیری از همان رفتارهای ترجیح دادن خود که منجر به جریمه اندروید در سال ۲۰۱۸ شد، اعمال می‌کند.

برای ناظران اروپایی، این حکم تأییدی قاطع بر اختیارات و چارچوب‌های قانونی آنهاست. این حکم یک رویه آهنین ایجاد می‌کند که پلتفرم‌های دیجیتال اساسی نمی‌توانند برای خفه کردن رقابت در بازارهای مجاور مورد استفاده قرار گیرند. در حالی که کمیسیون اروپا به سمت اجرای قانون بازارهای دیجیتال و پیگیری تحقیقات در مورد سایر غول‌های فناوری حرکت می‌کند، حل موفقیت‌آمیز پرونده اندروید هم به عنوان یک الگو و هم به عنوان یک هشدار در مورد تعهد این بلوک به اقتصادهای دیجیتال باز عمل می‌کند.[2]