شوک به مسابقات ۱۰ میلیون دلاری؛ نوآ لایلز و موندو دوپلانتیس پیش از قهرمانی نهایی کنار کشیدند

ثروتمندترین هفته در تاریخ دو و میدانی، ناگهان پول‌سازترین ستاره‌هایش را از دست داده است. تنها چند روز مانده به اولین دوره مسابقات قهرمانی نهایی دو و میدانی جهان در بوداپست — رویدادی با جایزه بی‌سابقه ۱۰ میلیون دلاری — موجی بی‌رحمانه از مصدومیت‌های پایان فصل، سنگین‌وزن‌ترین چهره‌های این ورزش را حاشیه‌نشین کرده است. تا عصر جمعه، ۴ سپتامبر ۲۰۲۶، لیست غایبان شبیه به یک سکوی قهرمانی جهانی بود: نوآ لایلز، پادشاه سرعت آمریکا، موندو دوپلانتیس، رکورددار سوئدی پرش با نیزه جهان، و فردیناند اومانیالا، رکورددار دوی ۱۰۰ متر از کنیا.[2][5]

بزرگ‌ترین شوک را لایلز وارد کرد؛ او با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی از پایان زودهنگام فصل ۲۰۲۶ خود خبر داد. قهرمان ۲۹ ساله و مدافع عنوان قهرمانی المپیک در دوی ۱۰۰ متر تایید کرد که در بوداپست مسابقه نخواهد داد و قید چک ۱۵۰ هزار دلاری قهرمان انفرادی را زده است. لایلز در پیام ویدیویی خود گفت: «متاسفانه با خبرهای چندان خوبی نیامده‌ام. من و مربی‌ام تصمیم گرفتیم که به دلیل مصدومیت، به فصل ۲۰۲۶ من پایان دهیم.»[1]

فروپاشی فیزیکی این دونده آمریکایی به مسابقات قهرمانی فضای باز آمریکا (USATF) در ماه جولای برمی‌گردد. لایلز پس از برابری با رکورد شخصی‌اش با پیروزی خیره‌کننده ۹.۷۹ ثانیه‌ای در فینال ۱۰۰ متر، در جریان رقابت ۲۰۰ متر متوقف شد. آنچه در ابتدا یک کشیدگی جزئی تشخیص داده شده بود، در نهایت به مانعی برای پایان فصل تبدیل شد. لایلز توضیح داد: «کمی پیچیده شده است. متاسفانه به دلیل این کشیدگی، مشکلات دیگری هم عود کرد و ادامه تمرینات را برایم سخت کرده است.»[1]

ساعاتی پس از اعلام لایلز، فینال لیگ الماس در بروکسل نیز جذاب‌ترین ستاره خود را از دست داد. دوپلانتیس، دارنده دو مدال طلای المپیک، در جریان گرم کردن روز جمعه از رقابت پرش با نیزه انصراف داد. این ورزشکار سوئدی از ماه جولای با مشکلات مداوم پا و کمر دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مشکلاتی که پیش‌تر او را از مسابقات لیگ الماس لندن بیرون کشید و عملکردش در زوریخِ هفته گذشته را نیز مختل کرد.[2][3]

دنیل وسفلدت، مدیر برنامه‌های دوپلانتیس، در گفتگو با رسانه‌های سوئدی شدت این آسیب‌دیدگی را تایید کرد و گفت که این پرنده «چیزی در کمرش احساس کرد که به پاهایش کشیده شده است.» دوپلانتیس با خطاب قرار دادن مستقیم تماشاگران در بروکسل، اعتراف کرد که بیش از حد به خودش فشار آورده است. این ورزشکار ۲۶ ساله گفت: «گفته بودم که اگر در حین گرم کردن این درد را احساس کنم، نمی‌پرم.» وقتی از او درباره حضورش در مسابقات قهرمانی نهایی هفته آینده پرسیدند، دوپلانتیس صریح بود: «باید ببینیم می‌توانم برسم یا نه... الان جوابی ندارم.»[2][3]

این ریزش‌ها به قاره آفریقا هم کشیده شده است. در ۱ سپتامبر، فردیناند اومانیالا — دهمین مرد سریع تاریخ با رکورد شخصی ۹.۷۷ ثانیه — تایید کرد که فصل ۲۰۲۶ او به دلیل شکستگی استرسی در استخوان پاشنه پای چپش به پایان رسیده است. این مصدومیت که هفته‌ها قبل رخ داده بود، این دونده کنیایی را هم از فینال بروکسل و هم از رویداد بزرگ بوداپست محروم کرد. اومانیالا نوشت: «دقیقاً آن پایانی نبود که برنامه‌ریزی کرده بودیم، اما در این فصل چیزهای زیادی برای جشن گرفتن وجود دارد.»[5]

برای فدراسیون جهانی دو و میدانی، این زمان‌بندی یک کابوس لجستیکی است. مسابقات قهرمانی نهایی که برای ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر برنامه‌ریزی شده، صراحتاً به عنوان نبرد غول‌ها در پایان فصل طراحی شده بود تا جایگاه تجاری این ورزش را ارتقا دهد. بدون حضور لایلز در خط سرعت و با وضعیت نامشخص دوپلانتیس در پرش، این رویداد نگاه‌های تضمین‌شده مخاطبان عام را از دست می‌دهد. با این حال، در حالی که سنگین‌وزن‌ها عقب‌نشینی می‌کنند، سایر رقبا بی‌رحمانه از این خلأ استفاده می‌کنند.[4]

تاثیر فوری این اتفاقات در میدان بروکسل مشهود بود. با حاشیه‌نشینی دوپلانتیس، امانوئل کارالیس، رقیب یونانی او، تاج قهرمانی لیگ الماس را ربود و با ثبت رکورد ۶.۱۲ متر در این مسابقات، رکورد سال ۲۰۲۴ این ورزشکار سوئدی را با اختلاف یک سانتی‌متر شکست. در پیست مسابقه نیز، اوبلیک سویل، دونده جامائیکایی، بر شروع کند خود غلبه کرد و فینال ۱۰۰ متر را با زمان ۹.۹۰ ثانیه برد تا نشان دهد که در غیاب لایلز، سلسله‌مراتب سرعت همچنان به شدت رقابتی است.[2][4]

برای ستاره‌های مصدوم، محاسبات بی‌رحمانه تقویم مدرن دو و میدانی ایجاب می‌کند که حفظ سلامت بلندمدت را به درآمدهای کوتاه‌مدت ترجیح دهند. لایلز با وجود تایید اینکه برای حمایت از همتایانش به بوداپست سفر خواهد کرد، از همین حالا تمرینات خود را به سمت مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۷ در پکن و المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس معطوف کرده است. لایلز گفت: «ما فصل را همین‌جا تمام می‌کنیم و برای سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ که سال‌های بسیار بزرگی خواهند بود، آماده می‌شویم.»[1]