ششمین نمایشگاه توانمندی‌های روستایی و عشایری در تهران آغاز به کار کرد

ششمین نمایشگاه ملی توانمندی‌های روستایی و عشایری ایران، از امروز ۱۶ مهرماه در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران آغاز به کار کرد. این رویداد چهار روزه، فرصتی مستقیم برای شهروندان است تا محصولات ارگانیک و صنایع‌دستی را بدون واسطه از تولیدکنندگان محلی خریداری کنند.[1]

در این دوره از نمایشگاه که تا ۱۹ مهرماه پذیرای بازدیدکنندگان است، بیش از ۴۰۰ غرفه به معرفی ظرفیت‌های تولیدی استان‌های مختلف اختصاص یافته است. حضور گسترده کارآفرینان روستایی، تنوع بی‌نظیری از محصولات بومی را با قیمت‌های رقابتی در دسترس خریداران پایتخت قرار داده است.[1]

عبدالکریم حسین‌زاده، معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم، در آیین افتتاحیه این مراسم بر اهمیت اقتصادی این رویداد تأکید کرد. به گفته وی، اختصاص ۵۰ غرفه مجزا به استارتاپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان، نشان‌دهنده رویکرد جدید دولت برای تلفیق فناوری با اقتصاد سنتی روستا است.[1]

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های نمایشگاه امسال، حضور پررنگ و تعیین‌کننده زنان روستایی در چرخه تولید و عرضه مستقیم است. زنان کارآفرین از سراسر کشور، محصولات سالم، صنایع‌دستی بومی و فرآورده‌های تبدیلی خود را بدون حضور دلالان به خریداران عرضه می‌کنند.[2]

مهدی خلیلی، سرپرست هماهنگی ترویج کشاورزی مازندران، این حضور را گامی مهم در توانمندسازی اقتصادی جوامع محلی می‌داند. او معتقد است که تعامل مستقیم با مصرف‌کنندگان، علاوه بر بازاریابی مناسب، به افزایش چشمگیر درآمد خانوارهای روستایی کمک می‌کند.[2]

در کنار عرضه محصولات کشاورزی و صنایع‌دستی، توسعه زیرساخت‌های ارتباطی نیز به عنوان پیش‌نیاز اصلی رونق اقتصاد روستایی در این نمایشگاه مورد توجه قرار گرفته است. سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای با ارائه دستاوردهای خود در حوزه راه‌سازی، نقش این زیرساخت‌ها را در توسعه متوازن به نمایش گذاشته است.[3]

بر اساس گزارش‌های ارائه شده، احداث بیش از ۵۸۰۰ کیلومتر راه روستایی در سال‌های اخیر، تأثیر مستقیمی بر کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل تولیدکنندگان داشته است. این توسعه زیرساختی، دسترسی روستاییان به بازارهای شهری را تسهیل کرده و روند مهاجرت معکوس را تسریع بخشیده است.[3]

فراتر از ابعاد اقتصادی، این رویداد ملی به عنوان یک جشنواره بزرگ فرهنگی نیز عمل می‌کند. حضور ۵۰۰ هنرمند در قالب ۴۰ گروه آیینی، تنوع موسیقی و آواهای محلی اقوام مختلف ایران را در پایتخت طنین‌انداز کرده است.[1]

اجرای سرود «ای ایران» توسط نمایندگان اقوام مختلف در مراسم افتتاحیه، نمادی از همبستگی ملی و نقش روستاها در حفظ هویت فرهنگی کشور بود. این برنامه‌های فرهنگی، بازدیدکنندگان شهری را با ریشه‌های عمیق سنتی و هنری جوامع عشایری آشناتر می‌کند.[1]

کارشناسان اقتصادی حاضر در نمایشگاه بر این باورند که پیوند میان استارتاپ‌های نوین و تولیدکنندگان سنتی می‌تواند به خلق مدل‌های کسب‌وکار جدید منجر شود. این هم‌افزایی، راه را برای صادرات محصولات روستایی با بسته‌بندی‌های استاندارد و ارزش افزوده بالاتر هموار می‌سازد.[1][2]

یکی از چالش‌های تاریخی تولیدکنندگان عشایری، فقدان برندسازی و بسته‌بندی مناسب برای محصولات ارگانیک و باکیفیت آن‌ها بوده است. حضور شرکت‌های دانش‌بنیان در غرفه‌های فناوری این نمایشگاه، دقیقاً برای پر کردن این خلأ و ارائه راهکارهای نوین بسته‌بندی طراحی شده است.[1]

غرفه‌داران بخش فناوری تلاش می‌کنند تا با ارائه پلتفرم‌های فروش آنلاین، وابستگی کشاورزان و دامداران را به بازارهای فیزیکی محدود کاهش دهند. این ابزارهای دیجیتال به یک زن کارآفرین در دورافتاده‌ترین روستا امکان می‌دهد تا محصول خود را مستقیماً به دست مصرف‌کننده نهایی در کلان‌شهرها برساند.[1][2]

علاوه بر فرصت‌های خرید، کارگاه‌های آموزشی کوتاه‌مدتی نیز در طول روزهای برگزاری نمایشگاه برای توانمندسازی غرفه‌داران در زمینه بازاریابی دیجیتال در نظر گرفته شده است. این آموزش‌ها به روستاییان کمک می‌کند تا پس از پایان نمایشگاه نیز فروش آنلاین خود را حفظ کنند.[2]

حمایت‌های دولتی و تسهیلات نهادهای حمایتی برای توسعه کسب‌وکارهای خرد، از دیگر محورهای مورد بحث در حاشیه این نمایشگاه است. ایجاد شبکه‌های فروش پایدار و اتصال تولیدکنندگان به پلتفرم‌های تجارت الکترونیک، از اهداف بلندمدت این گردهمایی محسوب می‌شود.[2]

حضور مقامات عالی‌رتبه از جمله وزیر دادگستری در کنار معاون توسعه روستایی رئیس‌جمهور، نشان‌دهنده عزم حاکمیت برای رفع موانع حقوقی و قانونی کسب‌وکارهای روستایی است. تسهیل صدور مجوزها و تضمین حقوق مالکیت فکری برای صنایع‌دستی بومی، از جمله مطالبات اصلی غرفه‌داران در این بازدیدها بود.[1]

با توجه به استقبال گسترده در روز نخست، پیش‌بینی می‌شود هزاران نفر از شهروندان تهرانی و فعالان اقتصادی طی چهار روز برگزاری، از این نمایشگاه بازدید کنند. این تعاملات رودررو، می‌تواند به عقد قراردادهای تجاری مهمی میان تولیدکنندگان روستایی و خریداران عمده بینجامد.[1]

در نهایت، موفقیت این رویداد در گرو تداوم حمایت‌ها پس از پایان نمایشگاه و ایجاد زیرساخت‌های دائمی برای عرضه محصولات روستایی است. ایجاد بازارهای محلی مستمر و توسعه پلتفرم‌های دیجیتال، گام‌های بعدی برای تثبیت جایگاه اقتصاد روستا در تولید ناخالص داخلی خواهد بود.[1][3]