توافق منچسترسیتی با بارسلونا بر سر انتقال ۷۶.۵ میلیون یورویی رودری؛ پایان حماسه خط میانی

مردم تصور می‌کنند که منچسترسیتی بازار نقل و انتقالات را دیکته می‌کند، اما جدایی ۷۶.۵ میلیون یورویی رودری ثابت می‌کند که حتی قدرت غالب لیگ برتر نیز در برابر اهرم فشار قراردادها آسیب‌پذیر است. برنده توپ طلای ۲۰۲۴ که تنها ۱۲ ماه از قراردادش باقی مانده بود، سیتی را مجبور به پذیرش کرد و در نهایت توافقی در عصر یکشنبه حاصل شد که او را راهی بارسلونا می‌کند.[1][2]

منچسترسیتی در ابتدا در برابر پیشنهادهای بارسلونا مقاومت کرده بود و دو پیشنهاد قبلی به ارزش ۵۲ میلیون دلار و ۶۹.۳ میلیون دلار را در اوایل تابستان رد کرد. قهرمان لیگ برتر به شدت می‌خواست که لنگر خط میانی‌اش قراردادش را تمدید کند. با این حال، هنگامی که رودری به صراحت اعلام کرد که تمدید نخواهد کرد و بازگشت به کشورش را ترجیح می‌دهد، موقعیت مذاکراتی سیتی از بین رفت و آنها مجبور شدند بسته ۷۶.۵ میلیون یورویی را بپذیرند تا ریسک از دست دادن رایگان او در سال آینده را نکنند.[2][3][6]

ساختار مالی این انتقال نشان‌دهنده مصالحه‌ای بین دو غول اروپایی است. بارسلونا ۶۰ میلیون یورو تضمین شده پرداخت خواهد کرد که با ۱۱ میلیون یورو پاداش‌های بسیار قابل دستیابی و ۵.۵ میلیون یورو دیگر به عنوان پاداش‌های مبتنی بر عملکرد تکمیل می‌شود. این بسته که مجموعاً ۷۶.۵ میلیون یورو (۸۷.۸ میلیون دلار) است، هزینه هنگفتی برای باشگاه کاتالان محسوب می‌شود، باشگاهی که سال‌های اخیر را صرف مدیریت دقیق مقررات مالی سختگیرانه لالیگا کرده تا به نسبت هزینه ۱:۱ بازگردد.[4][6]

برای بارسلونا، این خرید یک اعلامیه بزرگ از قصد و نیت آنهاست. طبق گزارش‌ها، هانسی فلیک، سرمربی بارسا، نقش مهمی در مذاکرات ایفا کرد و شخصاً با رودری تماس گرفت تا چشم‌انداز تاکتیکی خود را برای ورزشگاه اسپاتیفای کمپ نو شرح دهد. این پیشنهاد مؤثر واقع شد: ایجنت رودری تأیید کرد که این هافبک فعالانه بارسلونا را به پیشنهاد رقیب سرسخت، رئال مادرید، ترجیح داد، در حالی که رئال مادرید نیز بسته شخصی معقولی ارائه کرده بود.[4]

ورود رودری یک خلاء تاکتیکی آشکار را برای بارسلونا حل می‌کند. از زمان جدایی سرخیو بوسکتس، این باشگاه برای یافتن یک هافبک دفاعی که بتواند ریتم بازی را دیکته کند، حملات حریف را خنثی سازد و از خط دفاعی بالا محافظت کند، دچار مشکل بوده است. رودری، که به تازگی اسپانیا را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ رسانده و توپ طلای آن تورنمنت را کسب کرده، سابقه بی‌نظیری را به این نقش می‌آورد.[4][6][7]

رودری پیش از انتقال به لیگ برتر در سال ۲۰۱۹ با مبلغ ۶۲.۸ میلیون پوند (که در آن زمان رکورد باشگاه بود)، شهرت خود را در اسپانیا با تیم‌های ویارئال و اتلتیکو مادرید تثبیت کرده بود. او هفت سال بعد به لالیگا بازمی‌گردد، نه به عنوان یک استعداد نویدبخش، بلکه به عنوان بهترین بازیکن اجماعی جهان در پست خود.[3][6][7]

این انتقال همچنین به منزله بازگشت به خانه است. رودری دوباره به هفت نفر از هم‌تیمی‌های ملی خود که قهرمان جام جهانی شدند، از جمله پدری، گاوی و لامین یامال، ملحق خواهد شد. انتظار می‌رود او روز دوشنبه تست‌های پزشکی را پشت سر بگذارد و احتمالاً پیش از بازی چهارشنبه شب جام خوان گمپر مقابل الاهلی، به هواداران معرفی شود.[4][7]

در مقابل، این جدایی یک حفره بزرگ در ورزشگاه اتحاد ایجاد می‌کند. رودری طی هفت فصل و ۲۹۸ بازی، موتور بی‌چون و چرای خط میانی منچسترسیتی بود و ۱۲ افتخار بزرگ از جمله چهار عنوان قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان ۲۰۲۳ را کسب کرد. توانایی او در کنترل مالکیت توپ و پوشش شکاف‌های دفاعی، او را تحت نظر پپ گواردیولا، سرمربی سابق، عملاً غیرقابل جایگزین کرده بود.[1][3][5]

انزو مارسکا، سرمربی جدید سیتی، اکنون با وظیفه دشوار بازسازی ستون فقرات تیمش روبرو است. فوریت این مسئله در شکست ۳-۰ روز یکشنبه مقابل آرسنال در جام خیریه مشهود بود، مسابقه‌ای که رودری به دلیل ریکاوری از جراحی جزئی کمر آن را از دست داد. طبق گزارش‌ها، سیتی در حال بررسی چندین جایگزین برجسته از جمله انزو فرناندز از چلسی و ایوب بوعدی از لیل است، اما تکرار نفوذ رودری یک چالش عظیم خواهد بود.[1][2][3]

زمان‌بندی این انتقال همچنین خطرات ذاتی برای بارسلونا به همراه دارد. رودری در حال حاضر ۳۰ ساله است و طی دو فصل گذشته با مشکلات جسمانی دست و پنجه نرم کرده، از جمله یک مصدومیت شدید زانو در سپتامبر ۲۰۲۴ که او را ۵۱ بازی خانه‌نشین کرد. جراحی اخیر کمر او به این معنی است که احتمالاً هفته‌های ابتدایی فصل لالیگا را از دست خواهد داد.[3][6]

با وجود نگرانی‌های مربوط به مصدومیت، اجماع در فوتبال اروپا این است که بارسلونا یک معامله نسبتاً مقرون به صرفه انجام داده است. باشگاه کاتالان با استفاده از قرارداد رو به پایان رودری و تمایل او برای بازگشت به اسپانیا، بهترین هافبک دفاعی نسل او را به خدمت گرفته و بلافاصله جایگاه خود را به عنوان مدعی لیگ قهرمانان اروپا ارتقا داده است.[1][4]