دپورتیوو لاکرونیا – اوساسونا

شاید در نگاه نخست چنین به نظر برسد که دپورتیوو لاکرونیا و اوساسونا با کسب ۱۱ امتیاز از ۱۰ مسابقه، جایگاه باثباتی در میانه جدول لالیگا دارند، اما واقعیت بسیار نگران‌کننده‌تر است. شاگردان آنتونیو هیدالگو در شش دیدار متوالی لیگ موفق به کسب پیروزی نشده‌اند و از سوی دیگر، اوساسونا نیز در حالی به گالیسیا سفر می‌کند که زیر بار چهار شکست پیاپی خارج از خانه کمر خم کرده است.[2][4]

حساسیت این نبرد در ورزشگاه ریازور برای دیداری در ماه نوامبر فراتر از تصور است. هر دو تیم برای دور ماندن از گرداب سقوط به بازتنظیم تاکتیکی و روانی فوری نیاز دارند. روند درخشان دپورتیوو در آغاز فصل که هشت امتیاز از چهار بازی نخست به ارمغان آورد، با مصدومیت پیر امریک اوبامیانگ، ستاره خط حمله این تیم، و جراحی مینیسک او در اواخر سپتامبر کاملاً فروپاشید.[3][4]

مهاجم ملی‌پوش گابنی در هفت بازی نخست پنج گل و دو پاس گل به ثبت رسانده بود و خلاقیت اندک تاکتیک هیدالگو را می‌پوشاند. غیبت او حفره‌ای بزرگ در یک‌سوم دفاعی حریفان ایجاد کرده است. انتظار می‌رود بیل نسونگو در دیدار دوشنبه بار دیگر در نوک خط حمله قرار گیرد و ماریو سوریانو و لوئیسمی کروز، که اخیراً در پیروزی ۳ بر صفر کوپا دل ری مقابل اورینس گلزنی کردند، او را حمایت کنند.[2][3]

بحران مصدومیت میزبان محدود به خط حمله نیست. مارک کاسادو، هافبک کلیدی تیم، به دلیل شکستگی استخوان ترقوه همچنان خانه‌نشین است و دست‌کم تا اواسط دسامبر بازنخواهد گشت. برایت اده، مدافع تیم، نیز با کشیدگی همسترینگ از میادین دور است؛ موضوعی که هیدالگو را وادار کرده خط دفاعی را دستخوش تغییر کند؛ خط دفاعی تیمی که سه تساوی از پنج بازی خانگی این فصل را در کارنامه دارد.[1][2]

اوساسونا نیز با بحران‌های دفاعی چشمگیری وارد این مسابقه می‌شود، به‌ویژه عملکرد بسیار شکننده‌اش دور از ورزشگاه ال سادار. یاگوبا آراساته که اواسط اکتبر برای دومین بار هدایت تیم را به جای لوئیس میگل رامیس بر عهده گرفت، تیمی را تحویل گرفته که راه بستن خط دفاعی‌اش در سفرهای خارج از خانه را گم کرده است. نماینده پامپلونا در پنج بازی خارج از خانه این فصل، آمار خیره‌کننده ۱۷ گل خورده را بر جای گذاشته است.[4][5]

آراساته نیز با فهرستی از غایبان روبه‌روست که دست او را برای انعطاف‌پذیری تاکتیکی بسته است. آیمار اوروز، هافبک این تیم، به دلیل آسیب‌دیدگی همسترینگ تا اواسط نوامبر دور از میدان خواهد بود و خورخه هراندو و رومن دل کاستیو با مشکلات عضله نزدیک‌کننده دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در چنین وضعیتی، بار اصلی هجوم بر دوش آنته بودیمیر، مهاجم باسابقه، قرار دارد؛ بازیکنی که تاکنون هفت گل در لالیگا به ثمر رسانده و در سه مسابقه از چهار بازی اخیر خود گلزنی کرده است.[1][4]

هیچ‌یک از دو سرمربی، هیدالگو یا آراساته، در نشست‌های مطبوعاتی پیش از بازی اظهارنظر علنی نداشتند و برنامه‌های تاکتیکی‌شان را در هاله‌ای از ابهام باقی گذاشتند. با این وجود، آمارهای ثبت‌شده به وضوح نشان می‌دهند که سرنوشت بازی در کدام بخش‌های زمین رقم خواهد خورد.

از دیدگاه تاکتیکی، این دیدار صحنه تقابل دفاع آسیب‌پذیر اوساسونا در بازی‌های خارج از خانه با خط حمله‌ای از دپورتیوو است که هنر تمام‌کنندگی را به دست فراموشی سپرده است. آمارها ضعف‌های ساختاری اوساسونا را آشکار می‌سازد: آن‌ها در پنج بازی اخیر خود در لیگ، در هر مسابقه ۲۷ شوت یا بیشتر متحمل شده‌اند. اگر دپورتیوو نتواند از این رخنه‌ها در انتقال سریع توپ بهره ببرد، طلسم ناکامی‌هایش ادامه‌دار خواهد بود.[1]

تاریخچه دیدارهای رودررو نیز دلگرمی چندانی به هواداران میزبان نمی‌دهد. دپورتیوو از نوامبر ۲۰۱۸ تاکنون در هیچ تورنمنتی اوساسونا را شکست نداده است؛ دوره‌ای ناکام که نزدیک به هشت سال به درازا کشیده است. آخرین مصاف دو تیم به کوپا دل ری سال ۲۰۲۱ برمی‌گردد که اوساسونا با برتری ۲ بر ۱ پیروز شد؛ برتری روانی‌ای که مهمان امیدوار است بار دیگر به کمکش بیاید.[3]

انتظار می‌رود این رویارویی بسیار کم‌گل و نفس‌گیر باشد، دیداری که در آن ترس از باخت بر انگیزه پیروزی غلبه خواهد کرد. استحکام دپورتیوو در خانه احتمالاً برای کسب یک امتیاز در برابر اوساسونایی که از یک فروپاشی خارج از خانه دیگر هراسان است، کافی خواهد بود. محتمل‌ترین نتیجه تساوی ۱ بر ۱ است؛ پایانی که کار هر دو سرمربی را تا پیش از تعطیلات زمستانی دشوار نگه می‌دارد.[3][4]

لحظه سرنوشت‌ساز بازی درست سه دقیقه مانده به پایان ۹۰ دقیقه در ورزشگاه آبانکا-ریازور رقم خورد؛ بیل نسونگو با ضربه‌ای مهارنشدنی در دقیقه ۸۷، بازگشت دراماتیک دپورتیوو لاکرونیا و برتری ۲ بر ۱ مقابل اوساسونا را رقم زد تا هفته‌ها ناکامی و ناامیدی در گالیسیا به فراموشی سپرده شود.[2][3]

هر دو تیم دوشنبه شب در حالی با ۱۱ امتیاز پا به میدان گذاشتند که برای پایان دادن به روند نزولی و بحرانی خود به شدت نیازمند پیروزی بودند. دپورتیوو پنج بازی متوالی را بدون برد سپری کرده بود و اوساسونا نیز از شش دیدار اخیر خود در لالیگا تن به چهار شکست داده بود.[5][6]

تیم میهمان نخستین ضربه کاری را اندکی پس از گذشت نیم ساعت از بازی وارد کرد و هواداران میزبان را به سکوت کشاند. در دقیقه ۳۲، موی گومز با پاسی دقیق آنته بودیمیر را صاحب توپ کرد تا او با شوتی زمینی به گوشه پایین دروازه، اوساسونا را با برتری ۱ بر ۰ راهی رختکن کند.[3][4]

علیرغم این عقب‌افتادگی، دپورتیوو کنترل جریان بازی را در طول مسابقه در دست داشت. میزبان با پرس شدید و بی‌امان از بالا، نفس اوساسونا را برید و در نهایت با ثبت ۶۲ درصد مالکیت توپ، ۱۸ شوت در برابر ۱۱ شوت حریف و کسب هشت کرنر در مقابل دو کرنر اوساسونا، برتری آماری خود را دیکته کرد.[1][4]

جنگ میانه میدان کاملاً به سود میزبان پیش رفت؛ جایی که لورنزو آماتوچی و ماریو سوریانو نبض بازی را در دست گرفتند. دقت پاس ۸۹ درصدی دپورتیوو در مقایسه با آمار ۸۱ درصدی اوساسونا، تضمین کرد که هر بار میهمان قصد طراحی ضدحمله داشت، توپ بلافاصله بازیابی شده و به یک‌سوم دفاعی حریف برگردانده شود.[4]

این فشار مداوم سرانجام در دقیقه ۶۴ سد دفاعی اوساسونا را شکست. سوریانو پشت یک ضربه آزاد حساس قرار گرفت و با ضربه کات‌دار تماشایی با پای راست، توپ را به دور از دستان سرخیو هررا به کنج پایین دروازه فرستاد تا بازی ۱ بر ۱ مساوی شود و ورزشگاه ریازور منفجر شود.[2][3]

دپورتیوو با دیدن ضعف حریف، در بیست دقیقه پایانی بازی را کاملاً یک‌طرفه کرد. ورود مهره‌های تعویضی نظیر آداما ترائوره و پیر امریک اوبامیانگ، خط دفاعی خسته اوساسونا را تحت فشار مضاعف قرار داد و دقایق پایانی را به محاصره‌ای نفس‌گیر برای زدن گل برتری تبدیل کرد.[1][3]

این موج‌های خستگی‌ناپذیر حمله سرانجام در دقیقه ۸۷ به ثمر نشست؛ جایی که نسونگو دروازه حریف را باز کرد تا نتیجه ۲ بر ۱ به سود دپورتیوو ثبت شود. گل دقایق پایانی او پاداشی برای نمایش مقتدرانه نیمه دومی بود که در آن دپورتیوو هفت شوت در چارچوب ثبت کرد، در حالی که سهم میهمان تنها دو شوت بود.[2][4]

اوساسونا در ثانیه‌های پایانی وقت تلف‌شده تا آستانه بازگشت معجزه‌آسا پیش رفت. در دقیقه ۹۲، آسیر اوسامبلا بازیکن تعویضی ضربه سر سهمگینی را روی ارسال کیکه بارخا روانه دروازه کرد که با اصابت به تیرک افقی برگشت داده شد و نفس هواداران میزبان را در سینه حبس کرد.[3]

اگرچه مربیان دو تیم بلافاصله پس از بازی با رسانه‌ها مصاحبه نکردند، اما صحنه‌های پس از سوت پایان خود گویای همه چیز بود. بازیکنان دپورتیوو پس از کسب این نتیجه حیاتی، در میان خستگی مفرط به جشن و پایکوبی پرداختند؛ آن‌ها سرانجام برتری آماری خود را به یک پیروزی واقعی تبدیل کرده بودند.[1][4]

این سه امتیاز ارزشمند، دپورتیوو را ۱۴ امتیازی کرد و این تیم را با حاشیه امن مناسبی به میانه جدول سوق داد. در سوی دیگر، اوساسونا روی عدد ۱۱ امتیاز متوقف ماند و پس از هدر دادن برتری خود در دقایق پایانی در یک بازی خارج از خانه، اکنون با سوالات جدی در ساختار دفاعی خود روبه‌رو است.[1]