آغاز مسابقات هندبال قهرمانی جوانان آسیا در چین؛ رقابت ۱۳ تیم برای سهمیه جام جهانی ۲۰۲۷

نوزدهمین دوره مسابقات هندبال قهرمانی جوانان آسیا رسماً در چوجو، چین آغاز شده و این شهر را برای دو هفته آینده به کانون هندبال جوانان تبدیل کرده است. این تورنمنت که از ۱۵ تا ۲۷ جولای برگزار می‌شود، ۱۳ تیم ملی زیر ۲۱ سال را گرد هم آورده تا برای کسب افتخار قاره‌ای و محک زدن توانایی‌های خود در برابر بهترین‌های منطقه رقابت کنند.[1][2]

فراتر از جام قهرمانی منطقه‌ای، اهمیت این مسابقات ابعاد جهانی دارد. این قهرمانی به عنوان رویداد رسمی انتخابی آسیا برای بیست و ششمین دوره جام جهانی هندبال جوانان (زیر ۲۱ سال) فدراسیون جهانی (IHF) عمل می‌کند که قرار است تابستان ۲۰۲۷ در مقدونیه شمالی برگزار شود. تنها چهار تیم برتر می‌توانند بلیط حضور در صحنه جهانی را کسب کنند، که این امر به هر مسابقه در مرحله گروهی وزن و اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌بخشد.[1][2]

ساختار تورنمنت ۱۳ کشور شرکت‌کننده را به دو گروه مقدماتی بسیار رقابتی تقسیم می‌کند. پس از یک فرمت دوره‌ای فرسایشی، چهار تیم برتر از هر گروه در تاریخ ۲۴ جولای به مرحله یک‌چهارم نهایی حذفی صعود خواهند کرد. از آنجا، چهار تیم راه‌یافته به نیمه‌نهایی به طور خودکار سهمیه جام جهانی خود را تضمین می‌کنند و زمینه را برای یک آخر هفته پرهیجان برای کسب مدال فراهم می‌سازند.[1][2]

گروه A شامل کشور میزبان، جمهوری خلق چین، در کنار بحرین، عربستان سعودی، عمان، چین تایپه و هنگ کنگ است. بحرین به عنوان یکی از مدعیان اصلی صعود وارد میدان می‌شود، زیرا در دوره‌های اخیر همواره روی سکو بوده است، از جمله کسب مدال نقره در سال ۲۰۲۲ و برنز در سال ۲۰۲۴.[1][4]

عربستان سعودی، که در شش تورنمنت قاره‌ای اخیر همواره جزو پنج تیم برتر بوده است، نیز سخت در تلاش است تا دوباره به سکو بازگردد. در همین حال، تیم میزبان چین به دنبال استفاده از مزیت بازی در خانه است تا از رتبه نهمی‌های اخیر خود فاصله بگیرد و سلسله مراتب تثبیت شده را بر هم زند.[1]

گروه B به سرعت لقب "گروه مرگ" تورنمنت را به خود گرفته است، زیرا مجموعه‌ای از قدرت‌های تاریخی را در خود جای داده است. ژاپن، قهرمان دوره قبل که در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ طلا کسب کرد، در صدر گروهی قرار دارد که شامل کره جنوبی، ایران، کویت، قطر، هند و امارات متحده عربی است.[1][2]

کره جنوبی به عنوان پرافتخارترین تیم تاریخ این تورنمنت، با ۱۳ مدال در مجموع از جمله سه طلا، وارد چوجو می‌شود. کویت نیز با پنج عنوان قهرمانی قاره‌ای (رکورد مشترک) سابقه درخشان خود را به همراه دارد، در حالی که قطر نیز به طور تاریخی با چندین قهرمانی بر مسابقات تسلط داشته است.[1][6]

حاشیه‌های بسیار کم گروه B بلافاصله در روز افتتاحیه تورنمنت مشهود بود. در یک نبرد هیجان‌انگیز میان غول‌های منطقه‌ای، کره جنوبی با اختلاف ناچیز ۲۹ بر ۲۸ از سد ایران گذشت. این مسابقه نزدیک، دشواری فوق‌العاده صعود بدون آسیب از مرحله مقدماتی را برجسته کرد.[3]

در سراسر قاره، فدراسیون‌های ملی تورنمنت چوجو را به عنوان یک معیار حیاتی برای خطوط توسعه جوانان خود در نظر می‌گیرند. فهرست ۱۸ نفره بحرین، که توسط سرمربی حسام مدن هدایت می‌شود، این رویداد را به شدت به عنوان سکوی پرتابی برای نسل بعدی ستاره‌های تیم ملی بزرگسالان خود در اولویت قرار داده است.[4]

برای کشورهای نوظهور هندبال، فرمت گسترش یافته فرصتی ارزشمند برای قرار گرفتن در معرض رقابت‌های سطح بالا فراهم می‌کند. تیم هند، که استعدادهای نوظهور شناسایی شده از مراکز منطقه‌ای مانند راجستان را در خود جای داده است، از این قهرمانی استفاده می‌کند تا سیستم‌های توسعه داخلی خود را در برابر سرعت و دقت تاکتیکی قدرت‌های شرق آسیا و کشورهای حاشیه خلیج فارس بیازماید.[5]

با تشدید مرحله گروهی، رقابت برای رسیدن به یک‌چهارم نهایی تیم‌ها را مجبور می‌کند تا چرخش بازیکنان را با نیاز مبرم به کسب امتیاز متعادل کنند. با وجود تنها چهار بلیط جام جهانی، روزهای آینده در چوجو مسیر هندبال آسیا را برای چرخه جهانی بعدی تعریف خواهد کرد.[1][2]