چگونه چهار ایالت آمریکا پرونده‌ای ۱.۴ تریلیون دلاری علیه متا به دلیل اعتیاد جوانان تشکیل دادند

ارقام مطرح شده در محاکمه آتی در اوکلند کالیفرنیا، آنقدر بزرگ هستند که موجودیت یکی از باارزش‌ترین شرکت‌های جهان را به خطر می‌اندازند. چهار ایالت آمریکا—کالیفرنیا، کلرادو، کنتاکی و نیوجرسی—رسماً به دنبال اعمال ۱.۴ تریلیون دلار جریمه مدنی علیه متا پلتفرمز هستند. این رقم که اخیراً توسط این غول شبکه‌های اجتماعی در یک پرونده قضایی فاش شد، نتیجه سال‌ها تحقیق در مورد این است که آیا این شرکت عمداً فیس‌بوک و اینستاگرام را برای معتاد کردن کاربران جوان طراحی کرده است، در حالی که علناً خطرات جدی آن برای سلامت روان آن‌ها را کم‌اهمیت جلوه داده است.[1][2]

برای درک بهتر این جریمه پیشنهادی، ۱.۴ تریلیون دلار تقریباً معادل کل ارزش بازار فعلی متا است که حدود ۱.۵ تریلیون دلار است. اگر این مبلغ به طور کامل اعطا شود، بزرگترین جریمه شرکتی در تاریخ حقوق جهانی خواهد بود و توافقات مهم چند ایالتی در مورد دخانیات در اواخر دهه ۱۹۹۰ را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. مقیاس عظیم این تهدید مالی، نشان‌دهنده موضع تهاجمی دادستان‌های کل ایالت‌ها علیه صنعت فناوری است که فراتر از درخواست برای تغییرات رفتاری جزئی رفته و موجودیت مالی مدل کسب‌وکار مبتنی بر تعامل را تهدید می‌کند.[1]

برگزاری این محاکمه روز دوشنبه به یک قطعیت مطلق تبدیل شد، زمانی که قاضی منطقه‌ای ایالات متحده، ایوان گونزالس راجرز، قاطعانه درخواست متا برای رد پرونده را نپذیرفت. قاضی در حکم جامع خود به این نتیجه رسید که اختلافات واقعی مهمی باقی مانده است که باید توسط هیئت منصفه تصمیم‌گیری شود. به طور خاص، دادگاه شواهد اولیه کافی برای محاکمه در مورد اینکه آیا متا آگاهانه ایمنی پلتفرم‌های خود را برای والدین و تنظیم‌کنندگان مقررات نادرست جلوه داده است، و آیا عمداً کودکان را با ویژگی‌های محصولی خاص و دستکاری‌کننده روان‌شناختی هدف قرار داده است، پیدا کرد.

برای درک اینکه چگونه درخواست جریمه به رقم ۱.۴ تریلیون دلار می‌رسد، باید به مکانیسم‌های خاص قوانین حمایت از مصرف‌کننده ایالتی نگاه کرد. ایالت‌ها به دنبال یک مبلغ واحد و خودسرانه برای خسارت عمومی نیستند. بلکه، آن‌ها در حال محاسبه جریمه‌های مدنی قانونی برای هر تخلف فردی از قوانین حمایت از مصرف‌کننده ایالتی هستند. هنگامی که جریمه‌ای چند هزار دلاری برای هر تخلف، در تعداد میلیون‌ها کاربر جوان که روزانه در طول چندین سال با پلتفرم‌ها تعامل دارند، ضرب می‌شود، حداکثر جریمه‌های نظری به صورت تصاعدی به تریلیون‌ها دلار می‌رسد.[3]

راب بونتا، دادستان کل کالیفرنیا، که در رهبری ائتلاف چند ایالتی کمک می‌کند، پس از صدور حکم اظهار داشت که این ایالت قصد دارد شرکت را برای اقداماتش «کاملاً پاسخگو» کند. دادستان‌ها ادعا می‌کنند که متا به طور مداوم سود شرکت و رشد کاربران را بر رفاه کودکان اولویت داده و تحقیقات داخلی را که تأثیرات مخرب پلتفرم‌هایش بر سلامت روان نوجوانان، تصویر بدنی و الگوهای خواب را برجسته می‌کرد، نادیده گرفته است.

هسته اصلی استدلال حقوقی ایالت‌ها کاملاً بر طراحی محصول استوار است تا محتوای تولید شده توسط کاربر، که یک تمایز حیاتی است و تلاش می‌کند تا از حمایت‌های مسئولیتی که معمولاً تحت بخش ۲۳۰ قانون نزاکت ارتباطات به پلتفرم‌های فناوری اعطا می‌شود، عبور کند. دادستان‌ها ادعا می‌کنند که ویژگی‌هایی مانند پیمایش بی‌پایان (infinite scroll)، اعلان‌های فشاری مداوم (persistent push notifications) و موتورهای توصیه محتوای الگوریتمی، صرفاً محصولات جانبی طبیعی یک شبکه اجتماعی دیجیتال نبوده‌اند. در عوض، آن‌ها استدلال می‌کنند که این‌ها مکانیسم‌های مهندسی شده‌ای هستند که صراحتاً برای سوءاستفاده از روانشناسی انسان و تشویق به استفاده اجباری و اعتیادآور در مغزهای در حال رشد طراحی شده‌اند.

دفاع حقوقی متا به شدت بر تعاریف دقیق علم روانپزشکی و متمم اول قانون اساسی متکی است. این شرکت در پرونده‌های قضایی خود در پاسخ به محاسبات جریمه استدلال می‌کند که رقم پیشنهادی ۱.۴ تریلیون دلار «توسط شواهد پشتیبانی نمی‌شود» و «هیچ مشابهی در تاریخ اجرای قوانین حمایت از مصرف‌کننده ندارد». تیم حقوقی متا محاسبات ایالت‌ها را به عنوان حداکثر نظری توصیف می‌کند که واقعیت‌های نحوه استفاده اکثریت قریب به اتفاق نوجوانان از پلتفرم‌ها را نادیده می‌گیرد.[1]

از نظر بنیادی‌تر، متا ادعا می‌کند که نمی‌تواند به دلیل گمراه کردن عمومی در مورد «اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی» از نظر قانونی مسئول شناخته شود، زیرا این وضعیت به خودی خود یک اختلال روانپزشکی به رسمیت شناخته شده رسمی نیست. این شرکت اشاره می‌کند که اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM)، که راهنمای معتبر منتشر شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا است، فهرست نشده است. بنابراین، متا استدلال می‌کند که اظهارات عمومی گذشته‌اش مبنی بر اعتیادآور نبودن پلتفرم‌هایش، نمی‌تواند از نظر قانونی به عنوان دروغ، فریبنده یا متقلبانه طبقه‌بندی شود.[1][3]

محاکمه ماه آگوست در اوکلند تنها نوک کوه یخ در یک جنگ حقوقی بسیار گسترده‌تر و سراسری علیه «اقتصاد توجه» است. این پرونده خاص چهار ایالتی بخشی از یک دعوای قضایی چند منطقه‌ای گسترده (MDL) است که هزاران پرونده جداگانه از مناطق مدرسه، شهرداری‌ها و خانواده‌های منفرد علیه پلتفرم‌های بزرگ فناوری را تجمیع کرده است. شاکیان در این پرونده‌ها استدلال می‌کنند که اقدامات جمعی این صنعت در دهه گذشته مستقیماً بحران سلامت روان جوانان در سراسر کشور را تشدید کرده و بار سنگینی بر دوش مدارس و سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی گذاشته است.[3]

متا به تنهایی در این نبرد نمی‌جنگد، اگرچه در حال حاضر با شدیدترین تهدیدات مالی روبرو است. در کنار اسنپ اینک (Snap Inc.)، یوتیوب (YouTube) متعلق به آلفابت، و تیک‌تاک (TikTok) متعلق به بایت‌دنس، کل صنعت شبکه‌های اجتماعی در حال دفاع در برابر ادعاهایی هستند که حلقه‌های اصلی محصولاتشان ذاتاً برای افراد زیر سن قانونی خطرناک است. یک محاکمه جداگانه که ادعاهای مشابه حمایت از مصرف‌کننده را که توسط ۱۴ ایالت دیگر تحت قوانین ایالتی مربوطه مطرح شده است، پوشش می‌دهد، از قبل برای شروع در ماه فوریه برنامه‌ریزی شده است، که تضمین می‌کند فشار حقوقی صرف نظر از حکم ماه آگوست، تا سال آینده ادامه خواهد داشت.[2]

تحلیلگران حقوقی و مالی اشاره می‌کنند که اگرچه بسیار بعید است که یک دادگاه فدرال واقعاً جریمه ۱.۴ تریلیون دلاری را اعمال کند—که عملاً یکی از ستون‌های بخش فناوری آمریکا را ورشکست خواهد کرد—اما بزرگی محض این خطر، اهرم فشار عظیمی به ایالت‌ها می‌دهد. هدف نهایی دادستان‌های کل ممکن است جمع‌آوری کل مبلغ تریلیون دلاری نباشد، بلکه وادار کردن به یک توافق جامع است که شامل اصلاحات ساختاری گسترده و الزام‌آور قانونی باشد که شرکت‌ها مدت‌ها در برابر آن مقاومت کرده‌اند.[3]

اگر ایالت‌ها در تحمیل یک توافق موفق شوند، اصلاحات ساختاری ناشی از آن می‌تواند تجربه کاربری برای افراد زیر سن قانونی را به طور اساسی تغییر دهد. تغییرات احتمالی که توسط دادگاه دستور داده می‌شود می‌تواند شامل سیستم‌های دقیق تأیید سن، غیرفعال‌سازی اجباری فیدهای الگوریتمی برای کاربران زیر ۱۸ سال، یا حذف دائمی ویژگی‌های محرک تعامل مانند تعداد لایک‌ها، رسیدهای خوانده شدن پیام و ویدیوهای پخش خودکار برای جمعیت جوان‌تر باشد. چنین تغییراتی مستقیماً به قلب استراتژی‌های کسب درآمد پلتفرم‌ها برای نسل بعدی کاربران ضربه خواهد زد.[3]

فرآیند کشف شواهد (discovery process) که منجر به محاکمه شده است، از قبل یک نقطه ضعف قابل توجه برای شرکت بوده و میلیون‌ها صفحه از ارتباطات داخلی را کشف کرده است. گزارش شده است که این اسناد نشان می‌دهند مدیران اجرایی و مدیران محصول فعالانه در مورد تأثیر تغییرات پلتفرم بر معیارهای تعامل نوجوانان بحث می‌کنند و شواهدی را برای دادستان‌ها فراهم می‌کنند تا قصد و نیت شرکت را اثبات کنند. با نزدیک شدن به تاریخ محاکمه در ماه آگوست، صنعت فناوری خود را برای نبردی در دادگاه آماده می‌کند که آزمایش خواهد کرد آیا استراتژی‌های حقوقی تهاجمی که با موفقیت علیه صنایع دخانیات و مواد افیونی استفاده شد، می‌تواند برای تنظیم الگوریتم‌های نرم‌افزاری نیز به کار رود یا خیر.[2]