متا بازنگری عمده‌ای در تعدیل محتوا انجام می‌دهد و راستی‌آزمایی شخص ثالث را کنار می‌گذارد

متا رسماً ساختار متمرکز تعدیل محتوا را که یک دهه برای ایجاد آن وقت صرف کرده بود، برچید و از بازنگری گسترده‌ای در سیاست‌های خود خبر داد که برنامه راستی‌آزمایی محتوا توسط اشخاص ثالث را در فیس‌بوک، اینستاگرام و تردز حذف می‌کند. این اقدام که در یک وایت‌پیپر منتشر شده در اواخر چهارشنبه شرح داده شده، رویکرد شرکت را از قضاوت تحریریه از بالا به پایین، به یک مدل غیرمتمرکز و کاربرمحور به نام «زمینه جامعه» (Community Context) تغییر می‌دهد.[1]

همزمان، متا در حال محدود کردن تعریف خود از سخنان نفرت‌پراکنانه است و محدودیت‌های مربوط به گفتمان «توهین‌آمیز اما قانونی» را کاهش می‌دهد تا صرفاً بر تحریک مستقیم خشونت و اقدامات غیرقانونی تمرکز کند. این استراتژی دوگانه، نشان‌دهنده مهم‌ترین تغییر در ساختار حاکمیتی این غول رسانه‌های اجتماعی از زمان پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده است.

برای درک بزرگی این تغییر، باید به سازوکار سیستم قبلی نگاه کرد. سال‌ها، متا به ده‌ها سازمان خبری مستقل و گروه‌های تحقیقاتی پول می‌داد تا محتوای پرچم‌گذاری شده را بررسی کنند و برچسب‌هایی اعمال کنند که دسترسی الگوریتمی پست‌های مورد مناقشه را کاهش می‌داد. آن سیستم اکنون عملاً از بین رفته و با چارچوبی جایگزین شده است که متکی بر ترکیبی از خوشه‌بندی الگوریتمی و اجماع جمع‌سپاری شده است.[3]

تحت سازوکار جدید «زمینه جامعه»، هنگامی که پستی با ادعاهای مورد مناقشه شروع به وایرال شدن می‌کند، مدل‌های هوش مصنوعی متا پست‌های مشابه را خوشه‌بندی کرده و از گروهی از کاربران تأیید شده می‌خواهند که یادداشت‌های متنی ارائه دهند. سپس این یادداشت‌ها توسط کاربرانی که از لحاظ تاریخی در مورد موضوعات دیگر اختلاف نظر داشته‌اند، رأی‌گیری می‌شوند و از یک سیستم امتیازدهی شهرت رمزنگاری شده برای اطمینان از ورودی‌های متنوع استفاده می‌شود.

اگر یک یادداشت به «اجماع فرای ایدئولوژی» دست یابد، به صورت جهانی به آن پست اضافه می‌شود. به گفته مدیران متا، شواهد پشتیبان این تغییر ریشه در مقیاس و سرعت دارد. داده‌های داخلی که توسط شرکت ذکر شده نشان می‌دهد که راستی‌آزمایان انسانی به طور متوسط ۷۲ ساعت طول می‌کشید تا ادعاهای پیچیده را قضاوت کنند، در حالی که در آن زمان اطلاعات نادرست وایرال شده به اوج خود رسیده و آسیب وارد شده بود.[2]

سیستم «زمینه جامعه»، که در حال حاضر در آمریکای شمالی در مرحله آزمایش بتا قرار دارد، قصد دارد یادداشت‌های اجماعی را ظرف ۴۸ ساعت نمایش دهد. با این حال، محققان مستقل هشدار می‌دهند که این سرعت به بهای راستی‌آزمایی دقیق و مبتنی بر منابع اولیه تمام می‌شود و استدلال می‌کنند که مدل‌های جمع‌سپاری شده اغلب با اطلاعات نادرست بسیار فنی یا محلی مشکل دارند.

ستون دوم این بازنگری—یعنی کاهش سخت‌گیری در قوانین سخنان نفرت‌پراکنانه—نشان‌دهنده یک چرخش فلسفی اساسی است. سال‌ها، متا مجموعه‌ای گسترده و بسیار مشخص از استانداردهای جامعه را حفظ کرده بود که تلاش می‌کردند ناسزاها، کلی‌گویی‌های تحقیرآمیز و حملات ضمنی به گروه‌های محافظت‌شده را کنترل کنند. سیاست بازبینی شده بخش زیادی از این ظرافت‌ها را حذف می‌کند.

از این پس، محتوا تنها در صورتی حذف می‌شود که «تهدیدی معتبر برای خشونت در دنیای واقعی»، درخواست غیرقانونی یا آزار و اذیت شدید علیه یک فرد خاص باشد. این بدان معناست که کلی‌گویی‌های گسترده و توهین‌آمیز درباره گروه‌های سیاسی، مذهبی یا جمعیتی—که قبلاً دلیلی برای تعلیق حساب بودند—اکنون در پلتفرم باقی خواهند ماند، مشروط بر اینکه از خط تحریک عبور نکنند.[1]

پیامدهای مالی این بازنگری قابل توجه است. تحلیلگران تخمین می‌زنند که متا با فسخ قراردادهای خود با ۸۵ سازمانی که شبکه جهانی راستی‌آزمایی آن را تشکیل می‌دادند، سالانه بیش از ۱۴۰ میلیون دلار صرفه‌جویی خواهد کرد. برای صنعت جهانی راستی‌آزمایی، از دست دادن بودجه متا یک شوک بزرگ است.[2][3]

بسیاری از سازمان‌های کوچک‌تر و منطقه‌ای برای بقا به شدت به این قراردادها وابسته بودند. مؤسسه پوینتر (Poynter Institute)، که به ایجاد استانداردهای پایه برای برنامه قبلی کمک کرده بود، هشدار داد که خروج ناگهانی سرمایه نگرانی‌های جدی را در مورد آینده تأیید مستقل، به ویژه در بازارهای نوظهور که روزنامه‌نگاری محلی از قبل با کمبود بودجه مواجه است، ایجاد می‌کند.[3]

از نظر سیاسی، این اقدام به طور گسترده‌ای تلاشی برای رهایی متا از آتش متقابل بی‌پایان شکایات حزبی تلقی می‌شود. با برون‌سپاری تعدیل محتوا به جامعه، شرکت امیدوار است خود را از اتهامات سوگیری سیستماتیک محافظت کند و قانون‌گذارانی را که مکرراً مارک زاکربرگ، مدیرعامل، را برای شهادت در مورد سانسور ادعایی احضار کرده‌اند، راضی سازد.[2]

با این حال، ابهامات قابل توجهی در مورد آسیب‌پذیری سیستم در برابر دستکاری باقی مانده است. محققان حوزه اعتماد و ایمنی اشاره کرده‌اند که شبکه‌های ربات هماهنگ و بازیگران تحت حمایت دولت می‌توانند مکانیسم رأی‌گیری «زمینه جامعه» را دستکاری کنند و سیستم را با آرای همسو با ایدئولوژی خود پر کنند تا زمینه دقیق را سرکوب کرده یا یادداشت‌های گمراه‌کننده را بالا ببرند.

علاوه بر این، هنوز مشخص نیست که مدل جمع‌سپاری شده چگونه در زبان‌های غیرانگلیسی و بازارهای کوچک‌تر عمل خواهد کرد. الگوریتم برای دستیابی به اجماع فرای ایدئولوژی به توده حیاتی از کاربران متنوع نیاز دارد—پویایی‌ای که تکرار آن در مناطقی با پایگاه‌های کاربری بسیار قطبی یا همگن دشوار است.[3]

با تشدید چرخه انتخابات جهانی ۲۰۲۶، آزمایش غیرمتمرکز متا بلافاصله با آزمون‌های استرس‌زای پرمخاطره مواجه خواهد شد. این تغییر، بار حقیقت‌یابی را از متخصصان حقوق‌بگیر به خود پایگاه کاربران منتقل می‌کند، قماری که فرض می‌کند خرد جمعی می‌تواند از سرعت دروغ‌های دیجیتال پیشی بگیرد.[1]

موفقیت یا شکست نهایی این بازنگری نه تنها آینده پلتفرم‌های متا، بلکه مسیر گسترده‌تر نحوه حکمرانی اطلاعات در اینترنت مدرن را تعیین خواهد کرد. اینکه آیا این دوران تعدیل غیرمتمرکز گفتمان بازتری را تقویت می‌کند یا تجزیه واقعیت مشترک را تسریع می‌بخشد، سؤال تعیین‌کننده این دهه باقی می‌ماند.