داده‌های ماهواره‌ای وقوع مشعل‌سوزی اضطراری در خط لوله شرق به غرب عربستان را در پی گزارش‌های حمله تایید می‌کنند

حسگرهای ماهواره‌ای در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ یک ناهنجاری حرارتی گسترده و مشعل‌سوزی اضطراری را در امتداد خط لوله شرق به غرب عربستان سعودی ثبت کردند که تاییدکننده اختلالی جدی در مسیر جایگزین اصلی صادرات نفت این پادشاهی است. این آسیب ساختاری در پی حمله ادعایی نیروهای حوثی یمن رخ داده است که ستون بزرگی از دود را در این دالان بیابانی ایجاد کرده و از مدار پایین زمین قابل رویت است.[1][2][3]

موسسه سیاست‌گذاری عمومی پین (Payne Institute for Public Policy) که مشعل‌سوزی‌های جهانی را از طریق مجموعه رادیومتر تصویربرداری فروسرخ مرئی (VIIRS) پایش می‌کند، این رویداد احتراق ناگهانی را تایید کرد. در خلاصه داده‌های این موسسه آمده است: «مشعل‌سوزی اضطراری در این مقیاس، نشان‌دهنده افت ناگهانی فشار خط لوله یا نیاز فوری به سوزاندن نفت خام برای جلوگیری از خطر انفجار گسترده‌تر است.» گذرهای ماهواره‌ای در ساعات ۱۰:۳۰ و ۱۴:۱۵ به وقت هماهنگ جهانی (UTC)، گسترش این رد حرارتی را در مساحتی بالغ بر ۴ کیلومتر مربع ثبت کردند.[1]

خبرگزاری آناتولی و میدل ایست آی (Middle East Eye) این داده‌های حرارتی را با تصاویر ماهواره‌ای اپتیکال تطبیق دادند؛ تصاویری که برخاستن دود سیاه و غلیظ از بخش دورافتاده‌ای از این خط لوله ۷۴۶ مایلی (۱٬۲۰۰ کیلومتری) را نشان می‌دهند. این تصاویر حاکی از حرکت دود به سمت غرب است که با ویژگی‌های آتش‌سوزی حجم بالایی از نفت خام همخوانی دارد و نشان می‌دهد که این رویداد یک آتش‌سوزی محدود بوته‌زار نیست.[2][4]

این آسیب فیزیکی با گزارش‌های مربوط به تشدید حملات شبه‌نظامیان حوثی مطابقت دارد. به گزارش نیوزویک (Newsweek) و گلف نیوز (Gulf News)، این گروه مستقر در یمن مسئولیت هدف قرار دادن این زیرساخت را بر عهده گرفته و آن را پاسخی به درگیری‌های جاری در منطقه عنوان کرده است.[3][5]

پایگاه خبری نیوزکواک (Newsquawk) به نقل از شبکه پرس تی‌وی (Press TV) وابسته به دولت ایران، گزارش داد که حوثی‌ها برای عبور از پدافند هوایی عربستان از پهپادهای دوربرد استفاده کرده‌اند. اگرچه ریاض هنوز نوع دقیق مهمات به کار رفته را به طور رسمی تایید نکرده است، اما دقت لازم برای اصابت به ایستگاه‌های پمپاژ یا زیرساخت شیرآلات خط لوله از فاصله بیش از ۸۰۰ کیلومتری، نشان‌دهنده ارتقای فزاینده توانمندی‌های هدف‌گیری است.[6]

خط لوله شرق به غرب که با نام پترولاین (Petroline) نیز شناخته می‌شود، صرفاً یک مسیر ترانزیت داخلی نیست؛ بلکه یکی از ارکان ساختاری امنیت انرژی جهانی محسوب می‌شود. این شریان فولادی ۴۸ اینچی که توسط شرکت آرامکوی عربستان (Saudi Aramco) اداره می‌شود، روزانه تا ۵ میلیون بشکه نفت را از میادین استان شرقی در بقیق به پایانه صادراتی ینبع در دریای سرخ منتقل می‌کند.[1][5]

این خط لوله با اتصال خلیج فارس به دریای سرخ، به عربستان سعودی اجازه می‌دهد تا نفت خام خود را بدون نیاز به عبور از تنگه هرمز صادر کند. ظرفیت این خط لوله در سال ۲۰۱۹ از ۳.۲ میلیون بشکه در روز به سقف فعلی ۵ میلیون بشکه افزایش یافت تا به طور مشخص خطرات دریایی را کاهش دهد. تقریباً ۲۰ درصد از مصرف روزانه نفت جهان از این گذرگاه باریک دریایی عبور می‌کند و همین امر پترولاین را به اصلی‌ترین سیاست بیمه‌ای در برابر محاصره یا درگیری دریایی در خلیج فارس تبدیل کرده است.[3][5]

بازارهای انرژی نسبت به هرگونه کاهش در ظرفیت این مسیر جایگزین بسیار حساس هستند. در صورتی که آسیب وارده نیازمند تعطیلی طولانی‌مدت بخش آسیب‌دیده باشد، آرامکوی عربستان ناچار خواهد شد درصد بیشتری از صادرات خود را از طریق نفت‌کش‌ها و با عبور از تنگه هرمز، مستقیماً به صحنه عملیاتی نیروهایی هدایت کند که ادعا می‌شود این حمله را انجام داده‌اند. زمان‌بندی لازم برای ارزیابی یکپارچگی ساختاری این لوله فولادی ۴۸ اینچی و از سرگیری جریان عادی، همچنان متغیر کلیدی در قیمت‌گذاری جهانی نفت خام در هفته جاری به شمار می‌رود.[2][6]