رفتن به محتوای اصلی
· 7 دقیقه مطالعه· در محیط زیست

شنای ۱۵ کیلومتری فعال محیط‌زیست بریتانیایی در تنگه هرمز برای هشدار درباره پیامدهای جنگ

لوئیس پیو، شناگر استقامت و حامی اقیانوس‌های سازمان ملل، با وجود حملات مداوم به نفتکش‌ها، ۱۵ کیلومتر در آب‌های تنگه هرمز شنا کرد تا توجه جهانیان را به فاجعه زیست‌محیطی ناشی از جنگ جلب کند.

به قلم وحید بختیاری

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

شرط اصلی برای حفظ حیات در یکی از مهم‌ترین آبراه‌های جهان، پایان دادن به درگیری‌های نظامی است؛ شرطی که اکنون با اقدام جسورانه یک فعال محیط‌زیست بریتانیایی در کانون توجه قرار گرفته است. او با شنا در میان خطرات جنگ، تلاش کرد صدای طبیعت آسیب‌دیده را به گوش جهانیان برساند.[1]

لوئیس پیو، شناگر ۵۶ ساله استقامت و حامی اقیانوس‌های برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد (UNEP)، با وجود خطرات جانی، مسافتی ۱۵ کیلومتری را در آب‌های پرالتهاب تنگه هرمز شنا کرد. او در این ماموریت تنها از یک مایو، عینک شنا و کلاهی با نشان سازمان ملل استفاده کرد.[1][2]

هدف اصلی او از این اقدام بی‌سابقه، هشدار درباره پیامدهای ویرانگر و بلندمدت جنگ بر زیست‌بوم شکننده خلیج فارس و دریای عمان بود. پیو تلاش کرد نشان دهد که چگونه حملات مداوم به کشتی‌های تجاری، محیط‌زیست دریایی را در معرض یک فاجعه جبران‌ناپذیر قرار داده است.[1]

این شناگر بریتانیایی مسیر خود را از شبه‌جزیره مسندم در سواحل عمان آغاز کرد. او پس از سه روز شنای مقطع و برنامه‌ریزی‌شده برای حفظ ایمنی، با دور زدن دماغه هرمز به این چالش پایان داد و در مجموع حدود شش ساعت و نیم را در آب سپری کرد.[1]

شنا در میان شعله‌های آتش

این ماموریت در شرایطی انجام شد که منطقه از ماه فوریه ۲۰۲۶ شاهد درگیری‌های نظامی گسترده و حملات مداوم به کشتی‌های تجاری و نفتکش‌ها بوده است. تنگه هرمز که پیش از این مسیر عبور یک‌پنجم نفت تجارت جهانی بود، اکنون به یک منطقه جنگی خطرناک تبدیل شده است.[2][3]

مسیر ۱۵ کیلومتری شنای لوئیس پیو از شبه‌جزیره مسندم تا دماغه هرمز.

تنها ۳۰ دقیقه پس از ورود پیو به آب در روز دوشنبه، دو انفجار مهیب دریا را لرزاند. او مشاهده کرد که یک نفتکش در فاصله چهار کیلومتری هدف قرار گرفته است. صدای انفجارها به حدی بلند بود که تیم پشتیبانی بلافاصله متوجه وخامت اوضاع شد.[1][2]

با ورود جنگنده‌ها به منطقه پس از این حمله، تیم پشتیبانی پیو مجبور شد او را به سرعت از آب خارج کند. این توقف اجباری برای اطمینان از حفظ جان این فعال محیط‌زیست و همراهانش در برابر خطرات ناشی از درگیری‌های نظامی صورت گرفت.[2]

با این حال، او روز بعد به آب بازگشت و در ادامه مسیر خود، شاهد سوختن یک کشتی حامل گاز مایع (ال‌پی‌جی) به نام «تارا گاز» بود. این شناور پس از اصابت پرتابه، به شدت در آتش می‌سوخت و زبانه‌های آتش به آسمان زبانه می‌کشید.[1]

پیو در توصیف این صحنه تکان‌دهنده گفت: «شعله‌های آتش بسیار عظیم بودند. این شناورها گازهای بسیار قابل‌اشتعال حمل می‌کنند و حمله به آن‌ها نه تنها برای خدمه، بلکه برای محیط‌زیست دریایی پیرامون آن پیامدهای فاجعه‌باری به همراه دارد.»[1]

ابعاد فاجعه زیست‌محیطی

پیامدهای این درگیری‌ها بر طبیعت منطقه از نگاه نهادهای ناظر پنهان نمانده است. داده‌های ماهواره‌ای ابعاد نگران‌کننده‌ای از آلودگی‌های نفتی را نشان می‌دهند که در نتیجه هدف قرار گرفتن شناورهای تجاری و نشت مواد شیمیایی به آب‌های منطقه ایجاد شده است.[3]

سازمان صلح سبز (Greenpeace) اعلام کرده است که از زمان آغاز درگیری‌ها در اواخر فوریه، بیش از ۶۰۹ لکه نفتی احتمالی در خلیج فارس، تنگه هرمز و دریای عمان شناسایی شده است. این حجم از آلودگی، زنگ خطری جدی برای اکوسیستم‌های دریایی به شمار می‌رود.[3]

تصویرسازی: نشت نفت از شناورهای آسیب‌دیده، تهدیدی جدی برای حیات وحش و اکوسیستم خلیج فارس به شمار می‌رود.

پژوهشگران با مقایسه داده‌های ماهواره‌ای در ماه مارس ۲۰۲۶ با مدت مشابه سال قبل، دریافتند که میزان نفت شناور در سطح آب به دو برابر حد انتظار رسیده است. این افزایش چشمگیر، مستقیما با حملات نظامی به زیرساخت‌های انرژی و نفتکش‌ها مرتبط است.[3]

نشت نفت از ده‌ها نفتکش آسیب‌دیده، تهدیدی مستقیم برای حیات وحش، جوامع ساحلی و صنعت ماهیگیری محلی به شمار می‌رود. کارشناسان هشدار می‌دهند که اثرات مخرب این آلودگی‌ها تا دهه‌ها پس از پایان یافتن درگیری‌های نظامی نیز در منطقه باقی خواهد ماند.[3]

زیست‌بوم منحصربه‌فرد تنگه هرمز

بیشتر مردم جهان تنگه هرمز را تنها به عنوان یک مسیر کشتیرانی حیاتی می‌شناسند. اما این آبراه، یکی از غنی‌ترین و زیباترین زیستگاه‌های طبیعی جهان است که صخره‌های مرجانی، جنگل‌های حرا و بسترهای وسیع علف دریایی را در خود جای داده است.[1]

این آب‌ها زیستگاه گونه‌های ارزشمندی چون دلفین‌ها، لاک‌پشت‌های دریایی، گاوهای دریایی (دوگونگ) و عقاب‌های ماهی‌گیر است. پیو با اشاره به مشاهده دلفین‌ها و لاک‌پشت‌ها در طول مسیر شنای خود، تاکید کرد که این تنوع زیستی شگفت‌انگیز اکنون در معرض نابودی کامل قرار دارد.[1][2]

پیو خاطرنشان کرد که پاکسازی آلودگی‌های شیمیایی و نفتی در دریا بسیار دشوار است. او هشدار داد که این مواد سمی می‌توانند حیات وحش، صخره‌های مرجانی و خطوط ساحلی را برای سال‌های متمادی آلوده کرده و نسل‌های آینده را از داشتن محیط‌زیستی سالم محروم کنند.[3]

شرایط جغرافیایی خلیج فارس نیز بر وخامت اوضاع می‌افزاید. این دریا نسبتا کم‌عمق و تقریبا بسته است و تبادل آب آن با اقیانوس هند به کندی صورت می‌گیرد؛ موضوعی که باعث می‌شود آلودگی‌ها برای مدت طولانی‌تری در منطقه محبوس بمانند و آسیب‌های بیشتری وارد کنند.[3]

تصویرسازی: لوئیس پیو با شنا در آب‌های پرخطر، تلاش کرد صدای طبیعت آسیب‌دیده را به گوش جهانیان برساند.

دیپلماسی با لباس شنا

لوئیس پیو حدود ۴۰ سال از عمر خود را صرف شنا در محیط‌های خشن و چالش‌برانگیز مانند قطب شمال، قطب جنوب و دریای سرخ کرده است. هدف همیشگی او از این اقدامات، جلب توجه جهانیان به لزوم حفاظت از اقیانوس‌ها در برابر تغییرات اقلیمی و آلودگی بوده است.[2]

او در سال ۲۰۲۳ مسافت ۵۰۷ کیلومتری رودخانه هادسون را شنا کرد تا اهمیت حفظ پاکیزگی رودخانه‌ها را به سیاستمداران یادآور شود. تلاش‌های پیشین او به توافق‌های رسمی برای حفاظت از بیش از ۳.۵ میلیون کیلومتر مربع از اقیانوس‌های آسیب‌پذیر جهان منجر شده است.[2]

برخی رسانه‌ها و ناظران بین‌المللی، این سبک از کنشگری پیو را «دیپلماسی با مایو» نامیده‌اند. او معتقد است که ورزش می‌تواند درها را باز کند، گفت‌وگوها را شکل دهد و افراد را وادار کند تا درباره مسائل دشوار و بحران‌های جهانی عمیق‌تر بیندیشند.[2]

طبیعت، قربانی خاموش جنگ

در این چالش جدید در تنگه هرمز، برخلاف تجربیات گذشته پیو، تهدید اصلی نه سرمای کشنده بود و نه حیوانات درنده. این بار، خطر مستقیما از جنگی ناشی می‌شد که انسان‌ها به راه انداخته‌اند و طبیعت را به میدان نبرد خود تبدیل کرده‌اند.[1]

پیو در وب‌سایت رسمی خود نوشت: «جنگ رنج‌های انسانی عظیمی به همراه دارد؛ جان‌ها از دست می‌روند، خانواده‌ها از هم می‌پاشند و خانه‌ها ویران می‌شوند. اما قربانی دیگری نیز وجود دارد که کمتر به آن توجه می‌شود: خود طبیعت.»[1]

او تاکید کرد که آسیب‌های وارد شده به محیط‌زیست، مدت‌ها پس از پایان یافتن درگیری‌های نظامی و خاموش شدن اسلحه‌ها، همچنان پابرجا خواهد ماند. به گفته او، طبیعت نمی‌تواند از خود دفاع کند و نیازمند صدای رسای فعالان و جامعه جهانی است.[1]

داده‌های ماهواره‌ای نشان‌دهنده افزایش دو برابری آلودگی‌های نفتی در سطح آب‌های منطقه نسبت به سال گذشته است.

پیام نهایی این فعال محیط‌زیست بریتانیایی به طرفین درگیر در منطقه بسیار روشن، کوتاه و صریح بود: «به جنگ پایان دهید، تنگه را باز کنید و آلودگی‌های ایجاد شده را هرچه سریع‌تر پاک‌سازی کنید.»[1]

اکنون باید دید آیا این اقدام نمادین و پرخطر می‌تواند فشارهای بین‌المللی را برای توقف درگیری‌ها افزایش دهد یا خیر. کارشناسان محیط‌زیست امیدوارند که این هشدارها، سرآغازی برای یک روند طولانی و ضروری جهت پاکسازی این آبراه حیاتی و نجات زیست‌بوم خلیج فارس باشد.[1]

بر اساس گزارش‌ها، یکی از نفتکش‌هایی که ماه گذشته در این منطقه با مین دریایی برخورد کرد، حامل حدود دو میلیون بشکه نفت خام بود. نشت حتی بخش کوچکی از این محموله عظیم می‌تواند فاجعه‌ای بی‌سابقه برای سواحل عمان، امارات و ایران به بار آورد.[3]

علاوه بر آسیب‌های زیست‌محیطی، اقتصاد جوامع محلی که به شدت به ماهیگیری و گردشگری ساحلی وابسته‌اند، در معرض نابودی است. آلودگی آب‌ها باعث کاهش چشمگیر صید ماهیان و از بین رفتن منابع درآمدی هزاران خانواده در کشورهای حاشیه خلیج فارس و دریای عمان می‌شود.[3]

علاوه بر آسیب‌های زیست‌محیطی، اقتصاد جوامع محلی که به شدت به ماهیگیری و گردشگری ساحلی وابسته‌اند، در معرض نابودی است.

اقدام شجاعانه لوئیس پیو نشان داد که بحران‌های ژئوپلیتیک تنها به مرزهای سیاسی محدود نمی‌شوند. حفاظت از محیط‌زیست نیازمند همکاری فرامرزی است و هر روز تاخیر در پایان دادن به این درگیری‌ها، بهای سنگینی برای طبیعت و نسل‌های آینده به همراه خواهد داشت.[1]

نکات کلیدی

  1. لوئیس پیو، شناگر بریتانیایی، مسافت ۱۵ کیلومتری تنگه هرمز را برای هشدار درباره پیامدهای زیست‌محیطی جنگ شنا کرد.
  2. در طول این شنای سه روزه، چندین نفتکش و کشتی تجاری در نزدیکی او هدف حمله قرار گرفتند.
  3. سازمان صلح سبز از شناسایی بیش از ۶۰۹ لکه نفتی در منطقه از زمان آغاز درگیری‌ها خبر داده است.
  4. این فعال محیط‌زیست خواستار توقف فوری جنگ، بازگشایی تنگه هرمز و پاکسازی آلودگی‌های نفتی شد.

آنچه نمی‌دانیم

  • میزان دقیق حجم نفت و مواد شیمیایی نشت‌کرده به آب‌های خلیج فارس و دریای عمان هنوز به طور رسمی برآورد نشده است.
  • مشخص نیست که آیا نهادهای بین‌المللی برنامه‌ای عملی برای پاکسازی این آلودگی‌ها در شرایط جنگی دارند یا خیر.
  • تاثیر دقیق این آلودگی‌ها بر کاهش جمعیت گونه‌های در معرض خطر مانند گاوهای دریایی و لاک‌پشت‌ها در ماه‌های آینده نامشخص است.

روند رویداد

  1. فوریه ۲۰۲۶

    آغاز درگیری‌های نظامی گسترده و اعمال محدودیت‌های کشتیرانی در تنگه هرمز.

  2. مارس ۲۰۲۶

    ثبت دو برابر شدن میزان نفت شناور در سطح آب‌های منطقه نسبت به سال گذشته.

  3. ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶

    آغاز شنای ۱۵ کیلومتری لوئیس پیو از شبه‌جزیره مسندم در عمان.

  4. ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶

    پایان موفقیت‌آمیز چالش شنا با دور زدن دماغه هرمز و صدور بیانیه جهانی.

فعالان محیط‌زیست 40%ناظران بین‌المللی 40%رسانه‌های منطقه‌ای 20%
فعالان محیط‌زیست
توقف فوری جنگ و تمرکز بر پاکسازی آلودگی‌های نفتی برای نجات اکوسیستم.
ناظران بین‌المللی
هشدار درباره تبعات بلندمدت حملات به زیرساخت‌های انرژی و کشتیرانی تجاری.
رسانه‌های منطقه‌ای
بازتاب نگرانی‌ها از ناامنی دریانوردی و تاثیر آن بر اقتصاد کشورهای حاشیه خلیج فارس.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • مقامات رسمی کشورهای حاشیه خلیج فارس درباره برنامه‌های مقابله با آلودگی
  • نمایندگان شرکت‌های کشتیرانی و بیمه دریایی

منابع

پوشش منابع

3 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

فعالان محیط‌زیست 40%ناظران بین‌المللی 40%رسانه‌های منطقه‌ای 20%
  1. [1]Saat24فعالان محیط‌زیست

    شنای فعال محیط‌زیست بریتانیایی در تنگه هرمز برای جلب توجه به پیامدهای جنگ

    مطالعه در Saat24 →
  2. [2]7Newsناظران بین‌المللی

    Lewis Pugh watched ships burn as he swam through the Strait of Hormuz

    مطالعه در 7News →
  3. [3]Geo TVفعالان محیط‌زیست

    British athlete swims through Strait of Hormuz war zone to expose wars forgotten victims

    مطالعه در Geo TV →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار محیط زیست با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.