دموکرات‌های سنا لایحه حیاتی دفاعی را به دلیل جنگ ایران و ادغام با اسرائیل مسدود کردند

سنای ایالات متحده پس از آنکه ائتلافی از دموکرات‌ها با موفقیت پیشبرد قانون سالانه مجوز دفاع ملی (NDAA) را مسدود کردند، با یک بن‌بست تاریخی قانونگذاری مواجه شد. این لایحه ۸۹۵ میلیارد دلاری که تصویب آن ضروری است، اواخر روز سه‌شنبه زمانی متوقف شد که ۴۴ سناتور دموکرات و مستقل علیه «ختم مذاکرات» (Cloture) رأی دادند و ۶۰ رأی لازم برای پیشبرد قانون را سلب کردند.

این شورش ناشی از مخالفت عمیق درون‌حزبی با درگیری نظامی جاری دولت با ایران و مفاد بحث‌برانگیزی است که ساختارهای فرماندهی نظامی آمریکا و اسرائیل را بیش از پیش ادغام می‌کند.[1][2][4]

این انسداد قانونی در لحظه‌ای حساس برای نیروهای آمریکایی در خاورمیانه رخ می‌دهد. طی ۴۸ ساعت گذشته، ایالات متحده محاصره دریایی بنادر ایران را از سر گرفته و موجی از حملات هوایی را انجام داده است، در حالی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) ادعا می‌کند که سایت‌های نظامی آمریکا در خلیج را هدف قرار داده است.

قانونگذاران مترقی استدلال می‌کنند که تصویب لایحه دفاعی در شکل فعلی، عملاً مهر تأییدی بر یک جنگ اعلام‌نشده است و بودجه‌ای نامحدود برای درگیری‌ای فراهم می‌کند که به گفته آن‌ها می‌تواند به یک آتش‌افروزی منطقه‌ای تبدیل شود.[3]

آنچه احساسات ضد جنگ را تشدید می‌کند، بند جدیدی است که به NDAA اضافه شده و ادغام عملیاتی عمیق‌تر بین فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) و نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) را الزامی می‌کند. این مفاد که توسط تندروهای محافظه‌کار حمایت می‌شود، با هدف ایجاد یک شبکه دفاع هوایی یکپارچه در سراسر خاورمیانه برای مقابله با موشک‌های بالستیک و حملات پهپادی ایران طراحی شده است.

با این حال، دموکرات‌های مخالف استدلال می‌کنند که این زبان، نظارت کنگره را دور می‌زند و خطر کشاندن مستقیم نیروهای آمریکایی به درگیری‌های محلی اسرائیل را بدون یک استراتژی خروج روشن، در پی دارد.[2][5][6]

رهبری جمهوری‌خواهان بلافاصله این فیلیباستر را محکوم کرد و دموکرات‌ها را متهم نمود که سربازان آمریکایی را در طول یک بحران فعال رها کرده‌اند. محافظه‌کاران سنا استدلال کردند که در حالی که موشک‌های ایرانی به سمت پرسنل نظامی شلیک می‌شوند، حزب مخالف با همان بودجه‌ای که برای محافظت از آن‌ها لازم است، بازی‌های سیاسی می‌کند. رسانه‌های محافظه‌کار و تندروهای دفاعی معتقدند که به تأخیر انداختن NDAA در زمانی که بازدارندگی جهانی در حال فرسایش است، ضعف را به دشمنان در تهران و پکن نشان می‌دهد.[6]

دموکرات‌های مخالف، که توسط اعضای کمیته‌های روابط خارجی و نیروهای مسلح سنا رهبری می‌شوند، اصرار دارند که قصد ندارند بودجه ارتش را قطع کنند.

در عوض، آن‌ها خواستار رأی‌گیری در صحن علنی برای دو متمم مشخص هستند: یکی که «قطعنامه اختیارات جنگی» (War Powers Resolution) را فعال کند تا مجوز صریح کنگره برای حملات تهاجمی علیه ایران الزامی شود، و دیگری که بندهای اجباری ادغام آمریکا و اسرائیل را حذف کند. قانونگذارانی که این حرکت را رهبری می‌کنند، اظهار داشتند که از امضای چک سفید برای یک جنگ بی‌پایان در خلیج خودداری می‌کنند.[1][4]

پیامد فوری مسدود شدن این لایحه، یک کابوس لجستیکی برای پنتاگون است. NDAA همه چیز را از خرید مهمات جدید گرفته تا افزایش حقوق برنامه‌ریزی شده ۴.۵ درصدی برای نیروهای فعال را مجاز می‌سازد. در حالی که تخصیص واقعی بودجه در لایحه‌ای جداگانه انجام می‌شود، NDAA اختیار قانونی را برای وزارت دفاع فراهم می‌کند تا آن پول را هزینه کند. تأخیر طولانی‌مدت می‌تواند زنجیره‌های تأمین سامانه‌های تسلیحاتی حیاتی، از جمله موشک‌های تاماهاک که اخیراً به متحدان اروپایی وعده داده شده بود، را مختل کند.[1][2]

در سطح بین‌المللی، این بن‌بست به دقت زیر نظر گرفته شده است. در اسرائیل، مقامات ابراز نگرانی کردند که سیاسی شدن لایحه دفاعی می‌تواند استقرار سامانه‌های راداری هشدار زودهنگام مشترک را که برای رهگیری پهپادهای ایرانی حیاتی هستند، به تأخیر اندازد. در همین حال، تحلیلگران منطقه‌ای پیشنهاد می‌کنند که تهران ممکن است اختلال کنگره را نشانه‌ای از کاهش تمایل داخلی آمریکا برای یک رویارویی نظامی طولانی‌مدت در تنگه هرمز ببیند، که به طور بالقوه اقدامات بیشتر سپاه پاسداران را جسورتر می‌کند.[3][5]

رهبری سنا اکنون در تلاش است تا قبل از تعطیلات ماه اوت، بر سر یک مصالحه مذاکره کند. گزینه‌ها شامل حذف بحث‌برانگیزترین مفاد خاورمیانه و تبدیل آن‌ها به یک لایحه مستقل جداگانه یا تحمیل یک سری رأی‌گیری‌های ماراتنی طاقت‌فرسا برای شکستن فیلیباستر است. با توجه به درگیری فعال ارتش آمریکا در خلیج و به خطر افتادن رکورد ۶۴ ساله تصویب متوالی NDAA، فشار برای یافتن یک راه خروج دوحزبی لحظه به لحظه در حال افزایش است.[2][4][6]