گسترش همکاریهای هستهای و ترانزیتی ایران و روسیه؛ بازگشت روساتم به بوشهر و پیشبرد پروژه ۲۵ میلیارد دلاری سیریک
در پی دیدارهای اخیر مقامات عالیرتبه تهران و مسکو، شرکت روساتم با افزایش نیروهای خود در نیروگاه بوشهر، اجرای توافق ۲۵ میلیارد دلاری برای ساخت چهار راکتور جدید در سیریک و توسعه کریدور شمال-جنوب را سرعت میبخشد.
به قلم بهنام امینی
این خبر را به اشتراک بگذارید
الکسی لیخاچف، رئیس شرکت دولتی انرژی هستهای روسیه (روساتم)، در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که این شرکت در حال افزایش تعداد کارکنان و مهندسان خود در نیروگاه هستهای بوشهر است. این تصمیم راهبردی نشاندهنده عزم مسکو برای تداوم پروژههای زیرساختی در ایران، علیرغم تنشهای ژئوپلیتیک و نظامی اخیر در خاورمیانه است.[1]
لیخاچف با اشاره به روند بازگشت نیروهای متخصص به سایت بوشهر، تصریح کرد که در حال حاضر ۱۸۰ مهندس و تکنسین روس در این نیروگاه حضور فعال دارند. او تاکید کرد که روساتم قصد دارد این رقم را در آینده نزدیک به ۳۰۰ نفر افزایش دهد تا روند توسعه فازهای جدید نیروگاه دقیقاً طبق زمانبندی از پیش تعیینشده پیش برود.[1]
رئیس روساتم در یک نقلقول مستقیم درباره وضعیت امنیتی پروژهها و تعهد این شرکت گفت: «وضعیت در منطقه همچنان متشنج است، اما روساتم به طور کلی به دنبال بازگشت سریع به سرعت برنامهریزیشده کار خود است و نیروی کار خود را در سال آینده به سطح تعیینشده بازمیگرداند.»[1]
این تحرکات میدانی و عملیاتی در پی مجموعه دیدارهای دیپلماتیک فشرده میان مقامات ارشد دو کشور در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۶ صورت میگیرد. دیدار مسعود پزشکیان و ولادیمیر پوتین در مسکو و همچنین مذاکرات محسن رضایی با رئیسجمهور روسیه، مسیر را برای تسریع این پروژههای کلان و رفع موانع بوروکراتیک هموار کرده است.[2][3]
پوتین در جریان این دیدارها با تاکید بر اهمیت ثبات منطقهای برای پیشبرد طرحهای اقتصادی، تعهد مسکو را به تکمیل تعهدات خود در قبال تهران یادآور شد. او صراحتاً اعلام کرد که روسیه تمام تلاش ممکن را برای پایان دادن به درگیریهای جاری در خاورمیانه و ایجاد فضایی امن برای سرمایهگذاری به کار خواهد بست.[2]
توسعه زیرساختهای هستهای
علاوه بر تکمیل واحدهای دوم و سوم نیروگاه بوشهر که واحد دوم آن برای بهرهبرداری تجاری در سال ۲۰۲۹ هدفگذاری شده است، تمرکز اصلی دو کشور اکنون بر مگاپروژه جدید در استان هرمزگان قرار دارد. این پروژه عظیم ۲۵ میلیارد دلاری، چشمانداز تولید انرژی هستهای ایران را به طور بنیادین تغییر خواهد داد.[2]
بر اساس توافقنامههای اجرایی که در اواخر سال ۲۰۲۵ نهایی شد و در طول سال ۲۰۲۶ به مرحله عملیاتی و تامین مالی رسید، روساتم متعهد به ساخت چهار راکتور پیشرفته نسل سوم در منطقه ساحلی سیریک شده است. این راکتورها با بالاترین استانداردهای ایمنی طراحی شدهاند.[1][2]
این چهار واحد نیروگاهی در مجموع ظرفیت تولید حدود ۵ گیگاوات برق پاک را به شبکه سراسری ایران اضافه خواهند کرد. احداث این مجتمع بزرگ نه تنها ناترازی فزاینده برق در صنایع ایران را جبران میکند، بلکه گامی بلند در راستای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و کاهش انتشار آلایندههای کربنی محسوب میشود.[2]
در کنار راکتورهای بزرگ و متمرکز، مقامات سازمان انرژی اتمی ایران در اواخر اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کردند که تهران و مسکو در حال تدوین پروتکلی برای تسریع در توسعه و ساخت مشترک راکتورهای هستهای کوچک و ماژولار (SMR) هستند. این فناوری نوین در سطح جهانی با استقبال گستردهای روبرو شده است.[2]
راکتورهای کوچک ماژولار به دلیل هزینه ساخت پایینتر، زمان احداث کوتاهتر و ایمنی ذاتی بالاتر، میتوانند انعطافپذیری بینظیری به تامین انرژی در مناطق دورافتاده و سایتهای صنعتی ببخشند. این سطح از همکاریهای هستهای، بر پایه «پیمان مشارکت راهبردی جامع» میان دو کشور استوار است که در اکتبر ۲۰۲۵ رسماً اجرایی شد.[2][3]
جهش در مبادلات تجاری
همگرایی راهبردی ایران و روسیه تنها به بخش هستهای و فناوریهای پیشرفته محدود نمیشود و در آمارهای کلان تجاری سال ۲۰۲۶ نیز بازتاب بسیار چشمگیری داشته است. ولادیمیر پوتین اخیراً در گزارشی رسمی اعلام کرد که حجم مبادلات دوجانبه در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۱۰.۴ درصدی همراه بوده است.[2]
این رشد دو رقمی و پایدار در ادامه افزایش ۲۱ درصدی مبادلات در سال ۲۰۲۵ رخ داده است که نشاندهنده تعمیق پیوندهای اقتصادی است. برآوردهای نهادهای اقتصادی نشان میدهد که در صورت تداوم این روند تا پایان سال جاری میلادی، ارزش تجارت دوجانبه میان مسکو و تهران به رقم بیسابقه ۶.۴ میلیارد دلار خواهد رسید.[2]
کارشناسان اقتصاد بینالملل، عضویت رسمی ایران در گروه اقتصادهای نوظهور بریکس (BRICS) و همچنین امضای توافقنامه تجارت آزاد با اتحادیه اقتصادی اوراسیا را از عوامل اصلی و محرک این جهش تجاری میدانند. این نهادهای چندجانبه، موانع تعرفهای را به حداقل رساندهاند.[2]
علاوه بر کاهش تعرفهها، این سازوکارهای منطقهای مسیر را برای تبادلات مالی مستقل از سیستمهای بانکی غربی و استفاده از ارزهای ملی هموار کردهاند. در حوزه انرژی فسیلی نیز، مذاکرات فشردهای برای احداث یک خط لوله اختصاصی گاز با ظرفیت انتقال سالانه تا ۱۱۰ میلیارد متر مکعب در جریان است.[2]
در کوتاهمدت، دو کشور در حال اجرای یک طرح پیچیده سوآپ گازی از طریق جمهوری آذربایجان هستند. در این چارچوب، روسیه گاز مورد نیاز مناطق شمالی آذربایجان را تامین میکند و در مقابل، ایران معادل آن را از مرزهای جنوبی دریافت میکند تا کمبودهای فصلی گاز در شبکه داخلی خود را جبران نماید.[2]
پیشبرد کریدور شمال-جنوب
یکی دیگر از ارکان کلیدی و تحولآفرین در این مشارکت راهبردی، توسعه زیرساختهای ترانزیتی در قالب کریدور بینالمللی حملونقل شمال-جنوب (INSTC) است. این مسیر ترانزیتی حیاتی، شمال اروپا و بنادر روسیه را از طریق منطقه قفقاز و خاک ایران به خلیج فارس و اقیانوس هند متصل میکند.[2]
روسیه و ایران عملیات نقشهبرداری دقیق و مطالعات زمینشناسی برای خط آهن رشت-آستارا را که حلقه مفقوده و گلوگاه اصلی این کریدور محسوب میشود، آغاز کردهاند. این پروژه عظیم شامل احداث ۱۶۲ کیلومتر مسیر ریلی استاندارد در مناطق پیچیده جغرافیایی است.[2]
بر اساس طرحهای مهندسی ارائهشده، این خط آهن نیازمند ساخت هشت ایستگاه جدید، ۵۶ روگذر و ۷۳ پل بزرگ است که با سرمایهگذاری مستقیم و خط اعتباری ویژه مسکو در حال اجراست. تکمیل این خط آهن، زمان و هزینه ترانزیت کالا میان سنپترزبورگ و بنادر جنوبی ایران را به شدت کاهش میدهد.[2]
برای مسکو، این کریدور ترانزیتی به عنوان یک مسیر جایگزین، مقرونبهصرفه و کاملاً ایمن برای دور زدن تحریمهای فزاینده غرب و دسترسی پایدار به بازارهای نوظهور آسیایی، از اهمیت حیاتی و استراتژیک برخوردار است. این مسیر میتواند وابستگی روسیه به تنگههای تحت کنترل کشورهای غربی را کاهش دهد.[2]
در مقابل، تهران نیز با تکمیل این زیرساختهای مواصلاتی، جایگاه تاریخی خود را به عنوان قطب اصلی ترانزیت کالا در قلب خاورمیانه تثبیت میکند. سرمایهگذاریهای سنگین زیرساختی روسیه در بنادر و شبکههای ریلی ایران، وابستگی متقابل اقتصادی دو کشور را در دهههای آینده تضمین خواهد کرد.[2][3]
چشمانداز ژئوپلیتیک اتحاد
تحلیلگران ارشد موسسه سلطنتی روابط بینالملل (چتم هاوس) معتقدند که جنگها و تنشهای بیسابقه اخیر در خاورمیانه، نگاه سیاستگذاران تهران به مسکو را به طور بنیادین تغییر داده است. روسیه که پیش از این گاهی به عنوان یک شریک صرفاً تاکتیکی دیده میشد، اکنون جایگاهی متفاوت یافته است.[3]
در دکترین جدید امنیتی و اقتصادی، مسکو به عنوان یک شریک کلیدی و ضامن مهم برای بازسازی زیرساختها و ایجاد بازدارندگی بلندمدت ایران شناخته میشود. دیدارهای مکرر دیپلماتیک در پاییز ۲۰۲۶، از جمله سفر سرگئی لاوروف به تهران، نشاندهنده اراده سیاسی متقابل برای تعمیق این روابط است.[3]
این همکاریهای همهجانبه اکنون از سطح توافقات مقطعی فراتر رفته و به یک اتحاد ساختاری و نهادینه تبدیل شده است. با وجود چالشهای امنیتی و فشارهای مداوم بینالمللی، مسکو در عمل نشان داده است که قصد ندارد از تعهدات زیرساختی و سرمایهگذاریهای کلان خود در ایران عقبنشینی کند.[1][3]
بازگشت سریع مهندسان روساتم به سایت بوشهر و پیشبرد قراردادهای میلیاردی، پیام روشنی به جامعه جهانی است که پروژههای مشترک دو کشور در برابر تحولات نظامی و نوسانات سیاسی منطقه کاملاً مقاوم هستند و مسیر توسعه خود را طی میکنند.[1]
در نهایت، این درهمتنیدگی عمیق اقتصادی، ترانزیتی و هستهای، توانایی ایران را برای مقاومت در برابر فشارهای خارجی به میزان چشمگیری افزایش میدهد. حضور پررنگ اقتصادی و فناوری روسیه، وزن ژئوپلیتیک تهران را در معادلات پیچیده منطقهای و جهانی به شکل غیرقابلانکاری سنگینتر میکند.[3]
نکات کلیدی
- روساتم تعداد متخصصان خود در نیروگاه بوشهر را از ۱۸۰ به ۳۰۰ نفر افزایش میدهد.
- اجرای پروژه ۲۵ میلیارد دلاری ساخت چهار راکتور جدید در سیریک با ظرفیت ۵ گیگاوات سرعت میگیرد.
- حجم تجارت دوجانبه با رشد ۱۰.۴ درصدی در مسیر ثبت رکورد ۶.۴ میلیارد دلاری در سال ۲۰۲۶ قرار دارد.
- عملیات اجرایی خط آهن ۱۶۲ کیلومتری رشت-آستارا برای تکمیل کریدور شمال-جنوب آغاز شده است.
آنچه نمیدانیم
- زمانبندی دقیق و نهایی بهرهبرداری از چهار راکتور جدید در سایت سیریک هنوز به طور رسمی منتشر نشده است.
- جزئیات فنی و مالی پروتکل مشترک برای ساخت راکتورهای کوچک ماژولار (SMR) همچنان در حال مذاکره است.
- میزان تاثیرگذاری تنشهای احتمالی آینده بر سرعت پیشرفت خط آهن رشت-آستارا مشخص نیست.
روند رویداد
اکتبر ۲۰۲۵
پیمان مشارکت راهبردی جامع میان ایران و روسیه رسماً اجرایی شد.
اواخر ۲۰۲۵
قرارداد ۲۵ میلیارد دلاری برای ساخت چهار راکتور هستهای نسل سوم در سیریک نهایی شد.
اکتبر ۲۰۲۶
مقامات ارشد دو کشور برای تسریع پروژههای مشترک و رفع موانع در مسکو دیدار کردند.
۱۳ نوامبر ۲۰۲۶
روساتم از افزایش نیروهای خود در بوشهر و بازگشت به سرعت عادی اجرای پروژهها خبر داد.
- مقامات دولتی ایران و روسیه
- توسعه زیرساختهای مشترک را ضامن تابآوری اقتصادی و امنیت بلندمدت دو کشور میدانند.
- تحلیلگران ژئوپلیتیک غربی
- این اتحاد ساختاری را چالشی جدی برای تحریمهای غرب و تغییردهنده توازن قوا در خاورمیانه ارزیابی میکنند.
- کارشناسان اقتصاد انرژی
- سرمایهگذاریهای کلان در راکتورهای جدید و سوآپ گازی را راهکاری حیاتی برای حل بحران ناترازی انرژی در ایران میدانند.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- فعالان محیطزیست محلی در هرمزگان
- شرکتهای رقیب در بازار انرژی منطقه
منابع
[1]WANA News Agencyمقامات دولتی ایران و روسیهRosatom to Increase Staff at Bushehr Nuclear Power Plant to 300
مطالعه در WANA News Agency →
[2]Russia's Pivot to Asiaمقامات دولتی ایران و روسیهRussia, Iran Bilateral Relations: November 2026 Update
مطالعه در Russia's Pivot to Asia →
[3]Chatham Houseتحلیلگران ژئوپلیتیک غربیThe US-Israeli war with Iran is fundamentally changing how Tehran views Russia
مطالعه در Chatham House →
بیشتر در دفاع و امنیت
مشاهده همه →خروج یونیفل
حضور نظامی اسرائیل در جنوب لبنان انتقال پایگاههای یونیفل را با بنبست مواجه کرده است
6 منبع
گزارش سیانان: ارزیابی اطلاعاتی آمریکا درباره طرح احتمالی حمله شیمیایی در واشنگتن
5 منبع
حملات سایبری
درخواست فرانسه از اتحادیه اروپا برای تحریم سپاه در پرونده سایبری؛ تهران تکذیب کرد
5 منبع
دیپلماسی قفقاز
امضای پیمان مشارکت راهبردی میان جمهوری آذربایجان و بریتانیا در دوبلین
6 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار دفاع و امنیت با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





