گزارش مصدومیت‌های گلف جولای ۲۰۲۶: متیو ولف در آستانه بازگشت، بروکس کوپکا برای اوپن استراحت می‌کند

حرکت مدرن گلف یک زنجیره جنبشی خشن و با گشتاور بالا است، و با رسیدن برنامه تابستانی ۲۰۲۶ به اوج خود، هزینه‌های فیزیکی آن در حال نمایان شدن است. اما به جای تحمل درد، بازیکنان نخبه امروزی مدیریت هوشمندانه بار، توانبخشی و سلامت بلندمدت را در اولویت قرار می‌دهند. آخرین به‌روزرسانی‌های مصدومیت در تورهای جهانی موجی از انعطاف‌پذیری را نشان می‌دهد، با ستارگانی که تصمیمات حساب‌شده‌ای برای محافظت از بدن خود برای بزرگترین مراحل بازی می‌گیرند.[1]

پیشتاز این رویکرد پیشگیرانه، بروکس کوپکا، قهرمان پنج دوره مسابقات بزرگ است که رسماً این هفته از مسابقات اوپن اسکاتلند جنسیس کناره‌گیری کرد. این رویداد با جایزه ۹ میلیون دلاری در باشگاه رنسانس قرار بود آخرین تمرین آماده‌سازی او باشد، اما کوپکا در حال مدیریت یک مشکل مزمن عصب اولنار در دست خود است. این عود، که باعث بی‌حسی و ضعف در انگشتان حلقه و کوچک او در طول انتقال حرکت می‌شود، قبلاً او را مجبور کرده بود که از مسابقات اوپن کانادا RBC خارج شود.[1][2]

کوپکا به جای به خطر انداختن آسیب بیشتر، مسیر محتاطانه‌ای را در پیش گرفته است. او گزارش داد که اگرچه قدرت گرفتن او ۱۰۰ درصد نیست، اما کاملاً بدون درد است. با کناره‌گیری از اوپن اسکاتلند، او استراحت لازم را به دستش می‌دهد تا اطمینان حاصل کند که کاملاً سالم و آماده برای رقابت در مسابقات قهرمانی اوپن در رویال بیرکدیل در اواخر این ماه است.[1][2]

در مدار گلف LIV، متیو ولف به‌روزرسانی خوش‌بینانه‌ای از وضعیت خود ارائه می‌دهد. ستاره تیم رنج‌گوتس جی‌سی (RangeGoats GC) به دلیل کشیدگی مداوم عضله مجبور شد از رویدادهای اخیر در ویرجینیا و دالاس کناره‌گیری کند. با این حال، ولف اخیراً تصاویری از توانبخشی فشرده خود در باشگاه ورزشی را به اشتراک گذاشت و هیجان خود را نسبت به واکنش بدنش به درمان ابراز کرد.[4]

ولف به طرفداران گفت: «من واقعاً مشتاق بودم که به باشگاه، زمین تمرین برگردم و هر کاری را که لازم است انجام دهم تا در اسرع وقت بازگردم.» او اکنون رسماً بازگشت رقابتی خود را برای مسابقات LIV Golf UK by JCB که برای ۲۵ تا ۲۷ جولای برنامه‌ریزی شده، هدف قرار داده است. بازگشت قریب‌الوقوع او تقویت بزرگی برای تیمش خواهد بود، زیرا آنها برای قهرمانی‌های پایان فصل تلاش می‌کنند.[4]

استقامت محض مورد نیاز برای حفظ حضور هفتگی در تور، در مسابقات جان دیر کلاسیک PGA تور مشهود بود، جایی که سیماس پاور و پاتریک راجرز هر دو به دلیل مصدومیت‌های کمر مجبور به کناره‌گیری شدند. خروج پاور پس از یک دور اول دشوار در TPC دیر ران اتفاق افتاد، جایی که او مشکل عضله میانی-راست کمر خود را که ناشی از مشکلات مداوم لگن از اواخر سال ۲۰۲۳ است، تشدید کرد. در حالی که این شکست‌های هفتگی ناامیدکننده هستند، بخشی استاندارد از سختی‌های حرفه‌ای هستند و بازیکنان را وادار می‌کنند تا برای بازسازی ثبات مرکزی بدن خود، از نزدیک با فیزیوتراپ‌ها کار کنند.[3][5]

اما نهایت گواهی بر قدرت توانبخشی متعلق به آنتونی کیم است. پس از یک مصدومیت ویرانگر آشیل در سال ۲۰۱۲ که او را مجبور به کناره‌گیری از گلف حرفه‌ای کرد، کیم ۱۲ سال با مشکلات جسمی و شخصی مبارزه کرد. بازگشت او به این ورزش در این فصل—که با یک پیروزی احساسی در LIV Golf آدلاید در فوریه به اوج رسید—چیزی کمتر از تاریخی نبوده است.[3]

این هفته، انعطاف‌پذیری کیم رسماً مورد تقدیر قرار گرفت، زمانی که ESPN او را برای «بهترین ورزشکار بازگشته» در جوایز ESPYS 2026 نامزد کرد. او به فهرست کوتاهی از ورزشکاران نخبه در تمام رشته‌ها پیوسته است و یادآور قدرتمندی برای بازیکنانی است که در حال حاضر در لیست مصدومان هستند: مهم نیست مسیر ریکاوری چقدر طولانی باشد، بازگشت پیروزمندانه به دایره برندگان همیشه در دسترس است.[3]