حمله آمریکا به مواضع موشکی ایران پس از هدف قرار گرفتن کشتی باری؛ آتش‌بس شکننده در بوته آزمایش

ارتش ایالات متحده روز جمعه در پاسخ مستقیم به حمله پهپادی ایران به یک کشتی باری تجاری، موجی از حملات هوایی را علیه تأسیسات راداری ساحلی و انبارهای موشکی ایران آغاز کرد. این تبادل ناگهانی و متقابل آتش، شدیدترین تشدید خشونت از زمان امضای تفاهم‌نامه (MoU) تاریخی بین واشنگتن و تهران در ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد) است؛ توافقی که صراحتاً برای توقف جنگ چهار ماهه و ویرانگر طراحی شده بود. این درگیری اکنون تهدید می‌کند که چارچوب شکننده دیپلماتیک را پیش از آنکه بتواند به یک توافق صلح دائمی تبدیل شود، از هم بپاشد.[1][2]

محرک فوری از سرگیری خصومت‌ها روز پنجشنبه رخ داد، زمانی که یک پهپاد تهاجمی یک‌طرفه ایرانی به عرشه بالایی کشتی باری «ام/وی اِوِر لاولی» (M/V Ever Lovely) با پرچم سنگاپور اصابت کرد؛ در حالی که این کشتی عظیم در تلاش برای خروج از تنگه هرمز بود. در تلافی سریع، شش هواپیمای جنگی ایالات متحده برای حمله به چهار هدف نظامی مشخص در امتداد خط ساحلی ایران اعزام شدند. بمباران آمریکا تأسیساتی در نزدیکی شهر بندری سیریک در جنوب و همچنین تأسیساتی در جزیره قشم را هدف قرار داد؛ قشم یک خشکی بسیار استراتژیک است که بر باریک‌ترین و حیاتی‌ترین گلوگاه‌های مسیر کشتیرانی بین‌المللی مشرف است.[3][4][5]

فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) علناً عملیات بمباران را به عنوان یک «پاسخ قدرتمند» به آنچه آن را تجاوز بی‌دلیل خواند، توصیف کرد و استدلال نمود که اقدامات ایران آزادی ناوبری را به شدت تضعیف کرده است، درست در زمانی که تجارت جهانی دوباره در حال جریان یافتن از این مسیر بود. با وجود استفاده مرگبار از زور، مقامات سنتکام بر موضعی ظریف تأکید کردند: ارتش آمریکا اصرار دارد که برای اطمینان از اینکه توافق آتش‌بس گسترده‌تر «کاملاً معتبر و در حال اجرا» باقی بماند، حاضر و هوشیار است و حملات هوایی را به عنوان یک سازوکار اجرایی ضروری، و نه رها کردن چارچوب صلح ۱۷ ژوئن، قلمداد می‌کند.[2][5]

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، حمله پهپادی اولیه ایران را به شدت محکوم کرد و آن را «نقض احمقانه» آتش‌بس تازه امضا شده خواند. ترامپ در گفتگو با خبرنگاران خاطرنشان کرد که وضعیت می‌توانست بسیار بدتر باشد و فاش کرد که نیروهای آمریکایی با موفقیت سه پهپاد دیگر را که کشتی‌ها را در آبراه هدف قرار داده بودند، قبل از اصابت رهگیری کردند. جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور، پیام دوگانه سخت‌گیرانه اما دیپلماتیک دولت را تکرار کرد و در شبکه‌های اجتماعی اظهار داشت که در حالی که ایالات متحده کاملاً به توافق احترام گذاشته است، «خشونت با خشونت پاسخ داده خواهد شد.» ونس علناً از مقامات ایرانی خواست تا برای حل و فصل اختلافات در مورد نحوه اجرای تفاهم‌نامه، به جای توسل به حملات نامتقارن دریایی، «تلفن را بردارند».[2][3][4]

دولت تهران روایت کاملاً متفاوتی ارائه کرد، به طوری که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) به سرعت ادعا کرد که با هدف قرار دادن سایت‌های استقرار نظامی آمریکا در سراسر منطقه، تلافی کرده است. سپاه پاسداران در بیانیه‌ای عمومی و چالش‌برانگیز هشدار داد که هرگونه «حماقت» یا تجاوز نظامی بیشتر آمریکا با پاسخی بسیار گسترده‌تر و شدیدتر مواجه خواهد شد که توهمات مهاجمان را در هم خواهد شکست. در همین حال، شبکه‌های تلویزیونی دولتی ایران پس از بمباران آمریکا، از شنیده شدن صدای انفجارهای بلند در نزدیکی اسکله طاهرویه در سیریک خبر دادند، اگرچه مقامات محلی دریایی به سرعت ادعا کردند که تأسیسات و تجهیزات تجاری بندر بدون آسیب فاجعه‌بار به طور عادی در حال فعالیت هستند.[1][4][7]

این درگیری خشونت‌آمیز به طرز وحشیانه‌ای شکنندگی پنهان تفاهم‌نامه ۱۷ ژوئن را آشکار می‌کند. این چارچوب دیپلماتیک ۱۴ ماده‌ای با زحمت فراوان مذاکره شد تا عملیات نظامی در تمام جبهه‌های فعال – از جمله میدان‌های نبرد نیابتی در لبنان – متوقف شود و راه را برای یک توافق صلح نهایی و جامع در یک بازه زمانی ۶۰ روزه هموار کند. بر اساس مفاد این پیمان موقت، ایالات متحده موافقت کرد که فوراً محاصره دریایی فلج‌کننده بنادر ایران را آغاز به لغو کند. در مقابل، ایران رسماً متعهد شد که اجازه عبور ایمن و بدون عوارض را برای تمام کشتی‌های تجاری که در طول دوره مذاکره دو ماهه از تنگه هرمز عبور می‌کنند، بدهد.[1][6][8]

با این حال، اختلافات عمیق بر سر اجرای دقیق تفاهم‌نامه از همان لحظه‌ای که امضا شد، در حال جوشش بوده است. کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر امور خارجه ایران، روز جمعه اظهار داشت که عبور ایمن از تنگه مورد مناقشه به سادگی نمی‌تواند توسط «ترتیبات مبهم» یا ایجاد مسیرهای کشتیرانی موازی که تلاش می‌کنند اقتدار حاکمیتی ایران به عنوان یک دولت ساحلی را دور بزنند، تضمین شود. تهران پیوسته اصرار داشته است که هر چارچوب ترانزیتی معتبری نیازمند هماهنگی مستقیم و صریح با مقامات دریایی ایران است و عبور و مرور اعلام نشده کشتی‌های باری خارجی را چالشی مستقیم برای تمامیت ارضی و روح توافق می‌داند.[4]

فوری‌ترین قربانی خشونت‌های از سر گرفته شده، یک تلاش لجستیکی گسترده با حمایت سازمان ملل برای رفع تأخیر تاریخی کشتی‌های تجاری است. سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) به تازگی یک عملیات حساس را برای تخلیه کشتی‌های به دام افتاده با استفاده از یک مسیر جنوبی تعیین شده در امتداد سواحل عمان آغاز کرده بود و ۱۱۵ کشتی را با موفقیت از منطقه خطر خارج کرده بود. اما بلافاصله پس از اصابت به کشتی اِوِر لاولی، سازمان بین‌المللی دریانوردی کل عملیات تخلیه را به طور ناگهانی متوقف کرد. این تعلیق تقریباً ۵۰۰ کشتی تجاری عظیم را در منطقه بی‌ثبات سرگردان کرده است، در حالی که خدمه و محموله‌های آنها تا زمانی که تضمین‌های ایمنی معتبر و واحد توسط هر دو طرف متخاصم دوباره برقرار شود، فلج شده‌اند.[4]

با وجود تبادل موشک و پهپاد، به نظر می‌رسد کانال‌های دیپلماتیک به سختی حفظ شده‌اند. گزارش شده است که ایالات متحده پیشنهاد ایجاد یک خط ارتباطی نظامی مستقیم با تهران را برای هماهنگی یک مأموریت مشترک مین‌روبی در تنگه داده است، که سطح بی‌سابقه‌ای از همکاری تاکتیکی است، حتی در شرایطی که تندروهای ایرانی همچنان به شدت به تفاهم‌نامه در محافل سیاسی داخلی حمله می‌کنند. روزهای آینده به عنوان آزمون نهایی برای این توافق عمل خواهد کرد و مشخص خواهد شد که آیا حملات هوایی روز جمعه یک اقدام اجرایی مهار شده و یک‌باره بوده است، یا جرقه‌ای مرگبار که جنگ منطقه‌ای گسترده‌تر و ویرانگر را دوباره شعله‌ور می‌کند.[1][4][7]