پیش‌بینی تلفات ۴۵۱ هزار نفری؛ چگونه ال‌نینو آمار مرگ‌ومیر ناشی از گرما را در جهان افزایش می‌دهد

بر اساس گزارش ۲۳ سپتامبر «آزمایشگاه تأثیرات اقلیمی» (Climate Impact Lab)، پیش‌بینی می‌شود که الگوی اقلیمی فعلی ال‌نینو بین ژوئن ۲۰۲۶ تا فوریه ۲۰۲۷ باعث ۴۵۱ هزار مرگ اضافی ناشی از گرما در سراسر جهان شود. این پیش‌بینی، تلفات انسانی پدیده‌ای آب‌وهوایی را مدل‌سازی می‌کند که تاکنون دمای خشکی‌های زمین را به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از حد نرمال برده است. پژوهشگران با نقشه‌برداری از ناهنجاری‌های دمایی مورد انتظار، تخمین می‌زنند که این رویداد اقلیمی ۴۴ درصد بیشتر از یک سال معمولی، روزهای به‌شدت گرم تولید خواهد کرد.[1][3]

از نظر مکانیسمی، ال‌نینو زمانی رخ می‌دهد که دمای سطح اقیانوس در بخش استوایی اقیانوس آرام به‌شدت گرم می‌شود؛ این فرآیند گرما را در جو آزاد کرده و جریان‌های هوا و دریای جهانی را تغییر می‌دهد.

در حالی که هواشناسان مدت‌هاست نحوه ایجاد خشکسالی، آتش‌سوزی جنگل‌ها و سیل توسط این تغییرات را ردیابی کرده‌اند، پژوهش «آزمایشگاه تأثیرات اقلیمی» تأثیر فیزیولوژیک مستقیم این جهش‌های دمایی را ایزوله و بررسی می‌کند. ۴۵۱ هزار تلفات پیش‌بینی‌شده، صرفاً نشان‌دهنده مرگ‌ومیرهای ناشی از گرمای بیش‌ازحد است که به تلفات مورد انتظار از سایر بلایای اقلیمی اضافه می‌شود.[1][3]

برای تولید این پیش‌بینی، این کنسرسیوم تحقیقاتی - که شامل دانشمندانی از دانشگاه شیکاگو و گروه رودیوم (Rhodium Group) است - پیش‌بینی‌های دمای فصلی را با تخمین‌های محلی از نحوه تأثیر گرما بر مرگ‌ومیر ترکیب کرد. این تیم رابطه بین دما و مرگ‌ومیر اضافی ناشی از گرما را در بیش از ۲۴ هزار منطقه در سراسر جهان تجزیه‌وتحلیل کرد. آن‌ها سپس این ارتباطات تاریخی را بر ناهنجاری‌های دمایی خاصی که در طول چرخه فعلی ال‌نینو انتظار می‌رود، اعمال کردند.[2][5]

داده‌های به‌دست‌آمده یک شکاف جغرافیایی آشکار را نشان می‌دهد؛ به‌طوری‌که تلفات پیش‌بینی‌شده به‌شدت در کشورهای جنوب جهانی (Global South) متمرکز است. در این مناطق، دمای پایه از قبل بالاست و منابع لازم برای سازگاری - مانند تهویه مطبوع گسترده و منابع آب پایدار - اغلب محدود هستند. منطقه ساحل آفریقا (African Sahel) با سنگین‌ترین تلفات مواجه است و انتظار می‌رود با رسیدن این الگوی اقلیمی به نقطه اوج خود در شش ماه آینده، ده‌ها هزار مرگ اضافی در این منطقه رخ دهد.[1][2]

در داخل منطقه ساحل، پیش‌بینی می‌شود که نزدیک به نیمی از این تلفات - یعنی ۳۱ هزار و ۳۲۰ مورد - در نیجریه رخ دهد.

بر اساس تفکیک‌های منطقه‌ای، پیش‌بینی می‌شود کشورهای اطراف نیز متحمل خسارات سنگینی شوند؛ به‌طوری‌که ۱۷ هزار و ۴۳۰ مرگ اضافی ناشی از گرما در سودان، ۹ هزار و ۹۰۰ مورد در نیجر و ۷ هزار و ۹۵۳ مورد در چاد انتظار می‌رود. پژوهشگران خاطرنشان کردند در مکان‌هایی که از قبل گرم و نسبتاً فقیر هستند، افزایش تنها چند درجه دما برای بدن انسان به‌طور تصاعدی خطرناک‌تر می‌شود.[1][2][3]

آسیای جنوب شرقی دومین خوشه بزرگ مرگ‌ومیر پیش‌بینی‌شده را تشکیل می‌دهد. پژوهشگران پیش‌بینی می‌کنند که نزدیک به ۴۰ هزار مرگ اضافی در سراسر این منطقه رخ دهد که بین اندونزی (با پیش‌بینی ۱۹ هزار و ۲۵۱ مرگ) و گروهی از کشورها از جمله فیلیپین و ویتنام تقسیم می‌شود. در جاهای دیگر، پیش‌بینی می‌شود هند شاهد ۱۵ هزار و ۶۷۰ مرگ اضافی باشد، در حالی که انتظار می‌رود برزیل ۱۳ هزار و ۲۷۱ مورد را ثبت کند.[1][3]

مایکل گرین‌استون، یکی از بنیان‌گذاران «آزمایشگاه تأثیرات اقلیمی»، در بیانیه‌ای گفت: «تلفات جهانی پیش‌بینی‌شده آن‌قدر رقم بزرگی است که می‌تواند بی‌حس‌کننده باشد، اما این رقم از والدین و فرزندان، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها و همسایگان، افرادی که به سر کار می‌روند، از خانواده‌ها مراقبت می‌کنند و زندگی خود را می‌گذرانند، تشکیل شده است.» گرین‌استون، استاد اقتصاد در دانشگاه شیکاگو، تأکید کرد در حالی که دانشمندان مدت‌هاست تأثیرات دما بر محصولات کشاورزی را پیش‌بینی کرده‌اند، اکنون می‌توانند مکانیسم تأثیر آن بر بقای انسان را نیز پیش‌بینی کنند.[1][2]

برای درک بهتر مقیاس این تهدید، پژوهشگران تخمین می‌زنند که از زمان آغاز الگوی ال‌نینو در ماه ژوئن، گرمای بیش‌ازحد تاکنون باعث بیش از ۲۰۰ هزار مرگ شده است. با توجه به اینکه انتظار می‌رود این الگوی اقلیمی ادامه یابد، با رسیدن این پدیده به نقطه اوج خود در ماه‌های آینده، صدها هزار نفر دیگر همچنان در معرض خطر قرار دارند.[5]

پژوهشگران این یافته‌ها را پیش از داوری همتایان (peer review) رسمی منتشر کردند و اظهار داشتند که فوریت این پیش‌بینی نیازمند انتشار فوری آن است؛ موضوعی که نشان می‌دهد هنوز بخش‌هایی از این مدل‌سازی در مجامع علمی به اثبات نهایی نرسیده است.

امیلی گروور-کوپک، یکی از مدیران گروه رودیوم که روی این گزارش کار کرده است، خاطرنشان کرد که هدف این است که به دولت‌ها و سازمان‌های بشردوستانه اجازه داده شود تا مداخلات هدفمندی را مستقر کنند. گروور-کوپک به مجله اسمیتسونین گفت: «ما امیدواریم این اطلاعات قابل‌اجرا باشد، تا بتوان تصمیماتی برای جابجایی منابع پیش از موعد اتخاذ کرد.»[5]

این داده‌ها با مشخص کردن دقیق مناطقی که با بالاترین خطرات مرگ‌ومیر مواجه هستند، نقشه‌ای را برای مکان‌هایی که می‌توان اقدامات اضطراری خاصی در آن‌ها انجام داد، ارائه می‌دهند. پژوهشگران تأکید کردند که مرگ‌ومیرهای پیش‌بینی‌شده اجتناب‌ناپذیر نیستند. اجرای سیستم‌های هشدار زودهنگام، افتتاح مراکز خنک‌کننده، ایجاد ایستگاه‌های آب‌رسانی و اعمال تدابیر حفاظتی برای کارگران فضای باز می‌تواند از ده‌ها هزار مورد از تلفات پیش‌بینی‌شده پیش از فروکش کردن الگوی ال‌نینو در بهار آینده جلوگیری کند.[1][3][5]