پیشبرد فروش ۲.۸ میلیارد دلاری بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی به اسرائیل توسط ایالات متحده

روز سه‌شنبه، ۱۵ سپتامبر، دولت ترامپ به طور غیررسمی کمیته‌های کنگره را از یک بسته تسلیحاتی ۲.۸ میلیارد دلاری در دست اقدام برای اسرائیل، شامل ۴۰ هزار مهمات سنگین، مطلع کرد. این انتقال برنامه‌ریزی‌شده شامل ۲۰ هزار بمب همه‌منظوره MK-84، ۲۰ هزار نسخه دارای پوشش حرارتی BLU-117 که برای ذخیره‌سازی ایمن‌تر دریایی طراحی شده‌اند، و ۲۰ هزار کلاهک نفوذگر I-2000 است که به طور خاص برای انهدام سازه‌های مستحکم زیرزمینی ساخته شده‌اند. این اطلاع‌رسانی، نخستین گام رویه‌ای در یک تلاش تدارکاتی گسترده محسوب می‌شود که موجودی مواد منفجره با بازده بالای ارتش اسرائیل را برای عملیات‌های جاری به میزان قابل‌توجهی ترمیم خواهد کرد.[1][4]

این تراکنش که به طور کامل از طریق سازوکار «تامین مالی نظامی خارجی» پشتیبانی می‌شود، از بودجه مالیات‌دهندگان آمریکاییِ تخصیص‌یافته به اسرائیل برای خرید تسلیحات ساخت آمریکا بهره می‌برد. در صورت نهایی شدن و تایید قانون‌گذاران، این بسته بزرگ‌ترین فروش واحد بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی به این کشور در سال‌های اخیر خواهد بود و از انتقال‌های پیشین تایید شده در دولت‌های فعلی و قبلی پیشی خواهد گرفت. حجم عظیم این سفارش، یک زنجیره تامین بلندمدت را برای نیروی هوایی اسرائیل در شرایطی که درگیر نبردهای چندجبهه‌ای در سراسر منطقه است، تثبیت می‌کند.[1][4]

بمب MK-84 در زمره مخرب‌ترین تسلیحات متعارفی قرار دارد که در حال حاضر در زرادخانه نظامی غرب نگهداری می‌شود. این مهمات پس از انفجار می‌تواند بتن‌های ضخیم را بشکافد و ترکش‌های فلزی مرگباری را در شعاع نیم مایلی پرتاب کند که غالباً دهانه‌های عظیمی در زمین بر جای می‌گذارد. ارتش اسرائیل در طول عملیات‌های خود در غزه و لبنان، این تسلیحات را به طور گسترده به کار گرفته و از قابلیت‌های نفوذ عمیق آن‌ها برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های زیرزمینی استفاده کرده است. نسخه BLU-117 نیز بازده انفجاری مشابهی ارائه می‌دهد، اما دارای یک پوشش حرارتی است که از انفجار زودهنگام در طول حمل‌ونقل جلوگیری می‌کند.[1][2]

تحویل بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی یک نقطه اصطکاک مستمر در سیاست داخلی ایالات متحده و دیپلماسی بین‌المللی بوده است. در سال ۲۰۲۴، دولت بایدن ارسال محموله‌ای از این مهمات را به دلیل نگرانی‌ها در مورد استفاده از آن‌ها در مناطق غیرنظامی پرجمعیت متوقف کرد که نشان‌دهنده وقفه‌ای نادر در کمک‌های نظامی بود. این توقف متعاقباً با روی کار آمدن رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در اوایل سال ۲۰۲۵ لغو شد و از آن زمان، جریان ارسال مهمات سنگین به منطقه بدون اعمال شرایط مشابهی برای استقرار آن‌ها، از سر گرفته شده و گسترش یافته است.[1][4]

این اطلاع‌رسانی در بحبوحه افزایش گسترده‌تر انتقال تجهیزات دفاعی ایالات متحده به خاورمیانه صورت می‌گیرد. این زنجیره تامین مستمر در پس‌زمینه یک درگیری منطقه‌ای وسیع‌تر عمل می‌کند که به دنبال حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در ماه فوریه تشدید شد. این سرعت عملیاتی پایدار، ذخایر نظامی آمریکا را به سرعت کاهش داده و پیمانکاران دفاعی را واداشته است تا خطوط تولید خود را برای تامین تقاضای داخلی و متحدان تسریع بخشند. بسته جدید ۲.۸ میلیارد دلاری تضمین می‌کند که ظرفیت تولید همچنان به تامین نیازهای اسرائیل اختصاص یابد.[2][4]

مقامات کاخ سفید از اظهار نظر در مورد جزئیات این تراکنش در دست اقدام خودداری کرده و پروتکل استاندارد برای انتقال‌های نهایی‌نشده را حفظ کرده‌اند. یک مقام ارشد دولت در پاسخ به پرسش‌ها اظهار داشت: «تمامی فروش‌های تسلیحاتی خارجی در حال طی کردن روند مناسب خود هستند. ما در مورد فروش‌های در دست اقدام اظهار نظر نمی‌کنیم.» این اطلاع‌رسانی غیررسمی به عنوان یک گام رویه‌ای اولیه عمل می‌کند و به رهبران کنگره در کمیته‌های روابط خارجی سنا و امور خارجی مجلس نمایندگان اجازه می‌دهد تا پیش از اعلام رسمی و عمومی، این بسته را بررسی کنند.[2][3]

زمان‌بندی این بسته، یک خط لوله بلندمدت از مهمات سنگین را برای نیروی هوایی اسرائیل در میان جریان‌های سیاسی متغیر در واشنگتن تضمین می‌کند. با آغاز این انتقال در مقطع کنونی، دولت اطمینان حاصل می‌کند که چارچوب‌های لجستیکی و مالی برای ۴۰ هزار بمب، بسیار پیش‌تر از چرخه‌های تدارکاتی آینده ایجاد شده است. تحلیلگران راهبردی خاطرنشان می‌کنند که این اقدام عملاً پشتیبانی مادی بی‌قیدوشرط ایالات متحده را تثبیت کرده و زنجیره تامین ارتش اسرائیل را در برابر تغییرات احتمالی سیاست‌ها در آینده یا فشارهای مجدد برای مشروط کردن کمک‌های نظامی، مصون می‌دارد.[1][3]

این فروش پیشنهادی همچنین مکانیک پیچیده پایگاه صنعتی دفاعی ایالات متحده و اتکای آن به فروش‌های نظامی خارجی برای حفظ خطوط تولید را برجسته می‌کند. برآورده ساختن سفارشی با این وسعت، نیازمند ظرفیت تولید قابل‌توجهی است که از تاسیسات مستقر در چندین ایالت برای ریخته‌گری بدنه‌های فولادی، تزریق مواد منفجره و مونتاژ کیت‌های هدایت‌شونده بهره می‌گیرد. در شرایطی که پنتاگون به طور همزمان در تلاش برای بازسازی ذخایر خود است، این قرارداد چند میلیارد دلاری، تقاضای پایدار برای تولیدکنندگان داخلی مهمات را تا دهه آینده تضمین می‌کند.[4]