سیلزفورس با قرارداد ۵.۷ میلیارد دلاری بریز را تصاحب می‌کند

شرکت سیلزفورس (Salesforce) توافق کرد پلتفرم بومی ابری تعامل با مشتری بریز (Braze) را در قراردادی تمام‌نقدی با ارزش سازمانی ۵.۶۶ میلیارد دلار خریداری کند. این غول نرم‌افزاری به ازای هر سهم عادی کلاس A بریز مبلغ ۴۷.۵۰ دلار نقدی پرداخت خواهد کرد که حاکی از ۵۸ درصد صرف خرید نسبت به قیمت پایانی این سهم در روز دوشنبه است.[1][3][5]

به‌دنبال انتشار این خبر در صبح سه‌شنبه، نماد معاملاتی بریز برای مدت کوتاهی متوقف شد و سپس با جهشی ۵۱ درصدی در رقم ۴۵.۵۷ دلار بسته شد. در نقطه مقابل، ارزش سهام سیلزفورس در واکنش به این خروج نقدینگی سنگین ۱.۴ درصد افت کرد؛ معامله‌ای که مهم‌ترین خرید شرکت از زمان تصاحب ۲۷.۷ میلیارد دلاری اسلک (Slack) به شمار می‌رود.[5]

بسته شدن نهایی این قرارداد برای سال مالی ۲۰۲۸ سیلزفورس (که از فوریه ۲۰۲۷ آغاز می‌شود) برنامه‌ریزی شده است. این افق زمانی طولانی ناشی از بررسی‌های موشکافانه رگولاتوری است که معمولاً گریبان‌گیر ادغام‌هایی در این مقیاس در بازار نرم‌افزارهای سازمانی می‌شود، در کنار تأییدیه‌های مرسوم سهامداران که باید اخذ شوند.[4][5]

نوسازی بنیادین ابر بازاریابی

دارایی محوری که سیلزفورس با این خرید به چنگ می‌آورد، معماری جریان بلادرنگ رویدادها (Real-time Event-streaming) در بریز است. این پلتفرم برعکس ابزارهای بازاریابی سنتی مبتنی بر پردازش دسته‌ای (Batch-processing)، به‌محض تعامل کاربر با اپلیکیشن موبایل، وب‌سایت یا کمپین‌های ایمیلی، پروفایل مشتری را در لحظه به‌روزرسانی می‌کند و به برندها اجازه می‌دهد بازخوردهای آنی و شخصی‌سازی‌شده بفرستند.[1][4]

سیلزفورس قصد دارد این قابلیت را مستقیماً به ابر بازاریابی فعلی خود (Marketing Cloud)، پلتفرم Data 360 و سیستم هوش مصنوعی تازه‌نفس Agentforce متصل کند. هدف از این ادغام فنی آن است که کارگزاران مستقل هوش مصنوعی سیلزفورس بتوانند به‌جای تکیه بر سوابق قدیمی، بر مبنای داده‌های رفتاری زنده تصمیم بگیرند و عمل کنند.[2][4]

شتاب به سوی بازاریابی مبتنی بر هوش مصنوعی در سرتاسر بخش نرم‌افزارهای سازمانی شدت گرفته و ارائه‌دهندگان قدیمی‌تر را ناچار کرده خطوط انتقال داده خود را ارتقا دهند. بدون پردازش بلادرنگ رویدادها، مدل‌های هوش مصنوعی صرفاً به تجزیه‌وتحلیل دسته‌های داده راکد و قدیمی محدود می‌شوند؛ موضوعی که کارآمدی آن‌ها را در کمپین‌های سریع بازار مصرف‌کننده به‌شدت کاهش می‌دهد.[2]

با تصاحب بریز، سیلزفورس مطمئن می‌شود که پلتفرم Agentforce می‌تواند سیگنال‌های رفتار مشتری را در همان ثانیه وقوع دریافت و پردازش کند. برای نمونه، اگر کاربری سبد خرید دیجیتال خود را نیمه‌کاره رها کند، سیستم یکپارچه می‌تواند بلافاصله اقدامی شخصی‌سازی‌شده به جریان بیندازد، بی‌آنکه منتظر همگام‌سازی شبانه پایگاه داده بماند.[2]

پاتریک استوکس، رئیس بخش اپلیکیشن‌ها و بازاریابی در سیلزفورس، تناسب فناورانه این معامله را در گروی واکنش‌پذیری آنی دانست. استوکس در بیانیه‌ای پیرامون این خرید تصریح کرد: «بریز از پایه ساخته شد تا رفتار زنده مشتری را در مقیاس وسیع به تعاملی شخصی‌سازی‌شده بدل کند.»[4]

استوکس افزود پیوند زیرساخت جریانی بریز با سامانه‌های بنیادین مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) سیلزفورس «لحظاتی شگفت‌انگیز را در تمام تعاملات با مشتریان خلق خواهد کرد.» این رویکرد در عمل نوعی اعتراف ضمنی به این واقعیت است که معماری بازاریابی داخلی سیلزفورس به تزریق فناوری مدرن و بومی ابری از بیرون سازمان نیاز داشت.[4]

بازگشت به ابرمعاملات وال‌استریت

هزینه‌کرد ۵.۶۶ میلیارد دلاری نشان‌دهنده چرخشی آشکار در راهبرد شرکتی سیلزفورس است. پس از دوره‌ای توسعه‌طلبی تهاجمی شامل خرید MuleSoft، Tableau و Slack، این شرکت در سال ۲۰۲۳ با فشارهای سنگینی از سوی سرمایه‌گذاران کنشگر روبه‌رو شد تا سودآوری را بهبود بخشد و دارایی‌های خریداری‌شده را در ساختار خود هضم کند.[6]

در واکنش به این فشارها، سیلزفورس کمیته ادغام و تملیک هیئت‌مدیره خود را به‌طور کامل منحل کرد تا پایان دوران خریدهای نجومی در حوزه نرم‌افزار را اعلام کند. اما توافق بر سر بریز بار دیگر کتابچه راهبردی ادغام‌های این شرکت را باز کرده و نشان می‌دهد مدیران ارشد احساس می‌کنند مرحله ساماندهی داخلی به سرانجام رسیده است.[6]

تحلیلگران پرداخت چنین صرف خرید بالایی را اقدامی دفاعی و اجتناب‌ناپذیر ارزیابی می‌کنند. بریز با تکیه بر معماری مدرن خود توانسته بود سهم بازار قابل‌توجهی را از ابر بازاریابی سیلزفورس برباید و برندهای پیشرو دیجیتال را که به تأخیر زیر یک ثانیه در محرک‌های بازاریابی نیاز داشتند، به سمت خود جلب کند.[5][6]

عرصه خودکارسازی بازاریابی با نبرد سنگین سیلزفورس در برابر رقبایی چون ادوبی و اوراکل بر سر قراردادهای شرکتی به میدان جنگی تنگاتنگ تبدیل شده است. در این میان، بریز به‌عنوان جایگزینی مستقل و قدرتمند قد علم کرده بود و تمرکز تخصصی خود را در برابر بسته‌های نرم‌افزاری عریض‌وطویل و گاه دست‌وپاگیر غول‌های سنتی فناوری به رخ می‌کشید.[6]

نشریه اکسیوس اشاره کرد که این تصاحب نوعی اعتراف ناگفته از سوی رهبران سیلزفورس است مبنی بر اینکه ابزارهای بازاریابی داخلی آن‌ها «نیازمند تقویت و احیا بودند.» خرید رقیبی که در صدر کلاس خود قرار دارد، هم‌زمان یک تهدید بزرگ بازار را خنثی می‌کند و قابلیت‌های فنی سیلزفورس در حوزه تعامل موبایلی را ارتقا می‌دهد.[6]

توسعه دامنه نفوذ سازمانی

این معامله حدود ۲۷۷۰ مشتری سازمانی را مستقیماً وارد زیست‌بوم سیلزفورس می‌کند. فهرست کنونی مشتریان بریز شامل اپلیکیشن‌های پرکاربرد و برندهای دیجیتال بزرگی چون کانوا (Canva)، دیری کوئین (Dairy Queen)، اکوینوکس (Equinox)، اینستاکارت (Instacart)، اربن اوت‌فیترز (Urban Outfitters) و شبکه پرداخت ونمو (Venmo) است.[4][5]

بااین‌حال، برای مشتریان کنونی بریز، این واگذاری بلاتکلیفی‌هایی در زمینه نقشه راه محصول و مدل‌های قیمت‌گذاری به همراه دارد. کارنامه سیلزفورس در ادغام خریدهای بزرگ یکدست نبوده است؛ در برخی موارد آن‌ها را مستقل حفظ کرده و در موارد دیگر، مشتریان را به مهاجرت‌های فنی پیچیده و اجباری به ساختار اصلی خود واداشته است.[1]

این توافق همچنین از تحولی عمیق‌تر در شیوه درآمدزایی از نرم‌افزار پرده برمی‌دارد. درحالی‌که سیلزفورس امپراتوری خود را بر پایه فروش سنتی اشتراک به ازای هر کاربر ساخته، درآمدزایی بریز مبتنی بر مدل مصرف است؛ مدلی که مستقیماً به حجم پیام‌های ارسالی و داده‌های پردازش‌شده پیوند دارد.[1]

با واگذاری روزافزون وظایف نیروهای انسانی به کارگزاران هوش مصنوعی، مدل قیمت‌گذاری مبتنی بر تعداد کاربر با تهدیدی ماهیتی روبه‌رو شده است. تصاحب سازوکار صورت‌حساب مبتنی بر مصرف بریز، الگویی آزموده‌شده برای کسب درآمد از تعاملات خودکار و پرتعداد ماشین‌ها در اختیار سیلزفورس قرار می‌دهد.[2]

موانع پیش روی رگولاتوری

موکول شدن تاریخ نهایی معامله به سال مالی ۲۰۲۸ نشان می‌دهد هر دو شرکت خود را برای بررسی موشکافانه نهادهای ضد انحصار آماده می‌کنند. رگولاتورها در واشنگتن و بروکسل پیوسته در برابر ادغام‌های بزرگ فناوری که مانع انتخاب مشتریان شرکتی می‌شوند و آن‌ها را درون یک زیست‌بوم محبوس می‌کنند، موضع سرسختانه‌ای گرفته‌اند.[5]

تیم‌های مشاوره حقوقی و مالی هم‌اکنون برای این فرایند طولانی تدارک دیده‌اند. هر دو کمپانی بانک‌های سرمایه‌گذاری تراز اول و شرکت‌های حقوقی معتبر را به خدمت گرفته‌اند تا از فضای نظارتی پیچیده ادغام نرم‌افزارهای سازمانی در ایالات متحده و اروپا عبور کنند.[1][5]

مشاوران باید اثبات کنند که بخش خودکارسازی بازاریابی با وجود بلعیده شدن یکی از سریع‌ترین بازیگران مستقل خود، همچنان رقابتی باقی می‌ماند. تا زمان نهایی شدن رسمی این قرارداد، هر دو شرکت از نظر قانونی موظف‌اند همچنان به‌صورت نهادهایی کاملاً مستقل فعالیت کنند.[5]

ارزش‌گذاری ۵.۶۶ میلیارد دلاری نقطه عطفی برجسته برای بریز است که در اواخر سال ۲۰۲۱ و در اوج تب‌وتاب نرم‌افزاری دوران همه‌گیری وارد بازار سهام شد. گرچه این قیمت خرید همچنان پایین‌تر از اوج تاریخی سهام این شرکت است، در شرایط کنونی بازار حاکی از یک صرف خرید کم‌سابقه به‌شمار می‌رود.[5][6]

تحلیلگران صنعت انتظار دارند سیلزفورس ماه‌های پیش رو را صرف تدوین برنامه‌ای دقیق برای یکپارچه‌سازی دو ساختار کند. هدف اصلی این خواهد بود که مانع از مهاجرت برندهای بزرگ تحت قرارداد بریز به سمت رقبا در طول دوره انتقالی طولانی منتهی به سال مالی ۲۰۲۸ شوند.[1][6]