سازمان جهانی هواشناسی: ال‌نینو «استثنایی» تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه می‌یابد و گرمای جهانی را تشدید می‌کند

دمای سطح دریا در بخش مرکزی-شرقی اقیانوس آرام استوایی در اواسط آگوست ۲۰۲۶ بین ۲/۲ تا ۲/۶ درجه سانتی‌گراد بالاتر از حد میانگین افزایش یافت و این امر سازمان جهانی هواشناسی را بر آن داشت تا روز پنجشنبه یک هشدار اقلیمی بی‌سابقه صادر کند.[1]

این آژانس هواشناسی سازمان ملل اعلام کرد که پدیده کنونی ال‌نینو با احتمال نزدیک به ۱۰۰ درصد تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت. این اولین بار است که این سازمان چنین اطمینان مطلقی را در پیش‌بینی فصلی خود ابراز می‌کند، که ناشی از گرمای اقیانوسی است که به جای کاهش، همچنان در حال افزایش است.[1][2][3]

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، در بیانیه‌ای که همراه با این پیش‌بینی منتشر شد، گفت: «ال‌نینو در برابر چشمان ما در حال بزرگ‌تر شدن است. علم هیچ جایی برای تردید باقی نمی‌گذارد: سیاره زمین در آب‌های ناشناخته‌ای قرار دارد و این آب‌ها در حال گرم شدن هستند.»[2][3]

این پدیده که با تضعیف بادهای تجاری و گسترش آب گرم به سمت شرق در سراسر اقیانوس آرام مشخص می‌شود، معمولاً تا ۱۲ ماه طول می‌کشد. با این حال، سیستم کنونی از ذخایر حرارتی عظیمی بهره می‌برد؛ داده‌های سازمان جهانی هواشناسی نشان می‌دهد که دمای زیرسطحی اقیانوس در برخی مناطق در طول ماه‌های جولای و اوایل آگوست ۲۰۲۶ بیش از ۸ درجه سانتی‌گراد بالاتر از حد میانگین بوده است.[1][3]

این گرمای آب‌های عمیق، منبع انرژی عظیمی را فراهم می‌کند که این پدیده را بسیار فراتر از اوج مورد انتظار آن در اواخر سال جاری حفظ خواهد کرد. در نتیجه، سازمان جهانی هواشناسی پیش‌بینی می‌کند که تأثیرات جوی این پدیده همچنان الگوهای آب و هوایی جهانی را تا عمق سال ۲۰۲۷ تغییر خواهد داد.[1][2]

سلسته سائولو، دبیرکل سازمان جهانی هواشناسی، در ژنو به خبرنگاران گفت: «اگر این مسیر ادامه یابد، ممکن است قوی‌تر از هر چیزی باشد که از زمان شروع نظارت ما ثبت شده است. به عبارت دیگر، این پدیده فراتر از نمودارهایی است که در چهار دهه گذشته استفاده کرده‌ایم.»[3]

طولانی شدن ال‌نینو تهدید می‌کند که توزیع بارش در سراسر جهان را به شدت مختل کند. پیش‌بینی‌کنندگان نسبت به افزایش خطر خشکسالی‌های شدید در مناطقی مانند آمریکای لاتین و آسیای جنوب شرقی هشدار می‌دهند، در حالی که به طور همزمان احتمال وقوع سیل‌های فاجعه‌بار و طوفان‌های حاره‌ای (تایفون) در سایر مناطق آسیب‌پذیر را افزایش می‌دهد.[3][4]

از آنجایی که اقیانوس گرمای ذخیره‌شده خود را به آرامی در جو آزاد می‌کند، شدیدترین جهش‌های دمای جهانی از لحاظ تاریخی پس از اوج پدیده ال‌نینو رخ می‌دهند. این سازوکار آزادسازی تأخیری به این معناست که گرمای باقیمانده از مرحله گرمایش ۲۰۲۶، تا حد زیادی خط مبنای اقلیمی جهانی در سال آینده را تعیین خواهد کرد.[1][3]

گوترش تأکید کرد که اگرچه ال‌نینو یک چرخه طبیعی است، اما تأثیرات آن گرمایش زمینه‌ای ناشی از فعالیت‌های انسانی را تشدید می‌کند. او گفت: «رقابت کنونی بین افزایش خطرات و تعهد ما به اقدام اقلیمی و حفاظت از مردم است. ما باید در این رقابت پیروز شویم.»[2]

در واکنش به این پیش‌بینی تقریباً قطعی، سازمان جهانی هواشناسی به خدمات ملی هواشناسی و هیدرولوژی دستور داده است که فوراً پروتکل‌های آمادگی در برابر بلایای طبیعی خود را تسریع کنند. این آژانس سامانه‌های هشدار اولیه را در اولویت قرار داده تا به بخش‌های کشاورزی، انرژی و بهداشت کمک کند قبل از اینکه شدیدترین ناهنجاری‌ها در اوایل سال ۲۰۲۷ به وقوع بپیوندند، خود را تطبیق دهند.[1][3]