رفتن به محتوای اصلی
سرطان تخمدانمؤسسه سرطان هوگ· 8 دقیقه مطالعه· در سلامت

شناسایی زودهنگام ضایعات پیش‌سرطانی تخمدان با یک نشانگر زیستی جدید در خون

پژوهشگران مولکولی از جنس آران‌ای غیرکدکننده بلند را در خون شناسایی کرده‌اند که نخستین مراحل میکروسکوپی سرطان تخمدان را نشان می‌دهد؛ کشفی که می‌تواند امکان تشخیص بیماری را سال‌ها پیش از تهاجمی شدن تومور یا مشاهده آن در تصویربرداری فراهم کند.

به قلم مریم زند

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

سرطان تخمدان به سختی در مراحل اولیه شناسایی می‌شود و در اغلب موارد تا زمانی که در سراسر حفره شکم پخش نشده باشد، بدون علامت باقی می‌ماند. اکنون پژوهشگران سیگنال هشداردهنده‌ای مولکولی را در خون کشف کرده‌اند که می‌تواند سال‌ها پیش از تهاجمی شدن تومور، پرده از وجود این بیماری بردارد. کانون اصلی این دستاورد، یک مولکول آران‌ای غیرکدکننده طویل (lncRNA) است که حضور ضایعات پیش‌سرطانی میکروسکوپی در لوله‌های فالوپ را فاش می‌کند.[1][2]

این یافته‌ها که روز سه‌شنبه در نشریه معتبر نیچر مدیسین منتشر شد، نشانگری زیستی مبتنی بر خون را توصیف می‌کند که قادر به تشخیص «کارسینومای درون‌اپیتلیومی لوله‌ای سروزی» یا به اختصار STIC است. این ضایعه پیش‌سازِ اولیه و غیرتهاجمی «سرطان سروزی با درجه بالا در تخمدان» (HGSOC) به شمار می‌رود؛ سرطانی که عامل بخش عمده مرگ‌ومیرهای ناشی از بدخیمی‌های تخمدان است. تا به امروز، این توده‌های سلولی میکروسکوپی با روش‌های تصویربرداری مرسوم و آزمایش‌های استاندارد خون به‌طور کامل پنهان و غیرقابل رؤیت بودند.[1][4]

دکتر راجان گوگنا، مدیر تحقیقات ترجمانی در مؤسسه سرطان خانواده هوگ و از نویسندگان ارشد این مقاله، توضیح می‌دهد: «سرطان تخمدان از روزی که تومور را در سونوگرافی یا ام‌آر‌آی می‌بینیم آغاز نمی‌شود؛ این فرآیند اغلب سال‌ها پیش و با دگرگونی‌های میکروسکوپی درون لوله‌های فالوپ شکل می‌گیرد که با غربالگری‌های معمول کنونی قابل مشاهده نیستند.»[2]

این پژوهش بین‌المللی هشت‌ساله، مسیر تشخیص زودهنگام را از «یافتن تومورهای کوچک» به «ردیابی خرابکاری‌های بیوشیمیایی پیش از تشکیل تومور» تغییر داده است. پژوهشگران متوجه شدند حتی ضایعات پیش‌سرطانی تک‌سلولی نیز مولکول آران‌ای اگزوزومی خاصی به نام Tu-Stroma را به درون گردش خون ترشح می‌کنند؛ مولکولی که با دستکاری بافت اطراف، محیط را برای پیشروی و گسترش بدخیمی آماده می‌سازد.[2][3]

هدایت مشترک این پروژه تحقیقاتی بر عهده دکتر ایشا مادان بود که سال‌ها به همراه گوگنا بر ارتباطات و گفت‌وگوی مولکولی میان تومورها و بافت میزبان تحقیق کرده‌اند. یافته‌های این دو پژوهشگر، دیدگاه سنتی مبنی بر اینکه سلول‌های سرطانی صرفاً با رقابت بر سر جذب مواد مغذی بر سلول‌های سالم چیره می‌شوند را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد بدخیمی از یک راهبرد سازمان‌یافته برای سرکوب بیوشیمیایی بافت اطراف بهره می‌برد.[1][2]

مولکول آران‌ای Tu-Stroma توان زیستی سلول‌های سالم اطراف خود را عمداً تضعیف می‌کند.

پژوهشگران برای اعتبارسنجی نتایج، نمونه‌های خون چندین گروه مستقل از بیماران را بررسی کردند. در یک گروه شامل ۹۹ بیمار مبتلا به HGSOC، افرادی که سطوح بالاتری از Tu-Stroma و پروتئین‌های مرتبط با نابودی موسوم به «Lose» را نشان می‌دادند، میانگین طول بقای به مراتب کمتری داشتند؛ ارتباطی معنادار که در بررسی گروه دوم متشکل از ۲۹۶ بیمار نیز به دقت تأیید شد.[1][3]

زیست‌شناسی خرابکاری سلولی

کشف Tu-Stroma بر یک سازوکار بنیادی زیستی موسوم به «رقابت سلولی» پرتو می‌اندازد. سلول‌های سرطانیِ نوظهور به جای رشد صِرف، عامدانه توان زیستی و برازندگی سلول‌های همسایه را تضعیف می‌کنند تا فضایی برای پیشروی خود بگشایند. مولکول Tu-Stroma نقش پیام‌رسان این تصاحب خصمانه را دارد و از سلول‌های جهش‌یافته به استرومای سالم پیرامون سفر می‌کند.[1][2]

هنگامی که Tu-Stroma به درون سلول‌های سالم ریزمحیط نفوذ می‌کند، فرآیند پیرایش ژن خاصی به نام Flower را دستخوش تغییر می‌سازد. این تداخل ژنتیکی، سلول‌های سالم را وادار به بیان نوعی پروتئین تغییریافته موسوم به ایزوفرم Flower-Lose می‌کند. در چارچوب محاسبات زیستی بدن، سلول‌هایی که این نشانگر را بروز می‌دهند از سوی سیستم ایمنی و خود بافت به عنوان بافت فرسوده یا مغلوب شناسایی شده و در صف حذف قرار می‌گیرند.[1][3]

ضایعات میکروسکوپی STIC با سوق دادن بافت‌های سالم مجاور به این وضعیت آسیب‌پذیر، مسیر گسترش خود را هموار می‌سازند. این پژوهش اثبات می‌کند که ضعف ریزمحیط بافتی یک نقص زمینه‌ای پیشین نیست که سرطان از آن سوءاستفاده کند، بلکه پدیده‌ای است که به شکل مستقیم توسط خود ضایعه القا می‌شود. در واقع تومور با بازآرایی عامدانه قدرت رقابتی بافت میزبان، برتری میدانی کسب می‌کند.[1][4]

از آنجا که ترشح Tu-Stroma در نخستین مراحل این کارزار رقابتی رخ می‌دهد — یعنی بسیار پیش از آنکه توده سرطانی شکل مشخصی به خود بگیرد — نقشی شبیه به یک زنگ هشدار فوق‌العاده حساس را ایفا می‌کند. این مطالعه از افزایش محسوس سطح این مولکول در خون زنان مبتلا به ضایعه STIC و سرطان زودهنگام تخمدان پرده برداشت و امضای مولکولی روشنی از آغاز بیماری ثبت کرد.[2][4]

گذر از نقاط کور در تشخیص بیماری

استاندارد فعلی غربالگری سرطان تخمدان بر سونوگرافی واژینال و آزمایش اندازه‌گیری پروتئین CA-125 در خون متکی است. با این حال، این دو ابزار در مراحل اولیه بیماری تا حد زیادی کارآمدی خود را از دست می‌دهند؛ سطح CA-125 ممکن است به دلایل کاملاً خوش‌خیم دچار نوسان شود و سونوگرافی نیز توان تشخیص دگرگونی‌های سلولی میکروسکوپی در سطح لوله‌های رحم را ندارد.[2][3]

حاملان جهش‌های ژنتیکی BRCA با ریسک ابتلای مادام‌العمر به‌مراتب بالاتری در مقایسه با سایر افراد روبرو هستند.

شناخت ضایعات STIC به عنوان نقطه آغازین و منشأ اصلی سرطان تخمدان، تحولی نسبتاً جدید در علم زنان و انکولوژی محسوب می‌شود. برای دهه‌ها، جامعه پزشکی بر این باور بود که تومورها مستقیماً از سطح خود تخمدان جوانه می‌زنند. تنها پس از جراحی‌های پیشگیرانه برداشتن لوله‌های فالوپ در افراد پرخطر بود که آسیب‌شناسان مکرراً متوجه حضور این ضایعات پیش‌ساز میکروسکوپی در لوله‌ها شدند.[1][4]

زنانی که حامل جهش‌های ژنتیکی در ژن‌های BRCA1 یا BRCA2 هستند، با خطر ابتلای مادام‌العمر به سرطان تخمدان تا میزان ۴۴ درصد مواجهند؛ در حالی که این خطر در کل جمعیت زنان تنها حدود ۱.۳ درصد است. دستورالعمل‌های بالینی امروزی به افراد پرخطر توصیه می‌کنند بین سنین ۳۵ تا ۴۵ سالگی، جراحی برداشتن پیشگیرانه لوله‌ها و تخمدان‌ها را مد نظر قرار دهند.[1][3]

اگرچه جراحی پیشگیرانه نقش چشمگیری در پیشگیری از سرطان دارد، اما با ایجاد بلافاصله یائسگی جراحی، عوارض جانبی شدیدی نظیر کاهش تراکم استخوان، پوکی استخوان و اختلالات قلبی-عروقی زودهنگام به همراه می‌آورد. ابداع یک آزمایش خون قابل اتکا برای ردیابی زودهنگام STIC می‌تواند به این دسته از زنان امکان دهد جراحی سنگین را با آسودگی خاطر تا زمان پدیدار شدن نخستین زنگ خطرهای مولکولی به تأخیر بیندازند.[2][4]

در پی محدودیت‌های تشخیصی موجود، ضایعات STIC در حال حاضر اغلب به شکل اتفاقی و طی عمل‌های جراحی دیگر کشف می‌شوند. برای عموم جامعه، نبود روش‌های غربالگری زودهنگام سبب شده است نزدیک به ۷۰ درصد از مبتلایان به سرطان سروزی پیشرفته تخمدان، بیماری‌شان تازه در مراحل سوم یا چهارم (پیشرفته) تشخیص داده شود.[2][4]

نشانگر زیستی Tu-Stroma این محدودیت‌های فیزیکی را با ردیابی «فعالیت عملکردی» سرطان به جای «توده فیزیکی» آن پشت سر می‌گذارد. در ارزیابی‌های اعتبارسنجی اخیر، سیگنال این آران‌ای توانست سطح زیر منحنی را به حدود ۰.۹۹ برساند که بیانگر دقت تشخیصی کم‌نظیر و تقریباً بی‌نقص است؛ سطحی از دقت که می‌تواند قواعد کلی غربالگری را بازنویسی کند.[1][3]

نکته کلیدی دیگر این است که تست Tu-Stroma در زنان پیش از سنین یائسگی نیز اثربخشی بالایی دارد؛ بازه‌ای سنی که نشانگرهای سنتی غالباً در آن با خطاهای متعدد همراهند. پژوهشگران امیدوارند با توسعه آزمایش خونی مطمئن برای ویزیت‌های دوره‌ای، بتوانند بیماری را پیش از خروج از لوله‌های فالوپ و در شرایطی که به‌طور کامل قابل درمان است متوقف سازند.[1][2]

تصویرسازی: استفاده از بیوپسی مایع برای ردیابی زودهنگام‌ترین امضاهای مولکولی بیماری‌ها با سرعت در حال گسترش است.

از تشخیص زودهنگام تا حفاظت درمانی

رمزگشایی از سازوکار عمل Tu-Stroma همچنین افق جدیدی را در زمینه درمان‌های هدفمند گشوده است. چنانچه سلول‌های پیش‌سرطانی برای حذف بافت سالم به ژن Flower وابسته باشند، مهار این مسیر خاص می‌تواند سد راه پیشرفت بیماری شود. تیم تحقیقاتی در حال حاضر توسعه یک پادتن مونوکلونال انسانی با نام Aenya را در دست اجرا دارد که به‌طور اختصاصی برای انسداد این مسیر طراحی شده است.[1][3]

این پادتن تجربی به جای حمله مستقیم به توده توموری — که رویکرد متداول شیمی‌درمانی و پرتودرمانی است — ایزوفرم Flower-Lose را هدف قرار می‌دهد. این دارو با اتصال به پروتئین یادشده، از سلول‌های استرومای میزبان در برابر برنامه حذفی سرطان محافظت می‌کند؛ راهبردی حفاظتی که با مقاوم‌سازی بافت سالم، فرصت شکل‌گیری آشیانه متاستازی را از بین می‌برد.[1][2]

این شیوه درمانی بازتعریف مهمی در داروسازی انکولوژی به شمار می‌رود. درمان‌های هدفمند سنتی همواره به دنبال شناسایی نقاط ضعف درونی خود سلول‌های سرطانی هستند؛ راهبردی که با جهش‌های پی‌درپی تومور و بروز مقاومت دارویی با شکست مواجه می‌شود. در مقابل، داروی Aenya با تقویت پاسخ بافت میزبان، ساختاری پایدار و غیرجهش‌یافته را هدف می‌گیرد.[1][3]

در مدل‌های پیش‌بالینی، تجویز پیشگیرانه پادتنِ مهارکننده مسیر Flower رشد سرطان و متاستاز آن را به شکل محسوسی مهار کرد. این درمان مانع از تشکیل ضایعات در اندام‌های درون شکمی شد، حتی در شرایطی که سلول‌های تهاجمی سرطان تخمدان به محیط وارد شدند. این اثر محافظتی مستقیماً به بهبود نرخ بقا در مدل‌های آزمایشگاهی منجر شد.[1][4]

دکتر گوگنا در معرفی نتایج پژوهش خاطرنشان کرد: «برای دهه‌ها تمام تمرکز ما بر یافتن تومورهای کوچک‌تر متمرکز بود. اما سرانجام سؤالی بنیادی‌تر پرسیدیم: چه می‌شود اگر هشدارهای مولکولی را پیش از آنکه اساساً توموری مهاجم شکل بگیرد شناسایی کنیم؟» ظرفیت توأمان تشخیصی و درمانی مسیر Tu-Stroma نشان می‌دهد این تغییر نگرش به ثمر نشسته است.[2]

پادتن تجربی Aenya از سلول‌های سالم در برابر مکانیسم حذفی ناشی از سلول‌های سرطانی محافظت می‌نماید.

مسیر پیش‌رو تا کاربرد بالینی

با وجود امیدبخش بودن نتایج آزمایشگاهی و گروه‌های مطالعاتی، آزمایش خون Tu-Stroma هنوز برای استفاده روتین بالینی در دسترس نیست. این نشانگر زیستی ابتدا باید در کارآزمایی‌های بالینی آینده‌نگر و در مقیاس بزرگ ارزیابی شود تا اثربخشی آن در جمعیت‌های متنوع بیماران تأیید گردیده و پروتکل‌های اجرایی استاندارد تدوین شوند.[1][3]

پژوهشگران باید به روشنی مشخص کنند که سیگنال Tu-Stroma چه مدت پیش از تبدیل ضایعه STIC به یک سرطان تهاجمی در خون ظاهر می‌شود. تعیین دقیق این فاصله زمانی برای تنظیم راهنماهای بالینی بالادستی و نحوه مدیریت زنانی که آزمایش آن‌ها مثبت می‌شود اما تصویربرداری‌شان نشانی از بیماری ندارد، نقشی حیاتی دارد.[2][4]

در صورت تایید نهایی در کارآزمایی‌های آینده‌نگر، سنجش Tu-Stroma می‌تواند نخستین بیوپسی مایع دقیق و غیرتهاجمی برای سرطان زودهنگام تخمدان لقب بگیرد؛ ابزاری که تحولی اساسی در زندگی زنان حامل جهش‌های ژنی نظیر BRCA ایجاد خواهد کرد و با پایش مداوم، زمان‌بندی جراحی‌های پیشگیرانه را بهینه‌تر می‌سازد.[1][2]

این دستاورد بر اهمیت روزافزون وزیکول‌های خارج‌سلولی و آران‌ای‌های غیرکدکننده طویل در حوزه تومورشناسی مهر تأیید می‌زند. با تداوم رمزگشایی از پیوندهای شیمیایی پیچیده میان تومور و ریزمحیط بافتی، امید می‌رود سیگنال‌های هشداردهنده مشابهی برای سایر سرطان‌های فاقد علائم اولیه مانند سرطان لوزالمعده نیز شناسایی شوند.[1][4]

نکات کلیدی

  1. پژوهشگران نشانگر زیستی نوینی در خون به نام Tu-Stroma یافته‌اند که ضایعات پیش‌سرطانی تخمدان را سال‌ها قبل از تهاجمی شدن شناسایی می‌کند.
  2. این مولکول آران‌ای مستقیماً توسط سلول‌های سرطانی میکروسکوپی ترشح می‌شود تا با تضعیف سلول‌های سالم مجاور، فضای لازم برای رشد تومور را فراهم آورد.
  3. این نشانگر در گروه‌های آزمایشی دقت تشخیصی نزدیک به صددرصد نشان داده و بر محدودیت‌های سونوگرافی و آزمایش خون CA-125 غلبه کرده است.
  4. این یافته علمی همچنین زمینه را برای توسعه پادتنی اختصاصی با هدف محافظت از سلول‌های سالم در برابر حذف سلولی مهیا ساخته است.

آنچه نمی‌دانیم

  • فاصله زمانی دقیق میان نخستین ترشح نشانگر Tu-Stroma تا تبدیل ضایعه به سرطان تهاجمی چقدر است.
  • آیا پادتن محافظتی که در مدل‌های پیش‌بالینی موفق بوده، در کارآزمایی‌های بالینی انسانی نیز مؤثر و ایمن خواهد بود یا خیر.
  • نظام‌های سلامت چگونه این آزمایش خون را در برنامه‌های غربالگری زنانی که ریسک ژنتیکی شناخته‌شده‌ای ندارند وارد خواهند کرد.
پژوهشگران حوزه ترجمانی 45%متخصصان انکولوژی بالینی 35%حامیان حقوق بیماران پرخطر 20%
پژوهشگران حوزه ترجمانی
بر سازوکار زیستی رقابت سلولی و ظرفیت‌های نهفته در درمان‌های متمرکز بر حفاظت از بافت میزبان تأکید دارند.
متخصصان انکولوژی بالینی
بر ضرورت مبرم دستیابی به ابزارهای تشخیصی نوینی تأکید می‌ورزند که فراتر از آزمایش CA-125 و سونوگرافی، ضایعات اولیه را در بیماران پرخطر ردیابی کنند.
حامیان حقوق بیماران پرخطر
بر اهمیت ارتقای کیفیت زندگی و امکان به تعویق انداختن جراحی‌های پیشگیرانه و یائسگی زودرس تا زمان ظهور شواهد قطعی مولکولی متمرکز شده‌اند.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • دیدگاه شرکت‌های بیمه درمانی در زمینه پوشش هزینه‌های آزمایش‌های نوین آران‌ای
  • رویکرد نهادهای نظارتی پیرامون تدوین ضوابط تایید نشانگرهای زیستی مراحل پیش‌سرطانی

منابع

پوشش منابع

4 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

پژوهشگران حوزه ترجمانی 45%متخصصان انکولوژی بالینی 35%حامیان حقوق بیماران پرخطر 20%
  1. [1]Nature Medicineپژوهشگران حوزه ترجمانی

    Blood-based RNA biomarker for the early detection of ovarian cancer

    مطالعه در Nature Medicine →
  2. [2]Mirage Newsپژوهشگران حوزه ترجمانی

    Hoag researchers announced a first in the world discovery of a molecular warning signal in the blood that identifies serous tubal intraepithelial carcinoma (STIC), an early, precancerous stage of high-grade serous ovarian cancer (HGSOC)

    مطالعه در Mirage News →
  3. [3]20minutosمتخصصان انکولوژی بالینی

    Un estudio halla una señal en la sangre que detecta lesiones precancerosas del cáncer de ovario años antes de que se desarrolle la enfermedad

    مطالعه در 20minutos →
  4. [4]Medical Xpressمتخصصان انکولوژی بالینی

    Blood RNA signal may reveal ovarian cancer precursors before invasive disease develops

    مطالعه در Medical Xpress →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار سلامت با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.