تأیید صلاحیت بوئینگ ۷۳۷ مکس-۷ توسط FAA، پایان بازبینی نظارتی چند ساله

اداره هوانوردی فدرال (FAA) رسماً بوئینگ ۷۳۷ مکس-۷ را تأیید صلاحیت کرد و به یک بازبینی نظارتی تقریباً یک دهه‌ای پایان داد و کوچکترین مدل از خانواده مکس را برای خدمات تجاری مجاز ساخت. گواهینامه نوع اصلاح‌شده، که در تاریخ ۳ آگوست صادر شد، به بوئینگ اجازه می‌دهد تا تولید و تحویل این هواپیما را آغاز کند و این امر نقطه عطف حیاتی برای بازیابی صنعتی این سازنده محسوب می‌شود.[1][2][4]

فرآیند تأیید صلاحیت مکس-۷ به دلیل نظارت شدید نظارتی پس از سقوط‌های مرگبار مکس-۸ در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، و همچنین حادثه جدا شدن پنل کابین در پرواز مکس-۹ خطوط هوایی آلاسکا در ژانویه ۲۰۲۴، به شدت به تأخیر افتاد. در پاسخ به این حوادث، FAA یک رژیم صدور گواهینامه سخت‌تر و کندتر را اجرا کرد که بوئینگ را ملزم به اثبات انطباق با الزامات ایمنی جدید نمود.[2][3]

برای کسب تأییدیه، FAA از بوئینگ خواست تا چندین بهبود کلیدی را در طراحی مکس-۷ بگنجاند. این موارد شامل به‌روزرسانی نرم‌افزار کنترل پرواز، اصلاحاتی در سیستم هشداردهنده خدمه پرواز و یک سیستم ضد یخ موتور کاملاً بازطراحی شده بود. بازطراحی سیستم ضد یخ یک مانع پیچیده بود که تأیید صلاحیت را بیش از یک سال به تأخیر انداخت، زیرا مهندسان تلاش می‌کردند تا از گرم شدن بیش از حد ورودی موتور و تضعیف احتمالی ساختار اطراف جلوگیری کنند.[1][3]

FAA اظهار داشت که این تغییرات اطلاعات و هشدارهای واضح‌تری را در اختیار خلبانان قرار می‌دهد و الزامات مندرج در قانون صدور گواهینامه، ایمنی و پاسخگویی هواپیما و توصیه‌های هیئت ملی ایمنی حمل و نقل را برآورده می‌کند. این سازمان همچنین تأیید کرد که بازرسان ایمنی آن در تأسیسات تولید بوئینگ حضور خواهند داشت تا فرآیند ساخت را از نزدیک نظارت کرده و فرهنگ ایمنی شرکت را ارزیابی کنند.[1]

مکس-۷ کوچکترین عضو و دارای طولانی‌ترین برد در خانواده ۷۳۷ مکس است. این هواپیما قادر است بین ۱۳۵ تا ۱۶۰ مسافر را در پیکربندی استاندارد دو کلاسه حمل کند، اما دارای بردی تا ۳۸۰۰ مایل دریایی است—تقریباً ۱۰ درصد بیشتر از مدل‌های بزرگتر خود. این ترکیب ظرفیت کم و برد بالا، آن را به طور منحصر به فردی برای مسیرهای «کم‌ترافیک» که تقاضای مسافر برای پشتیبانی از یک هواپیمای پهن‌پیکر را ندارند، مناسب می‌سازد.[3][4]

مانند سایر جت‌های خانواده مکس، ۷۳۷-۷ برای کاهش ۲۰ درصدی مصرف سوخت و انتشار دی‌اکسید کربن در مقایسه با هواپیماهای قدیمی که جایگزین می‌کند، طراحی شده است، در حالی که آلودگی صوتی آن را نیز به نصف کاهش می‌دهد. این افزایش کارایی عمدتاً توسط موتورهای پیشرفته LEAP-1B شرکت CFM International و بالچه‌های آیرودینامیک هواپیما حاصل شده است.[4]

خطوط هوایی ساوت‌وست (Southwest Airlines) مشتری اصلی مکس-۷ است و سفارش بزرگی شامل تقریباً ۲۷۰ فروند از این هواپیما را دارد. این شرکت مستقر در دالاس قصد دارد از جت‌های جدید برای جایگزینی ناوگان قدیمی ۷۳۷-۷۰۰ خود استفاده کند، که برخی از آنها اکنون بیش از ۲۰ سال عمر دارند. سخنگوی ساوت‌وست اعلام کرد که این شرکت انتظار دارد سه تا شش ماه پس از تحویل اولین جت، پروازهای مسافری با مکس-۷ را آغاز کند، که احتمالاً اولین پرواز تجاری آن در اوایل سال ۲۰۲۷ خواهد بود.[2][3]

تأیید صلاحیت مکس-۷ همچنین راه را برای تأیید مکس-۱۰، بزرگترین مدل در خانواده باریک‌پیکر، هموار می‌کند. مکس-۱۰ اخیراً آزمایش‌های پروازی صدور گواهینامه خود را در ماه جولای به پایان رساند و بیش از ۲۰۰۰ ساعت پرواز را ثبت کرد. از آنجایی که مکس-۱۰ بسیاری از تنظیمات مهندسی مشابه مکس-۷ را دارد، تحلیلگران صنعت انتظار دارند که تأیید صلاحیت آن در ماه‌های آینده انجام شود.[2][5]

برای بوئینگ، این مجوز نظارتی یک پیروزی بسیار ضروری است. این شرکت تاکنون حدود ۳۰ فروند مکس-۷ ساخته است و در حال حاضر در تلاش است تا نرخ تولید کلی ۷۳۷ مکس خود را به ۴۷ جت در ماه افزایش دهد. صدور مجوز تحویل مکس-۷ به بوئینگ اجازه می‌دهد تا موجودی انبار شده خود را به درآمد تبدیل کند و جریان نقدی حیاتی را فراهم سازد، در حالی که این سازنده به دنبال تثبیت عملیات خود و بازسازی اعتماد با تنظیم‌کنندگان و عموم مردم پروازی است.[2][3][6]