تشدید تنش‌های دیپلماتیک میان تهران و استکهلم؛ اخراج متقابل دیپلمات‌ها

روز چهارشنبه ۲۵ شهریور (۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶)، تنش‌های دیپلماتیک میان تهران و استکهلم با اخراج متقابل دیپلمات‌ها وارد مرحله تازه‌ای شد. دولت سوئد با احضار سفیر جمهوری اسلامی در استکهلم، رسماً اعلام کرد که یکی از کارکنان سفارت ایران را از خاک این کشور اخراج کرده است.[1][2]

در فاصله کوتاهی پس از این رویداد، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در اقدامی تلافی‌جویانه، سفیر سوئد در تهران را احضار کرد. مقامات ایرانی به یکی از دیپلمات‌های سفارت سوئد اولتیماتوم دادند که ظرف ۴۸ ساعت خاک ایران را ترک کند.[2][4][5]

ریشه این تصمیم استکهلم به نگرانی‌های امنیتی بازمی‌گردد. مقام‌های دولت سوئد دیپلمات ایرانی را متهم کرده‌اند که در اقداماتی مغایر با شئون دیپلماتیک نقش داشته و منافع امنیتی این کشور حوزه اسکاندیناوی را به خطر انداخته است.[1]

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، اتهامات وارد شده از سوی نهادهای امنیتی سوئد شامل تهدید علیه منافع یهودیان و اسرائیل و همچنین ایجاد ناامنی برای مخالفان جمهوری اسلامی ساکن در خاک این کشور اروپایی است.[1]

در سوی مقابل، روابط عمومی وزارت امور خارجه ایران با صدور بیانیه‌ای رسمی، ادعاهای مطرح شده از سوی دولت سوئد را رد کرد. در این بیانیه آمده است که تهران «ادعای بی‌اساس» استکهلم را «مردود» می‌داند و اخراج دیپلمات سوئدی را پاسخی به ممانعت از ادامه فعالیت دیپلمات ایرانی تلقی می‌کند.[4]

تلویزیون دولتی ایران نیز با پوشش این خبر تأکید کرد که اخراج دیپلمات سوئدی پاسخی مستقیم و قاطع به رفتار دولت سوئد بوده است. این تقابل سریع نشان‌دهنده شکنندگی روابط دو کشور در مقطع کنونی است.[3]

برای شهروندان عادی و متقاضیان ویزا، این سطح از تنش‌های سیاسی می‌تواند پیامدهای ملموسی در پی داشته باشد. کاهش کادر دیپلماتیک در سفارتخانه‌های دو کشور معمولاً به کندی در ارائه خدمات کنسولی، تأخیر در بررسی پرونده‌های مهاجرتی و پیچیده‌تر شدن رفت‌وآمدهای مرزی منجر می‌شود.[2][3]

با پایان یافتن مهلت ۴۸ ساعته دیپلمات سوئدی برای خروج از تهران، چشم‌انداز روابط دوجانبه در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. مسافران و ده‌ها هزار ایرانی ساکن سوئد اکنون با نگرانی تحولات روزهای آینده را دنبال می‌کنند تا دریابند این بحران سیاسی تا چه حد بر برنامه‌های سفر و نیازهای کنسولی آن‌ها سایه خواهد انداخت.[4][5]