یوبیسافت به دوران اجباری بودن لانچر کانکت برای بازی‌های استیم پایان می‌دهد

بیش از یک دهه است که تجربه پی‌سی گیمینگ با یک اصطکاک خاص و ملموس گره خورده است: همان ده تا سی ثانیه‌ای که طول می‌کشد تا پس از کلیک روی دکمه «Play» در استیم، برنامه ثانویه ناشر بالا بیاید. در میلیون‌ها نشست روزانه، این دست‌تکان دادن اجباری، ساعت‌های بی‌شماری را بلعیده و کلافگی شدیدی در جامعه گیمرها ایجاد کرده است. حالا یوبیسافت در حال در هم شکستن این سد است و یکپارچه‌سازی جدیدی را آزمایش می‌کند که نیاز به کلاینت دسکتاپ اختصاصی Ubisoft Connect را برای اجرای بازی‌های خریداری‌شده از فروشگاه ولو کاملاً از بین می‌برد.[1][6]

این تغییر بزرگ نه با یک بیانیه مطبوعاتی پر سر و صدا اعلام شد و نه در یک رویداد اختصاصی. در عوض، در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، لابه‌لای یادداشت‌های یک آپدیت پچ که فقط برای کاربران استیمِ بازی مترویدوانیای Prince of Persia: The Lost Crown (محصول ۲۰۲۴ با بیش از دو میلیون بازیکن) قابل مشاهده بود، خودی نشان داد. یک کاربر ردیت با نام NostalgiaKeeper007 این یادداشت توسعه‌دهنده را شکار کرد و در انجمن اصلی استیم به اشتراک گذاشت؛ اتفاقی که بلافاصله موجی از نفس‌های راحت و گمانه‌زنی‌ها را در سراسر اکوسیستم پی‌سی گیمینگ به راه انداخت.[1][3]

پیاده‌سازی فنی این سیستم، نشان‌دهنده تغییری بنیادین در نحوه تعامل یوبیسافت با فروشگاه‌های خارجی است. این ناشر در حال استقرار ابزاری است که آن را «ابزار استیم خدمات یوبیسافت کانکت» می‌نامد. این ابزار جدید به جای اینکه سیستم میزبان را مجبور کند یک پنجره مجزا در سطح سیستم‌عامل باز کند که هم حافظه را می‌بلعد و هم لاگین ثانویه می‌طلبد، کاملاً بی‌صدا در پس‌زمینه اجرا می‌شود.[2][4]

در آپدیت رسمی آمده است: «با شروع از بازی Prince of Persia: The Lost Crown، ما در حال آزمایش ابزار جدیدی برای خدمات یوبیسافت کانکت روی استیم هستیم که ویژگی‌های بازی‌های یوبیسافت مانند پیشرفت بین‌پلتفرمی، کراس‌پلی، ایمنی بازیکنان، چالش‌ها و پاداش‌ها را بدون نیاز به نصب یا اجرای لانچر پی‌سی یوبیسافت کانکت حفظ می‌کند.» داده‌ها همچنان به سرورهای یوبیسافت هدایت می‌شوند، اما تجربه کاربری کاملاً درون اکوسیستم استیم باقی می‌ماند.[1][5]

این یکپارچه‌سازی پس‌زمینه، شباهت بسیار زیادی به معماری کنسول‌های مدرن دارد. وقتی یک بازیکن عنوان Assassin's Creed را روی پلی‌استیشن ۵ یا ایکس‌باکس سری ایکس اجرا می‌کند، سیستم از طریق یک ارتباط یکپارچه در بک‌اند، حساب یوبیسافت را احراز هویت می‌کند. حالا این ناشر دقیقاً همان استاندارد بدون اصطکاک را به بازار پی‌سی می‌آورد و عملاً استیم را به جای یک رقیب متخاصم، به عنوان یک پلتفرم درجه یک می‌پذیرد.[6]

ریشه‌های تاریخی این تغییر به اوایل دهه ۲۰۱۰ برمی‌گردد؛ دورانی که با نام «جنگ لانچرها» شناخته می‌شود. همزمان با تثبیت انحصار استیم بر توزیع بازی‌های پی‌سی، ناشران بزرگی مانند الکترونیک آرتز، راک‌استار گیمز و یوبیسافت کلاینت‌های اختصاصی خود را ساختند. هدف آن‌ها دوگانه بود: دور زدن سهم ۳۰ درصدی ولو با تشویق به خریدهای مستقیم، و حفظ کنترل مطلق بر داده‌های کاربران و اکوسیستم‌های لایو-سرویس.[1][5]

یوبیسافت کانکت که از دل کلاینت به شدت منفور Uplay (که پنج سال قبل از تغییر نامش عرضه شده بود) تکامل یافت، به یک لایه اجباری برای تمام بازی‌های یوبیسافت در استیم تبدیل شد. حتی اگر بازیکنی Far Cry 6 یا Rainbow Six Siege را از فروشگاه ولو می‌خرید، کلیک روی فایل اجرایی بازی صرفاً دستوری برای باز کردن یوبیسافت کانکت صادر می‌کرد و سپس خود بازی از آنجا اجرا می‌شد.[2][6]

این رویکرد دو-لانچری سال‌هاست که یکی از عوامل اصلی نقدهای منفی در استیم بوده است. کلاینت‌های ثانویه نقاط شکست متعددی را به همراه دارند: آن‌ها مرتباً از سینک خارج می‌شوند، آپدیت‌های غیرمنتظره می‌خواهند، اطلاعات ورود را فراموش می‌کنند و پردازنده را بی‌دلیل درگیر می‌کنند. وقتی رسانه PC Gamer در سال ۲۰۲۴ وضعیت لانچرهای دسکتاپ را بررسی کرد، نرم‌افزار یوبیسافت تقریباً در قعر جدول صنعت قرار گرفت؛ احساسی که هزاران نقد منفی کاربران در سراسر کاتالوگ بازی‌های این شرکت نیز آن را تایید می‌کند.[1][6]

با عرضه استیم دک در سال ۲۰۲۲، این اصطکاک به شکل تصاعدی افزایش یافت. کنسول دستی مبتنی بر لینوکسِ ولو، برای اجرای بازی‌های ویندوز به یک لایه سازگاری به نام پروتون متکی است. در حالی که پروتون موتورهای بازی‌سازی را به شکلی درخشان مدیریت می‌کند، اما وقتی مجبور می‌شود با آپدیت‌های لانچرهای ثانویه دست و پنجه نرم کند، اغلب از کار می‌افتد. یک پچ جزئی برای کلاینت یوبیسافت کانکت می‌توانست کل آرشیو بازی‌های تاییدشده را روی این کنسول دستی غیرقابل بازی کند، تا زمانی که جامعه کاربری راه حلی برای آن پیدا می‌کرد.[3]

حذف الزام کلاینت دسکتاپ، فوراً ثبات کاتالوگ یوبیسافت را روی سخت‌افزارهای قابل حمل ارتقا می‌دهد. با انتقال تله‌متری‌های ضروری و قلاب‌های کراس‌پلی به یک ابزار خدماتی در پس‌زمینه، این ناشر لایه شکننده رابط کاربری را که پروتون در پردازش آن مشکل دارد حذف می‌کند و بازی‌های خود را برای بازار به سرعت در حال رشد پی‌سی‌های دستی، آینده‌نگرانه بهینه‌سازی می‌کند.[1][3]

با این حال، سیستم جدید بند ناف اکوسیستم ناشر را کاملاً قطع نمی‌کند. بازیکنان همچنان برای دسترسی به بازی‌ها باید یک حساب یوبیسافت را به پروفایل استیم خود متصل کنند. این معماری به شدت قابل مقایسه با رویکرد بلیزارد اینترتینمنت در قبال بازی Diablo 4 روی استیم است که اتصال حساب Battle.net را الزامی می‌کند، اما کاربر را مجبور به نصب اپلیکیشن دسکتاپ Battle.net نمی‌کند.[1][6]

یوبیسافت صراحتاً این آزمایش اولیه را به عنوان پایه‌ای برای یک عرضه گسترده‌تر معرفی کرده است. این شرکت در آپدیت خود اعلام کرد: «این نسخه اولیه، گام نخست به سوی تجربه اجرایی روان‌تر و ساده‌تر روی استیم است. خدمات یوبیسافت کانکت به تدریج تکامل یافته و در آینده برای بازی‌های بیشتری از یوبیسافت روی استیم عرضه خواهد شد.»[4][5]

اثرات موجی این تصمیم در صنعت می‌تواند بسیار چشمگیر باشد. اگر یوبیسافت با موفقیت کلاینت اجباری خود را بدون فدا کردن معیارهای لایو-سرویس یا داده‌های پیشرفت بین‌پلتفرمی حذف کند، فشار عظیمی بر الکترونیک آرتز و راک‌استار گیمز وارد خواهد شد تا لانچرهای ثانویه خود را کنار بگذارند. جامعه پی‌سی گیمینگ مدت‌هاست که خواهان یک تجربه یکپارچه از آرشیو بازی‌های خود است و حالا یکی از بزرگترین ناشران بازار پذیرفته است که این اصطکاک دیگر ارزش هزینه‌اش را ندارد.[4][5]