عقب‌نشینی فیفا از طرح ۲۰ میلیارد دلاری جام جهانی؛ جانی اینفانتینو تحت فشار شدید است

طرح جسورانه و بسیار محرمانه جانی اینفانتینو برای فروش ۲۰ درصد از حقوق تجاری جام جهانی به سرمایه‌گذاران خصوصی، رسماً به بن‌بست رسید. رئیس فیفا پس از یک شورش جهانی بی‌سابقه که تهدید می‌کرد فوتبال بین‌المللی را از هم بپاشد، پروژه ۲۰ میلیارد دلاری پیشنهادی موسوم به «شرکت پیشروی فیفا» را متوقف کرد. این عقب‌نشینی یک شکست خیره‌کننده برای اینفانتینو است؛ کسی که تنها چند هفته پیش به نظر می‌رسید بدون رقیب به سوی چهارمین دوره ریاست خود بر محبوب‌ترین ورزش جهان پیش می‌رود. در عوض، این پیشنهاد – که قرار بود ۴.۲ میلیارد دلار از کنسرسیوم سرمایه‌گذاران جذب کند – طوفانی از خشم را در قدرتمندترین کنفدراسیون‌های قاره‌ای برانگیخت و ریاست او را در یک بحران وجودی فرو برد.[1][2][3]

واکنش‌ها علیه این طرح تجاری‌سازی سریع، شدید و به طرز چشمگیری متحد بود. یوفا، نماینده فوتبال اروپا، یک نشست اضطراری برگزار کرد که در آن ۵۵ فدراسیون عضو به اتفاق آرا رأی دادند که در صورت ادامه فروش، تمام تورنمنت‌های آتی فیفا را تحریم خواهند کرد. کونکاکاف (ناظر بر آمریکای شمالی و مرکزی) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به سرعت به آنها پیوستند. این جبهه متحد متشکل از ۱۴۳ فدراسیون عضو، از نظر ریاضی کسب ۱۰۶ رأی لازم برای تصویب این طرح را برای اینفانتینو غیرممکن ساخت و عملاً پیش از رسیدن به رأی‌گیری رسمی، معامله را از بین برد.[1][3][4][6]

مخالفت‌های داخلی در رده‌های اجرایی خود فیفا نیز پروژه را محکوم به شکست کرد و انزوای حلقه نزدیک رئیس را آشکار ساخت. کارلوس کوردیرو، مشاور ارشد اینفانتینو و رئیس سابق فدراسیون فوتبال آمریکا، بلافاصله در اعتراض استعفا داد. کوردیرو در بیانیه‌ای تند، این طرح را «معامله‌ای بد برای فوتبال» خواند و پرسید چرا فیفا باید ارزشمندترین دارایی خود را گرو بگذارد، در حالی که ذخایر نقدی عظیم و بدون بدهی دارد. کوین لامور، مدیر ارشد عملیاتی فیفا، نیز صفوف را شکست و به کارکنان گفت که آنها توسط پروژه‌ای فریب خورده‌اند که کاملاً توسط یک نفر و بدون مشورت مناسب پیش برده شده است.[4][5]

اینفانتینو در بیانیه عقب‌نشینی خود، مخالفت غیرقابل عبور را پذیرفت اما از عذرخواهی بابت این طرح خودداری کرد. او گفت: «پس از گوش دادن دقیق به همه دیدگاه‌ها، مشخص شد که این پروژه تفرقه‌هایی ایجاد کرده است که صرف نظر از سطح حمایت، دیگر در راستای منافع هدفی که در ابتدا تعیین شده بود، نیست.» او تأیید کرد که این پیشنهاد ادامه نخواهد یافت. او همچنان اصرار داشت که هدفش اتحاد و بهبود بازی بوده، هرچند اجرای محرمانه طرح دقیقاً نتیجه‌ای معکوس به بار آورد.[1][7]

با این حال، پس گرفتن طرح، خشم ذینفعان بانفوذ این ورزش را فروننشانده است. یوفا اکنون درگیری را از یک اختلاف سیاسی به یک رویارویی حقوقی تبدیل کرده است. نهاد حاکم بر فوتبال اروپا یک اخطار رسمی حقوقی به فیفا و شرکت‌های سرمایه‌گذاری درگیر ارسال کرد و خواستار حفظ تمام ارتباطات، داده‌ها و اسناد مربوط به مذاکرات محرمانه به عنوان شواهد بالقوه شد. وکلای یوفا هشدار دادند که هرگونه از بین بردن این مدارک به منزله از بین بردن شواهد خواهد بود، که نشان می‌دهد این کنفدراسیون برای نبردی طولانی آماده می‌شود.[4]

یوفا فعالانه در حال بررسی اقدامات قانونی، داوری و شکایات نظارتی است و استدلال می‌کند که ماهیت محرمانه طرح ۲۰ میلیارد دلاری اساساً با حکمرانی صحیح فوتبال بین‌المللی ناسازگار است. رهبری این کنفدراسیون روشن ساخته که صرفاً کنار گذاشتن فروش برای بازسازی اعتماد کافی نیست؛ آنها خواستار یک حسابرسی جامع در مورد نحوه سازماندهی این معامله و اینکه چه کسانی قرار بود از جدول زمانی سریع آن سود ببرند، هستند. یوفا اعلام کرد: «ما نمی‌توانیم با طرح‌های محرمانه در زمان‌بندی‌های سریع، که توسط افراد ناشناس طراحی شده و منفعت مشکوکی برای بازی دارد، ادامه دهیم.» آنها خواستار شناسایی و پاسخگویی کامل مسئولان شدند.[4][5]

این بحران اکنون به یک تهدید مستقیم و فوری برای ریاست اینفانتینو تبدیل شده است. الکساندر چفرین، رئیس یوفا، علناً هشدار داده است که اینفانتینو یا باید داوطلبانه استعفا دهد یا در انتخابات آتی ماه مارس با یک چالش رهبری جدی روبرو شود. اگرچه چفرین خود را از نامزدی کنار کشید، اما تأکید کرد که اینفانتینو حمایت سیاسی جامعه فوتبال، هواداران و بازیکنان را از دست داده است. پیام ارسالی از نیون واضح است: دولت فعلی دیگر صلاحیت اداره این ورزش را ندارد.[5][6]

فشار از هر گوشه و کنار دنیای فوتبال در حال افزایش است. چهره‌های سرشناس، از جمله لوئیس فیگو، برنده توپ طلا و اسطوره پرتغالی، مقاله‌های تندی منتشر کرده‌اند و خواستار استعفای فوری اینفانتینو شده‌اند. آنها رئیس فیفا را متهم می‌کنند که جامعه فوتبال را فریب داده تا به قیمت آسیب زدن به بازی، منافع شخصی خود را تأمین کند. چندین فدراسیون ملی، از جمله ولز، صربستان و سوئد، رسماً حمایت خود را از انتخاب مجدد او پس گرفته‌اند و انتظار می‌رود با ادامه این پیامدها، فدراسیون‌های بیشتری نیز همین مسیر را دنبال کنند.[2][5]

در حالی که فیفا به ضرب‌الاجل سخت‌گیرانه ماه نوامبر برای اعلام رسمی نامزدی رقبای ریاست نزدیک می‌شود، چشم‌انداز سیاست جهانی فوتبال کاملاً بازنویسی شده است. آنچه به عنوان تلاشی جسورانه و بسیار سودآور برای تقویت سریع درآمدهای تجاری فیفا آغاز شد، در عوض جناح‌های مختلف این ورزش را علیه قدرتمندترین مدیر اجرایی آن متحد کرده است. اینفانتینو، که ائتلاف خود را بر اساس وعده‌های شفافیت و افزایش بودجه بنا نهاده بود، اکنون خود را در حال مبارزه برای بقای سیاسی در برابر همان کنفدراسیون‌هایی می‌بیند که پیشتر قدرت او را تضمین می‌کردند.[2][6]