آلمان اولین جنگنده اف-۳۵ای را دریافت کرد؛ آغاز تغییر ۱۰ میلیارد یورویی به سمت قدرت هوایی رادارگریز و نقش هسته‌ای در ناتو

در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، در تاسیسات لاکهید مارتین در فورت ورث تگزاس، دولت آلمان رسماً مالکیت اولین جنگنده اف-۳۵ای لایتنینگ ۲ خود را در اختیار گرفت. این هواپیما با شماره دم ۰۱+۳۵ از خط مونتاژ نهایی خارج شد تا آغاز فیزیکی یک برنامه خرید ۱۰ میلیارد یورویی را رقم بزند؛ برنامه‌ای که ۳۵ جنگنده رادارگریز نسل پنجم را به نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه) تحویل خواهد داد.[1][2]

این خرید نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری در قدرت هوایی آلمان است که در درجه اول برای حفظ نقش برلین در توافق اشتراک هسته‌ای ناتو طراحی شده است. اف-۳۵ای جایگزین پاناویا تورنادو خواهد شد؛ هواپیمایی متعلق به دوران جنگ سرد که از دهه ۱۹۸۰ ماموریت حملات هسته‌ای لوفت‌وافه را بر عهده داشته است.

بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان که در مراسم تحویل حضور داشت، این رویداد را «آغاز عصری جدید برای نیروی هوایی آلمان» خواند و به ظرفیت این هواپیما برای حمل تسلیحات هسته‌ای بی۶۱ متعلق به ایالات متحده در صورت بروز بحران در اروپا اشاره کرد.[1]

انتقال فیزیکی این جنگنده‌ها چندین سال زمان خواهد برد. هشت فروند اول اف-۳۵ای آلمان در ایالات متحده باقی می‌مانند و به پایگاه گارد ملی هوایی ابینگ در فورت اسمیت آرکانزاس منتقل می‌شوند. این تاسیسات به عنوان یک مرکز آموزشی مشترک برای چندین اپراتور از کشورهای متحد عمل می‌کند و خلبانان و تکنسین‌های نگهداری آلمانی آموزش‌های خود را از پاییز امسال در آنجا آغاز خواهند کرد.[2]

برنامه‌ریزی‌ها حاکی از آن است که تحویل جنگنده‌ها به خاک آلمان در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۷ آغاز شود؛ زمانی که اولین جت‌ها به پایگاه هوایی بوشل در غرب آلمان خواهند رسید. لوفت‌وافه انتظار دارد تا سال ۲۰۲۹ ناوگان کامل ۳۵ فروندی خود را دریافت کند؛ در آن زمان این پلتفرم کاملاً عملیاتی اعلام شده و جنگنده‌های تورنادو بازنشسته خواهند شد.[1][2]

فراتر از ماموریت هسته‌ای، اف-۳۵ قابلیت تلفیق حسگرها را به همراه می‌آورد که ارتش آلمان در حال حاضر فاقد آن است. این هواپیما برای عملیات در حریم‌های هوایی به شدت مورد مناقشه طراحی شده است تا داده‌های راداری و جنگ الکترونیک را جمع‌آوری کرده و از طریق یک شبکه امن بین سایر تجهیزات هوایی و زمینی توزیع کند.

پیستوریوس با تاکید بر نقش این جت به عنوان یک ضریب‌افزای قدرت گفت: «اف-۳۵ای می‌تواند حجم عظیمی از داده‌ها را جمع‌آوری کرده و به سرعت آن‌ها را در قالب یک تصویر عملیاتی جامع ترکیب کند.»[1]

خرید آلمان، استانداردسازی گسترده‌تر پدافند هوایی اروپا را تسریع می‌کند. لوفت‌وافه به ۱۲ کشور اروپایی دیگر - از جمله بریتانیا، ایتالیا، هلند، نروژ و لهستان - می‌پیوندد که لایتنینگ ۲ را انتخاب کرده‌اند. این تمرکز بر یک نوع هواپیمای واحد در سراسر قاره، به برنامه‌ریزان ناتو اجازه می‌دهد تا بر مهمات مشترک، پایه‌های نرم‌افزاری یکسان و زیرساخت‌های نگهداری یکپارچه تکیه کنند.[2]

این قابلیت همکاری متقابل، یک هدف اولیه برای فرماندهان متفقین است که جناح شرقی ائتلاف را مدیریت می‌کنند. سرلشکر آلمانی فرانک گرفه، رئیس ستاد فرماندهی هوایی متفقین ناتو، این خرید را «سرمایه‌گذاری قابل توجهی در قابلیت همکاری متقابل ناتو و قدرت هوایی متفقین» توصیف کرد. با به‌کارگیری پلتفرمی مشابه با کشورهای همسایه، لوفت‌وافه می‌تواند بدون مشکلِ ترجمه داده‌ها بین سیستم‌های ناسازگار، مستقیماً در گروه‌های ضربت چندملیتی ادغام شود.

تخصیص ۱۰ میلیارد یورویی که از صندوق ویژه دفاعی تاسیس شده پس از تهاجم سال ۲۰۲۲ به اوکراین برداشت شده است، هزینه‌های هواپیما، زیرساخت‌های آموزشی و یک بسته پشتیبانی اولیه را پوشش می‌دهد. در حالی که سفارش فعلی روی ۳۵ فروند ایستاده است، تحلیلگران دفاعی خاطرنشان می‌کنند که با توجه به تاخیر در توسعه سیستم نبرد هوایی آینده مشترک فرانسه، آلمان و اسپانیا، نیاز لوفت‌وافه ممکن است گسترش یابد و اف-۳۵ را به عنوان اصلی‌ترین دارایی رادارگریز در دسترس برلین در این دهه باقی بگذارد.[2]

رونمایی از هواپیمای ۰۱+۳۵ که اولین پرواز خود را در ۱۰ سپتامبر به پایان رساند، نشان می‌دهد که خط تولید اکنون به طور فعال در حال تحقق تعهد سال ۲۰۲۲ آلمان است. در حالی که کادر اولیه خلبانان پروازهای آشنایی خود را در آرکانزاس آغاز می‌کنند، لوفت‌وافه با وظیفه لجستیکی پیچیده‌ای برای ارتقای زیرساخت‌ها در بوشل روبرو است تا پیش از عبور اولین جت‌ها از اقیانوس اطلس، از یک سیستم تسلیحاتی به شدت طبقه‌بندی شده و وابسته به فناوری دیجیتال پشتیبانی کند.[2]