نظرسنجیهای جدید: افت محبوبیت ترامپ و ونس در پی انتخابات میاندورهای
تازهترین نظرسنجیهای مؤسسه پیو و کالج امرسون نشان میدهد که اکثریت آمریکاییها دیدگاه نامطلوبی نسبت به دونالد ترامپ و جیدی ونس پیدا کردهاند. این افت محبوبیت در حالی رخ میدهد که حزب جمهوریخواه در حال ارزیابی نتایج انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ و بررسی گزینههای احتمالی برای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ است.
به قلم ندا وزیری
این خبر را به اشتراک بگذارید
بهطور خلاصه
- نظرسنجی جدید پیو نشان میدهد ۶۴ درصد از آمریکاییها دیدگاه نامطلوبی نسبت به دونالد ترامپ و ۵۴ درصد دیدگاه منفی نسبت به جیدی ونس دارند.
- بر اساس دادههای کالج امرسون، مارکو روبیو با ۳۶ درصد آرا در رقابتهای اولیه فرضی جمهوریخواهان برای سال ۲۰۲۸ از جیدی ونس (۲۰ درصد) پیشی گرفته است.
- کاهش هزینههای زندگی و پایان دادن به جنگ در ایران، دو اولویت اصلی رأیدهندگان آمریکایی برای کنگره جدید در سال ۲۰۲۷ محسوب میشوند.
پس از پایان انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ و تغییر توازن قدرت در کنگره، بسیاری از تحلیلگران انتظار داشتند که پایگاه رأیدهندگان دونالد ترامپ همچنان مستحکم باقی بماند. با این حال، دادههای جدید نشان میدهد که این ادعا با واقعیتهای آماری همخوانی ندارد. نظرسنجیهای تازه از دو مؤسسه معتبر، تصویری متفاوت از افکار عمومی آمریکا ارائه میدهند که در آن محبوبیت رهبران فعلی کاخ سفید با افت چشمگیری مواجه شده است.[1][2]
بر اساس نظرسنجی جدید مرکز تحقیقات پیو که در اواسط نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نزدیک به دو سوم آمریکاییها دیدگاه منفی نسبت به رئیسجمهور دارند. در این پیمایش، ۶۴ درصد از پاسخدهندگان اعلام کردند که نگاهی نامطلوب به دونالد ترامپ دارند، در حالی که تنها ۳۴ درصد دیدگاه مثبتی نسبت به او ابراز کردند. این رقم نشاندهنده افزایش ۶ درصدی دیدگاههای منفی نسبت به ماه فوریه همین سال است.[1]
وضعیت برای جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، نیز چندان مساعد نیست. دادههای پیو نشان میدهد که ۵۴ درصد از بزرگسالان آمریکایی دیدگاهی نامطلوب نسبت به او دارند و تنها ۳۵ درصد نگاهی مثبت به عملکرد وی نشان دادهاند. همچنین حدود ۸ درصد از شرکتکنندگان در این نظرسنجی گفتهاند که شناخت کافی از ونس ندارند تا درباره او اظهار نظر کنند.[1]
این روند نزولی تنها به دادههای پیو محدود نمیشود. نظرسنجی ملی کالج امرسون که بین ۱۴ تا ۱۶ نوامبر انجام شد، نتایج مشابهی را به ثبت رسانده است. در این پیمایش، میزان رضایت از عملکرد ترامپ تنها ۳۷ درصد برآورد شده است، در حالی که ۵۴ درصد از رأیدهندگان از عملکرد او ابراز نارضایتی کردهاند. این ارقام نشاندهنده یک چالش جدی برای دولتی است که نیمی از دوره دوم خود را سپری میکند.[2]
برای درک بهتر این اعداد، باید به سازوکار این نظرسنجیها توجه کرد. پیمایش پیو با جامعه آماری گسترده ۱۰ هزار و ۲۴۷ نفر از بزرگسالان آمریکایی انجام شده است که حاشیه خطای بسیار پایینی دارد. در مقابل، نظرسنجی امرسون روی هزار رأیدهنده ثبتنامشده با حاشیه خطای مثبت و منفی ۳ درصد متمرکز بوده است. همگرایی نتایج در دو روششناسی متفاوت، اعتبار این یافتهها را به میزان قابلتوجهی افزایش میدهد.[1][2][3]
پیامدهای آماری برای رقابتهای ۲۰۲۸
یکی از مهمترین پیامدهای این افت محبوبیت، تغییر در چشمانداز رقابتهای درونحزبی جمهوریخواهان برای انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸ است. تا پیش از این، جیدی ونس به عنوان وارث بلامنازع پایگاه سیاسی ترامپ شناخته میشد، اما دادههای جدید نشان میدهد که او جایگاه پیشتاز خود را در میان همحزبیهایش از دست داده است.[2]
در پرسش مربوط به نامزد ترجیحی جمهوریخواهان برای سال ۲۰۲۸، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه فعلی، با کسب ۳۶ درصد آرا در صدر قرار گرفته است. در مقابل، جیدی ونس تنها توانسته ۲۰ درصد از حمایت رأیدهندگان همحزبی خود را جلب کند. ران دسانتیس، فرماندار فلوریدا، با ۹ درصد و دونالد ترامپ جونیور با ۶ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند.[2]
این ارقام نشاندهنده یک چرخش شگرف در افکار عمومی جمهوریخواهان است. در نظرسنجی مشابه امرسون در ماه ژوئیه، ونس با اختلاف یک درصد از روبیو پیش بود. حتی در ماه فوریه، ونس با برتری خیرهکننده ۵۲ درصد در برابر ۲۰ درصد، روبیو را پشت سر گذاشته بود. از دست دادن این برتری ۳۲ درصدی در کمتر از ۹ ماه، پویاییهای جدیدی را در حزب آشکار میکند.[2]
بررسی دقیقتر ترکیب جمعیتی در این نظرسنجیها، زوایای پنهان دیگری را نیز روشن میکند. بر اساس تحلیلهای آماری، افت محبوبیت ترامپ و ونس در میان رأیدهندگان جوان و زنان بسیار مشهودتر است. زنان زیر ۵۰ سال به طور خاص نسبت به مواضع اجتماعی و اظهارنظرهای گذشته معاون رئیسجمهور ابراز نگرانی کردهاند، که این امر به شکاف جنسیتی عمیقی دامن زده است.[1][3]
همچنین، تغییر جهت رأیدهندگان هیسپانیک نقش مهمی در صعود مارکو روبیو ایفا کرده است. روبیو به عنوان یک سیاستمدار لاتینتبار از ایالت کلیدی فلوریدا، توانسته است ارتباط مؤثرتری با این بخش رو به رشد از جمعیت آمریکا برقرار کند؛ در حالی که پیامهای پوپولیستی ونس نتوانسته جذابیت مشابهی برای این گروه جمعیتی به همراه داشته باشد.[2][3]
تحلیلگران بر این باورند که رأیدهندگان جمهوریخواه پس از شکستهای حزب در انتخابات میاندورهای، به دنبال چهرهای با قابلیت پیروزی بالاتر هستند. این نوسانات نشان میدهد رقابتهای اولیه جمهوریخواهان برای سال ۲۰۲۸ تا چه حد بیثبات و متغیر است و رأیدهندگان به دنبال یک برند سیاسی قویتر میگردند.[3]
نگاه افکار عمومی به کابینه و دموکراتها
نارضایتی عمومی تنها به رئیسجمهور و معاون او محدود نمیشود، بلکه سایر اعضای کلیدی کابینه را نیز در بر میگیرد. بر اساس گزارش پیو، ۵۰ درصد از آمریکاییها دیدگاه نامطلوبی نسبت به رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت و خدمات انسانی، دارند و تنها ۴۰ درصد او را تأیید میکنند.[1]
نارضایتی عمومی تنها به رئیسجمهور و معاون او محدود نمیشود، بلکه سایر اعضای کلیدی کابینه را نیز در بر میگیرد.
پیت هگست، وزیر دفاع، نیز وضعیت مشابهی را تجربه میکند. ۴۷ درصد از پاسخدهندگان نگاهی منفی به او دارند و تنها ۲۳ درصد عملکرد او را مثبت ارزیابی کردهاند. البته ۲۸ درصد از مردم گفتهاند که شناخت کافی از هگست ندارند. مارکو روبیو نیز با وجود پیشتازی در میان جمهوریخواهان، در سطح ملی با ۴۴ درصد دیدگاه نامطلوب مواجه است.[1]
با این حال، دادهها نشان میدهد که حزب دموکرات نیز از محبوبیت قاطعی برخوردار نیست. چاک شومر، رهبر اقلیت سنا که امیدوار است در کنگره جدید رهبری اکثریت را بر عهده بگیرد، با ۴۹ درصد دیدگاه نامطلوب و تنها ۲۲ درصد دیدگاه مطلوب روبهرو است. این ارقام نشاندهنده بیاعتمادی گسترده به رهبران سنتی هر دو حزب است.[1]
حکیم جفریز، رهبر دموکراتها در مجلس نمایندگان، وضعیت نسبتاً بهتری دارد اما او نیز با ۳۹ درصد دیدگاه منفی در برابر ۲۸ درصد دیدگاه مثبت، در محدوده نارضایتی قرار دارد. نکته قابل توجه این است که بخش بزرگی از جامعه آمریکا هنوز شناخت دقیقی از رهبران دموکرات کنگره ندارند و حدود یک سوم افراد از اظهار نظر درباره جفریز خودداری کردهاند.[1]
اولویتهای تقنینی و رقابتهای دموکراتها
در جبهه دموکراتها برای سال ۲۰۲۸، رقابت بسیار فشردهتر و پراکندهتر است. نظرسنجی امرسون نشان میدهد که جان آساف با ۱۷ درصد در صدر گزینههای دموکراتها قرار دارد. پس از او، کامالا هریس با ۱۶ درصد، الکساندریا اوکاسیو-کورتز با ۱۵ درصد و پیت بوتجیج با ۱۴ درصد در تعقیب یکدیگر هستند.[2]
گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، با ۱۱ درصد در رتبه پنجم قرار گرفته است. این پراکندگی آرا نشان میدهد که دموکراتها هنوز بر سر یک چهره شاخص برای رهبری آینده حزب به اجماع نرسیدهاند و بلوکهای مختلف سنی و ایدئولوژیک، نامزدهای متفاوتی را برای هدایت جریان سیاسی خود ترجیح میدهند.[2]
در بخش اولویتهای سیاستگذاری، رأیدهندگان پیام روشنی برای کنگره جدید دارند. ۵۷ درصد از شرکتکنندگان در نظرسنجی امرسون اعلام کردهاند که کاهش هزینههای زندگی باید مهمترین اولویت قانونگذاران در سال ۲۰۲۷ باشد. این موضوع نشاندهنده فشار اقتصادی مستمری است که شهروندان در زندگی روزمره خود احساس میکنند.[2]
درک مکانیسم تأثیرگذاری این اولویتها بر محبوبیت سیاستمداران نیازمند توجه به شاخصهای اقتصادی است. زمانی که اکثریت قاطع مردم هزینه زندگی را اولویت اصلی میدانند، هرگونه سیاست یا اظهارنظری که به بیثباتی اقتصادی تعبیر شود، بلافاصله در قالب افت محبوبیت در نظرسنجیها خود را نشان میدهد و تورم مهارنشده پاشنه آشیل دولتها محسوب میشود.[2][3]
پس از اقتصاد، پایان دادن به جنگ در ایران با ۴۹ درصد آرا در رتبه دوم اولویتها قرار گرفته است. این مسئله سیاست خارجی، تأثیر مستقیمی بر افکار عمومی داشته و به نظر میرسد یکی از دلایل اصلی افت محبوبیت چهرههایی مانند جیدی ونس باشد که مواضع متناقضی در این خصوص اتخاذ کردهاند و با انتقاداتی از درون حزب مواجه شدهاند.[2][3]
ممنوعیت معاملات سهام برای اعضای کنگره (۴۹ درصد)، اصلاحات سیستم بهداشت و درمان (۴۵ درصد) و قانونگذاری برای صنعت هوش مصنوعی (۳۷ درصد) از دیگر اولویتهای مهم رأیدهندگان به شمار میروند. تنها ۲۸ درصد از کل رأیدهندگان معتقدند که تحقیق و تفحص از دولت ترامپ باید در دستور کار اصلی کنگره قرار گیرد.[2]
چشمانداز آینده و محدودیتهای دادهها
با وجود اینکه ۵۷ درصد از آمریکاییها از پیروزی دموکراتها و کنترل آنها بر کنگره احساس هیجان یا آسودگی میکنند، اما این به معنای چک سفید امضا برای این حزب نیست. ۵۵ درصد از مردم سیاستها و برنامههای رهبران دموکرات را تأیید میکنند، اما همچنان انتظارات بالایی برای حل مشکلات ساختاری دارند.[1]
نکتهای که در تحلیل این دادهها باید در نظر گرفت، فاصله زمانی طولانی تا انتخابات ۲۰۲۸ است. نظرسنجیهای زودهنگام بیشتر بازتابدهنده میزان شناخت نامها و واکنشهای احساسی کوتاهمدت به رویدادهای اخیر هستند تا پیشبینی دقیق رفتار رأیدهندگان در صندوقهای رأی، و این ارقام میتوانند با تغییر شرایط اقتصادی دگرگون شوند.[3]
با این حال، این اعداد برای حامیان مالی کمپینها و استراتژیستهای حزبی اهمیت حیاتی دارند. افت شدید حمایت از ونس میتواند مسیر جذب سرمایه را برای او دشوارتر کند و در عین حال، راه را برای ورود چهرههای جدیدتر به عرصه رقابتهای درونحزبی جمهوریخواهان هموار سازد تا توازن قدرت در داخل حزب بازتعریف شود.[3]
در نهایت، پیام مشترک این نظرسنجیها واضح است: رأیدهندگان آمریکایی از وضعیت موجود ناراضی هستند و این نارضایتی، گریبانگیر رهبران هر دو حزب شده است. در حالی که ترامپ و ونس با افت بیسابقه محبوبیت دستوپنجه نرم میکنند، دموکراتها نیز باید ثابت کنند که میتوانند راهحلهای عملی برای دغدغههای اقتصادی و سیاست خارجی ارائه دهند.[1][2][3]
بررسی عمیق دیدگاهها
پژوهشگران افکار عمومی
تأکید بر اهمیت حاشیه خطا و روندهای بلندمدت در نظرسنجیهای زودهنگام.
از دیدگاه تحلیلگران داده، نظرسنجیهای انجامشده دو سال پیش از انتخابات ریاستجمهوری، بیشتر شاخصی از احساسات لحظهای و واکنش به رویدادهای اخیر (مانند انتخابات میاندورهای) هستند تا پیشبینی قطعی نتایج. با این حال، همگرایی دادههای مؤسسات مختلف مانند پیو و امرسون در نشان دادن افت محبوبیت ترامپ و ونس، یک سیگنال آماری قوی محسوب میشود که نمیتوان آن را صرفاً به خطای نمونهگیری تقلیل داد.
تحلیلگران انتخاباتی
تمرکز بر نیاز به بازسازی برند حزبی و یافتن نامزدهای با قابلیت پیروزی بالاتر.
بسیاری از استراتژیستهای درون حزب جمهوریخواه معتقدند که نتایج ضعیف در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ نشاندهنده خستگی رأیدهندگان از گفتمان فعلی است. صعود مارکو روبیو در نظرسنجیها به عنوان نشانهای از تمایل بدنه حزب به سمت چهرههایی با سابقه اجرایی قویتر در حوزه امنیت ملی و توانایی جذب آرای اقلیتها (به ویژه هیسپانیکها) تفسیر میشود. آنها هشدار میدهند که تکیه صرف بر پایگاه سنتی برای پیروزی در ۲۰۲۸ کافی نخواهد بود.
ناظران مستقل
بررسی تأثیر متغیرهای کلان اقتصادی بر نوسانات محبوبیت سیاستمداران.
ارزیابی جامع این دادهها نشان میدهد که ریشه اصلی نارضایتی عمومی، فراتر از اشخاص، در فشارهای ساختاری اقتصاد نهفته است. زمانی که ۵۷ درصد از جامعه کاهش هزینههای زندگی را اولویت اول خود میدانند، هر دولتی که در قدرت باشد با چالش محبوبیت مواجه خواهد شد. افت جایگاه ونس و ترامپ تا حد زیادی بازتابی از ناکامی در ارائه یک روایت اقتصادی اطمینانبخش در دوران پس از انتخابات میاندورهای است.
- پژوهشگران افکار عمومی
- تأکید بر اهمیت حاشیه خطا و روندهای بلندمدت در نظرسنجیهای زودهنگام.
- تحلیلگران انتخاباتی
- تمرکز بر نیاز به بازسازی برند حزبی و یافتن نامزدهای با قابلیت پیروزی بالاتر.
- ناظران مستقل
- بررسی تأثیر متغیرهای کلان اقتصادی بر نوسانات محبوبیت سیاستمداران.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- رأیدهندگان مستقل و نوسانی که وابستگی حزبی ندارند
- فعالان مدنی و گروههای حامی حقوق مصرفکنندگان
منابع
[1]Pew Research Centerپژوهشگران افکار عمومیHow Americans View Trump, Key Administration Officials and Democratic Congressional Leaders
مطالعه در Pew Research Center →
[2]Emerson College Pollingتحلیلگران انتخاباتیNational Poll: Rubio Leads 2028 GOP Nomination Contest, Ossoff Rises Among Democrats
مطالعه در Emerson College Polling →
[3]تیم سردبیری کوهستانناظران مستقلتحلیل تیم سردبیری کوهستان
مطالعه در تیم سردبیری کوهستان →
بیشتر در تحلیل داده
مشاهده همه →افکار عمومی
نظرسنجی جدید پیو: تضاد در نگاه آمریکاییها به نهادهای فدرال؛ از محبوبیت پارکهای ملی تا افت جایگاه ICE
3 منبع
گزارش پیو: حجم ۲.۷ میلیارد دلاری بازارهای پیشبینی در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶
3 منبع
مصرف رسانهای
پژوهش جدید پیو: ارتباط مستقیم منابع دریافت خبر با میزان مشارکت سیاسی و مدنی شهروندان
4 منبع
گزارش جدید پیو: ۳۸ درصد از پستهای اینفلوئنسرهای حوزه سلامت به تبلیغ محصولات اختصاص دارد
6 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار تحلیل داده با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





