نظرسنجی شبکه ۱۳ اسرائیل: پیشتازی ۵۴ کرسی بلوک نتانیاهو در پی شکاف اپوزیسیون

در حالی که رهبران اپوزیسیون اسرائیل مدعی حرکت پیوسته به سوی کسب اکثریت پارلمانی هستند، داده‌های جدید نشان می‌دهد که تشتت آرا در حال تضعیف این ائتلاف است. تازه‌ترین نظرسنجی شبکه ۱۳ اسرائیل که در اول اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نشان می‌دهد که بلوک حامی بنیامین نتانیاهو با ۵۴ کرسی، بار دیگر از ائتلاف صهیونیستی مخالفان با ۵۲ کرسی پیشی گرفته است.[1]

این تغییر موازنه بیش از آنکه ناشی از افزایش محبوبیت احزاب راست‌گرا باشد، ریشه در مکانیسم «حدنصاب انتخاباتی» دارد. بر اساس این نظرسنجی، حزب مشترک یوعاز هندل و یارون زلخا نتوانسته است از مرز ۳.۲۵ درصدی لازم برای ورود به کنست عبور کند.[1][2]

ناکامی این حزب در کسب حدنصاب، به معنای حذف کامل آرای حامیان آن از محاسبات نهایی کرسی‌های پارلمان است. این هدررفت آرا در جبهه مخالفان، به طور خودکار وزن نسبی بلوک نتانیاهو را افزایش داده و به آن‌ها اجازه داده است تا فاصله دو کرسی را با رقبای خود ایجاد کنند.[1]

در سطح احزاب منفرد، حزب «یشار» به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش، با ۲۱ کرسی همچنان بزرگترین حزب است، هرچند نسبت به هفته گذشته یک کرسی افت داشته است. حزب لیکود به رهبری نتانیاهو با ۱۹ کرسی در جایگاه دوم قرار دارد و پس از آن احزاب «با هم» و «دموکرات‌ها» هر کدام با ۱۱ کرسی ایستاده‌اند.[1]

در این میان، احزاب عربی که به هیچ‌یک از دو بلوک اصلی متعهد نیستند، مجموعاً ۱۴ کرسی را به خود اختصاص داده‌اند. فهرست مشترک با ۹ کرسی و حزب رعام با ۵ کرسی، نقش تعیین‌کننده‌ای در جلوگیری از رسیدن هر دو بلوک به اکثریت ۶۱ کرسی ایفا می‌کنند.[1]

در بلوک حامی نتانیاهو، احزاب افراطی و مذهبی همچنان پایگاه رای خود را حفظ کرده‌اند. حزب «اسرائیل خانه ما» ۹ کرسی، «عوتسما یهودیت» و «یهودیت متحد تورات» هر کدام ۸ کرسی، و احزاب شاس و صهیونیسم مذهبی هر کدام ۷ کرسی به دست آورده‌اند.[1]

این بن‌بست سیاسی در فضایی از بی‌اعتمادی عمیق عمومی رخ می‌دهد. داده‌های موسسه دموکراسی اسرائیل نشان می‌دهد که میانگین اعتماد عمومی به هشت نهاد کلیدی این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۳۴ درصد سقوط کرده است، در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۲ حدود ۶۱ درصد بود.

فقدان یک چشم‌انداز روشن، بسیاری از رای‌دهندگان را سرخورده کرده است. ریچل، شهروند ۴۲ ساله ساکن غرب بیت‌المقدس، می‌گوید که رای نخواهد داد زیرا به هیچ‌کس اعتماد ندارد و با وجود حمایت پیشین از یائیر لاپید، امروز هیچ آینده‌ای برای این کشور نمی‌بیند.

در میان یهودیان حریدی نیز که به طور سنتی به احزاب مذهبی حامی نتانیاهو رای می‌دهند، نشانه‌هایی از تغییر دیده می‌شود. پینخاس، دانشجوی ۲۴ ساله ارتدوکس افراطی، معتقد است که تمام گزینه‌های این انتخابات بی‌ارزش هستند، اما قصد دارد به آیزنکوت رای دهد.

با این حال، پایگاه راست‌گرایان افراطی همچنان به ائتلاف فعلی وفادار مانده است. یاکوب، جوان ۲۳ ساله‌ای که به زودی خدمت سربازی خود را آغاز می‌کند، تاکید دارد که آن‌ها اکثریت را به دست خواهند آورد و باید از نتانیاهو حمایت کنند زیرا او باید کار را تمام کند.

سایه حملات هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و نزدیک به سه سال جنگ در غزه، لبنان و رویارویی با ایران، بر این انتخابات سنگینی می‌کند. نظرسنجی موسسه دموکراسی اسرائیل نشان می‌دهد که ۶۸ درصد از پاسخ‌دهندگان یهودی، وقایع هفتم اکتبر را عامل اصلی در تصمیم‌گیری انتخاباتی خود می‌دانند.

با توجه به اینکه هیچ‌یک از دو بلوک چشم‌انداز روشنی برای رسیدن به ۶۱ کرسی ندارند، سرنوشت دولت آینده به ائتلاف‌های پس از انتخابات بستگی دارد. تا زمانی که احزاب کوچک در مرز حدنصاب در نوسان هستند، هر تغییر جزئی در روز رای‌گیری در اواخر اکتبر می‌تواند موازنه قدرت را کاملاً دگرگون کند.[1][2]