رفتن به محتوای اصلی
اقتصاد هوانوردیخطوط هوایی سنگاپور· 6 دقیقه مطالعه· در کسب‌وکار

سقوط ۴۴ درصدی سود نیم‌سال خطوط هوایی سنگاپور در پی جهش بهای سوخت هواپیما با وجود ثبت رکورد درآمد ۱۰.۳ میلیارد دلاری

خطوط هوایی سنگاپور از افت ۴۳.۹ درصدی سود نیم‌سال اول خود تا رقم ۱۳۴ میلیون دلار سنگاپور در پی جهش سنگین نرخ جهانی سوخت خبر داد؛ با این حال، غول هوایی منطقه با ثبت رکوردی تازه در درآمد و کاهش زیان‌های اِیر ایندیا فراتر از پیش‌بینی تحلیل‌گران عمل کرد.

به قلم لیانا خسروی

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

خطوط هوایی سنگاپور در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶ افت ۴۳.۹ درصدی سود خالص را به ثبت رساند؛ کاهشی سنگین که مستقیماً ناشی از جهش شدید بهای جهانی سوخت جت است. این شرکت حامل پرچم، سود خالص خود را ۱۳۴ میلیون دلار سنگاپور اعلام کرد که بازتابی از فشارهای هزینه‌ای فرساینده در سرتاسر زنجیره تأمین صنعت هوانوردی به شمار می‌رود.[3][5]

با وجود این ریزش چشمگیر در مقایسه با دوره مشابه سال پیش، عملکرد مالی این شرکت از میانگین پیش‌بینی تحلیل‌گران بازار فراتر رفت. هجوم کم‌سابقه تقاضا برای سفرهای بین‌المللی توانست رکوردی بی‌سابقه در درآمدزایی ناخالص بر جای بگذارد و همانند سپری مالی در برابر افزایش سرسام‌آور مخارج عملیاتی عمل کند.[1]

درآمد عملیاتی این شرکت در دوره شش‌ماهه به رکورد ۳۵.۹ میلیارد رینگیت مالزی (معادل تقریبی ۱۰.۳ میلیارد دلار سنگاپور) رسید. این جریان نقدی تاریخی نشان‌دهنده حفظ قدرت قیمت‌گذاری این غول آسیایی است، آن هم در شرایطی که شبکه‌های ترابری و لجستیک بین‌المللی با اصطکاک‌های سنگینی روبه‌رو هستند.[3]

اسناد مالی منتشرشده نشان می‌دهند که درآمد پایدار در هر دو بخش مسافری و باری، تاب‌آوری شبکه پروازی این شرکت را تثبیت کرده است. اگرچه در گزارش اولیه نقل‌قول مستقیمی از مدیران درباره درصد دقیق قراردادهای پوشش ریسک سوخت ذکر نشده، اما چابکی عملیاتی توانسته حاشیه سود اصلی را حفظ کند.[1]

این کارنامه مالی نشان‌دهنده یک نقطه عطف اساسی در ساختار هوانوردی بین‌المللی در اواخر سال ۲۰۲۶ است؛ برهه‌ای که در آن جهش‌های درآمدی آسان پس از دوره همه‌گیری به پایان رسیده و صنعت وارد میدان نبرد سنگین بر سر انضباط مالی و مدیریت هزینه واحد شده است.[4]

مهار جهش نرخ سوخت هوایی

عامل محوری در انقباض سودآوری، صعود متوالی و پرشتاب بهای فرآورده‌های سوختی در بازارهای جهانی بود. تنش‌های ژئوپلیتیکی در منطقه خاورمیانه توأم با تنگنای ظرفیت پالایشگاهی جهان، بهای سوخت هواپیما را در فصول سوم و چهارم سال به شکلی ملموس افزایش داد.[2]

بهای سوخت جت در فصول سوم و چهارم جهش محسوسی را تجربه کرد و حاشیه سود عملیاتی شرکت‌ها را زیر فشار گذاشت.

سوخت معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ درصد از کل هزینه‌های عملیاتی خطوط هوایی سنتی را به خود اختصاص می‌دهد. برای سنگاپور ایرلاینز، نوسانات اخیر نرخ انرژی، این نسبت را به بالاترین سقف ممکن رساند و بخش اعظم بازدهی حاصل از پروازهای تکمیل‌ظرفیت را بلعید.[4][5]

این شرکت برای کاستن از شدت ضربات بازار بی‌ثبات انرژی، اتکای فراوانی به قراردادهای آتی پوشش ریسک سوخت (Hedging) دارد تا با تثبیت قیمت خریدهای آتی، ترازنامه خود را در برابر جهش‌های غیرمنتظره اقتصاد کلان بیمه کند.[1]

با این حال، پوشش ریسک مالی تنها تسکینی موقت برای دوره‌های طولانی تورم قیمتی است. با انقضای قراردادهای قدیمی‌تر و ارزان‌تر، ایرلاین ناگزیر است هزینه‌های روزمره سوخت را با نرخ‌های گزاف فعلی در محاسبات بهای تمام‌شده خود ادغام کند.[5]

در مواجهه با این فشار سنگین، شماری از خطوط هوایی بین‌المللی راهبرد کاهش نامحسوس برنامه‌های پروازی زمستانه را در پیش گرفتند تا از طریق انقباض تعمدی عرضه صندلی، متوسط نرخ بلیت را بالا نگه داشته و قبوض سوخت را جبران کنند.[2]

سپر درآمدی رکوردشکن در برابر هزینه‌ها

اما سنگاپور ایرلاینز از موج تعدیل تهاجمی ظرفیت پروازی دوری گزید. این شرکت با تکیه بر شبکه مقاصد گسترده خود ترجیح داد روی حجم بالای جابه‌جایی مسافر شرط ببندد و حاشیه سود کمتر به ازای هر صندلی را با ضریب اشغال بالاتر پر کند.[1]

آمارها نشان می‌دهند این تاکتیک متکی بر مقیاس عملیاتی ثمربخش بوده و درآمد تاریخی ۳۵.۹ میلیارد رینگیتی را رقم زده است. ضریب اشغال پروازها در هر دو بخش کابین‌های ویژه و شرکت ارزان‌قیمت تابعه آن، اسکوت (Scoot)، به بالای ۸۵ درصد رسید.[3]

رکوردزنی در حجم جابه‌جایی مسافر و ضریب اشغال صندلی‌ها به سپری حیاتی برای ترازنامه مالی این ایرلاین تبدیل شد.

بخش سفرهای تجاری و تفریحی با کلاس ویژه (پرمیوم) علی‌رغم فشارهای تورمی جهانی همچنان پررونق باقی ماند. مسافران بین‌المللی کماکان تمایل بالایی برای پرداخت هزینه بیشتر در ازای پروازهای مستقیم با خدمات ممتاز نشان می‌دهند.[4]

بخش بار هوایی (کارگو) نیز که در سال‌های اوج کرونا شریان حیاتی بقای شرکت بود، پس از پشت سر گذاشتن دوران بازگشت به شرایط عادی ثبات یافته و تقاضای پرشتاب تجارت الکترونیک در شرق آسیا حاشیه سود حمل بار را در خطوط فرااقیانوسی حفظ کرده است.[1]

تحلیل‌گران بازار یادآور می‌شوند که تنوع‌بخشی به جریان‌های درآمدی از طریق تقویت ناوگان ترابری بار، عنصری تعیین‌کننده در تاب‌آوری زنجیره ارزش این شرکت هوانوردی در بازارهای متلاطم به شمار می‌آید.[3]

کاهش زیان اِیر ایندیا؛ گره‌گشایی غیرمنتظره

فراتر از فعالیت‌های جاری، پرتفوی سرمایه‌گذاری سنگاپور ایرلاینز در شبه‌قاره هند یک مزیت غیرمنتظره به همراه آورد: کاهش چشمگیر بار زیان‌دهی ناشی از سهم این شرکت در اِیر ایندیا (Air India).[2]

اِیر ایندیا در این دوره کاهش قابل‌توجهی در زیان خالص ثبت کرد که نخستین نشانه‌های موفقیت‌آمیز بودن برنامه تحول ساختاری چندساله آن است؛ رویدادی که به موجب قواعد حسابداری ارزش ویژه، بازتابی مثبت در دفاتر مالی سنگاپور ایرلاینز دارد.[2]

تعدیل زیان‌های حامل پرچم هند نقش مؤثری در تعدیل آثار شوک سوخت بر ترازنامه شرکت مادر داشت و درستی رویکرد استراتژیک بلندمدت سنگاپور ایرلاینز برای نفوذ به اقتصاد نوظهور جنوب آسیا را به نمایش گذاشت.[2]

کاهش زیان‌های شرکت اِیر ایندیا کمکی فراتر از انتظار به دفاتر مالی حسابداری ارزش ویژه سنگاپور ایرلاینز رساند.

ادغام کامل خطوط هوایی ویستارا (Vistara) ــ پروژه مشترک تاتاسانز و سنگاپور ایرلاینز ــ در بدنه اِیر ایندیا هم‌افزایی‌های لجستیکی و شبکه‌ای گسترده‌تری به همراه خواهد داشت و قطبی تمام‌عیار برای رقابت بین‌المللی ایجاد می‌کند.[2]

ناظران صنعت بر این باورند که بازار هند دیگر صرفاً یک سازوکار تدافعی برای پوشش ریسک سنگاپوری‌ها نیست، بلکه به ستون اصلی گسترش آتی درآمدهای فرامرزی آن‌ها بدل شده است.[2]

فشارهای فزاینده بر بازدهی و ظرفیت جهانی پروازها

با وجود ارقام خیره‌کننده در مجموع درآمدها، اقتصاد واحد هوانوردی دستخوش دگرگونی است؛ بازده مسافر (میانگین بهای بلیت به ازای هر مایل مسافت) نسبت به اوج تاریخی سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ روند کاهشی به خود گرفته است.[4]

با ورود ناوگان‌های زمین‌گیر به خطوط فعال و تحویل سفارش‌های نوسازی، عرضه صندلی‌های پروازی به سطح تقاضای مسافری رسیده و شدت رقابت شرکت‌ها بر سر قیمت پایه بلیت را دوچندان کرده است.[1]

سنگاپور ایرلاینز اکنون در یک موازنه باریک حرکت می‌کند؛ این حامل هوایی از سویی ملزم به تعیین کرایه‌هایی در تناسب با نرخ سنگین سوخت است و از سوی دیگر باید مقابل رقبای منطقه‌ای متقاضی بازپس‌گیری سهم بازار ایستادگی کند.[5]

هرچند جایگاه برتر برند تجاری و ناوگان باکیفیت سنگاپور ایرلاینز ضربه‌گیر مناسبی در برابر جنگ نرخ‌های ارزان است، اما مهار روندهای کنونی مستلزم آن است که رشد سودآوری از محل انضباط دقیق عملیاتی حاصل شود، نه صرفاً گرانی بلیت.[4]

با بازگشت ناوگان‌های زمین‌گیر به خطوط هوایی، بازده مسافری رو به تعدیل گذاشته است.

کارشناسان امور مالی هشدار می‌دهند حاشیه امنیت در بازار فعلی بسیار اندک است و هرگونه رکود غیرمنتظره یا تکانه جدید در بازارهای انرژی می‌تواند همین سود باقی‌مانده را نیز ببلعد.[3]

راهبرد ناوگان در گرداب اختلال زنجیره تأمین هواپیماسازان

چالش مضاعف دیگر، گره‌های کور در زنجیره تأمین کارخانجات هواپیماسازی است. بوئینگ و ایرباس در اجرای به‌موقع تعهدات تحویل هواپیما ناتوان مانده‌اند و این امر ناوگان‌های بالای ۱۹۰ فروندی را با موانع اساسی روبه‌رو کرده است.[1]

خطوط هوایی سنگاپور ناگزیر شد قراردادهای اجاره چندین فروند از جت‌های کهنه‌تر و پرمصرف‌تر خود را تمدید کند؛ تصمیمی اجباری که ضریب آسیب‌پذیری شرکت از جهش بهای سوخت را تشدید می‌کند.[5]

تأخیرهای مداوم در برنامه هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ اکس (777X) طرح‌های مدرن‌سازی مسافت‌های طولانی این شرکت را مختل کرده، در شرایطی که سنگاپور مشتری کلیدی این هواپیمای پهن‌پیکر کم‌مصرف نسل جدید محسوب می‌شد.[4]

برای غلبه بر این تنگناهای ساخت، ایرلاین مبالغ چشمگیری را صرف بازسازی و نوسازی کابین هواپیماهای موجود کرده تا بدون وابستگی کامل به سازندگان غربی، توان رقابتی و نرخ مسافران فرست‌کلاس و بیزنس حفظ شود.[1]

در نهایت، عملکرد نیم‌سال سنگاپور ایرلاینز نمایی از مدیریت یک شرکت بالغ هوانوردی در شبکه‌ای پرمخاطره است که با تبدیل درآمدهای رکوردشکن و شراکت‌های بین‌المللی به سپری دفاعی، توانسته بحرانی را مهار کند که رقبای ضعیف‌تر را زمین‌گیر کرده است.[2]

نکات کلیدی

  • خطوط هوایی سنگاپور در پی جهش جهانی نرخ سوخت هواپیما، افت ۴۳.۹ درصدی سود خالص نیم‌سال اول خود را تا سطح ۱۳۴ میلیون دلار سنگاپور گزارش کرد.
  • این ایرلاین با ثبت درآمد تاریخی ۳۵.۹ میلیارد رینگیت (۱۰.۳ میلیارد دلار سنگاپور) پیش‌بینی‌های تحلیل‌گران را پشت سر گذاشت و اثر جهش مخارج را خنثی کرد.
  • کاهش زیان‌های عملیاتی اِیر ایندیا از طریق مکانیسم‌های حسابداری ارزش ویژه، ترازنامه شرکت مادر را به‌طور محسوسی تقویت کرد.
  • برخلاف رقبایی که پروازهای خود را محدود کردند، سنگاپور ایرلاینز ظرفیت صندلی‌های خود را حفظ کرد تا با وجود تعدیل بهای بلیت، سهم بازار را در اختیار بگیرد.

آنچه نمی‌دانیم

  • مشخص نیست دقیقاً چه درصدی از سوخت مصرفی خطوط هوایی سنگاپور برای فصل زمستان آینده تحت قراردادهای پوشش ریسک خریداری شده است.
  • برنامه زمانی قطعی تحویل هواپیماهای با تأخیر مواجه‌شده بوئینگ ۷۷۷ اکس، که نقشی اساسی در بازدهی مصرف سوخت ناوگان دارند، کماکان نامشخص است.
  • هنوز معلوم نیست با تداوم ورود ناوگان‌های زمین‌گیر خطوط رقیب به چرخه پروازی، بازده مسافری بلیت‌ها تا چه میزان دچار فرسایش بیشتر خواهد شد.

روند رویداد

  1. ۲۰۲۳-۲۰۲۴

    خطوط هوایی جهان در بحبوحه انفجار تقاضای سفر پساکرونا به اوج سودآوری و افزایش نرخ بلیت‌ها دست یافتند.

  2. اوایل ۲۰۲۶

    تنش‌های ژئوپلیتیک خاورمیانه و محدودیت‌های پالایشی، جهش مستمر بهای سوخت هوانوردی را کلید زدند.

  3. اواسط ۲۰۲۶

    تأخیر هواپیماسازان بین‌المللی، ایرلاین‌ها را به تمدید اجاره جت‌های قدیمی و پرمصرف ناچار کرد.

  4. نوامبر ۲۰۲۶

    سنگاپور ایرلاینز ضمن گزارش افت ۴۴ درصدی سود، با درآمدی رکوردشکن رقبای خود را پشت سر گذاشت.

تحلیل‌گران هوانوردی 40%ایرلاین‌های رقیب 30%مدیران زنجیره تأمین 30%
تحلیل‌گران هوانوردی
تمرکز بر توانایی ایرلاین در حفظ قدرت قیمت‌گذاری در بحبوحه جهش هزینه‌ها.
ایرلاین‌های رقیب
اولویت‌بخشی به محدودسازی ظرفیت پروازی برای حمایت مصنوعی از قیمت بلیت.
مدیران زنجیره تأمین
تأکید بر پیامدهای زنجیره‌ای ناشی از تأخیر کارخانجات هواپیماسازی.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • خریداران شرکتی بلیت پروازهای تجاری
  • پالایشگاه‌های تولیدکننده سوخت جت

منابع

پوشش منابع

5 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

تحلیل‌گران هوانوردی 40%ایرلاین‌های رقیب 30%مدیران زنجیره تأمین 30%
  1. [1]CNAتحلیل‌گران هوانوردی

    Singapore Airlines half-year profit beats estimates as record revenue cushions fuel cost surge

    مطالعه در CNA →
  2. [2]The Economic Timesایرلاین‌های رقیب

    Air India losses narrow, but Singapore Airlines' profit falls 44% as fuel costs rise

    مطالعه در The Economic Times →
  3. [3]New Straits Timesمدیران زنجیره تأمین

    Singapore Airlines' first-half profit drops 43.9pct despite record RM35.9bil revenue

    مطالعه در New Straits Times →
  4. [4]The Starتحلیل‌گران هوانوردی

    Singapore Airlines' interim profit nearly halves on higher fuel costs

    مطالعه در The Star →
  5. [5]Malay Mailمدیران زنجیره تأمین

    Singapore Airlines first-half profit plunges 44pc to S$134m on higher fuel costs

    مطالعه در Malay Mail →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار کسب‌وکار با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.