توفان دلفین باعث تخلیه بیش از یک میلیون نفر و توقف زیرساخت‌های شرق آسیا شد

زنجیره‌های تأمین جهانی و شبکه‌های مسافرتی منطقه‌ای با اختلالات فوری مواجه شده‌اند، زیرا توفان دلفین، قوی‌ترین چرخند حاره‌ای که امسال به چین رسیده است، باعث جابه‌جایی گسترده و تعطیلی زیرساخت‌ها در سراسر شرق آسیا شده است. تأثیر این توفان از مراکز تولیدی ساحل شرقی چین تا مناطق کوهستانی شمال فیلیپین گسترده شده و مقاومت دفاعیات ساحلی و سامانه‌های زهکشی شهری را به چالش کشیده است.[1][2]

دلفین عصر یکشنبه در نزدیکی یوهوان در استان ژجیانگ چین به خشکی رسید و حداکثر سرعت باد پایدار ۱۵۱ کیلومتر در ساعت را به همراه داشت. این سامانه در حد یک توفان معادل رده ۱ وارد شد و بلافاصله بالاترین سطوح واکنش‌های اضطراری هواشناسی و سیل را از سوی مقامات ملی به دنبال داشت، در حالی که به خط ساحلی ضربه می‌زد.[3][4]

در پیش‌بینی ورود توفان، مقامات مدیریت اضطراری چین یکی از بزرگترین جابه‌جایی‌های پیشگیرانه سال را اجرا کردند. بیش از ۱ میلیون نفر از ساکنان به مناطق امن منتقل شدند، از جمله بیش از ۹۰۰ هزار نفر از شهر ساحلی ونژو و تقریباً ۳۹۰ هزار نفر از تایژو. در شانگهای، مقامات بیش از ۲۱۵ هزار نفر را از مناطق آسیب‌پذیر تخلیه کردند، زیرا شهر خود را برای بارندگی‌های بی‌سابقه آماده می‌کرد.[2][5]

این توفان باعث توقف تقریباً کامل شبکه‌های حمل و نقل و لجستیک منطقه‌ای شد. فرودگاه‌های بین‌المللی پودونگ و هونگ‌چیائو شانگهای بیش از ۱۳۰۰ پرواز را لغو کردند که حدود ۶۰ درصد از ترافیک هوایی برنامه‌ریزی شده آنها را زمین‌گیر کرد. مقامات دریایی ده‌ها مسیر کشتی مسافربری ساحلی را به حالت تعلیق درآوردند، بیش از ۱۰۰ پروژه ساخت و ساز دریایی را متوقف کردند و کشتی‌های تجاری را از اسکله‌های اصلی حمل و نقل، از جمله بندر یانگشان شانگهای، خارج کردند.[1][3]

در حالی که چین مستقیماً تحت تأثیر رسیدن توفان به خشکی قرار گرفت، گردش جوی گسترده‌تر این سامانه در سراسر مجمع‌الجزایر فیلیپین ویرانی به بار آورد. دلفین مستقیماً به فیلیپین برخورد نکرد، اما میدان ابری عظیم آن، باران‌های موسمی فصلی جنوب غربی را تقویت کرد و باران‌های سیل‌آسا را بر فراز جزیره شمالی لوزون فرو ریخت و زیرساخت‌های محلی را تحت فشار قرار داد.[1][8]

باران‌های موسمی تشدید شده باعث سیل گسترده و رانش زمین فاجعه‌بار در فیلیپین شد. در شهر تفریحی کوهستانی باگیو در شمال، رانش زمین سه خانه را مدفون کرد و منجر به کشته شدن دست‌کم ۱۰ نفر شد، در حالی که تیم‌های نجات روزها را صرف حفاری در میان گل و لای کردند. در سراسر منطقه، این آب و هوای شدید بیش از ۱ میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داد و تقریباً ۹۸ هزار نفر از ساکنان را آواره کرد.[1][8]

نوارهای بیرونی توفان قبل از رسیدن به سرزمین اصلی چین، از ژاپن و تایوان نیز عبور کردند. در استان اوکیناوای جنوبی ژاپن، بادهای شدید چندین نفر را مجروح کرد و برق بیش از ۵۰ هزار ساختمان را قطع نمود. در همین حال، شمال تایوان بارندگی‌های شدیدی را تجربه کرد که باعث تعلیق خدمات کشتی‌رانی و لغو بیش از ۱۸۰ پرواز شد.[2]

تا روز سه‌شنبه، دلفین به یک کم‌فشار حاره‌ای تضعیف شده بود، اما بقایای آن همچنان به سمت شمال، به سمت مرکز و شمال چین، حرکت می‌کرد و حجم عظیمی از رطوبت را حمل می‌نمود. پایتخت چین، پکن، بالاترین سطح واکنش اضطراری سیل خود را فعال کرد، زیرا هواشناسان هشدار دادند که این شهر ممکن است بیش از یک سوم میانگین بارندگی سالانه خود را ظرف ۲۴ ساعت دریافت کند.[2]

مقامات پکن صدها تیم کنترل سیل را بسیج کردند و موانعی را در ایستگاه‌های مترو، بیمارستان‌ها و مراکز مراقبت از سالمندان آماده ساختند. بیش از ۵۰۰۰ نفر از ساکنان سالمند از خانه‌های مراقبتی در مناطق کوهستانی جابه‌جا شدند و صدها جاذبه گردشگری به طور پیشگیرانه تعطیل شدند تا از تلفات ناشی از سیل ناگهانی و رانش گل و لای جلوگیری شود، زیرا سامانه‌های زهکشی شهر با یک آزمون استرس جدی مواجه بودند.[2]

هواشناسان و دانشمندان اقلیمی خاطرنشان می‌کنند که گستردگی و ظرفیت رطوبتی سامانه‌هایی مانند دلفین با گرم شدن دمای اقیانوس‌ها سازگار است، که به توفان‌ها اجازه می‌دهد آب بیشتری را به عمق خشکی حمل کنند. در حالی که بقایای توفان همچنان استان‌هایی از هوبئی تا شاندونگ را خیس می‌کند، شبکه‌های اضطراری در حالت آماده‌باش بالا باقی مانده‌اند و رودخانه‌های متورم و مخازن اشباع شده را در سراسر مناطق داخلی کشور مدیریت می‌کنند.[2][7]