ترامپ با امضای فرمان‌های جدید، تهدید کرد زیرساخت‌های ایران را تا فردا شب نابود می‌کند

رئیس‌جمهور دونالد ترامپ مجموعه‌ای از فرمان‌های اجرایی جدید و گسترده را علیه ایران امضا کرده و یک اولتیماتوم بی‌سابقه صادر کرده است. او تهدید کرده است که اگر تهران تا نیمه‌شب شنبه به خواسته‌های آمریکا تن ندهد، زیرساخت‌های غیرنظامی کشور را به طور سیستماتیک نابود خواهد کرد.

رئیس‌جمهور در سخنانی از کاخ سفید اعلام کرد که ارتش ایالات متحده آماده است تا حمله‌ای ویرانگر را آغاز کند که شبکه برق و شبکه‌های حمل و نقل ایران را به ویرانه تبدیل خواهد کرد. این تشدید تهاجمی در حالی رخ می‌دهد که تلاش‌های دیپلماتیک برای تضمین آتش‌بس ۴۵ روزه متوقف شده و منطقه را در آستانه یک جنگ گسترده‌تر قرار داده است.[1][2]

جزئیات تهدید رئیس‌جمهور صریح و سازش‌ناپذیر بود. ترامپ هشدار داد که اگر ایران با بازگشایی تنگه هرمز که از نظر استراتژیک حیاتی است و پذیرش شرایط آتش‌بس موافقت نکند، آمریکا یک عملیات بمباران سریع و قاطع را آغاز خواهد کرد.

ترامپ به خبرنگاران گفت: «ما به دلیل قدرت نظامی‌مان، برنامه‌ای داریم که طبق آن هر پلی در ایران تا ساعت ۱۲ شب فردا نابود خواهد شد.» او افزود که هر نیروگاه برق در کشور «از کار افتاده، در حال سوختن، منفجر شده و دیگر هرگز قابل استفاده نخواهد بود.» او ادعا کرد که کل این عملیات تنها چهار ساعت طول می‌کشد تا اجرا شود.[2]

گزارش شده است که فرمان‌های اجرایی تازه امضا شده، اگرچه به طور کامل از حالت طبقه‌بندی خارج نشده‌اند، چارچوب قانونی و نظامی لازم برای این عملیات پیشنهادی را فراهم می‌کنند. مقامات دولتی نشان می‌دهند که این فرمان‌ها به پنتاگون اجازه می‌دهند تا محدودیت‌های سنتی هدف‌گیری را دور بزند و مستقیماً زیرساخت‌های غیرنظامی دولتی را هدف قرار دهد، مشروط بر اینکه این زیرساخت‌ها در حمایت از تلاش‌های جنگی رژیم ایران تلقی شوند.

این دستورالعمل‌ها همچنین موج جدیدی از تحریم‌های اقتصادی «فشار حداکثری» را اعمال می‌کنند که هدف آن قطع کامل هر آنچه از درآمد صادرات نفت ایران باقی مانده است، به ویژه هدف قرار دادن پایانه‌هایی مانند جزیره خارگ.[1][2]

زمان‌بندی این اولتیماتوم بسیار حساس است، زیرا دقیقاً زمانی صادر شده که ایران درگیر عزای ملی است. این کشور در حال برگزاری مراسم تشییع جنازه دولتی چند روزه آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب است که در ماه فوریه در یک حمله نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل کشته شد.

انتظار می‌رود میلیون‌ها ایرانی در طول آخر هفته به خیابان‌های تهران سرازیر شوند، صحنه‌هایی که یادآور مراسم خاکسپاری آیت‌الله روح‌الله خمینی در سال ۱۳۶۸ است. تلاقی دوره عزای ملی و تهدید قریب‌الوقوع نابودی زیرساخت‌ها، تنها عزم رهبری باقی‌مانده ایران را سخت‌تر کرده است.[3][4]

تهران به سرعت پیشنهاد آتش‌بس آمریکا را رد کرده و شرایط آن را تسلیم شدن توهین‌آمیز دانسته است. دیپلمات‌ها و رسانه‌های دولتی ایران تأکید کرده‌اند که این کشور تحت تهدید نیروی نظامی مذاکره نخواهد کرد.

علاوه بر این، ایران به محاصره تنگه هرمز، یک گلوگاه حیاتی دریایی که معمولاً حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت از آن عبور می‌کند، ادامه داده است. این انسداد قبلاً بازارهای جهانی انرژی را دچار آشفتگی کرده، قیمت بنزین در آمریکا را به شدت افزایش داده و اقتصاد کشورهای واردکننده انرژی در سراسر جهان را تحت فشار قرار داده است.[2][3]

تهدید صریح رئیس‌جمهور برای هدف قرار دادن نیروگاه‌ها و پل‌ها، بحث داغی را در مورد قوانین درگیری‌های مسلحانه برانگیخته است. طبق کنوانسیون‌های ژنو و قوانین بشردوستانه بین‌المللی، زیرساخت‌های غیرنظامی به شدت محافظت می‌شوند مگر اینکه برای یک هدف نظامی مستقیم و فوری استفاده شوند، و حتی در آن صورت نیز، حملات باید متناسب باشند.

کارشناسان حقوقی و سازمان‌های حقوق بشری هشدار داده‌اند که تخریب گسترده شبکه برق و پل‌های غیرنظامی یک کشور تقریباً به طور قطع جنایت جنگی محسوب می‌شود، زیرا جان ده‌ها میلیون غیرنظامی را بدون تبعیض به خطر می‌اندازد.[5][6]

ترامپ در پاسخ به سؤالات درباره قانونی بودن حملات پیشنهادی خود، نگرانی‌های وکلای بین‌المللی و مدافعان حقوق بشر را رد کرد. رئیس‌جمهور اظهار داشت که «اصلاً» نگران ارتکاب جنایات جنگی نیست و استدلال کرد که تهدید محض نیروی قاطع برای کشاندن ایران به میز مذاکره ضروری است. ترامپ گفت: «امیدوارم مجبور نباشم این کار را انجام دهم»، اما تأکید کرد که اگر آمریکا این حملات را انجام دهد، بازسازی ایران بدون کمک آمریکا دهه‌ها طول خواهد کشید.[5]

در داخل، این اولتیماتوم واکنش شدید قانونگذاران در سراسر طیف سیاسی را برانگیخته است، از جمله مخالفت‌های قابل توجهی از درون حزب خود رئیس‌جمهور. سناتور سوزان کالینز از ایالت مین علناً از تشدید خصومت‌ها انتقاد کرد و اظهار داشت که تخریب گسترده زیرساخت‌های ایران خطر طولانی شدن درگیری و ایجاد یک بحران انسانی فاجعه‌بار را به همراه دارد.

سناتور مستقل آنگوس کینگ پا را فراتر گذاشت و این تهدیدات را «نامعقول» خواند و هشدار داد که حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی بدون هدف نظامی مستقیم، ایالات متحده را در موقعیت «یک کشور مطرود تنها» قرار می‌دهد.[6]

با وجود مخالفت کنگره، به نظر می‌رسد دولت در آماده‌سازی‌های خود مصمم است. گزارش شده است که پنتاگون تجهیزات تهاجمی بیشتری از جمله بمب‌افکن‌های رادارگریز و کشتی‌های نیروی دریایی مجهز به موشک‌های کروز را به منطقه منتقل کرده و آنها را برای اقدام فوری در صورت پایان مهلت نیمه‌شب بدون امتیازدهی ایران، آماده کرده است.

تحلیلگران نظامی خاطرنشان می‌کنند که اگرچه آمریکا بدون شک قدرت آتش لازم برای آسیب رساندن جدی به زیرساخت‌های ایران را دارد، اما دستیابی به «تخریب کامل» در چهار ساعت نیازمند نرخ پروازهای جنگی بی‌سابقه‌ای است و خطرات قابل توجهی برای خلبانان آمریکایی به همراه دارد.[1][2]

گزارش‌های اطلاعاتی جدید در مورد جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران، لایه دیگری از پیچیدگی را به این بن‌بست اضافه می‌کند. تصاویر ماهواره‌ای و تحلیل‌های کارشناسان نشان می‌دهد که تهران در حال تسریع ساخت و ساز در تأسیسات «پیک‌اکس مانتین» (Pickaxe Mountain)، یک سایت هسته‌ای زیرزمینی عمیقاً دفن شده در کوه‌های زاگرس است.

با ممنوعیت ورود بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به این تأسیسات، آژانس‌های اطلاعاتی غربی نگرانند که ایران ممکن است از پوشش جنگ جاری برای پیشبرد غنی‌سازی اورانیوم در سطح تسلیحاتی استفاده کند، تحولی که آمریکا و اسرائیل سوگند خورده‌اند به هر قیمتی از آن جلوگیری کنند.[1][4]

پیامدهای انسانی حملات تهدید شده، بسیار تکان‌دهنده است. ایران کشوری با نزدیک به ۹۰ میلیون نفر جمعیت است که برای تصفیه آب، عملیات بیمارستان‌ها و بقای اولیه در طول ماه‌های گرم تابستان به نیروگاه‌های هدف قرار گرفته متکی هستند. نابودی شبکه برق و قطع شریان‌های حمل و نقل فوراً کشور را در تاریکی فرو می‌برد و احتمالاً منجر به تلفات گسترده غیرنظامی ناشی از اثرات ثانویه مانند بیماری، گرسنگی و فروپاشی خدمات پزشکی اورژانسی می‌شود.[6]

در حالی که عقربه‌های ساعت به سمت مهلت فردا شب حرکت می‌کنند، جامعه بین‌المللی در تلاش است تا این بحران را خنثی کند. متحدان اروپایی، که عمدتاً خود را از کمپین فشار حداکثری آمریکا دور نگه داشته‌اند، از واشنگتن و تهران می‌خواهند که از لبه پرتگاه عقب‌نشینی کنند.

با این حال، با اصرار ترامپ بر انطباق کامل و عزم رهبری ایران بر سرپیچی در بحبوحه تشییع جنازه رهبرشان، مسیرهای دیپلماتیک به سرعت در حال بسته شدن هستند و خاورمیانه را برای آنچه می‌تواند ویرانگرترین تشدید نظامی قرن بیست و یکم باشد، آماده می‌کند.[2][3][6]