آلمان گزارش‌های آموزش سربازان روسی در چین را «تشدیدی عمیقاً نگران‌کننده» خواند و محکوم کرد

مقامات آلمانی گزارش‌های اطلاعاتی جدیدی را که نشان می‌دهد پرسنل نظامی روسیه فعالانه در تأسیسات دفاعی داخل چین آموزش می‌بینند، علناً محکوم کرده و این تحول را «تشدیدی عمیقاً نگران‌کننده» خوانده‌اند که ثبات جهانی را تهدید می‌کند. این سرزنش عمومی بی‌سابقه از سوی برلین—که به طور سنتی یکی از محتاط‌ترین شرکای اروپایی پکن بوده است—نشان‌دهنده وخامت شدید در روابط اروپا و چین و نقطه عطفی بالقوه در پویایی امنیت بین‌المللی است. سال‌هاست که پایتخت‌های غربی به چین در مورد ارائه کمک‌های مرگبار مستقیم به مسکو هشدار داده‌اند، اما میزبانی فیزیکی و آموزش نیروهای رزمی روسیه، فاز جدید و بسیار تحریک‌آمیزی از مشارکت «بدون محدودیت» اعلام شده توسط دو کشور را نشان می‌دهد.[1][2]

بر اساس گزارش‌های محرمانه اطلاعاتی که اخیراً بین متحدان ناتو به اشتراک گذاشته شده است، تا ۱۵,۰۰۰ سرباز روسی طی دو ماه گذشته در سه مرکز آموزشی تخصصی واقع در مناطق سین‌کیانگ غربی و مغولستان داخلی شمالی چین در حال چرخش بوده‌اند. گزارش شده است که رژیم‌های آموزشی جامع به شدت بر ادغام جنگ پهپادی، اقدامات متقابل الکترونیکی پیشرفته و عملیات مشترک فرماندهی و کنترل تمرکز دارند—زمینه‌هایی که ارتش روسیه به دنبال نوسازی سریع قابلیت‌های خود در آن‌ها بوده است. تصاویر ماهواره‌ای و ارتباطات رهگیری شده ظاهراً حضور گردان‌های روسی را که از زیرساخت‌های نظامی چین استفاده می‌کنند، تأیید کرده و باعث نگرانی در آژانس‌های اطلاعاتی غربی شده است.[4][5]

وزیر دفاع آلمان در یک کنفرانس مطبوعاتی که روز شنبه به سرعت در برلین تشکیل شد، اظهار داشت که اگر گزارش‌های اطلاعاتی به طور کامل تأیید شوند، این آموزش‌ها به منزله حمایت مادی مستقیم از دستگاه نظامی روسیه است. وی گفت: «این دیگر فقط پوشش دیپلماتیک، همسویی سیاسی یا صادرات قطعات غیرنظامی با کاربرد دوگانه نیست؛ این تقویت فعال و عمدی قابلیت‌های رزمی است.» این مقام هشدار داد که اروپا دیگر نمی‌تواند پکن را به عنوان یک میانجی بی‌طرف یا ناظر منفعل در این شرایط تلقی کند، که نشان‌دهنده سخت‌تر شدن چشمگیر موضع سیاست خارجی آلمان است.[1][2][7]

این افشاگری باعث رایزنی‌های اضطراری دیپلماتیک در بروکسل و واشنگتن شده است، زیرا رهبران غربی برای تدوین یک پاسخ واحد تلاش می‌کنند. مقامات دفاعی ایالات متحده خاطرنشان کردند که در حالی که چین و روسیه چندین سال است که گشت‌های دریایی مشترک و پروازهای بمب‌افکن‌های استراتژیک انجام می‌دهند، میزبانی از هزاران نیروی زمینی روسیه برای آموزش رزمی تخصصی در خاک چین از یک آستانه حیاتی و قبلاً نقض نشده عبور می‌کند. این تحول، برنامه‌ریزان پنتاگون و ناتو را مجبور می‌کند تا مفروضات استراتژیک خود را بازنگری کنند، زیرا چشم‌انداز یک اتحاد نظامی کاملاً عملیاتی سینوسی-روسی یک چالش جدی در چندین صحنه عملیاتی ایجاد می‌کند.[4][5]

پکن به شدت توصیف غربی از استقرار نظامی را رد کرده و جنجال بین‌المللی را به عنوان یک کمپین بدنامی سازمان‌دهی شده قلمداد می‌کند. رسانه‌های دولتی چین و سخنگویان وزارت خارجه نگرانی‌های آلمان را به عنوان تجلی «ذهنیت جنگ سرد» منسوخ شده رد کردند و تأکید کردند که تبادلات نظامی کاملاً روتین هستند. بر اساس بیانیه‌های رسمی پکن، تمرینات دوجانبه برنامه‌ریزی شده صرفاً برای افزایش ثبات منطقه‌ای و قابلیت‌های ضد تروریسم طراحی شده‌اند و صراحتاً اصرار دارند که این رزمایش‌ها هیچ طرف سومی را هدف قرار نمی‌دهند و به درگیری‌های جاری جهانی مرتبط نیستند.[3][6]

سرمقاله‌های برجسته در رسانه‌های چینی همسو با دولت استدلال کردند که ملت‌های مستقل حق مطلق دارند که رزمایش‌های نظامی مشترک را در داخل مرزهای خود انجام دهند. این نشریات ناتو را به ریاکاری آشکار متهم کردند و به گسترش سریع ردپای نظامی و تمرینات مشترک خود ائتلاف غربی در منطقه آسیا-اقیانوسیه اشاره کردند. از دیدگاه پکن، تعمیق همکاری نظامی با مسکو یک اقدام دفاعی ضروری در برابر چیزی است که آن را یک استراتژی تهاجمی به رهبری ایالات متحده برای مهار و محاصره با هدف خفه کردن خیزش صلح‌آمیز چین در صحنه جهانی می‌داند.[6]

این گسست دیپلماتیک تهدید می‌کند که به سرعت به اقتصاد جهانی سرایت کند و صدها میلیارد دلار تجارت دوجانبه را به خطر اندازد. آلمان همچنان بزرگترین شریک تجاری چین در اروپا است و برلین از لحاظ تاریخی بلندترین صدای مدافع علیه جدایی اقتصادی گسترده بوده است. با این حال، آموزش نظامی مستقیم نیروهای روسی اساساً محاسبات سیاسی را تغییر داده است و به طور بالقوه اتحادیه اروپا را مجبور می‌کند تا تحریم‌های ثانویه شدیدی را علیه پیمانکاران دفاعی، شرکت‌های فناوری و مؤسسات مالی چینی که این همکاری نظامی را تسهیل می‌کنند، اعمال کند.[2][7]

گزارش شده است که دیپلمات‌های اروپایی در حال حاضر در حال تدوین چارچوب اولیه برای این تحریم‌های هدفمند هستند، اگرچه دستیابی به اجماع مورد نیاز در میان هر ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا همچنان یک مانع سیاسی جدی است. صرف تهدید به چنین اقدامات اقتصادی گسترده‌ای، لرزه‌هایی را در بازارهای مالی جهانی ایجاد کرده است، به طوری که بخش‌های تولیدی و خودروسازی اروپا برای کنترل‌های صادراتی تلافی‌جویانه احتمالی از سوی پکن آماده می‌شوند. رهبران صنعت به طور محرمانه هشدار می‌دهند که یک جنگ تجاری تمام‌عیار که توسط تحریم‌های ژئوپلیتیکی آغاز شود، می‌تواند زنجیره‌های تأمین مواد معدنی حیاتی، فناوری سبز و لوازم الکترونیکی مصرفی را به شدت مختل کند.[7][8]

تحلیلگران امنیتی این همکاری نظامی بی‌سابقه را به عنوان تبلور آشکار یک نظم جهانی دوقطبی می‌بینند. پکن با تقویت آشکار قابلیت‌های نظامی روسیه و میزبانی از نیروهای خارجی، ظاهراً مایل است اصطکاک اقتصادی قابل توجهی را با غرب به قیمت تثبیت یک بلوک امنیتی اوراسیایی قدرتمند تحمل کند. این محاسبات استراتژیک نشان می‌دهد که رهبری چین ایجاد یک نظم جهانی چندقطبی—قادر به به چالش کشیدن مستقیم سلطه ایالات متحده و ناتو—را بر حفظ دسترسی بدون اصطکاک به بازارهای مصرفی و بخش‌های فناوری غربی اولویت می‌دهد.[4][8]

اکنون تمام نگاه‌ها به نشست آتی ناتو دوخته شده است، جایی که انتظار می‌رود کشورهای عضو به طور رسمی به پیوند نظامی رو به تعمیق چین و روسیه در بیانیه‌های مشترک خود بپردازند. رهبران غربی با یک موازنه بسیار ظریف و پرمخاطره روبرو هستند: آن‌ها باید راهی برای بازدارندگی مؤثر از ادغام نظامی بیشتر بین مسکو و پکن پیدا کنند، بدون اینکه باعث گسست اقتصادی فاجعه‌بار شوند یا ناخواسته تشکیل همان اتحاد نظامی را که به شدت به دنبال جلوگیری از آن هستند، تسریع کنند. تصمیماتی که در هفته‌های آینده گرفته می‌شود، احتمالاً مسیر امنیت جهانی و روابط اقتصادی را برای دهه آینده تعریف خواهد کرد، زیرا دوران تفکیک تجارت از رقابت ژئوپلیتیک قطعاً به پایان می‌رسد.[1][5][7]