آمریکا وضعیت تروریستی رژیم جدید سوریه را لغو کرد؛ رهبران غربی برای عادی‌سازی روابط شتاب می‌گیرند

ایالات متحده رسماً سوریه را از فهرست حامیان دولتی تروریسم خود حذف کرد و به یک عنوان ۴۷ ساله پایان داد که اقتصاد این کشور را فلج کرده و آن را از سیستم مالی جهانی منزوی ساخته بود. این اقدام دولت ترامپ نشان‌دهنده یک چرخش تاریخی دیپلماتیک است که دولت انتقالی سرنگون‌کننده بشار اسد در اواخر سال ۲۰۲۴ را رسماً به رسمیت می‌شناسد و نویدبخش دوران جدیدی از تعامل غرب در شام است.

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، پس از یک بررسی چندماهه بین‌سازمانی، لغو این عنوان را امضا کرد و تأیید نمود که دولت جدید تحت ریاست احمد الشرع، اساساً با سیاست‌های دوران اسد قطع رابطه کرده است.

سوریه از زمان آغاز این فهرست در سال ۱۹۷۹ در آن قرار داشت، که در ابتدا به دلیل حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی و روابط نظامی عمیق با ایران و اتحاد جماهیر شوروی تعیین شده بود. وزارت امور خارجه نتیجه گرفت که مبنای واقعی این عنوان دیگر وجود ندارد، زیرا دولت کنونی فعالانه با شبکه‌های نیابتی که سلف آن زمانی تأمین مالی می‌کرد، مخالفت می‌کند.

محرک اصلی این جدول زمانی شتاب‌زده، رقابت اقتصادی است. بانک جهانی تخمین می‌زند که بازسازی شبکه انرژی، شبکه‌های مخابراتی و زیرساخت‌های مسکن ویران‌شده سوریه، بیش از ۲۱۶ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت. شرکت‌های آمریکایی و اروپایی مشتاق ورود به این بازار بودند، اما ساختار حقوقی باقی‌مانده از عنوان تروریستی مانع آنها می‌شد، زیرا هر نهادی را که معاملات با دمشق را تسهیل می‌کرد، با مجازات‌های سنگین تهدید می‌کرد.[1]

بدون حذف این عنوان، بخش‌های انطباق (Compliance) غربی از تأیید سرمایه‌گذاری‌ها خودداری می‌کردند. مقامات دولتی هشدار دادند که حفظ تحریم‌ها، دمشق را مجبور می‌کند تا برای بازسازی زیرساخت‌های خود کاملاً به شرکت‌های تحت حمایت دولت چین تکیه کند. کاخ سفید با برداشتن این موانع، قصد دارد از انحصار پکن بر رونق بازسازی و ایجاد یک پایگاه استراتژیک دائمی در مدیترانه شرقی جلوگیری کند.[1]

فراتر از اقتصاد، لغو این عنوان یک بازآرایی امنیتی عظیم را تثبیت می‌کند. سوریه رسماً به ائتلاف جهانی به رهبری آمریکا برای شکست داعش پیوسته و در زمینه تبادل اطلاعات و امنیت مرزی همکاری می‌کند. در ماه‌های اخیر، دولت انتقالی سوریه شبکه‌های نیابتی ایران را برچیده، یک شورش تحت حمایت حزب‌الله را عملاً شکست داده و مقادیر بی‌سابقه‌ای کاپتاگون غیرقانونی را کشف و ضبط کرده است—یک آمفتامین که رژیم اسد قبلاً برای تأمین مالی تلاش‌های جنگی خود به تولید انبوه آن می‌پرداخت.

این عادی‌سازی نشان‌دهنده یک چرخش خیره‌کننده در سرنوشت الشرع است، کسی که قبلاً با نام مستعار ابومحمد الجولانی به عنوان رهبر هیئت تحریر الشام (HTS) فعالیت می‌کرد. او که زمانی به عنوان تروریست با جایزه ۱۰ میلیون دلاری برای دستگیری‌اش شناخته می‌شد، ۱۸ ماه گذشته را صرف ترمیم چهره خود، منحل کردن HTS و جلب نظر پایتخت‌های غربی کرده است.

آمریکا پیشتر در جولای ۲۰۲۵ عنوان سازمان تروریستی خارجی را از HTS لغو کرده بود و راه را برای سفر تاریخی الشرع به کاخ سفید در اواخر همان سال هموار ساخت.[3]

اقدام آمریکا پوشش سیاسی حیاتی را برای متحدان اروپایی فراهم می‌کند که بی‌سروصدا در حال آماده شدن برای تعامل مجدد با دمشق بودند. امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، و اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، هر دو از الشرع دعوت کرده‌اند که نشان‌دهنده یک استراتژی هماهنگ غربی است. رهبران اروپایی ثبات اقتصادی در سوریه را تنها سازوکار عملی برای تشویق بازگشت داوطلبانه میلیون‌ها پناهجو و تأمین امنیت جناح جنوب شرقی قاره می‌دانند.

این تحول دیپلماتیک پیامدهای عمیقی نیز برای اسرائیل دارد. گزارش شده است که کاخ سفید در حال میانجیگری برای یک چارچوب عادی‌سازی گسترده‌تر است که مرز شمالی اسرائیل را امن کند و از چتر امنیتی آمریکا استفاده نماید تا اطمینان حاصل شود که سوریه برای همیشه از تهران جدا می‌ماند. مقامات اسرائیلی درگیر مذاکرات پیشرفته پشت پرده با دمشق شده‌اند و دولت جدید سوریه را به عنوان یک شریک عمل‌گرا در مهار نفوذ ایران می‌بینند.[2]

با وجود منطق استراتژیک، این تصمیم انتقاداتی را از سوی مدافعان حقوق بشر و تحلیلگران مبارزه با تروریسم به دنبال داشته است. منتقدان استدلال می‌کنند که لغو کامل این عنوان، اهرم فشار حیاتی را از دست می‌دهد و عملاً دولت سوریه را از مسئولیت‌های قانونی متحمل شده در دوران اسد مبرا می‌سازد. منتقدان هشدار می‌دهند که اعتماد به یک رهبر شبه‌نظامی سابق با میلیاردها دلار کمک بین‌المللی، نیازمند سازوکارهای نظارتی سختگیرانه‌ای است که در حال حاضر در این کشور جنگ‌زده وجود ندارد.

با برداشته شدن مانع قانونی، انتظار می‌رود وزارت خزانه‌داری در هفته‌های آینده مجوزهای عمومی گسترده‌ای صادر کند که رسماً سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در بخش‌های کلیدی سوریه را مجاز می‌سازد. تمرکز اکنون از مانورهای دیپلماتیک به اجرای شرکتی تغییر می‌کند، زیرا سرمایه غربی برای پیشی گرفتن از پیشنهادات رقیب پکن و تضمین سهمی در یکی از بزرگترین پروژه‌های بازسازی قرن ۲۱ در حال رقابت است.[1]