حمله پهپادهای اوکراینی به پایانه نفتی و هدف نظامی در سنت پترزبورگ؛ تشدید بزرگ در حملات دوربرد

در طول شب ۴ ژوئیه ۲۰۲۶، دسته‌ای از پهپادهای تهاجمی دوربرد اوکراینی از چندین لایه دفاع هوایی روسیه عبور کرده و قلب بخش صنعتی سنت پترزبورگ را هدف قرار دادند. هدف اصلی یک پایانه عظیم صادرات نفت دریای بالتیک، در کنار یک تأسیسات لجستیکی نظامی مجاور بود که این حمله را به یکی از عمیق‌ترین و مهم‌ترین حملات به خاک روسیه از زمان آغاز جنگ تبدیل کرد.[1][4]

در پی این حمله، ستون‌هایی از دود سیاه غلیظ با طلوع خورشید آسمان شهر را پوشاند. مقامات محلی در مناطق اطراف وضعیت اضطراری اعلام کردند و تردد دریایی در خلیج فنلاند به طور موقت متوقف شد؛ در حالی که تیم‌های امدادی برای مهار آتش‌سوزی ناشی از آن تلاش می‌کردند.[1][6]

تحلیلگران نظامی اشاره می‌کنند که پهپادهای استفاده شده در این حمله، پهپادهای نسل بعدی و ساخت داخل اوکراین هستند که مجهز به سامانه‌های پیشرفته ناوبری خودران می‌باشند. این سامانه‌ها به پهپادها اجازه می‌دهند در ارتفاع بسیار پایین پرواز کنند و با استفاده از پوشش زمین، از مسیر پروازی تقریباً ۱۰۰۰ کیلومتری از مرز اوکراین، از شناسایی راداری فرار کنند.[3][8]

نکته مهم این است که این پهپادها از فناوری «هدایت نهایی» (Terminal Guidance) استفاده می‌کنند. از آنجا که جنگ الکترونیک روسیه سیگنال‌های GPS را در سراسر غرب روسیه به شدت مختل می‌کند، پهپادها در رویکرد نهایی خود به ناوبری ماهواره‌ای وابسته نیستند. در عوض، آنها از نرم‌افزار تشخیص بصری برای تطبیق هدف با تصاویر ماهواره‌ای از پیش بارگذاری شده استفاده می‌کنند و دقت حملات را حتی در محیط‌های الکترومغناطیسی بسیار چالش‌برانگیز تضمین می‌کنند.[3]

تأسیسات مورد اصابت قرار گرفته صرفاً یک پالایشگاه محلی نیست؛ بلکه یک گره حیاتی در شبکه جهانی صادرات انرژی روسیه محسوب می‌شود. این پایانه روزانه حدود ۱.۵ میلیون بشکه نفت خام را جابجا می‌کند و نفت را به خریداران بین‌المللی می‌رساند و درآمد حیاتی‌ای را تولید می‌کند که مستقیماً اقتصاد جنگی کرملین را تأمین مالی می‌کند.[2][7]

بازار جهانی انرژی بلافاصله به آسیب‌پذیری چنین مرکز صادراتی بزرگی واکنش نشان داد. قیمت آتی نفت خام برنت ظرف چند ساعت پس از انتشار خبر، به ۸۹ دلار در هر بشکه رسید، زیرا معامله‌گران به شدت ریسک اختلالات پایدار در صادرات بالتیک روسیه و احتمال شوک گسترده‌تر عرضه انرژی را در قیمت‌گذاری لحاظ کردند.[2]

در مجاورت پایانه نفتی، یک مرکز لجستیکی نظامی که بنا بر گزارش‌ها برای پردازش قطعات الکترونیکی با کاربرد دوگانه و اجزای پهپاد وارداتی از طریق کشورهای ثالث استفاده می‌شد، نیز مورد اصابت قرار گرفت. انفجارهای ثانویه‌ای که توسط شاهدان غیرنظامی ثبت و به طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد، حاکی از وجود مهمات ناپایدار یا ذخایر سوخت بسیار قابل اشتعال در محل است.[1][5]

وزارت دفاع روسیه به سرعت بیانیه‌ای صادر کرد و مدعی شد که سامانه‌های دفاع هوایی این کشور با موفقیت اکثریت پهپادهای ورودی را رهگیری کرده‌اند. طبق روایت رسمی مسکو، خسارات گسترده و آتش‌سوزی‌های زمینی ناشی از سقوط بقایای پهپادها بوده و نه اصابت مستقیم، و این رویداد را به عنوان یک حمله تروریستی شکست خورده قلمداد کرد.[6]

با این حال، فیلم‌های موقعیت‌یابی شده‌ای که توسط محققان مستقل و گروه‌های اطلاعاتی منبع باز تحلیل شده‌اند، این روایت را نقض می‌کنند. ویدئوها به وضوح نشان می‌دهند که چندین پهپاد بال ثابت بدون هیچ مانعی از پدافند هوایی، مستقیماً به مخازن ذخیره‌سازی شیرجه می‌روند. میزان دقیق خسارات ساختاری همچنان نامشخص است، زیرا مقامات روسی دسترسی به محل را به شدت محدود کرده‌اند.[3][4]

این حمله نشان‌دهنده یک تحول عمیق در استراتژی نظامی اوکراین است. پس از سال‌ها درخواست برای کسب اجازه غرب جهت استفاده از موشک‌های دوربرد وارداتی – مانند ATACMS یا Storm Shadow – در خاک روسیه، کی‌یف عملاً با افزایش سریع تولیدات داخلی صنایع دفاعی خود، این محدودیت‌های دیپلماتیک را دور زده است.[5][7]

این حمله متحدان غربی اوکراین را در موقعیت دیپلماتیک پیچیده‌ای قرار می‌دهد. در حالی که واشنگتن و پایتخت‌های اروپایی علناً از حق اوکراین برای دفاع از خود حمایت کرده‌اند، اما به طور تاریخی نسبت به حملات به زیرساخت‌های انرژی روسیه، به دلیل ترس از تشدید تلافی‌جویانه و پیامدهای سیاسی تورم جهانی، اضطراب عمیقی ابراز کرده‌اند.[1][2]

مسکو پیش از این وعده داده است که پاسخی «سخت و نامتناسب» به حملات سنت پترزبورگ خواهد داد. حملات قبلی اوکراین به زیرساخت‌های روسیه معمولاً با رگبارهای موشکی تلافی‌جویانه گسترده علیه شبکه‌های انرژی غیرنظامی اوکراین مواجه شده است، که بلافاصله ترس از خاموشی‌های مجدد و زمستانی سخت را برای شهرهای اوکراین افزایش می‌دهد.[4][6]

در نهایت، موفقیت حمله سنت پترزبورگ ثابت می‌کند که هیچ مرکز لجستیکی یا اقتصادی در غرب روسیه کاملاً از دسترس در امان نیست. با ادامه افزایش تولید انبوه این سامانه‌های خودران دوربرد توسط اوکراین، احتمالاً دفعات حملات عمیق افزایش خواهد یافت، که روسیه را مجبور می‌کند دفاع هوایی خود را بیش از پیش گسترش دهد و مسیر بلندمدت جنگ را به طور اساسی تغییر دهد.[3][8]