مذاکرات غیرمستقیم سه‌ساعته ایران و آمریکا در نیویورک؛ ترامپ از «شتاب زیاد» برای توافق خبر داد

در حاشیه هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، هیئت‌های دیپلماتیک ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران مذاکراتی سه‌ساعته را برگزار کردند. این گفت‌وگوها که به صورت غیرمستقیم و با میانجی‌گری نمایندگان کشور قطر انجام شد، نشان‌دهنده فصل جدیدی از تلاش‌های دیپلماتیک برای مدیریت بحران‌های جاری است.[1][2][3]

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، روز سه‌شنبه ۳۱ شهریور (۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶) در نشستی با رهبران کشورهای منطقه خلیج فارس، این مذاکرات را تایید کرد. او با توصیف این دیدار به عنوان نشستی «بسیار خوب» و «بسیار سازنده»، اعلام کرد که برای دستیابی به توافق با ایران «شتاب زیادی» ایجاد شده است.[1][2]

استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا، و جرد کوشنر نمایندگی هیئت آمریکایی را در این مذاکرات بر عهده داشتند. ویتکاف با تایید طولانی بودن این گفت‌وگوها، تصریح کرد که دو هیئت به‌طور مستقیم با یکدیگر روبه‌رو نشدند و میانجی‌ها در طول روز میان دو طرف رفت‌وآمد می‌کردند. او ابراز امیدواری کرد که این روند «سازنده و نویدبخش» باشد.[4][6]

در سوی دیگر، مقامات جمهوری اسلامی روایت متفاوتی از ماهیت این نشست ارائه دادند. اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، تایید کرد که تعاملاتی از طریق میانجی قطری صورت گرفته است. با این حال، او تاکید کرد که هدف از این تعامل صرفاً «ابلاغ شروط ایران» بوده است.[3]

به گفته بقائی، شروط مطرح‌شده از سوی تهران شامل خاتمه جنگ در تمامی جبهه‌ها و توقف اقدامات تجاوزکارانه آمریکا بوده است. برخی رسانه‌ها نیز از حضور عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در جریان این مذاکرات غیرمستقیم خبر داده‌اند که نشان‌دهنده سطح بالای این رایزنی‌هاست.[2][3][5]

با وجود ابراز خوش‌بینی ترامپ نسبت به روند مذاکرات، او همزمان پیام‌های تهدیدآمیزی نیز ارسال کرد. رئیس‌جمهوری آمریکا هشدار داد که یا توافقی حاصل می‌شود که به بازسازی اقتصاد ایران کمک کند، و یا در صورت شکست دیپلماسی، «کار خیلی سریع تمام می‌شود» و تاسیسات کلیدی ایران ممکن است هدف قرار گیرند.[2][4]

این مذاکرات در حالی انجام شد که مسعود پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل بر آمادگی تهران برای گفت‌وگو تاکید کرد، اما همزمان اظهار داشت که ایران «زبان زور» و قلدری را نخواهد پذیرفت.[2]

اکنون توجه ناظران بین‌المللی به گام‌های بعدی دو طرف معطوف است. مشخص نیست که آیا این مذاکرات سه‌ساعته به نشست‌های بیشتری در هفته‌های آینده منجر خواهد شد یا خیر، اما نفس برگزاری چنین گفت‌وگوی طولانی‌مدتی در شرایط پرالتهاب کنونی، تحولی حائز اهمیت ارزیابی می‌شود.[5][6]