رفتن به محتوای اصلی
· 8 دقیقه مطالعه· در تحلیل داده

نظرسنجی جدید پیو: اجماع دوحزبی آمریکایی‌ها بر سر قدرت سیاسی بیش از حد شبکه‌های اجتماعی

بر اساس جدیدترین گزارش مرکز تحقیقات پیو، اکثریت قاطع شهروندان آمریکایی فارغ از گرایش‌های حزبی معتقدند که پلتفرم‌های دیجیتال و سازمان‌های خبری نفوذ سیاسی نامتناسبی پیدا کرده‌اند. این داده‌ها نشان‌دهنده کاهش شدید اعتماد عمومی به اکوسیستم اطلاعاتی مدرن است.

به قلم آزاده ابراهیمی

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

تحلیلگران سیاسی و استراتژیست‌های حزبی اغلب ادعا می‌کنند که رای‌دهندگان آمریکایی در فضای قطبی‌شده امروز، بر سر هیچ موضوع کلیدی توافق ندارند. با این حال، داده‌های جدید این پیش‌فرض را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که شهروندان در یک موضوع مهم کاملاً هم‌عقیده هستند. بر اساس گزارش مرکز تحقیقات پیو که در ۶ نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، اکثریت قاطعی از آمریکایی‌ها معتقدند پلتفرم‌های دیجیتال قدرت سیاسی بیش از حدی دارند.[1]

این نظرسنجی که با مشارکت بنیاد نایت انجام شده است، نشان می‌دهد که ۶۹ درصد از بزرگسالان آمریکایی از نفوذ سیاسی شبکه‌های اجتماعی نگران هستند. این رقم نشان‌دهنده یک اجماع نادر در فضای سیاسی ملتهب امروز است. تنها ۶ درصد از پاسخ‌دهندگان معتقدند که این شرکت‌ها قدرت و نفوذ بسیار کمی در عرصه سیاست دارند.[1]

نکته قابل توجه این است که وابستگی حزبی تاثیر چندانی بر این دیدگاه خاص نداشته است. حدود ۷۱ درصد از جمهوری‌خواهان و ۶۹ درصد از دموکرات‌ها بر این باورند که شرکت‌های فناوری کنترل نامتناسبی بر گفتمان سیاسی اعمال می‌کنند. این همسویی نشان می‌دهد که نگرانی درباره الگوریتم‌ها فراتر از خط‌کشی‌های سنتی حزبی است.[1]

این داده‌ها از یک نظرسنجی ملی با شرکت ۳۴۸۸ بزرگسال آمریکایی به دست آمده است. محققان این پرسش‌نامه‌ها را بین ۲۲ تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶ توزیع کردند تا درک بهتری از نگرش عمومی نسبت به نهادهای رسانه‌ای پیدا کنند. حاشیه خطای این نمونه‌گیری ۱.۸ درصد اعلام شده است که اعتبار بالایی به نتایج می‌بخشد.[1][2]

با وجود این توافق در مورد شبکه‌های اجتماعی، نگاه به رسانه‌های خبری سنتی متفاوت است. در مجموع، ۵۵ درصد از آمریکایی‌ها می‌گویند سازمان‌های خبری ایالات متحده نیز نفوذ سیاسی بیش از حدی دارند. اما در اینجا، شکاف حزبی به وضوح خود را نشان می‌دهد و دیدگاه‌ها را از هم جدا می‌کند.[1]

تفاوت دیدگاه‌ها درباره رسانه‌های خبری

در حالی که جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در مورد شبکه‌های اجتماعی هم‌نظرند، ارزیابی آن‌ها از مطبوعات سنتی کاملاً متفاوت است. ۶۹ درصد از جمهوری‌خواهان معتقدند سازمان‌های خبری قدرت سیاسی بسیار زیادی دارند. این در حالی است که تنها ۴۳ درصد از دموکرات‌ها چنین دیدگاهی را به اشتراک می‌گذارند.[1]

این تفاوت ۲۶ درصدی، بازتاب‌دهنده یک روند طولانی‌مدت در کاهش اعتماد محافظه‌کاران به نهادهای خبری جریان اصلی است. دموکرات‌ها به طور کلی تمایل بیشتری دارند تا مطبوعات را به عنوان رکن ضروری دموکراسی و نه یک بازیگر سیاسی قدرتمند ببینند. در مقابل، جمهوری‌خواهان اغلب رسانه‌ها را به عنوان نهادهایی با سوگیری‌های پنهان ارزیابی می‌کنند.[1]

شکاف حزبی در ارزیابی قدرت سیاسی رسانه‌های خبری سنتی بسیار چشمگیر است.

گزارش نشریه «ادیتور اند پابلیشر» در همین روز تاکید می‌کند که این شکاف با سایر نگرش‌ها نسبت به روزنامه‌نگاران همخوانی دارد. بر اساس این تحلیل، جمهوری‌خواهان بسیار کمتر از دموکرات‌ها اطمینان دارند که روزنامه‌نگاران در راستای بهترین منافع عمومی عمل می‌کنند. این بی‌اعتمادی به طور مستقیم بر نحوه مصرف اخبار تاثیر می‌گذارد.

با این حال، تنها ۱۴ درصد از کل پاسخ‌دهندگان معتقدند که سازمان‌های خبری نفوذ سیاسی کافی ندارند. این آمار نشان می‌دهد که حتی در میان حامیان رسانه‌های سنتی، تمایل چندانی برای افزایش قدرت سیاسی این نهادها وجود ندارد. بیشتر مردم ترجیح می‌دهند رسانه‌ها نقش ناظر را ایفا کنند تا اینکه خود به بازیگران قدرت تبدیل شوند.[1]

در یک نظرسنجی مرتبط در سال ۲۰۲۵، حدود ۴۹ درصد از آمریکایی‌ها گفته بودند که روزنامه‌نگاران در حال از دست دادن نفوذ خود در جامعه هستند. این تناقض ظاهری نشان می‌دهد که مردم بین نفوذ سیاسی و اعتبار اجتماعی تفاوت قائل می‌شوند. یک نهاد می‌تواند اعتبار خود را از دست بدهد اما همچنان قدرت سیاسی مخربی داشته باشد.[1][2]

ابزارهای پنهان کنترل محتوا

شبکه‌های اجتماعی چگونه این قدرت سیاسی عظیم را اعمال می‌کنند؟ محققان مرکز پیو به دو مکانیسم اصلی اشاره می‌کنند: تصمیم‌گیری فعالانه برای حذف یا برچسب‌گذاری پست‌ها، و استفاده از الگوریتم‌های پیچیده برای توزیع محتوا. این ابزارها به طور نامحسوس تعیین می‌کنند که چه صداهایی شنیده شوند و چه اخباری به حاشیه بروند.[1]

شرکت‌کنندگان در گروه‌های کانونی این مطالعه، پلتفرم‌های دیجیتال را میدان‌های عمومی مدرن نامیدند. وقتی یک شرکت خصوصی کنترل این میدان را در دست دارد، می‌تواند به راحتی جریان اطلاعات را در طول یک کمپین انتخاباتی تغییر دهد. این کنترل متمرکز، نگرانی‌های جدی درباره سلامت گفتمان دموکراتیک ایجاد کرده است.[1]

در واقع، اکثر آمریکایی‌هایی که اخبار خود را از فیس‌بوک، اینستاگرام، ایکس و تیک‌تاک دریافت می‌کنند، به این دستکاری آگاه هستند. داده‌های سال ۲۰۲۴ نشان داد که کاربران معتقدند این پلتفرم‌ها حداقل تا حدودی بر داستان‌های خبری که می‌بینند تاثیر می‌گذارند. این آگاهی، ریشه اصلی بدبینی فعلی نسبت به غول‌های فناوری است.[1][2]

نشریه «فینگر لیکس تایمز» در تحلیل خود از این گزارش می‌نویسد که این نظرسنجی بیشتر بر درک عمومی از نفوذ متمرکز بوده است تا اندازه‌گیری مستقل قدرت واقعی. با این حال، در عرصه سیاست، درک عمومی اغلب به اندازه واقعیت اهمیت دارد و می‌تواند به تغییرات قانونی منجر شود.[2]

بیش از دو سوم شهروندان آمریکایی معتقدند پلتفرم‌های دیجیتال نفوذ سیاسی نامتناسبی دارند.

محققان مرکز تحقیقات پیو در گزارش رسمی خود این پویایی را به صراحت چنین توضیح می‌دهند: «یکی از راه‌هایی که شرکت‌های شبکه‌های اجتماعی می‌توانند نفوذ سیاسی اعمال کنند، شکل دادن به محتوا در پلتفرم‌هایشان است که برخی از شرکت‌کنندگان در گروه‌های کانونی ما آن را میدان‌های عمومی مدرن نامیدند.»[1]

کاهش بی‌سابقه اعتماد عمومی

پیامد مستقیم این احساس قدرت بیش از حد، سقوط آزاد اعتماد عمومی به منابع اطلاعاتی است. بر اساس این مطالعه، حدود ۶۳ درصد از جمهوری‌خواهان و ۶۰ درصد از دموکرات‌ها اعتماد بسیار کمی به اطلاعات منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی دارند. این بی‌اعتمادی فراگیر، یکی از معدود نقاط اشتراک دو حزب است.[1]

وقتی بیش از شش نفر از هر ده شهروند به اطلاعاتی که هر روز مصرف می‌کنند بی‌اعتماد باشند، پایه‌های تصمیم‌گیری آگاهانه متزلزل می‌شود. این بحران اعتماد تنها به پلتفرم‌های دیجیتال محدود نمی‌شود، بلکه به تدریج به نهادهای سنتی‌تر نیز سرایت کرده است. مردم به طور فزاینده‌ای به دنبال انگیزه‌های پنهان در پشت هر خبر هستند.[1]

این وضعیت یک چالش بزرگ برای روزنامه‌نگاری حرفه‌ای ایجاد کرده است. رسانه‌های معتبر اکنون باید نه تنها با یکدیگر، بلکه با الگوریتم‌هایی رقابت کنند که محتوای احساسی و قطبی‌کننده را ترویج می‌دهند. در این رقابت نابرابر، حقیقت اغلب قربانی تعامل بیشتر و کلیک‌های سریع‌تر می‌شود.[1]

برخی از تحلیلگران رسانه استدلال می‌کنند که این بی‌اعتمادی می‌تواند یک نشانه مثبت از افزایش سواد رسانه‌ای باشد. وقتی کاربران می‌دانند که الگوریتم‌ها در حال شکل دادن به فید خبری آن‌ها هستند، ممکن است با دید انتقادی‌تری به محتوا نگاه کنند. با این حال، مرز بین تفکر انتقادی و بدبینی مطلق بسیار باریک است.[1]

داده‌های مرکز پیو نشان می‌دهد که ما در یک دوره گذار قرار داریم. جامعه در حال تطبیق با واقعیت‌های جدید اکوسیستم اطلاعاتی است، اما هنوز ابزارهای لازم برای مهار قدرت این پلتفرم‌ها را پیدا نکرده است. این سردرگمی، زمینه را برای بحث‌های گسترده‌تر درباره مقررات‌گذاری فراهم می‌کند.[1]

چشم‌انداز قانون‌گذاری و نظارت

با توجه به این اجماع دوحزبی، احتمال افزایش فشارهای قانونی بر شرکت‌های فناوری در سال‌های آینده بسیار بالاست. وقتی هم رای‌دهندگان محافظه‌کار و هم لیبرال احساس می‌کنند که این پلتفرم‌ها قدرت سیاسی بیش از حدی دارند، سیاستمداران انگیزه قوی‌تری برای مداخله پیدا می‌کنند. این موضوع می‌تواند به نقطه عطفی در قوانین سایبری تبدیل شود.[1][2]

تصویرسازی: نگرانی‌های فزاینده عمومی می‌تواند زمینه را برای مقررات‌گذاری‌های جدید در حوزه فناوری فراهم کند.

با این حال، هرگونه تلاش برای محدود کردن قدرت این شرکت‌ها با چالش‌های پیچیده متمم اول قانون اساسی آمریکا مواجه خواهد شد. تعیین اینکه یک پلتفرم تا چه حد حق دارد محتوای کاربران را مدیریت کند، یکی از دشوارترین مباحث حقوقی عصر حاضر است. دادگاه‌ها باید تعادلی بین آزادی بیان و جلوگیری از دستکاری سیاسی پیدا کنند.[2]

این نظرسنجی در سطح کلان، تصویری واضح از اضطراب جمعی یک ملت را ارائه می‌دهد. آمریکایی‌ها به طور فزاینده‌ای احساس می‌کنند که کنترل گفتمان سیاسی از دست شهروندان خارج شده و به دست الگوریتم‌ها و اتاق‌های خبر متمرکز افتاده است. بازگرداندن این کنترل نیازمند شفافیت بسیار بیشتر از سوی غول‌های فناوری است.[1]

همانطور که محققان پیو اشاره می‌کنند، این داده‌ها یک هشدار جدی برای آینده دموکراسی‌های دیجیتال است. اگر نهادهای واسطه نتوانند اعتماد عمومی را بازسازی کنند، خطر رویگردانی کامل شهروندان از مشارکت سیاسی وجود دارد. شفافیت در نحوه عملکرد الگوریتم‌ها می‌تواند اولین گام در مسیر طولانی بازسازی این اعتماد باشد.[1]

نظرسنجی نوامبر ۲۰۲۶ نشان داد که فراتر از هیاهوی انتخابات و رقابت‌های حزبی، یک نگرانی مشترک در حال رشد است. این داده‌ها ثابت می‌کنند که مسئله قدرت رسانه‌ها دیگر یک بحث حاشیه‌ای نیست، بلکه به هسته اصلی نگرانی‌های شهروندان درباره آینده سیستم سیاسی آن‌ها تبدیل شده است.[1]

کاتالیزوری برای تغییرات مثبت

بسیاری از کارشناسان ارتباطات معتقدند که این سطح از آگاهی عمومی می‌تواند کاتالیزوری برای تغییرات مثبت باشد. وقتی اکثریت قاطع جامعه به مکانیسم‌های پنهان قدرت پی می‌برند، شرکت‌های فناوری دیگر نمی‌توانند پشت نقاب بی‌طرفی پنهان شوند. این فشار اجتماعی می‌تواند به خودتنظیمی بیشتر در صنعت فناوری منجر شود.[1]

بسیاری از کارشناسان ارتباطات معتقدند که این سطح از آگاهی عمومی می‌تواند کاتالیزوری برای تغییرات مثبت باشد.

سازمان‌های خبری سنتی نیز باید این پیام را به وضوح بشنوند. شکاف عمیق در اعتماد حزبی به مطبوعات نشان می‌دهد که مدل‌های فعلی روزنامه‌نگاری در جلب اعتماد نیمی از جامعه ناکام مانده‌اند. بازنگری در شیوه‌های گزارش‌دهی و افزایش شفافیت در منابع، برای بقای این نهادها ضروری است.[1]

قدرت واقعی در یک دموکراسی سالم باید همواره در دست شهروندان آگاه و پرسشگر باقی بماند. نظرسنجی اخیر پیو نشان می‌دهد که مردم آمریکا این اصل اساسی را فراموش نکرده‌اند و نسبت به هر نهادی که آن را تهدید کند، حساس هستند. این هوشیاری جمعی، مهم‌ترین یافته در میان تمام آمارهای این گزارش است.[1]

نکات کلیدی

  • ۶۹ درصد از آمریکایی‌ها معتقدند شبکه‌های اجتماعی قدرت سیاسی بیش از حدی دارند.
  • جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در مورد نفوذ مخرب پلتفرم‌های دیجیتال اتفاق نظر بی‌سابقه‌ای دارند.
  • ۶۹ درصد از جمهوری‌خواهان رسانه‌های سنتی را قدرتمند می‌دانند، در حالی که تنها ۴۳ درصد دموکرات‌ها چنین باوری دارند.
  • بیش از ۶۰ درصد از رای‌دهندگان هر دو حزب، اعتماد بسیار کمی به اطلاعات منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی دارند.

آنچه نمی‌دانیم

  • هنوز مشخص نیست که آیا این نارضایتی عمومی به تصویب قوانین محدودکننده جدیدی در کنگره آمریکا منجر خواهد شد یا خیر.
  • مشخص نیست که پلتفرم‌های فناوری چه تغییرات الگوریتمی خاصی را برای بازیابی اعتماد از دست رفته کاربران اعمال خواهند کرد.

روند رویداد

  1. ژوئن ۲۰۲۶

    مرکز تحقیقات پیو نظرسنجی ملی خود را با مشارکت بیش از ۳۴۰۰ بزرگسال آمریکایی انجام داد.

  2. نوامبر ۲۰۲۶

    نتایج رسمی این مطالعه منتشر شد که نشان‌دهنده اجماع دوحزبی بر سر قدرت بیش از حد شبکه‌های اجتماعی بود.

منتقدان دوحزبی فناوری 50%حامیان رسانه‌های سنتی 25%بدبینان به نهادهای خبری 25%
منتقدان دوحزبی فناوری
معتقدند پلتفرم‌های دیجیتال با استفاده از الگوریتم‌ها، کنترل نامتناسبی بر گفتمان سیاسی اعمال می‌کنند.
حامیان رسانه‌های سنتی
استدلال می‌کنند که مطبوعات جریان اصلی نقش نظارتی ضروری دارند و نباید قدرت آن‌ها را محدود کرد.
بدبینان به نهادهای خبری
بر این باورند که رسانه‌های سنتی دارای سوگیری‌های پنهان هستند و در راستای منافع عمومی عمل نمی‌کنند.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • مدیران ارشد شرکت‌های فناوری
  • سیاست‌گذاران فدرال

منابع

پوشش منابع

2 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

منتقدان دوحزبی فناوری 50%حامیان رسانه‌های سنتی 25%بدبینان به نهادهای خبری 25%
  1. [1]Pew Research Centerبدبینان به نهادهای خبری

    Majority of Americans Say Social Media Companies, News Outlets Have Too Much Power in Politics

    مطالعه در Pew Research Center →
  2. [2]Finger Lakes Timesمنتقدان دوحزبی فناوری

    Most Americans say social media companies have too much political power

    مطالعه در Finger Lakes Times →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار تحلیل داده با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.