رونمایی پنتاگون از فرماندهی چهارستاره جنگ خودمختار؛ بازآرایی ساختار نظامی برای تولید انبوه پهپادها

منتقدان و کارشناسان صنایع دفاعی سال‌هاست استدلال می‌کنند که بوروکراسی صلب و چنددهه‌ای تدارکات در پنتاگون مانع از آن می‌شود که ارتش آمریکا فناوری تجاری پهپادها را متناسب با سرعت تحولات میدان‌های نبرد نوین جذب کند. روز چهارشنبه، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، با اعلام خبر تاسیس یک فرماندهی رزمی چهارستاره جدید که به‌طور کامل به جنگ‌های خودمختار اختصاص دارد، به این انتقادها پاسخ داد.[1][2]

هگست در جمع صدها نفر از افسران جزء و نیروهای کادر در پایگاه تفنگداران دریایی کوانتیکو، از ایجاد «فرماندهی جنگ خودمختار» یا AutoWarCom پرده برداشت. این نهاد پیشنهادی دوازدهمین فرماندهی رزمی یکپارچه ارتش آمریکا خواهد بود و اختیاراتی هم‌سطح شاخه‌های اصلی نظامی برای توسعه، تامین و استقرار سامانه‌های رباتیک در سراسر نیروهای مسلح مشترک در اختیار خواهد داشت.[2][5]

این بازآرایی ساختاری به‌گونه‌ای طراحی شده است که گلوگاه‌های سنتی زنجیره تامین و تدارکات نظامی را دور بزند؛ موانعی که پیش از این روند عملیاتی‌سازی سامانه‌های بدون سرنشین را کند می‌کردند. با ارتقای جایگاه حوزه رباتیک به سطحی چهارستاره، وزارت دفاع قصد دارد برنامه‌های پراکنده پهپادی را ذیل یک مرجع عملیاتی متمرکز تجمیع کند.[3][4]

هگست در سخنرانی خود درباره «وضعیت نیروها» گفت: «سرعت تغییر ماهیت جنگ، از فرآیندهای پشتیبانی‌کننده آن بسیار فراتر رفته است.» او تاکید کرد اگرچه ارتش همچنان به تسلیحات متعارف پیشرفته نیازمند است، اما باید توان تولید سریع سامانه‌های ارزان‌تر و مبتنی بر هوش مصنوعی را به مقیاس انبوه برساند.[2]

گذر از بوروکراسی تدارکات دفاعی

وزیر دفاع آمریکا بر لزوم اتخاذ یک راهبرد تسلیحاتی با «ترکیب بالا-پایین» تاکید کرد. او تسلیحات گران‌قیمت چندمیلیون دلاری و متعارف را به «رعدوبرق» در یک طوفان تشبیه کرد و پهپادهای خودمختار، ارزان و پرتعداد را «باد و باران» لازمی دانست که برای غلبه بر پدافندهای متراکم دشمن ضروری هستند.[2]

از آنجا که راه‌اندازی رسمی یک فرماندهی رزمی کامل نیازمند تایید کنگره و صرف زمان است، پنتاگون یک طرح موقت و فوری را با عنوان «پروژه آزینکورت» آغاز کرده است. این ابتکار وظیفه دارد پیش از موعد عملیاتی‌شدن کامل این نهاد در یکم اکتبر ۲۰۲۷، موانع اداری و بوروکراتیک را از سر راه فرماندهی جنگ خودمختار بردارد.[2][4]

پروژه آزینکورت با ساختار مدیریتی برگرفته از شرکت‌های فناوری هدایت خواهد شد. هگست، اوون وست، مدیر واحد نوآوری دفاعی (DIU) را به‌عنوان مدیرعامل و مکس استراسیسر، از درجه‌داران ارشد یگان ویژه نیروی دریایی (SEAL)، را به‌عنوان مدیر عملیاتی این پروژه منصوب کرد.[2][4]

این پروژه موقت ماموریت دارد الگوی نوینی تحت عنوان «تدارکات میدان نبرد» را بیازماید. هدف این الگو پیوند مستقیم و بی‌پواسطه اپراتورهای رزمی با کارآفرینان بخش فناوری تجاری در چرخه‌های سریع انطباق فنی است؛ فرآیندی که عامدانه اختیارات بودجه‌ای و تصمیم‌گیری‌های تدارکاتی را به فرماندهی‌های خط مقدم واگذار می‌کند.[4]

هم‌راستاسازی یگان‌های ارتش

ساختار بزرگ‌تر نیروهای مسلح آمریکا از هم‌اکنون در حال بازتنظیم خود با این دستورالعمل است. روز پنجشنبه، آدام تل، سرپرست وزارت ارتش، یادداشتی مبنی بر تشکیل «فرماندهی آینده و سامانه‌های خودمختار ارتش» (FASCOM) به همراه تعیین یک مقام ارشد اجرایی تدارکات مشخصاً برای حوزه خودمختاری صادر کرد.[6]

تل در این یادداشت تصریح کرد: «وزیر جنگ، پیت هگست، صراحتاً اعلام کرد که ما به رکود بوروکراتیکی که مانع نوسازی نیروها شده پایان داده‌ایم.» او تاکید کرد که ارتش برای حفظ برتری مرگبار خود در منازعات آینده ناگزیر از پیشبرد بی‌درنگ توانمندی‌های خودمختار است.[6]

طرح ارتش حکم می‌کند که ساختارهای خودمختار در سال مالی جاری در حداقل شش آرایش عملیاتی مختلف ادغام شوند. این آرایش‌ها شامل یگان‌های هوانوردی، واحدهای زرهی، عملیات پشتیبانی و برنامه‌های آموزشی است تا سامانه‌های رباتیک نه به‌صورت افزونه‌های جانبی، بلکه در بافت اصلی یگان‌ها جذب شوند.[6]

برای پشتیبانی عملیاتی از ورود این تجهیزات سخت‌افزاری، ارتش سهمیه‌های شغلی نظامی ویژه‌ای را توسعه می‌دهد. بر این اساس، رسته تخصصی ۱۵X برای کاربری سامانه‌های هوایی تاکتیکی بدون سرنشین (که در ماه اوت معرفی شده بود) و همچنین کد تخصصی ۳۹۰A برای تمام واحدهای واجد شرایط در سراسر نیرو فعال خواهند شد.[6]

تلاش برای تشکیل این فرماندهی متمرکز پس از تعطیلی بی‌سروصدای پروژه «رپلیکیتور» در سال ۲۰۲۵ صورت می‌گیرد؛ برنامه‌ای در دوره بایدن که قصد داشت هزاران پهپاد را به‌سرعت وارد خدمت کند، اما به‌دلیل موانع تدارکاتی و پیچیدگی‌های فنی در هماهنگ‌سازی میان شاخه‌های نظامی مجزا عملاً با چالش روبه‌رو شد.[1][3]

درس‌آموخته‌های میدان نبرد اوکراین

فوریت پشت تاسیس AutoWarCom عمیقاً ریشه در درس‌های برگرفته از جنگ اوکراین و عملیات‌های اخیر در خاورمیانه دارد. در این میدان‌ها، سامانه‌های ارزان‌قیمت برگرفته از فناوری‌های تجاری قواعد نبرد را دگرگون ساخته‌اند، به‌طوری که تخمین زده می‌شود عامل ۷۰ درصد تلفات روسیه بوده و در کنترل حریم‌های هوایی مناقشه‌برانگیز نقشی تعیین‌کننده داشته‌اند.[1]

با این حال، اجرایی شدن رسمی این نهاد چهارستاره نیازمند قانون‌گذاری است. کمیته نیروهای مسلح سنا مفاد مربوط به «فرماندهی رزمی سامانه‌های رباتیک و خودمختار» را در پیش‌نویس لایحه اختیارات دفاع ملی ۱.۱۴ تریلیون دلاری سال مالی ۲۰۲۷ گنجانده است.[3][5]

در صورت تصویب این لایحه، اختیارات ویژه‌ای برای آزمایش، ارزیابی و خریدهای مستقیم بازاری به این فرماندهی اعطا می‌شود. چنین سازوکاری به ارتش اجازه می‌دهد برای دسته‌های خاصی از سامانه‌های خودمختار، با دور زدن پیمانکاران بزرگ و سنتی دفاعی، مستقیماً از شرکت‌های تجاری فناوری خرید کند.[3][4]

اصلاحات ساختاری و مسطح‌سازی فرماندهی

طرح اعلام فرماندهی خودمختار هم‌زمان با مجموعه‌ای از اصلاحات بنیادین برای مسطح‌سازی ساختار اداری ارتش ارائه شد. هگست از برنامه کاهش ۲۰ درصدی شمار کل ژنرال‌ها و دریاسالارها در نیروهای مسلح با هدف انتقال منابع و اختیارات تصمیم‌گیری به یگان‌های تاکتیکی خبر داد.[5]

وزیر دفاع همچنین کارگروه مطالعاتی موسوم به «پروژه مریدیان» را مامور شناسایی الزامات فنی برای حفظ برتری فناورانه در آینده کرد. مدیریت مشترک این کارگروه بر عهده ایلان ماسک و پالمر لاکی، از چهره‌های برجسته فناوری، به همراه نیوت گینگریچ، رئیس اسبق مجلس نمایندگان، خواهد بود تا حوزه‌های جنگی آینده را بررسی کنند.[5]

با توجه به وابستگی سامانه‌های خودمختار به زیرساخت‌های پایدار، هگست از تاسیس یک دفتر برنامه‌ریزی جدید تحت هدایت یک ژنرال دو ستاره خبر داد تا استقلال کامل پایگاه‌های نظامی در تولید انرژی الکتریکی را تضمین کند؛ اقدامی با هدف محافظت از تاسیسات راهبردی در برابر حملات سایبری به شبکه برق غیرنظامی.[5]

در چارچوب ارتقای آمادگی بلندمدت، پنتاگون از فرمانداران ایالت‌ها خواهد خواست طرح‌های پیشنهادی خود را برای احداث «بزرگ‌ترین پایگاه جدید آمریکا» ارائه دهند؛ مقری به وسعت صدها هزار هکتار با گنجایش ۲۵ هزار نظامی که کانون شبکه فرماندهی و کنترل توزیع‌شده خواهد بود.[5]

تا زمانی که کنگره دوازدهمین فرماندهی رزمی را به‌طور رسمی تصویب کند، وزارت دفاع به پروژه آزینکورت برای تسریع ادغام هوش مصنوعی و رباتیک تکیه خواهد کرد. سرنوشت این دوره انتقالی نشان خواهد داد که آیا پنتاگون واقعاً می‌تواند توانایی استقرار سریع جنگ‌افزارهای خودمختار را نهادینه سازد یا خیر.[2][4]