تحلیل جدید: تلفات جنگ اوکراین برای روسیه به ۱.۴ میلیون نفر رسید؛ بالاترین آمار تلفات میدانی از جنگ جهانی دوم

مقیاس جنگ در اوکراین به یک نقطه عطف تلخ جدید رسیده است، به طوری که مجموع تلفات نظامی از دو میلیون نفر فراتر رفته است. یک تحلیل جامع جدید که در ژوئیه ۲۰۲۶ توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) منتشر شد، دقیق‌ترین گزارش را از هزینه‌های انسانی این جنگ ارائه می‌دهد.[1]

یافته اصلی این گزارش تخمین می‌زند که روسیه از زمان آغاز تهاجم تمام‌عیار در فوریه ۲۰۲۲، تقریباً ۱.۴ میلیون تلفات میدانی متحمل شده است. این رقم شامل سربازان کشته‌شده، زخمی و مفقود است، در حالی که مجموع کشته‌شدگان بین ۴۰۰,۰۰۰ تا ۴۵۰,۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود.[1][2]

برای قرار دادن این ارقام در بستر تاریخی، محققان CSIS اشاره می‌کنند که کشته‌شدگان روسیه در اوکراین اکنون بیش از چهار برابر مجموع تلفات نظامی ایالات متحده در تمام درگیری‌های پس از جنگ جهانی دوم است. علاوه بر این، این آمار بیش از نُه برابر مجموع کشته‌شدگان شوروی و روسیه در تمام جنگ‌های پس از ۱۹۴۵، از جمله جنگ ده ساله شوروی و افغانستان و هر دو جنگ چچن است.[1]

از آنجا که مسکو آمار تلفات خود را به عنوان یک راز دولتی به شدت محافظت‌شده تلقی می‌کند، تحلیل CSIS متکی بر ترکیبی از جریان‌های داده‌ای متعدد است. محققان برای ساخت مدل خود، تخمین‌های وزارت دفاع بریتانیا، ردیابی تلفات از منابع باز، و مصاحبه با مقامات دولتی غربی را جمع‌آوری کردند.[1]

حداقل مطلق کشته‌شدگان روسیه توسط پروژه‌های تأیید مستقل تعیین شده است. مدیازونا (Mediazona)، با همکاری سرویس روسی بی‌بی‌سی، هویت ۲۳۰,۶۲۴ پرسنل نظامی کشته‌شده روسیه را با ارجاع متقابل به آگهی‌های ترحیم عمومی، پست‌های رسانه‌های اجتماعی بستگان، و بیانیه‌های دولت‌های محلی تأیید کرده است.

با این حال، محققان منبع باز اذعان دارند که این فهرست تأیید شده تنها بخش کوچکی از تلفات واقعی را نشان می‌دهد. شکاف بین ۲۳۰,۰۰۰ نام تأیید شده و ۴۵۰,۰۰۰ مرگ تخمینی، ناشی از تأخیر بوروکراتیک، سربازان مفقودالاثری که اجسادشان هرگز پیدا نشده است، و تلفات در میان شبه‌نظامیان نیابتی است که ثبت نمی‌شوند.

گزارش CSIS همچنین تخمین‌های به‌روز شده‌ای را برای نیروهای مسلح اوکراین ارائه می‌دهد. تلفات اوکراین بین ۵۲۵,۰۰۰ تا ۶۲۵,۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود که شامل ۱۲۵,۰۰۰ تا ۱۵۰,۰۰۰ کشته است. اگرچه این آمار به طور قابل توجهی کمتر از تلفات روسیه است، اما این هزینه برای کشوری با جمعیت پیش از جنگ بسیار کوچک‌تر، بار سنگینی محسوب می‌شود.[1][2]

یکی از برجسته‌ترین ادعاها در بسته شواهد، تغییر چشمگیر در نسبت فرسایش نیروها است. در بخش عمده‌ای از درگیری، نسبت تلفات بین ۲ به ۱ و ۳ به ۱ بود، به این معنی که روسیه به ازای هر تلفات اوکراین، دو تا سه تلفات متحمل می‌شد.[1]

با این حال، تحلیل CSIS تخمین می‌زند که تا نیمه اول سال ۲۰۲۶، این نسبت به نفع اوکراین به تقریباً ۸ به ۱ افزایش یافته است. این گزارش، گسترش این شکاف را به استفاده تهاجمی اوکراین از پهپادهای مجهز به هوش مصنوعی برای رهگیری هوایی، همراه با مواضع دفاعی عمیقاً مستحکم که حملات مکانیزه روسیه را با شکست مواجه می‌کنند، نسبت می‌دهد.[1][2]

این ادعای نسبت ۸ به ۱ احتمالاً توجه موشکافانه روش‌شناختی را به خود جلب خواهد کرد. برخی تحلیلگران خاطرنشان می‌کنند که اگرچه عملیات پهپادی دوربرد اوکراین علیه زیرساخت‌های لجستیکی و نفتی روسیه باعث اختلال اقتصادی شدید می‌شود، اما ذاتاً به تنهایی تلفات پرسنلی گسترده‌ای ایجاد نمی‌کنند.

صرف نظر از نسبت دقیق، به نظر می‌رسد حجم مطلق تلفات روسیه از توانایی دولت برای بازسازی قدرت رزمی بدون توسل به اقدامات پرخطر سیاسی پیشی گرفته است. در سال ۲۰۲۶، نرخ تلفات ماهانه تخمینی روسیه به بین ۳۰,۰۰۰ تا ۳۴,۰۰۰ پرسنل رسید.[1]

ارزیابی‌های اطلاعاتی غربی نشان می‌دهد که این نرخ فرسایش از خط لوله جذب نیروی فعلی روسیه که تقریباً ۲۷,۰۰۰ سرباز جدید در ماه وارد می‌کند، فراتر است. این کسری، کرملین را مجبور می‌کند تا برای پر کردن شکاف‌ها به منابع جایگزین نیروی انسانی، از جمله استخدام مجرمان، ارائه پاداش‌های ثبت نام هنگفت، و اعزام نیروهای خارجی تکیه کند.[1]

هزینه انسانی فزاینده به شتاب عملیاتی تبدیل نشده است. داده‌های CSIS نشان می‌دهد که حمله زمینی روسیه تا حد زیادی متوقف شده است، به طوری که میانگین نرخ پیشروی به تقریباً ۵۰ متر در روز در اطراف کوستیانتینیوکا (Kostiantynivka) و ۹۰ متر در روز در نزدیکی اسلوویانسْک (Sloviansk) کاهش یافته است—که از کندترین نرخ‌های پیشروی ثبت شده در جنگ‌های مدرن است.[1]

در واقع، این تحلیل نشان می‌دهد که کنترل سرزمینی روسیه در بهار ۲۰۲۶ عملاً کاهش یافته است. در طول ماه‌های آوریل و مه، نیروهای روسیه متحمل زیان خالص حدود ۴۰۰ کیلومتر مربع شدند که اولین زیان خالص سرزمینی ماهانه آنها از اوت ۲۰۲۴ به شمار می‌رود.[1]

در نهایت، شواهد حاکی از یک جنگ فرسایشی است که محدودیت‌های تولید نیروی روسیه را به چالش می‌کشد. در حالی که مسکو به عملیات تهاجمی ادامه می‌دهد، داده‌ها نشان می‌دهند که این کار را با هزینه‌ای انسانی فزاینده، حیرت‌آور و بی‌سابقه در تاریخ انجام می‌دهد.[2]